Latest News

Sunday, December 2, 2018

အမ်ဳိးသားေအာင္ပြဲေန႔၏ အသြင္သဏၭာန္ႏွင့္ အႏွစ္သာရ

အမ်ဳိးသားေအာင္ပြဲေန႔၏ အသြင္သဏၭာန္ႏွင့္  အႏွစ္သာရ

ျမန္မာႏုိင္ငံတြင္ ေရွးကာလက ဘာသာေရးဆုိင္ရာ ေန႔ထူးေန႔ျမတ္မ်ားမွလဲြ၍ အျခားေန႔ႀကီးရက္ႀကီးမ်ား  မေပၚေပါက္ေသးေခ်။ သႀကၤန္အခါေတာ္ေန႔၊ သီတင္းကြၽတ္အခါေတာ္ေန႔၊ လျပည့္ေန႔၊ အဖိတ္ေန႔စသည္ျဖင့္ ဘာသာေရး ဆုိင္ရာ ေန႔ထူးေန႔ျမတ္မ်ားသာရွိသည္။ ထုိမွ ကိုလုိနီေခတ္တြင္ ျမန္မာလူထု တစ္ရပ္လံုးက  အသိအမွတ္ျပဳၾကေသာ ႏုိင္ငံေရးဆိုင္ရာ ေန႔တစ္ေန႔ ေပၚေပါက္လာခဲ့သည္။ ထုိေန႔မွာ ''အမ်ဳိးသားေအာင္ပဲြေန႔'' ျဖစ္သည္။

ထုိေန႔တြင္ ျမန္မာတစ္မ်ဳိးသားလံုး ေပ်ာ္မဆံုး၊ ေမာ္မဆံုး တက္ၾကြသည့္ အားမာန္မ်ားျဖင့္ အုန္းအုန္းကြၽက္ကြၽက္ ဆင္ႏႊဲခဲ့ၾကသည္။  ထုိအေပ်ာ္မ်ား၊ တက္ၾကြမႈမ်ားသည္ ျမန္မာတုိ႔၏  ဇာတိေသြး၊ ဇာတိမာန္ကို ထက္သန္ ႏုိးၾကားေစေသာ အေပ်ာ္မ်ား၊ အားမာန္မ်ားျဖစ္ခဲ့သည္။ ထုိအားမာန္မ်ား ႏွစ္စဥ္ႏွစ္စဥ္  အရွိန္မပ်က္  တြန္းတက္ႏုိင္ခဲ့ေသာေၾကာင့္ လြတ္လပ္ေရး ေအာင္ပန္းကို ဆြတ္ခ်ဴစဲြကုိင္ႏိုင္သည့္တြန္းအားမ်ားကို ျဖစ္ေစခဲ့သည္။

အမ်ဳိးသားေအာင္ပြဲေန႔   ေပၚေပါက္လာပံုသည္    ျမန္မာတစ္မ်ဳိးသားလံုး အမ်ဳိးသားေရး  စိတ္ဓာတ္ထက္သန္လာသည္ကို ေဖာ္ၫႊန္းသည္ဆုိရာ၌ အေနာက္ႏုိင္ငံမ်ား၏ အမ်ဳိးသားေအာင္ပဲြမ်ားႏွင့္ သေဘာသြားတူသည္လားဟု ထင္မွတ္ဖြယ္ရွိသည္။ ျပည္သူမ်ားအား မတရားအက်ဥ္းခ်ထားသည့္ ျပင္သစ္ ႏိုင္ငံမွ ဘတ္စတီး အက်ဥ္းေထာင္ႀကီးကုိ ၁၈၇၉ ခုႏွစ္က ၿဖိဳဖ်က္ႏိုင္သည့္ ေအာင္ပဲြ။ ၁၉၁၈ ခုႏွစ္ ပထမကမၻာစစ္ႀကီးၿပီးခါစက ျမန္မာႏိုင္ငံအႏွံ႕အျပား တြင္ က်င္းပခဲ့သည့္ ၿဗိတိသွ်အစိုးရစစ္ႏုိင္ေၾကာင္း၊  ေအာင္ပဲြရေၾကာင္း၊ တန္ခုိးႀကီးသည္ထက္ ႀကီးလာေၾကာင္း ျပသလုိသည့္  အာဝါေဒးေခၚ ငါတုိ႔ေအာင္ပဲြတုိ႔ႏွင့္ သေဘာသြားတူဟန္ရွိသည္။

