Latest News

Wednesday, October 10, 2018

နရသိန္အက ်ဥ္းေထာင္ထဲက သူလိုလူ ။ (၁၃)


ၿမန္မာနိုင္ငံလြတ္လပ္ေရးရၿပီးလို ့ ကိုယ္တိုင္းၿပည္ကို ကိုယ္လူမ ်ဳ ိးေတြ အုပ္စုိတဲ့အခါမွာ အာဏာငန္းငန္း လွ်ာတန္းလန္းနဲ ့ အရပ္သားနိုင္ငံေရးသမားေတြ အုပ္ခ ်ဳပ္ခဲ့တဲ ့ ဖဆပလေခတ္မွာပဲၿဖစ္ၿဖစ္ နိုင္ငံေရးအက ်ဥ္းသားေတြကို သာယာ၀တီအက ်ဥ္းေထာင္မွာ နိုင္ငံေရးအက ်ဥ္းသား သီးသန္ ့ေထာင္အၿဖစ္ ဖြင့္လွစ္ခဲ့ၿပီမွ နိုင္ငံတ၀ွမ္းလံုးက သာမန္အရပ္သူအရပ္သားေတြကိုပါ ကြန္ၿမဴနစ္တံဆိတ္တပ္ ရက္ရက္စက္စက္ၾကီးကို ႏွိပ္ကြပ္ခဲ့ၾကတာၿဖစ္သည္။ ဗိုလ္ေန၀င္း တိုင္ၿပည္ကို အာဏာသိမ္းၿပီး ၿမန္မာဆိုရွယ္လစ္ လမ္းစဥ္ပါတီေခတ္ ေရာက္သည့္အခါမွာလဲ ပိုဆိုးလာခဲ့ၿပီး ကိုယ္ထူကိုယ္ထ ကိုးကိုးကြ ်န္းလို ကြ ်န္အက ်ဥ္ေထာင္မ ်ားပင္ေပၚေပါက္လိုက္ေသး၏။ ၁၉၈၈ စစ္အာဏာသိမ္းယူၿပီးကတည္းက ဖမ္းဆီးခံေနၾကရတဲ့ နိုင္ငံေရးအက ်ဥ္းသားေတြရဲ့ ေနထိုင္ေရး၊ စားေရး၊ လံုၿခံဳေရးအေၿခအေနဟာ အဆိုးတကာ အဆိုးဆံု အဆင့္ကို ေရာက္လာခဲ့ေတာ့သည္။ ေထာင္က ေကြ ်းေမြးေသာ အက ်ဥ္းသားရိကၡာမ ်ားကို အက ်ဥ္းဦးစီး ၀န္ထမ္းမ ်ားက နည္းေပါင္းစံု ခိုးယူစားေသာက္ၾကသၿဖင့္ အက ်ဥ္းသားတိုင္း ေထာင္တြင္း ဖမ္းဆီးခ ်ဳပ္ေႏွာင္ခံၿပီး မိမိတို ့လုပ္အားမ ်ားေပးဆပ္ေနၾကရေသာ္လည္း အဟာရမလံုေလာက္မႈတို ့ေၾကာင့္ က ်န္းမာေရးထိခိုက္ၿပီး ေသဆံုးၾကရသည္။

