Latest News

Saturday, October 6, 2018

အင္းသားလူမ်ဳိးတို့၏ ေဖာင္ေတာ္ဦးဘုရားပြဲေတာ္

အင္းသားလူမ်ဳိးတို့၏ ေဖာင္ေတာ္ဦးဘုရားပြဲေတာ္



ရွမ္းျပည္နယ္ေတာင္ပိုင္း ေညာင္ေရႊၿမိဳ႕သို႔ စာေရးသူအေနျဖင့္ ႏွစ္စဥ္ႏွစ္တိုင္းေရာက္ရွိ စၿမဲပင္ျဖစ္သည္။      အင္းသားလူမ်ဳိးတို႔၏ စားေသာက္ေနထိုင္မႈႏွင့္ ယဥ္ေက်းမႈ ဓေလ့ စ႐ုိက္တို႔ျဖင့္ အကြၽမ္းတဝင္ရွိေနၿပီဟုလည္း ဆို၍ရေပသည္။ အင္းသားတို႔၏ ဘာသာေရး ပြဲေတာ္မ်ားသည္ ထူးျခားလွသည့္အျပင္ ဗုဒၶ ဘာသာအေပၚ  သက္ဝင္ယံုၾကည္ကိုးကြယ္မႈ သည္လည္း ေတြ႕ျမင္ရသူမ်ားအဖို႔ ၾကည္ႏူး မဆံုးႏိုင္ေပ။ အင္းသားတို႔၏ အထူးျခားဆံုး ေသာ     ဘာသာေရးပြဲေတာ္တစ္ခုမွာ ေဖာင္ေတာ္ဦးဘုရားပြဲေတာ္ တစ္ခုပင္ ျဖစ္ေပ သည္။

အင္းသားလူမ်ဳိးတို႔၏   ေဖာင္ေတာ္ဦး ဘုရားသမိုင္းသည္ကား  ျမန္မာသကၠရာဇ္ ၄၅၄ခုႏွစ္၊ ခရစ္ႏွစ္ ၁ဝ၉၂ခုႏွစ္ ပုဂံေခတ္ တြင္ နန္းတက္ေတာ္မူေသာ အေလာင္းစည္သူ မင္းႀကီးသည္       ဇမၺဴဒိပ္ကြၽန္းလံုးအႏွံ႔ ေဖာင္ေတာ္ျဖင့္ ခရီးလွည့္လည္ၿပီး မာလယု ကြၽန္းသို႔ေရာက္ေသာ္ သိၾကားမင္းက သရကၡန္ နံ႔သာႏွစ္ကို  ဆက္သလိုက္ရာ  မင္းႀကီးက ဘုရားငါးဆူထုလုပ္ၿပီး ေဖာင္ေတာ္ဦးတြင္ထား ၍ ကိုးကြယ္လာခဲ့သည္။ ပုဂံေနျပည္ေတာ္သို႔ ျပန္ေရာက္ၿပီး သကၠရာဇ္ ၄၅၇ခုႏွစ္၊ ခရစ္ႏွစ္ ၁ဝ၉၅ခုႏွစ္တြင္ ေဖာင္ေတာ္ဦးဘုရားငါးဆူႏွင့္    တိုင္းခန္းလွည့္လည္ျပန္ရာ အင္းေလးေဒသ    သန္းေတာင္အရပ္သို႔    ေရာက္ရွိလာသည္။    သန္းေတာင္ရြာတြင္   ဘုရားေစတီတည္ၿပီး ဘုရားငါးဆူကို ဌာပနာခဲ့သည္။ ထိုအခ်ိန္မွ စတင္ထင္ရွားလာၿပီး လူအမ်ားကိုးကြယ္လာ ၾကသည္။