ထုိေအာင္ပဲြအတြက္ ျပည္သူမ်ား ေပ်ာ္ရႊင္စြာေအာင္ပဲြခံသည္ကုိ အမ်ဳိးသား ေအာင္ပဲြေန႔အျဖစ္   သတ္မွတ္ဟန္လည္း ျဖစ္ဟန္တူသည္။ မည္သို႔ပင္ျဖစ္ေစ ျမန္မာတုိ႔၏ အမ်ဳိးသားေအာင္ပဲြေန႔သည္ ျမန္မာ့မူ၊ ျမန္မာ့ ဟန္၊ ျမန္မာ ဆန္ဆန္၊   ျမန္မာ့စိတ္ႀကိဳက္ ေအာင္ပဲြခံခဲ့ၾကသည္ဟု ေျပာရ မည္ျဖစ္သည္။

ကိုလိုနီေခတ္ကာလ ၁၉၃၆ ခုႏွစ္ (၁၆) ႀကိမ္ေျမာက္ အမ်ဳိးသားေအာင္ပဲြ ေန႔ အခါသမယ၏  သ႐ုပ္သကန္ႏွင့္ျမင္ကြင္းကုိ ဆရာေဇာ္ဂ်ီက ဤသို႔ သ႐ုပ္ေဖာ္ေရးသားထားသည္။

''႐ႈေလာ့၊ အမ်ဳိးသားေန႔   နံနက္ခင္း၊ ေနျခည္ဝါဝင္းလာေသာအခါ စည္ေတာ္သံမ်ားကုိ  ၾကားရၿပီ။ ေရွ႕ဆံုးက ဘားမင္းနီးယားေခၚ  အမိ ျမန္မာျပည္သဏၭာန္ဝတ္ဆင္ထားေသာ အမ်ဳိးသမီးမ်ားသည္ ပန္းရထားႏွင့္ ထြက္လာၿပီး ပန္းရထားတြင္ ေဒါင္းလံထုိးထားသည္။ ထုိ႔ေနာက္မွ လြတ္လပ္ ေရးစာပန္းႀကီး ပါလာသည္။ အိုးစည္ဗံုေမာင္း အက၊ အခုန္မ်ား ပါလာသည္။ ေက်ာင္းသူ ေက်ာင္းသားမ်ား ပါလာၾကသည္။ တစ္ခါတစ္ရံ အမ်ဳိးသားေန႔ လူတန္းကို  ရဲတပ္က ဘင္ခရာျဖင့္ ေခါင္းေဆာင္လာသည္။  ထုိ႔ေနာက္ ဘုရားတစ္ဆူဆူမွာ  သြားေရာက္စုေဝးၾကသည္။ ေဒါင္းလံကို လႊင့္ထူၾက သည္။ ေဒါင္းလံကုိ အေလးျပဳၾကသည္။ ထုိ႔ေနာက္ လြတ္လပ္ေရးရေစေၾကာင္း ဆုေတာင္းၾကသည္။