မိမိတို ့၏ မိသားစုမ ်ား၏ အကူအညီ အစားအေသာက္မ ်ားကို မွီခိုးလာၾကရသည္။ နည္းေပါင္းစံုနဲ ့အသက္ရွင္သန္ေရးအတြက္ အစားအေသာက္ရရန္ၾကိဳးစားၾကသည္။ ရာဇ၀တ္အက ်ဥ္းသားေတြၾကားမွာေတာ့ တဦးနဲ ့တဦး ဗိုလ္က ်စားေသာက္ေနထိုင္မႈေတြ ထြန္းကားလာခဲ့ၿပီး ေထာင္စကား ခြ ်တ္ခြာ-လိုင္း၀င္ စသည့္စကားမ ်ား မၾကားခ ်င္မွ အဆံုးၾကားေနခဲ့ၾကရသည္။ ေထာင္အာဏာပိုင္ေတြက အက ်ဥ္းသားေတြကို အနိုင္က ်င့္ ဗိုလ္က ် လိုင္းဆိုေသာ လာဒ္ေပး လာဒ္ယူမႈေတြ လုပ္ၾကၿပီး အက ်ဥ္းသားအခ ်င္းခ ်င္းက အက ်ဥ္းသားအခ ်င္းခ ်င္းြၾကား ၾကီးနိုင္ငယ္ညွင္ ခြ ်တ္ခြာလုပ္ၿပီး စားေသာက္ေနထိုင္ၾကသည္။ နိုင္ငံေရးအက ်ဥ္းသားေတြက အခ ်င္းခ ်င္း ကူညီေပးကမ္း လက္တဲြေခၚေသာ စားေသာက္ေနထိုင္ၿခင္ေတြနဲ ့ ေထာင္တြင္း ရပ္တည္ေနထိုင္ခဲ့ၾကသည္။ အဘရိွန္ ေတာင္ငူေထာင္သို ့ ေၿပာင္းေရြ ့ခံရၿခင္းးေၾကာင္း သမီးၿဖစ္သူမွာ ေယာက ်ၤာၿဖစ္သူ၏ ေထာင္၀င္စာကတဖက္၊ စီးပြားေရးက တဖက္နဲ ့ ေထာင္၀င္စာ အလာက ် ဲခဲ့သည္။ ေထာင္တြင္းေနထိုင္မႈပံုစံအတိုင္း ရွိသူေရာ မရွိသူေရာ မ ွ်တ စာေသာက္ၾကေသာစနစ္ေၾကာင့္ အဆင္အထိုက္အေလ ်ာက္ေၿပခဲ့ရသည္။ သူ၏ ေတာင္ငူေထာင္တြင္းရပ္တည္ခဲ့ရပံုက အင္းစိန္ေထာင္ထက္ ပိုခတ္ခဲခဲ့ရသည္။ သို ့ေသာ္လည္း သူ၏ၾကံရည္ဖန္ရည္တို ့ေၾကာင့္ အားလံုးအဆင္ေၿပခဲ့ပါသည္။ က ်ေနာ္မသိခဲ့ေသာ အဘရွိန္၏ ေတာင္ငူေထာင္ၿဖတ္သန္းမႈအၾကာင္းေတြကို ေၿပာၿပနိုင္ခဲ့သူ ေနာက္တေယာက္ရွိေသးသည္။ သူက အရွင္ဦဇ၀န(ေရႊၿပည္သာစာသင္တိုက္)ၿဖစ္သည္။ ဆရာေတာ္က က ်ေနာ္တို ့ အဘရွိန္တို ့နဲ ့ အင္းစိန္သီးသန္ ့ေထာင္မွာ အတူေနထိုင္ခဲ့ၿပီး ေစာစီးစြာ နယ္ေထာင္မ ်ားသို ့ေၿပာင္းေရြ ့ခံလိုက္ရသူၿဖစ္သည္။ သူက သူ၏ေထာင္ေၿပာင္းအေတြ ့အၾကံဳ ့မ ်ားကို ေၿပာၿပရင္း အဘရွိန္နဲ ့သူ ေတာင္ငူေထာင္မွာ ၿပန္ဆံုခဲ့ၾကပံုကို အခုလို က ်ေနာ္အားၿပန္ေၿပာၿပခဲ့ေသးသည္။