ျမန္မာသကၠရာဇ္ ၇၂၁၊ ခရစ္ႏွစ္ ၁၃၅၉ ခုႏွစ္တြင္ ေညာင္ေရႊၿမိဳ႕၌ စိုးစံအုပ္ခ်ဳပ္ေသာ ေစာ္ဘြားႀကီး    ဆီဆိုင္ဖ  လက္ထက္တြင္ သန္းေတာင္ရြာသားတစ္စုသည္ ေဖာင္ေတာ္ဦး ဘုရားတည္ေနရာ၌  ေရာင္ျခည္ေတာ္မ်ား ကြန္႔ျမဴးေနသည္ကို ေတြ႕ရသျဖင့္ ေစာ္ဘြားႀကီး ထံသြားေရာက္     ေလွ်ာက္ထားၾကသည္။ ေစာ္ဘြားႀကီး ဆီဆိုင္ဖသည္ အားရဝမ္းသာ ျဖစ္၍  ေဆြေတာ္မ်ဳိးေတာ္မွဴးမတ္ေတာ္ႏွင့္ ပရိသတ္ေလးပါး     ေျမာက္ျမားစြာျခံရံ၍ သန္းေတာင္အရပ္သို႔ ထြက္လာကာ ေတာခ်ဳံ ပိတ္ေပါင္းတို႔ကို    ရွင္းလင္းခုတ္ထြင္ၿပီး ေစတီလိုဏ္ပ်က္ထဲမွ      ဘုရားငါးဆူကို ပင့္ေဆာင္ကာ ေစာ္ဘြားႀကီးမွ ေဟာ္နန္း၌ ထားရွိကိုးကြယ္ခဲ့ၿပီးေနာက္ ႏွစ္စဥ္ႏွစ္တိုင္း ေဟာ္နန္းေပၚမွ ေဟာ္နန္းေအာက္၌ ေဆာက္ ထားေသာ စံမ႑ပ္သို႔ သီတင္းကြၽတ္ လဆန္း ၇ ရက္တြင္  ပင့္ေဆာင္ပူေဇာ္ခံၿမဲျဖစ္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္   ေဖာင္ေတာ္ဦးဘုရားဟုမေခၚဘဲ စဝ္ဖရားလံုးမိန္းဟူ၍ ရွမ္းဘာသာ ေဝါဟာရ ျဖင့္ ေခၚဆိုအမည္တြင္ခဲ့သည္။ အဓိပၸာယ္မွာ လူ႔ျပည္သို႔ ဆင္းလာေသာ ျမတ္စြာဘုရားဟု ျဖစ္ေပသည္။ ၄င္း႐ုပ္ပြားေတာ္ ငါးဆူအနက္ ႏွစ္ဆူမွာ ရဟႏၲာပံုေတာ္ဟု သိရွိရသည္။ ၄င္း႐ုပ္ပြားေတာ္ ငါးဆူတို႔ကို ေဖာင္ေတာ္ဦး ႐ုပ္ပြားေတာ္ဟု ေခၚေဝၚသည္။ ဤသို႔  ေဖာင္ ေတာ္ေရွ႕ဦး၌ တင္ယူကိုးကြယ္ခဲ့ေသာ ဘုရား ျဖစ္ျခင္းေၾကာင့္   ေဖာင္ေတာ္ဦးဘုရားဟု ေခၚျခင္းျဖစ္သည္။

ျမန္မာသကၠရာဇ္ ၉၇၇၊ ခရစ္ႏွစ္ ၁၆၁၅ ခုႏွစ္၌    အမ်ဳိးသမီးေစာ္ဘြား   စဝ္နန္းဖဲ လက္ထက္၌ ပတ္ဝန္းက်င္ရွိ ေစာ္ဘြား၊ ၿမိဳ႕စား မ်ားသည္ ေညာင္ေရႊၿမိဳ႕ကို ထိပါးတိုက္ခိုက္လာ ၾကသည္။   ထိုအခါစစ္ျဖစ္ပါက   ဘုရား ႐ုပ္ပြားေတာ္မ်ား ပ်က္စီးမည္စိုးေသာေၾကာင့္ အင္းေလးေဒသ အင္းတိမ္ၿမိဳ႕သို႔ ပင့္ေဆာင္၍ စံေက်ာင္းေတာ္ျဖင့္ ေဆာက္လုပ္ထားရွိကာ ဘုရားေဝယ်ာဝစၥေဆာင္ရြက္ရန္ အသည္ေတာ္ (သယ္ေဆာင္သူ)တို႔ကိုလည္း  ေပးခဲ့သည္။ ၄င္းအသည္ေတာ္တို႔ေနထိုင္ရာ  ရပ္ကြက္၌ စစ္ေဘး၊ စစ္ဒဏ္ရန္အႏၲရာယ္ကင္းရွင္းျခင္း ျဖစ္ေစရန္ အသည္ေတာ္မ်ား ေနထိုင္ရာအရပ္ ကို  မည္သူမဆို  ဝင္ေရာက္တိုက္ခိုက္ ေႏွာင့္ ယွက္ ထိပါးဖ်က္ဆီးျခင္းအမႈ     မျပဳလုပ္ရ ဟူေသာ ဘာသာတရားအရ ဥပေဒပညတ္ခ်က္ ထားရွိေသာေၾကာင့္   ¤င္းကို   လိုက္နာေသာ အားျဖင့္ ၿမိဳ႕ျပ၊ ျပည္ရြာပ်က္ျပားေသာအခါ ျဖစ္ေစကာမူ ¤င္းရပ္ကြက္၌ ဘုရားသကၤန္းေတာ္ ကိုျဖစ္ေစ   ဘုန္းႀကီးသကၤန္းစကိုျဖစ္ေစ ေအာင္လံအျဖစ္ စိုက္ထူထားပါက မည္သည့္ ရန္သူတစ္ဦးတစ္ေယာက္မွ်    ဝင္ေရာက္ ေႏွာင့္ယွက္ျခင္း မျပဳရဟု  ဘာသာထံုးတမ္း ဥပေဒပညတ္ခ်က္အရ လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာစြာ   ေနထိုင္ရေသာသူမ်ားလည္း     ျဖစ္ေပသည္။ ၄င္းရပ္ကြက္မွာ ေရႊအင္းတိမ္ဘုရားႀကီး၏ အေရွ႕ဘက္ ေျမာင္ဆံုရြာအေနာက္ေတာင္ အင္းတိမ္ၿမိဳ႕ေဟာင္းေတာင္ဘက္ ယခုေဆာ္မရြာ ဟုေခၚေသာ ရပ္ကြက္ပင္ ျဖစ္ေပသည္။