ဤအမ်ဳိးသားေန႔ေအာင္ပဲြ ျမင္ကြင္းသည္ကား ျမန္မာတုိ႔အႀကိဳက္၊ ျမန္မာတုိ႔စ႐ုိက္ျဖစ္သည္။ထုိကဲ့သို႔ေသာ  အမ်ဳိးသားအားမာန္မ်ားျဖင့္ ႏွစ္စဥ္ ႏွစ္တိုင္း   ေအာင္ပဲြခံခဲ့ၾကျခင္းျဖင့္ အမ်ဳိးသားေအာင္ပြဲေန႔သည္ လြတ္လပ္ ေရးသို႔ ေရွး႐ႈတက္လွမ္းႏိုင္ခဲ့သည္။ (၁၅)ႏွစ္ေျမာက္က်င္းပခဲ့သည့္ ၁၉၃၅ ခုႏွစ္   အမ်ဳိးသားေအာင္ပဲြေန႔အခါကာလတြင္  ဆရာႀကီးမင္းသုဝဏ္ ေရးသားဖဲြ႕စပ္ခဲ့ေသာ ၁၉၃၅ ခုႏွစ္ ႏုိဝင္ဘာလထုတ္ ႀကီးပြားေရးမဂၢဇင္းမွ  အမ်ဳိးသားေအာင္ပြဲေန႔ မဂၤလာႏႈတ္ခြန္းဆက္ကဗ်ာသည္လည္း ဇာတိေသြး၊ ဇာတိမာန္   ထက္သန္ေစသည့္   ျမန္မာတုိ႔၏ အမ်ဳိးသားေအာင္ပဲြကုိ ထင္ဟပ္ေဖာ္ျပေစခဲ့သည္။

အိုးေဝတဲ့  တညံညံ၊
ေရႊေဒါင္းပ်ဳိ  ေတာင္ညိဳဦးမွာ
က်ဴးရင့္ေအာင္သံ။
ေအာင္ပြဲရယ္ခံ
ႏိုင္ငံတဲ့ သာေရး၊
မဂၤလာစည္ေတာ္ ရြမ္းခ်ိန္မို႔ 
ခြန္းခ်ဳိဆက္ေတး ။      ။   
                                (မင္းသုဝဏ္)

ေရွးေခတ္ျမန္မာတုိ႔၏   အမ်ဳိးသားေအာင္ပဲြေန႔သည္  ျမန္မာတို႔၏ ယဥ္ေက်းမႈဓေလ့စ႐ိုက္ႏွင့္ ေပါင္းစပ္ကာ  လႈပ္ရွားေဆာင္ရြက္ခဲ့ၾကသည္ကို ဆရာႀကီး မင္းသုဝဏ္၏ ကဗ်ာတြင္ ေဖာ္ၫႊန္းထားသည္။ ေရွးေခတ္က ျမန္မာတုိ႔သည္  သႀကၤန္အခါကာလမ်ားတြင္ အုိးစည္ဗုံေမာင္းမ်ားျဖင့္ အရပ္တကာ၊   ရြာတကာ လွည့္ခဲ့ၾကသည္။  သႀကၤန္ႏွစ္ဆန္းကာလ  ႏြားလႊတ္ပဲြ၊ ငါးလႊတ္ပဲြ၊ ေဘးမဲ့လႊတ္ပဲြမ်ားတြင္လည္း ထုိကဲ့သို႔ပင္  ေပ်ာ္ရႊင္စြာ လွည့္လည္ ခဲ့ၾကသည္။

ကဆုန္ေညာင္ေရသြန္းပဲြေတာ္မ်ားတြင္လည္း  ေက်းလက္ပ်ဳိေမ
တို႔မွာ ေရအုိးကိုယ္စီရြက္၍ ဆုိင္းႏွင့္ ဗံုႏွင့္  အကပေဒသာမ်ားျဖင့္   ေပ်ာ္ရႊင္စြာ လွည့္လည္ခဲ့ၾကသည္။ ဝါတြင္းကာလ လျပည့္၊ လကြယ္၊ အဖိတ္ေန႔မ်ားတြင္လည္း ဆြမ္းေတာ္ႀကီးပဲြမ်ား  လွည့္ရာတြင္  အလား
တူပင္။  ေရွ႕ဆံုးမွ  ဦးေရႊ႐ိုးႏွင့္  ေဒၚမိုးကဲ့သို႔၊  နတ္ျဗဟၼာေတြကဲ့သုိ႔ ဝတ္စားဆင္ယင္ၿပီး လွည့္လည္ခ်င္ၾက သည္။ ဆြမ္းအုပ္၊ ဆြမ္းအစ္မ်ား
ကို ထီးမုိးကာ  လွည့္ခ်င္ၾကသည္။  အက၊ အခုန္မ်ား သာမကသံခ်ပ္ထုိးကာ  လွည့္ခဲ့ၾကသည္။ ဤ႐ုိးရာဓေလ့ထံုးတမ္း စဥ္လာမ်ားမွာ ေရွးေရွးျမန္မာ
တုိ႔၏  အစဥ္အလာမပ်က္ ဆင္ႏႊဲၾကသည့္  ေပ်ာ္ရႊင္စရာ၊  ၾကည္ႏူးစရာ အေလ့အထမ်ားပင္ ျဖစ္သည္။  ဤအေလ့အထမ်ားမွာ  ျမန္မာတို႔အဖုိ႔ မေမ့မေပ်ာက္၊ မပစ္ပယ္ႏုိင္ေလာက္ေအာင္ စဲြလမ္းခဲ့သည့္ ဓေလ့စ႐ုိက္မ်ား ျဖစ္သည္။