‘’’’’’’’’’’ဦးဇင္းက သာယာ၀တီေထာင္ကို အရင္ေၿပာင္းခံခဲ့ရတာ ။ သာယာ၀တီေထာင္ေရာက္မွ က ်န္မာေရးမေကာငး္ၿဖစ္လာလို ့ သာယာဝတီေထာင္ကေန ေဆးကုဖို႔ အင္းစိန္ကိုေျပာင္း ေဆးကုၿပီးမွ အင္းစိန္ကေန ေတာင္ငူေထာင္ ပို႔ခံလိုက္ရတာပဲ။ အဲ့ဒီေရာက္ေတာ့မွ ငါးႏွစ္ၾကာ ကြဲကြာေနၾကရတဲ့ မိတ္ေဆြေဟာင္းေတြနဲ႔ တခ်ဳိ႕နဲ႔ ျပန္ေတြ႔ရတယ္။ အဲဒီတုန္းက အဘက ေတာင္ငူေထာင္ ၂ တိုက္၊ ဦးဇင္းက ေတာင္ငူေထာင္ ၄ တိုက္မွာေပါ့ ။ အင္မတန္ သေဘာေကာင္းတဲ့ ေထာင္ပိုင္ႀကီး ဦးေငြစံ လက္ထက္မွာ တေနရာနဲ႔ တေနရာ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ သြားေနရတယ္။ အဲဒီေတာ့ မိတ္ေဆြေဟာင္းျဖစ္ခဲ့တဲ့ အဘနဲ႔ အျမဲတမ္းဆံုေတြ႔ ျဖစ္ေနတယ္ဆိုပါေတာ့ကြာ။ အဘက ေထာင္ဝင္စာ က်ဲတယ္။ အဘကို ေထာင္ဝင္စာလာေတြ႔တဲ့ သမီးခမ်ားလည္း ေယာက္်ားဆီ ေျပးရ၊ ဖေအ့ဆီ ေျပးလာရနဲ႔ ဖတ္ဖတ္ကို ေမာေနခဲ့တာပဲ ။ ႏွစ္ေယာက္ဝန္ ထမ္းေနရတာမို႔ သာမန္လူေတြလို ပံုမွန္ထက္ ရက္ေတြၾကာမွ လာေတြ႔ႏိုင္တာေလ။ ဒါေပမယ့္ အဘ အခက္အခဲမရွိဘူး။ ေထာင္ထဲ ေနထိုင္နည္းကို ေက်ေက်ညက္ညက္ ႀကီး သေဘာေပါက္ထားသူကြ ။ ကိုယ့္တို ့ရဲေဘာ္ေတြက အဘကို ဝိုင္းဝန္းကူညီၾကပါတယ္။ တခုထူးျခားတာက အဘကို လူငယ္ေတြက ခ်စ္တယ္ ။ မမွန္ဘူးထင္ရင္ သူ႔လူကိုယ့္လူ မခြဲျခားဘဲ ေျပာဆိုတတ္တဲ့ အက်င့္တခုကလည္း လူငယ္ေတြ ေလးစားတဲ့အေၾကာင္းပဲ ။ လူငယ္ေတြက သူ႔ကို ခ်စ္စႏိုးနဲ႔ ေနာက္ေျပာင္တဲ့အခါ အျပံဳးမပ်က္ တု႔ံျပန္တတ္တာက အဘကို လူခ်စ္လူခင္ ပိုမ်ားၾကတယ္ ။ ေထာင္ဝင္စာ မွန္တဲ့သူေတြက ေထာင္ဝင္စာက်ဲသူ အဘတို႔လိုလူမ်ဳိးေတြဆီ စားစရာ မုန္႔ပဲသေရစာနဲ႔ အမဲေၾကာ္၊ ငါးေၾကာ္၊ ငါးပိေၾကာ္ စတာေတြကို ႏိုင္သမွ် မွ်ေဝေပၾကတယ္။ ဒီအခါမွာ အဘရဲ႕ ေထာင္တြင္းေနထိုင္မႈ အတတ္ပညာကို ေတြ႔လိုက္ရတာပါပဲ။ အဘက ေတာင္ယာ အျမဲစိုက္တယ္။ သူေနထိုင္တဲ့တုိက္တင္မက အျခားတိုက္ေတြက ရဲေဘာ္ေတြကိုပါ မွ်ေဝႏိုင္တယ္။ အသီးအႏွံစားခ်င္ရင္ အဘကို ေျပာလိုက္တာနဲ႔ သူ႔ေတာင္ယာထြက္ သီးႏွံတခုခုကေတာ့ ရစျမဲပဲ။