ျမန္မာသကၠရာဇ္ ၁၁၃၃၊ ခရစ္ႏွစ္ ၁၇၇၁ ခုႏွစ္တြင္ သူပုန္ရန္ေၾကာင့္ ေရႊအင္းတိမ္ရွိ ဘုရားေက်ာင္းေတာ္   မီးသင့္ေလာင္ခဲ့ၿပီး ဘုရားငါးဆူကို အင္းေလးရြာႀကီးေခၚ ပန္းပံု ရြာသို႔တစ္ဖန္   ပင့္ေဆာင္လာခဲ့ၿပီး   ျမန္မာ သကၠရာဇ္ ၁၂၄၃၊ ခရစ္ႏွစ္ ၁၈၈၁ ခုႏွစ္တြင္ စစ္မက္ေဘးေၾကာင့္     အင္းေလးရြာႀကီးမွ အင္းေလးနမ့္ဟူးရြာသို႔ ေျပာင္းေရႊ႕စံေတာ္မူခဲ့ သည္မွာ ယခုတိုင္ျဖစ္ပါသည္။

ေဖာင္ေတာ္ဦးျမတ္စြာဘုရားသည္ တန္ခိုး ေက်ာ္ၾကားလွေသာေၾကာင့္ လူသူအမ်ားက ႏွစ္စဥ္ဖူးေျမာ္လိုၾကသည္မွာ  တစ္ေၾကာင္း၊ ေညာင္ေရႊေစာ္ဘြားႀကီးကလည္း အစကနဦး ကပင္ ေဟာ္နန္းတြင္ထားရွိ ကိုးကြယ္ခဲ့ေသာ ဘုရားျဖစ္သည့္အေလ်ာက္ ႏွစ္တိုင္းဘုရားကို ဖူးေျမာ္လိုသည့္အတြက္   ေရႊအင္းတိမ္၌ စံေနစဥ္ကတည္းကပင္   ႏွစ္စဥ္ေဒသစာရီ ၾကြခ်ီကာ အမ်ားျပည္သူ အပူေဇာ္အဖူးေျမာ္ခံခဲ့ ေပသည္။  ယခင္က  ေဒသစာရီၾကြခ်ီရာ ေျခာက္ဌာနအရပ္သို႔သာ  ႏွစ္စဥ္ၾကြခ်ီရာမွ ယခုအခါ  အရပ္ေဒသ ၁၇ ဌာနသို႔ ၾကြခ်ီ အပူေဇာ္ခံလ်က္ရွိသည္။ လက္ရွိၾကြခ်ီသည့္ အစီအစဥ္အား ေဖာင္ေတာ္ဦးဘုရားေဂါပက အဖြဲ႕    ၾသဝါဒါစရိယဆရာေတာ္ႀကီးမ်ား၊ ေညာင္ေရႊၿမိဳ႕နယ္အတြင္းရွိ သံဃနာယကအဖြဲ႕ အစည္းအဆင့္ဆင့္မွ      ဆရာေတာ္မ်ား၊ ေညာင္ေရႊၿမိဳ႕နယ္  ေအးခ်မ္းသာယာေရးႏွင့္ ဖြ႕ံၿဖိဳးေရးေကာင္စီႏွင့္ ဌာနဆိုင္ရာအႀကီးအကဲ မ်ား၊  ေဖာင္ေတာ္ဦးဘုရားေဂါပကအဖြဲ႕ႏွင့္  ဘုရားလူႀကီးမ်ား၊      ဘုရားၾကြခ်ီရာဌာန အသီးသီးမွ   ေက်ာင္းဦးဘုရားတကာမ်ား ပါဝင္ေသာ ေဒသႏၲရမ်က္ႏွာစံုညီ အစည္း အေဝးမွ  သေဘာတူအတည္ျပဳဆံုးျဖတ္ခ်က္ အရ ေဆာင္ရြက္ခဲ့ၾကသည္။