ကိုလုိနီေခတ္ အမ်ဳိးသားေအာင္ပဲြေန႔တြင္လည္း  ျမန္မာတို႔၏စဲြလမ္းခဲ့ ေသာ ဓေလ့စ႐ုိက္မ်ားႏွင့္ ေပါင္းစပ္၍ ေပ်ာ္ရႊင္ခဲ့ၾကဟန္တူသည္။ ဘာသာေရး ပဲြေတာ္မ်ားမွ ထည့္သြင္းဆင္ႏႊဲသည့္ အသံုးအေဆာင္မ်ားအစား  လြတ္လပ္ေရး စာပန္းႀကီးမ်ား၊  ေဒါင္းလံမ်ား၊   ဘင္ခရာမ်ားႏွင့္ ေပ်ာ္ရႊင္တက္ၾကြစြာ လႈပ္ရွားခ်ီတက္ခဲ့ၾကသည္။   ဆရာေဇာ္ဂ်ီက   အမ်ဳိးသားေအာင္ပဲြေန႔တြင္ ေရွးျမန္မာမ်ား ဇာတိေသြး၊ ဇာတိမာန္ ထက္သန္စြာျဖင့္ လႈပ္ရွားေဆာင္ရြက္ခဲ့ ဟန္ကုိ မေမ့ႏိုင္ေစရန္ လြတ္လပ္ေရးရၿပီးေနာက္ ၁၉၆၁ ခုႏွစ္ ဒီဇင္ဘာလ ထုတ္ ေငြတာရီမဂၢဇင္းတြင္ ဤသို႔ အသိေပးႏႈိးေဆာ္ခဲ့သည္။

''ရဲေဘာ္၊ ရဲေဘာ္မတုိ႔ . .  .ပင္နီအက်ႌကို  သတိရၾကပါေသးသေလာ၊ ေယာလံုခ်ည္၊ ေယာထဘီတို႔ကုိ သတိရၾကပါေသးသေလာ၊ ဆံရွည္ထား ခဲ့သည္ကို သတိရၾကပါေသးသေလာ၊ ေဒါင္းလံကိုင္ခဲ့သည္ကုိ သတိရၾကပါ ေသးသေလာ၊ စည္ေတာ္က  ကခဲ့ၾကသည္ကုိ သတိရၾကပါေသးသေလာ၊ သံခ်ပ္ထုိးခဲ့ၾကသည္ကုိ သတိရၾကပါေသးသေလာ၊ ဘင္ခရာျဖင့္ ရဲတပ္ လွည့္ခဲ့ၾကသည္ကို သတိရၾကပါေသးသေလာ။  ေပ်ာ္စရာႀကီး မဟုတ္ပါ ေလာ၊ လြမ္းစရာလည္း မဟုတ္ပါေလာ၊ တစ္ဖန္ အျမင္အားျဖင့္ ေပ်ာ္စရာ၊ လြမ္းစရာျဖစ္ေသာ္လည္း ထုိေပ်ာ္စရာ၊ လြမ္းစရာတုိ႔ႏွင့္ေရာ၍  လြတ္လပ္ လုိေဇာလည္း ကိုယ္မွာတြယ္ကပ္ပါလာခဲ့ၾကသည္ မဟုတ္ပါေလာ။  ယခု အခါ လြတ္လပ္ေရးလည္း ရၿပီျဖစ္ေနသျဖင့္ အံ့ၾသစရာလည္း မဟုတ္ပါတံု ေလာ'' ဟု ေရးသားေဖာ္ျပခဲ့သည္။