အဘရွိန္ကလဲ သူ႔ကို ရဲေဘာ္ေတြ မွ်ေဝေပးထားတဲ့ ငါးပိေၾကာ္၊ ငါးေျခာက္ေၾကာ္ေတြကို ေတာင္ယာထြက္ သီးႏွံေတြနဲ႔ ပြားၿပီး ခ ်က္ၿပဳပ္စားတယ္။ အေနေခ ်ာင္ေတာ့ ခိုးခ ်က္ၿပဳပ္စားေသာက္လို ့ ရေတာ့ သူအတြက္ အေတာ္ကေလးကို အဆင္ေၿပတာ။ အဲဒီေတာ့ အဘဆီမွာ ဟင္းက မပ်က္ဘူး။ ငါးပဲေၾကာ္ကို ဖိုႀကီးက ပံုစံ ငါးပိနဲ႔ ထပ္ေရာလိုက္ေတာ့ စားမရတဲ့ ပံုစံငါးပိကလည္း စားေကာင္းတဲ့ ငါးပိေၾကာ္တခြက္ျဖစ္သြားတယ္ေလ။ မူလ ငါးပိေၾကာ္ထက္ ေလး၊ ငါးဆ ကြာသြားတယ္။ ငါးေျခာက္ေၾကာ္ စတာေတြကိုလည္း ေတာင္ယာထြက္ ခ်ဥ္ေပါင္ရြက္မ်ဳိးနဲ႔ ျပန္ေရာေၾကာ္ၿပီး ပြားထားတယ္။ ငါးေျခာက္ေၾကာ္ တေယာက္စာဟာ အခန္းေနသူ သံုးေယာက္အတြက္ တလစာ ဟင္းတခြက္ျဖစ္သြားတယ္။ ေထာင္ဝင္စာ လာတဲ့သူေတြကသာ ဟင္းကုန္ သြားမယ္။ ေထာင္ဝင္စာမလာတဲ့ ဘရွိန္ဆီမွာ ဟင္းမျပတ္ဘူး။ ေထာင္ဝင္စာလာတဲ့သူေတြကိုေတာင္ သူက ဟင္းေတြ ျပန္မွ်ရေသးတယ္။ ၂၀၀၃ မွာ အဘနဲ႔အတူေနဖို႔ ၾကံဳလာတယ္ေပါ့။ လြတ္လူေတြ ေတာ္ေတာ္ေလးမ်ားလာေတာ့ တိုက္ေတြမွာ လူေတြနည္းသြားတယ္။ အဲဒီမွာ ႏွစ္တိုက္တတိုက္ ေပါင္းေတာ့ အဘတို႔ တုိက္က လူေတြအကုန္လံုး ဦးဇင္းတို႔ တိုက္မွာ လာေပါင္းၾကတယ္။ အခု အန္အယ္လ္ဒီက အန္ကယ္လ္ ဦးအုန္းႀကိဳင္တို႔က အဘရွိန္တို႔နဲ႔အတူ ဦးဇင္းတို႔ တိုက္ကိုပါလာၾကတာေပါ့။ အဘဦးရွိန္တင္က ဦးဇင္းနဲ႔ တခန္းတည္းေနရတယ္။ ဒီေတာ့မွ အဘနဲ႔ အနီးကပ္ေနရတာပါ။ ယံုၾကည္ရာ အရ သူနဲ႔ကိုယ္ ဘယ္လိုမွ သေဘာမတူႏိုင္ေပမယ့္ အဘနဲ႔ ေနလို႔ရပါတယ္။ အဘနဲ႔ သေဘာမတူတာေတြ မ်ားစြာကို ေျပာျဖစ္ၾကတယ္။ သူကေတာ့ သူ႔ပါတီရဲ႕အျမင္ကေန ေျပာတာခ်ည္းပဲ။ ဒါကလဲ သူပါတီက ပစၥည္မဲ့ လူတန္းစာကို ကိုယ္စားၿပဳတဲ့ပါတီဆိုေတာ့ သူကလဲ ပစၥည္းမဲ့ လူတန္းစားအၿမင္နဲ ့ၿပႆနာတိုင္ကို ခ ်ဥ္းကပ္တယ္။ ဦးဇင္းကလဲ ဘာသာေရးသမားဆိုေတာ့ ဘာသာေရး ရႈေထာင့္ကေန ခ ်ဥ္းကပ္ၾကေတာ့ အၿမင္မတူတာေတြေတာ့ ရွိတာေပါ့။ ရဲေဘာ္ရဲဖက္ အာဏာရွင္လက္ေအာက္မွာ အတူစား အတူေန အတူအႏွိပ္စက္ ညွင္းပန္းခံဘ၀ေတြ ဆိုေတာ့ တေယာက္ကိုတေယာက္ နားလည္မႈေတြ ရွိၾကရတာေပါ့။ ‘’’’’’

