Latest News

Thursday, October 4, 2018

ေရၾကည္ေနာက္ၿပီး ေျခရာ မေပ်ာက္ေစဖို႔



ေရၾကည္ေနာက္ၿပီး ေျခရာ မေပ်ာက္ေစဖို႔

ေရသယံဇာတ
ဇီဝဟူေသာ ရွင္သန္မႈရွိသည့္အရာတုိင္းအတြက္ ေရသည္မရွိမျဖစ္  သဘာဝအရင္းအျမစ္တစ္ခု ျဖစ္သည္။ လူသားတုိ႔အပါအဝင္ ဇီဝမ်ဳိးစုံမ်ဳိးကဲြ အားလုံးတုိ႔၏ အသက္ရွင္ရပ္တည္မႈအတြက္ ေရ သည္ အေရးအႀကီးဆုံးေသာ လုိအပ္ခ်က္ႀကီး တစ္ရပ္ျဖစ္သည္။ ဤေျမကမၻာႀကီးေပၚ၌ လူတို႔ ႏွင့္တကြ မေရတြက္ႏိုင္ေအာင္မ်ားျပားလွေသာ ဇီဝမ်ဳိးစိတ္ေပါင္းမ်ားစြာတို႔ ရွင္သန္ေနထိုင္လ်က္ ရွိေနၾကေသာ္လည္း လူသားတုိ႔မွလဲြ၍ က်န္ေသာ ဇီဝမ်ဳိးမ်ားသည္ ေရသယံဇာတကုိ စီမံခန္႔ခဲြျခင္း မျပဳႏုိင္ၾကေပ။
အသိÓဏ္အရွိဆုံးႏွင့္   အဆင့္ျမင့္ဆုံးေသာ ႏုိ႔တုိက္သတၱဝါမ်ားဟု မိမိတုိ႔ကုိယ္ကုိ အမႊမ္းတင္ ေၾကြးေၾကာ္ေနၾကေသာ  လူသားတုိ႔၏ ေရသယံ ဇာတစီမံခန္႔ခဲြမႈမွာ   ကမၻာေလာကႀကီးအတြက္ မည္ေရြ႕မည္မွ် အက်ဳိးသက္ေရာက္ေန သည္ကုိမူ ကာယကံရွင္ လူသားမ်ားက ယခုထိတုိင္ သတိ မျပဳမိၾက၊ မသုံးသပ္ႏုိင္ၾက၊  မဆင္ျခင္မိၾကေသး ေပ။
ေရအရင္းအျမစ္မ်ား ပ်က္စီးလာျခင္း
လူသားတုိ႔ႏွင့္တကြ ဇီဝမ်ဳိးစုံမ်ဳိးကဲြတုိ႔ ရွင္သန္ ရပ္တည္ ေနထုိင္လ်က္ရွိၾကေသာ ကမၻာႀကီး၏ ခုနစ္ဆယ္ရာခုိင္ႏႈန္းကုိ ေရထုက ဖုံးလႊမ္းထား လ်က္ရွိသည္။ သုိ႔ရာတြင္ ဤမွ် မ်ားျပားလွေသာ ေရထုႀကီးထဲ၌     ကမၻာႀကီးစိမ္းလန္းစုိျပည္ၿပီး သာယာဝေျပာခဲ့စဥ္တုန္းကပင္လွ်င္      လူတုိ႔ ေသာက္သုံးႏုိင္ေသာ  ေရမွာ  သံုးရာခုိင္ႏႈန္းခန္႔ သာ ရွိေနခဲ့သည္။ စက္မႈလုပ္ငန္းမ်ား မတုိးတက္ မထြန္းကားေသးစဥ္အခ်ိန္က ေရတြင္းေရကန္ မ်ားထဲမွ  ေရကုိ  လူတုိ႔က  အႏၱရာယ္ကင္းစြာျဖင့္ ေသာက္သုံးႏုိင္ခဲ့ၾကသလုိ ျမစ္၊ေခ်ာင္း၊ အင္းအုိင္ မ်ားထဲမွေရကို လူတုိ႔က ေရခ်ဳိးရန္၊ ေလွ်ာ္ဖြပ္ရန္၊ ေဆးေၾကာရန္၊ အပင္မ်ား စုိက္ပ်ဳိးရန္အတြက္ အသုံးျပဳႏုိင္ခဲ့ၾကသည္။