အမ်ဳိးသားေအာင္ပြဲေန႔သည္ လြပ္လပ္ေရးပန္းတိုင္သို႔ တက္လွမ္းႏိုင္ရန္ အတြက္  လိုအပ္ေသာတြန္းအားမ်ားကို  ေမြးဖြားေပးလိုက္ျခင္းျဖစ္သည္။ ကြၽန္ပညာေရးကိုၿဖိဳဖ်က္ရန္   အေၾကာင္းခံလာသည္ဆိုေသာ္လည္း ထိုေန႔ ထိုရက္မွ သေႏၶတည္ေပးလိုက္ေသာ ျမန္မာတို႔၏ ဇာတိေသြး၊ ဇာတိမာန္ သည္  ေအာင္ပြဲအမွန္ကို ျဖစ္ေစခဲ့သည္။ ႏိုင္ငံရပ္ျခားမွ   အမ်ဳိးသားေန႔၊ အမ်ဳိးသားေအာင္ပြဲေန႔မ်ားသည္ သူ႔ႏိုင္ငံ၊  သူ႔လူမ်ဳိးတို႔၏ ဓေလ့စ႐ိုက္မ်ား ႏွင့္အညီ လံုးဝလြတ္ေျမာက္ျခင္း၊ လံုးဝေအာင္ျမင္ျခင္းဆီသို႔ တက္လွမ္းခဲ့ ၾကသည္။ ထိုသို႔တက္လွမ္းရာတြင္ သူ႔ႏိုင္ငံ၊ သူ႔လူမ်ဳိး၊ သူ႔အမ်ဳိးသားအားမာန္ တုိ႔ကို  ထက္သန္ေအာင္ အစြမ္းျပခဲ့ၾကသည္။ ေအာင္ျမင္မႈမွတ္တိုင္ကို        ခိုင္သည္ထက္ခိုင္ေအာင္ ေဖာ္ထုတ္ခဲ့ၾကသည္။

ျမန္မာလူမ်ဳိးမ်ားအေနျဖင့္  ျမန္မာတို႔၏ အမ်ဳိးသားအားမာန္မ်ား ထက္သန္ခိုင္က်ည္လာေအာင္ ျမန္မာ့႐ိုးရာဓေလ့စ႐ိုက္ႏွင့္အညီ ထုတ္ေဖာ္ ျပသခဲ့ၾကသည္။   ေအာင္ပြဲခံခဲ့ၾကသည္။  ေပ်ာ္ရႊင္ဖြယ္၊ ၾကည္ႏူးဖြယ္၊ လြမ္းေမာဖြယ္၊ တက္ၾကြဖြယ္ရာမ်ားသာ ျဖစ္သည္။ လြပ္လပ္ေရးအတြက္ အမ်ဳိးသားေအာင္ပြဲေန႔မွတစ္ဆင့္ အားမာန္မ်ားကို ႐ိုးရာယဥ္ေက်းမႈဓေလ့ႏွင့္ ယွဥ္တြဲကာ ထုတ္ေဖာ္လွစ္ဟျပသခဲ့ၾကသည္။   လြတ္လပ္ေရးရၿပီးေသာ္ လည္း ရရွိၿပီးသည့္လြတ္လပ္ေရး အဓြန္႔ရွည္တည္တံ့ခိုင္မာေအာင္၊ အခ်ဳပ္ အျခာအာဏာပိုင္ႏိုင္ငံအျဖစ္ ခိုင္ခိုင္ၿမဲၿမဲဝင့္ၾကြားစြာ ရပ္တည္ႏိုင္ေအာင္၊ သူတစ္ပါး အေႏွာင္အဖြဲ႕ေအာက္သို႔  ျပန္လည္မက်ေရာက္သြားေအာင္၊ အမ်ဳိးသားေန႔တြင္  ျမန္မာတို႔၏   အမ်ဳိးသားအားမာန္မ်ားကို ျပန္လည္ ေအာက္ေမ့သတိရလ်က္ ဆက္လက္ထိန္းသိမ္းျမႇင့္တင္ၾကရမည္ျဖစ္သည္။