ဦးဇင္းဦးဇန၀က က ်ေနာ္ကို ၿပန္ေတြ ့တဲ့အခါမွာ သူရဲ့ေထာင္အေတြ ့အၾကံဳေတြ ၿပန္ေၿပာၿပရင္ သူနဲ ့အတူေနထိုင္ခဲ့ရေသာ က်ေနာ္သိလိုသည့္ အဘရွိန္၏ ေတာင္ငူေထာင္တြင္း စားေသာက္ေနထိုင္ ၿဖတ္သန္းခဲ့ပံုေတြကို ေၿပာၿပရင္းက အဘရွိန္ရဲ့ ေနာက္ဆံုးေန ့ရက္မ ်ားအတြင္းက သူ၏ က ်န္းမာေရး ခ ်ဳ ိ့ယြင္းလာပံုကိုလဲ ၀မ္းပန္းတနည္း ေၿပာၿပခဲ့ၿပန္ေသးသည္။

‘’’’’’’ဒီလို ့ကြ သူ ့က ်န္းမာေရးက ငါနဲ ့ၿပန္ေတြ ့ကာစက အေကာင္းပဲ။ ေနာက္ပိုင္းမွာ အဘမွာ မၾကာခဏ ဗိုက္ေအာင့္တတ္တဲ့ ေရာဂါရွိတယ္။ ဗိုက္ေအာင့္တယ္လို႔ ေျပာတိုင္းလည္း ဆရာဝန္နဲ႔ ေဆးမွဴးက (ဂ်ဲလမက္ ဆိုဒါမင့္ ) စတဲ့ အစာအိမ္နဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ေဆးေတြ အဘကို ေပးတယ္။ အဘက သူ႔ဗိုက္ကို ပ႐ုပ္ဆီ လိမ္း အဝတ္နဲ႔ပတ္လိုက္မွ သက္သာတယ္လို႔ ယံုတယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ ေထာင္ဝင္စာမွာပါတဲ့ ပ႐ုတ္ဆီ စတာေတြကို အဘ အတြက္ သီးသန္႔ထားေပးရတယ္။ ဒါကေတာ့ တလ တႀကိမ္ေလာက္ ခံစားေနရတဲ့ ေရာဂါပဲ။ တခါတေလ နာရီပိုင္းနဲ႔ ေပ်ာက္သြားတယ္။ ဒီေတာ့လည္း သူက သိပ္အေလးမထားဘူး။ သူ႔ေရာဂါက ပ႐ုပ္ဆီနဲ႔တင္ေပ်ာက္တယ္လို႔ သူက စြဲမွတ္ထားတာကို။ ၂၀၀၃ ႏွစ္ကုန္ ၂၀၀၄ ႏွစ္ဆန္းေလာက္မွာ အဘ ဗိုက္ေအာင့္တာ ရက္စိပ္လာတယ္။ တခါတခါ ျဖစ္ရင္ နာရီပိုင္း အခ်ိန္ပိုင္းနဲ႔ မေပ်ာက္ေတာ့ဘူး။ သက္သာသြားလည္း ခဏပဲ။ ဆရာဝန္ကေတာ့ အစာအိမ္ေဆးေတြပဲ ေပးတယ္။ တေန႔မွာ ၅ ည ေတြနဲ႔ အင္မတန္ရင္းႏွီးတဲ့ ေဆးမွဴးတေယာက္ရွိတယ္။ သူ႔ နာမည္က ေအာ္လန္ဒို တဲ့။ ေဆး႐ံုက ေရာဂါသည္တိုင္းကို သူက အင္မတန္ ဂ႐ုစိုက္တယ္။