ယေန႔ကမၻာေပၚတြင္ စက္မႈကုန္ထုတ္လုပ္ငန္း မ်ား     ႀကီးထြားလာေနျခင္းေၾကာင့္    ေရထုညစ္ ညမ္းမႈမ်ား ျဖစ္ေနရသလုိ တစ္ဖက္တြင္လည္း လူတုိ႔၏ မဆင္မျခင္လုပ္ရပ္မ်ားေၾကာင့္ ေသာက္ သုံးႏုိင္ေသာ  ေရအရင္းအျမစ္မ်ားစြာ  ဆုံး႐ႈံး လ်က္ရွိေနသည္။ အလားတူပင္ အထြက္တိုးစုိက္ ပ်ဳိးေရးလုပ္ငန္းလုပ္ကုိင္ျခင္း၊ အသားတုိး ေမြးျမဴ ေရးလုပ္ငန္းလုပ္ကုိင္ျခင္း၊ စည္းကမ္းမဲ့အမႈိက္ စြန္႔ပစ္ျခင္း၊ ေရဆုိးေရညစ္မ်ားကုိ ျမစ္၊ ေခ်ာင္း၊ အင္းအုိင္မ်ားအတြင္းသုိ႔ စီးဝင္ေစျခင္း စသည္ တုိ႔ေၾကာင့္လည္း ေသာက္သုံးႏုိင္ေသာ ေရအရင္း အျမစ္မ်ားစြာတို႔ကုိ  ထိခုိက္ပ်က္စီးေစလ်က္ရွိ သည္။
ကမၻာ့လူဦးေရႏွင့္ ေရလိုအပ္ခ်က္
ကမၻာ့လူဦးေရသည္  တစ္ေန႔တျခား  သိသာ စြာ တုိးပြားလာလ်က္ရွိေသာ္လည္း ကမၻာေပၚရွိ ေသာက္သုံးေရပမာဏကမူ တုိးလည္းမတုိး၊ ေလ်ာ့လည္းမေလ်ာ့သြားေပ။ ကမၻာ့လူဦးေရ သည္ ၁၉ဝဝ ျပည့္ႏွစ္က သန္းေပါင္း ၁၆ဝဝ မွ် သာရွိခဲ့ရာမွ မ်က္ေမွာက္ကာလတြင္ သန္းေပါင္း ခုႏွစ္ေထာင္ေက်ာ္အထိ      တုိးပြားမ်ားျပား လာခဲ့သည္။ ၂ဝဝဝ ျပည့္ႏွစ္မွစ၍ တစ္ႏွစ္လွ်င္ သန္းရွစ္ဆယ္ႏႈန္းျဖင့္       တုိးပြားလာေနေသာ ကၻာ့လူဦးေရသည္ ၂ဝ၅ဝ ျပည့္ႏွစ္တြင္ သန္း ေပါင္း ၉၃ဝဝ ေက်ာ္ရွိလာမည္ဟု ခန္႔မွန္းထား သည္။
တုိးတက္လာေသာ ကမၻာ့လူဦးေရေၾကာင့္ လြန္ခဲ့ေသာ ရာစုႏွစ္ဝက္ကာလအတြင္း ေသာက္ သုံးေရသံုးစြဲမႈပမာဏမွာ သံုးဆအထိျမင့္တက္ခဲ့ သည္။ ကမၻာ့ေသာက္သံုးေရပမာဏမွာမူ တုိး လာျခင္းမရွိသည့္အတြက္ လူတစ္ဦးခ်င္းစီအဖုိ႔ ရႏုိင္ေသာေရပမာဏ ေလ်ာ့က်လာေနခ်ိန္တြင္ စက္မႈကုန္ထုတ္လုပ္ငန္းမ်ားႏွင့္ စုိက္ပ်ဳိးေမြးျမဴ ေရးလုပ္ငန္းမ်ား၌ အသုံးျပဳေနၾကသည့္ ဓာတု ေဗဒပစၥည္းမ်ားေၾကာင့္လည္း သန္႔ရွင္းစင္ၾကယ္ သည့္ေျမေအာက္ေရမ်ားကုိ က်ယ္က်ယ္ျပန္႔ျပန္႔ ပ်က္စီးေစလ်က္ရွိသည္။
ေရအရင္းအျမစ္မ်ားကို ပ်က္စီးေစသည့္အခ်က္မ်ား