အမ်ဳိးသားေအာင္ပဲြေန႔သည္ အမ်ဳိးသား ဇာတိေသြး၊ ဇာတိမာန္မ်ား စတင္ႏုိးၾကားထက္သန္လာၿပီး မိမိတို႔ရည္မွန္းရာပန္းတိုင္သုိ႔  တစ္ဆင့္ၿပီး တစ္ဆင့္  တက္လွမ္းႏိုင္ရန္ မိမိတုိ႔ႏွင့္ဆုိင္ရာ  အမ်ဳိးသားဟန္ပန္မ်ားႏွင့္ တညီတၫြတ္တည္း ေပ်ာ္ရႊင္တက္ၾကြစြာ  လွမ္းတက္ခ်ီခဲ့ၾကျခင္းျဖစ္သည္။ ေအာင္ျမင္မႈပန္းတိုင္ကို လွမ္းဆြတ္မကိုင္ႏိုင္ေသးမီ ျပင္းျပေသာဆႏၵမ်ားကို ေပ်ာ္ရႊင္စြာထုတ္ေဖာ္ျပသခဲ့ၾကျခင္းသာ ျဖစ္သည္။   အမ်ဳိးသားေအာင္ပြဲေန႔ သည္  ရည္မွန္းခ်က္ပန္းတိုင္သို႔ေရာက္ေအာင္ အရွိန္အဟုန္ျပင္းျပင္း တြန္းအားေပးႏိုင္ျခင္းကို   ေအာက္ေမ့သတိရ   ဂုဏ္ျပဳၾကေသာအားျဖင့္ က်င္းပသည့္ အထိမ္းအမွတ္ပဲြသဘင္ျဖစ္သည္။

ထုိ႔ေၾကာင့္ ''အမ်ဳိးသားေအာင္ပဲြေန႔'' သည္ ဇာတိေသြး၊ ဇာတိမာန္တုိ႔ကုိ ထုတ္ေဖာ္ျပသသည့္  အသြင္သဏၭာန္။ ''အမ်ဳိးသားေအာင္ပြဲေန႔'' သည္ ဇာတိေသြး၊ ဇာတိမာန္တို႔၏ တြန္းအားမ်ားေၾကာင့္ ေအာင္ျမင္မႈပန္းတုိင္ကို လွမ္းဆြတ္ခ်ဴႏိုင္သည္ကို  မေမ့မေလ်ာ့  အသိအမွတ္ျပဳၾကေသာ  အႏွစ္သာ ရဟု ဆုိရမည္ျဖစ္ပါေၾကာင္း။       ။

ကုိးကားခ်က္
 - ဆရာႀကီးသခင္ကိုယ္ေတာ္မႈိင္းေျပာၾကားသည့္ (၁၅) ႀကိမ္ေျမာက္  အမ်ဳိးသားေအာင္ပြဲေန႔ မိန္႔ခြန္း၊
 - သမုိင္းဝင္စာခ်ဳပ္စာတမ္းမ်ား (ေမာင္လွမ်ဳိး) ၁၉၆၁ ခုႏွစ္ထုတ္၊
 - ဆရာေဇာ္ဂ်ီ၏ သူတုိ႔ညီေနာင္ႏွင့္ ကြၽန္ေတာ္ ရသစာတမ္းမ်ား။

ေမာင္ၿငိမ္းေအး

No comments:

Post a Comment

Blog Archive

Recent Post