ႏိုင္ငံေရးသမားေတြကို လည္း ေလးစားတယ္။ သူ႔ကို ေသေသခ်ာခ်ာတိုင္ပင္ၿပီး ဗိုက္ေအာင့္တာကို စမ္းခိုင္းတယ္။ သူက ဆရာဝန္ ညႊန္ၾကားလို႔သာ အစာအိမ္ေဆးေတြ ေပးေနရေပမယ့္ ေရာဂါမသက္သာလာတာကို မူတည္ၿပီး ေဆး႐ံု တက္ခိုင္းတယ္။ ဒါနဲ႔ အဘ ေဆး႐ံုေပၚေရာက္သြားတယ္။ ေဆး႐ံုေပၚေရာက္လို႔ တရက္ ႏွစ္ရက္မွာပဲ အဘ ေျခေထာက္ေတြ ဗိုက္ေတြ ေဖာေရာင္လာတယ္လို႔ သတင္းစကား ၾကားရတယ္။ အဘ မသက္သာဘူးတဲ့။ ဒီေတာ့မွ အဘေရာဂါကို အစာအိမ္မဟုတ္ဘူး။ အသည္းေရာဂါလို႔ ဆရာဝန္ကေျပာင္းၿပီး နာမည္တပ္ ေတာ့တယ္။ ႏွစ္ရွည္လမ်ား အစာအိမ္ေရာဂါထင္ၿပီး ေပးခဲ့တဲ့ေဆးေတြဟာ ခုလို အသည္းအသန္ျဖစ္မွ ဆရာဝန္လည္း မွားမွန္းသိတယ္။ ‘’’’’’’’’’

ၿမန္မာနိုင္ငံအက ်ဥ္းေထာင္ေတြ၊ ရဲဖက္စခန္းေတြမွာ အက ်ဥ္းက ်ေနၾကေသာ အက ်ဥ္းသားတိုင္းဟာ လူစိတ္ကင္းမဲ့တဲ့ ေဆး၀န္ထမ္းအမ ်ားစု၏ ေဆး၀န္ထမ္း က ်င့္၀တ္မညီတဲ့ လက္လြတ္ဆံပယ္ အနာတၿခား ေဆးတၿခား ကုသေပးမႈေတြေၾကာင့္ မိမိတို ့တြင္ ခံစားေနရေသာ ေရာဂါအေၿခအေနဟာ ဆိုး၀ါးကာ ေနာက္ဆံုး အသက္ဆံုးရံႈးၾကရသည့္ အၿဖစ္မ ်ား ၾကံဳ ့ေတြၾကရသည္။ ထိုအၿဖစ္ဆိုးမ ်ဳ ိးကို အဘရိွန္ခံစားသြားခဲ့ရေၾကာင္း ၾကားသိရေသာအခါ စိတ္မေကာင္းၿဖစ္ခဲ့ရသည္။ အဘရွိန္ကို ေနာက္ဆံုးအေၿခအေနေရာက္တဲ့ အခါမွာ အရင္ဆံုး ေတာင္ငူေထာင္တြင္းေဆးရံုးသို ့အရင္ဆံုးတက္ခြင့္ၿပဳလိုက္သည္။
ေထာင္းတြင္းေဆးရံုေရာက္သည္အခါမွာေတာ့-------