သာဓကအားျဖင့္    သံမဏိထုတ္လုပ္ေရး လုပ္ငန္း၊ အလူမီနီယမ္ထုတ္လုပ္ေရးလုပ္ငန္း စသည္တို႔မွ ထြက္ရွိေသာ အမိုးနီးယားဓာတ္ၾကြင္း မ်ားေပ်ာ္ဝင္ေနသည့္ ေရဆိုးေရညစ္မ်ားသည္ ေရေနသတၱဝါမ်ားကို အစုလိုက္အျပံဳလိုက္ ေသ ေက်ပ်က္စီးေစလ်က္ရွိသလို လူတို႔ေသာက္သံုး ႏိုင္ေသာ ေရသယံဇာတမ်ားကိုလည္း ဖ်က္ဆီး လ်က္ ရွိေနသည္။ ထို႔အတူ စိုက္ပ်ဳိးေရးလုပ္ငန္း ႏွင့္ ေမြးျမဴေရးလုပ္ငန္းမ်ား၌ သံုးစြဲေနၾကသည့္ အထြက္တိုးႏွင့္ အသားတိုး ဓာတုေဗဒပစၥည္းမ်ား ကလည္း ေျမေအာက္ေရအရင္းအျမစ္မ်ားကို ပ်က္စီးေစလ်က္ ရွိေနသည္။
ကမၻာ့လူဦးေရအမ်ားစုမွာ  စုိက္ပ်ဳိးေရးႏွင့္ ေမြးျမဴေရးလုပ္ငန္းမ်ားကုိ လုပ္ကုိင္လ်က္ရွိေန ၾကသည့္အတြက္ အထြက္ႏႈန္းေကာင္းေစရန္ ပုိး သတ္ေဆးမ်ား၊ အသားတုိးေဆးမ်ား၊ ဓာတုေဗဒ နည္းျဖင့္စီရင္ထားေသာ ေမြးျမဴေရးအစားအစာ မ်ားကုိ ေန႔စဥ္ တန္ခ်ိန္ေပါင္းမ်ားစြာ အသုံးျပဳ လ်က္ရွိေနၾကသည္။ ဖြံ႕ၿဖိဳးဆဲႏုိင္ငံမ်ားတြင္ ပုိး သတ္ေဆးအတြက္ ႏွစ္စဥ္ အေမရိကန္ေဒၚလာ သန္းသံုးေထာင္ခန္႔ သုံးစြဲလ်က္ရွိေနၾကေသာ ေၾကာင့္ ဤမွ် ပမာဏမ်ားျပားလွေသာ ပုိးသတ္ ေဆးတန္ခ်ိန္ေပါင္းမ်ားစြာတုိ႔သည္ ကၻာ့ေျမ လႊာအတြင္းသုိ႔ စိမ့္ဝင္ေရာက္ရွိကာ ေျမေအာက္ ေရမ်ားထဲ၌ပါ ေပ်ာ္ဝင္လ်က္ရွိေနၾကသည္။
ပုိးသတ္ေဆးဓာတ္ၾကြင္းမ်ား ေပ်ာ္ဝင္ေန ေသာေရသည္ ေက်ာက္ကပ္၏ခံႏုိင္ရည္စနစ္ႏွင့္ ဗဟုိနာဗ္ေၾကာတုိ႔ကုိ   ျပင္းထန္စြာ  ထိခုိက္ေစ သည့္အျပင္ ကင္ဆာေရာဂါမ်ားလည္း ျဖစ္ပြား လာႏုိင္ေၾကာင္း သုေတသနျပဳေတြ႕ရွိရသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ပင္လွ်င္ ေျမေအာက္ေရကုိ တူးေဖာ္ ရယူသုံးစဲြၾကရာ၌ ပုိးသတ္ေဆးေပ်ာ္ဝင္ေနမႈကင္း စင္ေသာ ေရမ်ဳိးကုိသာ ရယူသုံးစဲြၾကရန္ အလြန္ အေရးႀကီးသည္။
ေသာက္ေရသန္႔ထဲမွ ဓာတ္ၾကြင္းမ်ား
ကမၻာ့ႏုိင္ငံအသီးသီးတြင္ ေခတ္မီနည္းစနစ္ မ်ားသုံး၍ ေသာက္ေရမ်ားကုိ သန္႔စင္ထုတ္လုပ္ ေရာင္းခ်လ်က္ရွိေနၾကေသာ္လည္း ေသာက္ေရ သန္႔အမ်ားစုတြင္ ပုိးသတ္ေဆးဓာတ္ၾကြင္းမ်ား ေပ်ာ္ဝင္လ်က္ရွိေနသည္ကုိ သိပၸံသုေတသီတုိ႔က ေဖာ္ထုတ္ေတြ႕ရွိခဲ့ၾကသည္။ အထူးသျဖင့္ ဖြံ႕ၿဖိဳး ဆဲႏုိင္ငံမ်ား၌ ထုတ္လုပ္ေရာင္းခ်လ်က္ရွိေသာ ေသာက္ေရသန္႔မ်ားတြင္ ပုိးသတ္ေဆးဓာတ္ၾကြင္း မ်ားပါဝင္ေနသည္ကုိ    ေဖာ္ထုတ္ေတြ႕ရွိေနရ သျဖင့္ က်န္းမာေရးအတြက္ ရင္ေလးစရာျဖစ္ေန ေတာ့သည္။
ေမြးျမဴေရးလုပ္ငန္းမ်ား၌ သုံးစဲြလ်က္ရွိေန ၾကေသာ  ဓာတုေဗဒနည္းျဖင့္  စီရင္ထားသည့္ အသားတုိးေဆးမ်ား၊ ေမြးျမဴေရးတိရၧာန္ အစား အစာမ်ား၏ ဓာတ္ၾကြင္းပစၥည္းမ်ားသည္လည္း စုိက္ပ်ဳိးေရးလုပ္ငန္းသုံး ပုိးသတ္ေဆးဓာတ္ၾကြင္း မ်ား ကဲ့သုိ႔ပင္ ေမြးျမဴေရးျခံမ်ားမွတစ္ဆင့္ ေျမ လႊာေအာက္သုိ႔ စိမ့္ဝင္ၿပီး ေျမေအာက္ေရမ်ား ထဲ၌ ေပ်ာ္ဝင္လ်က္ရွိေနၾကသည္။
သန္႔ရွင္းစင္ၾကယ္သည့္ ေရ
ဤတြင္ ကၻာေပၚရွိ လူသားအားလုံး သက္ရွည္ က်န္းမာစြာ ေနထုိင္သြားႏုိင္ေရးအတြက္ သန္႔ ရွင္းစင္ၾကယ္ေသာ ေသာက္ေရသုံးေရမ်ား ရရွိ ေရးသည္ အထူးအေရးႀကီးေသာ ကိစၥတစ္ရပ္ ျဖစ္လာေတာ့သည္။ စိတ္ခ်လက္ခ်ေသာက္သုံး ႏုိင္ေသာ သန္႔ရွင္းစင္ၾကယ္သည့္ ေရဆုိသည္မွာ အေရာင္၊ အနံ႔ႏွင့္ အရသာမရွိျခင္း၊ ေရာဂါျဖစ္ ေစေသာ  ပုိးမႊားမ်ားကင္းစင္ျခင္း၊  အၲရာယ္ရွိ ႏုိင္ေသာ ဓာတုပစၥည္းမ်ား ကင္းစင္ျခင္း စသည့္ အခ်က္မ်ားႏွင့္       ကုိက္ညီ ျပည့္စုံရမည္ ျဖစ္ သည္။
ကၻာေပၚရွိ  ေဒသႏုိင္ငံမ်ားအနက္  အခ်ဳိ႕ ေသာ ေဒသမ်ားတြင္ သန္႔ရွင္းစင္ၾကယ္ေသာ ေရမ်ဳိးကုိ ၾကားဖူး႐ုံမွ်သာရွိၿပီး  လက္ေတြ႕အား ျဖင့္ မျမင္ဖူး၊ မေသာက္ဖူးၾကေပ။ ကမၻာ့လူဦးေရ ၏ ခုနစ္ပုံတစ္ပုံနီးပါးခန္႔ျဖစ္ေသာ လူဦးေရ သန္း ၁၁ဝဝ သည္    သန္႔ရွင္းစင္ၾကယ္ေသာေရကုိ မေသာက္ၾကရေပ။ ယင္းတုိ႔အနက္ တစ္ႏွစ္လွ်င္ လူသန္းေပါင္း  ၅၇ဝ သည္ မသန္႔ရွင္းေသာေရကုိ ေသာက္သုံးမိျခင္းေၾကာင့္    ဆက္ႏႊယ္ရရွိလာ ေသာ ေရာဂါေဝဒနာမ်ားကုိ ခံစားေနၾကရသည္။ အဆုိပါ ေဝဒနာမ်ားေၾကာင့္ ကၻာအရပ္ရပ္၌ ေသဆုံးေနၾကရေသာ လူဦးေရသည္ စစ္ပဲြမ်ား ေၾကာင့္ ေသဆုံးရေသာ လူဦးေရထက္ ပုိမုိမ်ား ျပားလ်က္ရွိေနသည္။