‘’’’’’’’’ေထာင္တြင္းေဆရံုတင္လိုက္ခ ် ိန္မွာ အဘရွိန္ေရာဂါေ၀ဒနာက အေတာ္ဆိုးေနၿပီကြ။ အရင္ဆံုး အဘဗိုက္ထဲက ေရေတြကို စုတ္ထုတ္ရမယ္။ အဘလြတ္ဖို႔ကလည္း လပိုင္းပဲ လိုေတာ့တယ္ေလ။ ရဲေဘာ္ေတြ အားလံုးက အဘကို က်န္းက်န္းမာမာနဲ႔ အျပင္ေလာကကို ျပန္ေရာက္သြားေစခ်င္ၾကတယ္။ ေဆး႐ံုမွာ အျမဲေဆး႐ံုတက္ေနရတဲ့ ႏုိင္ငံေရးသမားတခ်ဳိ႕ ရွိတယ္။ ျပင္းထန္တဲ့ သူတို႔ရဲ႕ ေရာဂါေတြေၾကာင့္ က်ပ္တည္းက်ဥ္းေျမာင္းတဲ့ တိုက္ခန္းထဲကိုျပန္မပို႔ဘဲ ေဆး႐ံုမွာပဲ ထားရသူေတြေပါ့။ သူတို႔ကေတာ့ ျပင္းထန္တဲ့ ASTHMA ေရာဂါသည္ ဆရာဦးေဌးလႈိင္ရယ္ ။ အ႐ိုးႀကီးေပါင္းတက္ေရာဂါေၾကာင့္ တိုက္မွာ ထားလို႔မရတဲ့ သံုေရာင္ၿခယ္ေက်ာင္းသားအဖဲြ ့ထဲက ကိုျမတ္စံရယ္ ေဆးရံုေဆာင္မွာ ရွိေနၾကေတာ့ အဘအတြက္ ကံေကာင္းတယ္။ အဘကို အျပင္ေဆး႐ံုတက္ခြင့္ရေအာင္ သူတို႔ေတြက ဝိုင္းတိုက္တြန္းၾက ေထာင္ပိုင္ကိုေျပာၾကဆိုေတာ့ တာဝန္က်တဲ့ ေထာက္လွမ္းေရးလည္း အေျပးအလႊားေရာက္လာတယ္။ အဘကို သူတို႔ အျပင္ေဆး႐ံု တင္ေပးလိုက္တယ္။’’’’’’’’’’’

အဘရွိန္ရဲ့ ေနာက္ဆံုးေနရက္ေတြ အၾကာင္းကို ေတာင္ငူေထာင္ (၄)တိုက္ထဲမွာ အတူေနခဲ့ဖူးတဲ့ ဆရာေတာ္ဦးဇ၀နက ေၾကကဲြစို ့နစ္စြာ က ်ေနာ္အားေၿပာၿပခဲ့သည္။ အဘရွိန္ဟာ လူခ ်စ္လူခင္ေပါမ ်ားသူမို ့သူ၏ ဆံုးရံႈးမႈအတြက္ ေတာင္ငူေထာင္တြင္းရွိ လူငယ္ေက ်ာင္းသား ရဲေဘာ္မ ်ား၊ နိုင္ငံေရးသမားမ ်ား၊ သူ ့၏ ဗမာၿပည္ကြန္ၿမဴနစ္ရဲေဘာ္မ ်ားက စိတ္မေကာင္းၿဖစ္ခဲ့ၾကရေတာ့သည္။ သူမဆံုးခင္ေလးမွာ ေတာင္ငူေထာင္ေဆးရံုးသို ့ေရာက္လာခဲ့ပံုေလးအား ဆရာဦးေဌးလိႈင္က အခုလို ၿပန္ေၿပာင္းေၿပာၿပခဲ့ေသးသည္။

(ဆက္ရန္)

ထြန္းထြန္း(အေရးေတာ္ပံုတပ္သား)

No comments:

Post a Comment

Blog Archive

Recent Post