သန္႔ရွင္းစင္ၾကယ္ေသာေရကုိ ေသာက္သုံးခြင့္ မရၾကရွာသူတုိ႔၏ ဘဝေနထုိင္မႈ အခက္အခဲကုိ ေရသန္႔ဘူးေသာက္သုံးေနၾကသူမ်ားက ကုိယ္ခ်င္း စာနာမိၾကမည္ မဟုတ္ေပ။   တုိးပြားလာေသာ ကမၻာ့လူဦးေရႏွင့္ ပုံေသအတုိင္းသာ ရွိေနေသာ ေရအရင္းအျမစ္မ်ားကုိ      အခ်ဳိးခ်ၾကည့္လွ်င္ ၁၉၇ဝ ျပည့္ႏွစ္က လူတစ္ဦးအတြက္  တစ္ႏွစ္ လွ်င္  ေရဂါလန္   ၄၅ဝဝဝဝ   ရရွိႏုိင္ခဲ့ေသာ္ လည္း လာမည့္ ၂ဝ၅ဝ ျပည့္ႏွစ္အေရာက္တြင္ လူတစ္ဦးအတြက္   တစ္ႏွစ္လွ်င္      ေရဂါလန္ ၁၂ဝဝဝဝ ခန္႔သာ ရရွိႏုိင္ေတာ့မည္ ျဖစ္သည္။
ေရအသက္တစ္မနက္
ယင္းသုိ႔ ရရွိႏုိင္ေသာ ေသာက္သုံးေရပမာဏ ထဲ၌ပင္ သန္႔ရွင္းစင္ၾကယ္ေသာေရမွာ အနည္းစု ျဖစ္ၿပီး က်န္းမာေရးအတြက္ စိတ္ခ်ရႏုိင္ဖြယ္ မရွိေသာ မသန္႔ရွင္းသည့္ ေရမ်ားမွာ အမ်ားစု ပါဝင္လ်က္ရွိေနသည္။   သန္႔ရွင္းေသာေရကုိ ဝလင္စြာ   ေသာက္သုံးခြင့္ရေနသူမ်ားက  ေရ အသက္တစ္မနက္ဟူေသာ လူ႔ေလာက ဆုိ႐ုိး စကားကုိ ၾကားဖူး႐ုံမွ်သာရွိၿပီး  တကယ့္ အႏွစ္ သာရကုိမူ ခံစားမိၾကလိမ့္မည္ မဟုတ္ေပ။ သုိ႔ရာ တြင္ ေကာင္းမြန္ေသာ ေသာက္သုံးေရကုိ မရၾက ရွာသူမ်ားႏွင့္ မုိးေခါင္ေရရွားသည့္ ဒဏ္ကုိ ခံေန ၾကရသူမ်ားအဖုိ႔မူ  ယင္းဆုိ႐ုိးစကား၏  အႏွစ္ သာရကုိ ဘဝႏွင့္ထပ္တူျပဳလ်က္ ခံစားေနၾကရ သည္။
သန္႔ရွင္းစင္ၾကယ္ေသာေရ၏တန္ဖုိးကုိ မသိ ရွိၾကသူတုိ႔အတြက္  ဆင္ျခင္သတိျပဳစရာတစ္ခု ကုိ ျပဆုိရေပလိမ့္မည္။ အာကာသထဲရွိ  ႏုိင္ငံ တကာ အာကာသစခန္းယာဥ္ (International Space Station-ISS)ေပၚ၌ တာဝန္ထမ္း ေဆာင္လ်က္ရွိေနၾကေသာ အာကာသယာဥ္မွဴး မ်ားႏွင့္ သုေတသနပညာရွင္မ်ား ေသာက္သုံးရန္ အတြက္ က ကမၻာ့ေျမျပင္ေပၚမွ ေသာက္ေရသန္႔ကုိ ပုိ႔ေဆာင္ေပးရာတြင္ ေရသန္႔တစ္ဂါလန္အတြက္ အေမရိကန္ေဒၚလာ     ေလးေသာင္းေက်ာ္မွ် က်သင့္လ်က္ရိွေနသည္။
ကာလၾကာရွည္လာသည္ႏွင့္အမွ် အဆုိပါ ကုန္က်စရိတ္ကုိ မတတ္ႏုိင္ေတာ့သည့္အတြက္ အာကာသစခန္းယာဥ္ထဲရွိ     ယာဥ္မွဴးမ်ား အသက္႐ွဴရန္ ဖန္တီးထည့္သြင္းေပးထားေသာ ေလထဲတြင္ ပါဝင္ေနသည့္ ေရေငြ႕မ်ားကုိ ေသာက္ ေရသန္႔အျဖစ္ ေျပာင္းလဲေပးသည့္စနစ္တစ္ခုကို တပ္ဆင္ေပးခဲ့ရသည္။ သုိ႔ရာတြင္ ထုိနည္းစဥ္မွ ထြက္ရွိလာေသာ ေသာက္ေရသန္႔  ပမာဏမွာ လုံေလာက္မႈမရွိသည့္အတြက္ အာကာသယာဥ္ မွဴးမ်ားစြန္႔ထုတ္လုိက္သည့္   က်င္ငယ္ေရကုိ ေသာက္ေရသန္႔အျဖစ္ ျပန္လည္ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲ ေပးသည့္   စနစ္တစ္ခုကုိပါ   ထပ္မံျဖည့္စြက္ တပ္ဆင္ေပးထားရသည္။
ေရအရင္းအျမစ္မ်ားကုိ ထိန္းသိမ္းကာကြယ္
ဤသည္မွာကား    သန္႔ရွင္းစင္ၾကယ္ေသာ ေရၾကည္တစ္ေပါက္ရရန္ မည္မွ်ခက္ခဲသည္ကုိ ျပဆုိေနျခင္းပင္ျဖစ္သည္။      ကၻာ့လူဦးေရ တုိးပြားလာမႈေၾကာင့္ လူတစ္ဦးခ်င္းစီအတြက္ ရရွိႏုိင္မည့္ ေရခဲြတမ္းမွာ  တစ္စတစ္စ  ေလ်ာ့ နည္းလာသည့္အျပင္ စိတ္ခ်လက္ခ်  ေသာက္ သုံးႏုိင္ေသာ ေရၾကည္ေရသန္႔မွာလည္း သိသိ သာသာ ရွားပါးလာလ်က္ရွိေနသည္။
ထုိ႔ေၾကာင့္ပင္     ေရကုိ     ျပဳန္းတီးေစျခင္း၊ အလဟႆျဖဳန္းတီးပစ္ျခင္း၊ ေရအရင္းအျမစ္ မ်ားကုိ ညစ္ညမ္းေစျခင္း၊ ေရအရင္းအျမစ္မ်ားကုိ ပ်က္စီးေစျခင္း၊ ေရအရင္းအျမစ္မ်ားကုိ အတုိင္း အဆမဲ့စြာ ထုတ္ယူျခင္း၊ လုိအပ္သည့္ အတုိင္း အတာထက္ ေသာက္သုံးေရမ်ားကုိ အလြန္အကြၽံ သုံးစဲြျခင္း စေသာ အျပဳအမူမ်ဳိးကုိ ေရွာင္ရွား ၾကလ်က္၊ လူသားခ်င္း စာနာေထာက္ထားေသာ စိတ္ဓာတ္ျဖင့္ ေရအရင္းအျမစ္မ်ားကုိ ထိန္းသိမ္း ကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္သြားၾကရမည္  ျဖစ္ေပ သည္။        ။

သိပၸံစာေရးဆရာကိုကိုေအာင္

No comments:

Post a Comment

Blog Archive

Recent Post