ေဖာင္ေတာ္ဦးဘုရားသည္ ေက်ာင္းေတာ္ မွဆင္း၍ ေဒသစာရီၾ<ြကခ်ီရာတြင္ အင္းေလး ေဒသအား လက္ယာရစ္လွည့္လည္ အပူေဇာ္ခံ သည္။ ထိုသို႔ၾကြခ်ီစဥ္ ဘုရားငါးဆူအနက္ ေလးဆူသာၾ<ြကခ်ီၿပီး တစ္ဆူမွာ ေက်ာင္းေတာ္ ေစာင့္ဘုရားအျဖစ္ က်န္ရစ္စံေတာ္မူသည္။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ ဘုရားငါးဆူစလံုး ပင့္လွ်င္ အင္းလယ္သို႔ေရာက္ေသာ္ ေလျပင္း မုန္တိုင္းမ်ား ျဖစ္ေပၚလာၿပီး ဘုရားတင္ေဆာင္ ေသာ ေဖာင္ေတာ္မွာ ေမွာက္တတ္သည္ဟု ဆိုေပသည္။ ေရွးယခင္က ထိိုသို႔ပင့္ေဆာင္ခဲ့ၾက ေသာေၾကာင့္   အင္းလယ္သို႔အေရာက္တြင္ ဘုရားငါးဆူထဲမွ တစ္ဆူသည္ အင္းေရျပင္ ထဲသို႔ ေဖာင္ေတာ္ေစာင္းၿပီး က်ေရာက္ခဲ့ဖူး သည္။ ထူးျခားခ်က္မွာ ထိုဆင္းတုတစ္ဆူသည္ အင္းေလးေရျပင္တြင္  ရွာေဖြမေတြ႕ရွိရဘဲ စံေက်ာင္းေတာ္တြင္ ျပန္လည္ေရာက္ရွိေန ေၾကာင္းကို ေတြ႕ရွိခဲ့ၾကရေပသည္။ အဆိုပါ ေနရာတြင္ အမွတ္အသား ဟသၤာတိုင္စိုက္ထူ ထားသည္ကို ယေန႔ထိေတြ႕ရွိႏိုင္သည္။ ဘုရား ပြဲေတာ္ရက္အတြင္း     ဘုရားဖူးမ်ားသည္ ေညာင္ေရႊၿမိဳ႕၌ ဘုရားေရာက္ရွိသည့္ရက္မ်ား အတြင္း အပူေဇာ္ခံသည့္ ဘုရားေလးဆူကိုသာ ဖူးေျမာ္ၿပီး   က်န္တစ္ဆူအား  အင္းေလး ေဖာင္ေတာ္ဦးေက်ာင္းေတာ္သို႔  သြားေရာက္ ဖူးေျမာ္ရသည္။

သီတင္းကြၽတ္လဆန္း     ၁ ရက္တြင္ ေဖာင္ေတာ္ဦးဘုရားေက်ာင္းမွ ဆင္းေတာ္မူၿပီး အင္းေလးအေနာက္ဘက္ကမ္းရွိ အင္းတိမ္သို႔ လည္းေကာင္း၊ သီတင္းကြၽတ္လဆန္း ၂ ရက္ တြင္ ေၾကးေပါခံုေက်ာင္းသို႔လည္းေကာင္း၊ သီတင္းကြၽတ္လဆန္း ၃ ရက္တြင္ အင္းတိမ္ စံေက်ာင္းသို႔လည္းေကာင္း၊ သီတင္းကြၽတ္ လဆန္း ၄ ရက္တြင္ ဟဲယားရြာမေက်ာင္းသို႔ လည္းေကာင္း၊ သီတင္းကြၽတ္လဆန္း ၅ ရက္ တြင္ ငါးဖယ္ေခ်ာင္းေက်ာင္းသို႔လည္းေကာင္း၊ သီတင္းကြၽတ္လဆန္း ၆ ရက္တြင္ ေၾကးစား ေက်ာင္းႏွင့္  ပြဲစားကုန္းေက်ာင္းသို႔လည္း ေကာင္း၊ သီတင္းကြၽတ္လဆန္း ၇ ရက္တြင္ လင္းကင္းေက်ာင္းႏွင့္ ေညာင္ေရႊၿမိဳ႕ေက်ာင္း ေတာ္သို႔လည္းေကာင္း၊ သီတင္းကြၽတ္လဆန္း ၈ ရက္တြင္ ေညာင္ေရႊၿမိဳ႕ေက်ာင္းသို႔ လည္း ေကာင္း၊ သီတင္းကြၽတ္လဆန္း ၉ ရက္တြင္ ေညာင္ေရႊၿမိဳ႕ေက်ာင္းေတာ္၊ သီတင္းကြၽတ္ လဆန္း ၁ဝ ရက္တြင္ ေညာင္ေရႊၿမိဳ႕ေက်ာင္းေတာ္ ႏွင့္  နန္းသဲေက်ာင္းသို႔ လည္းေကာင္း၊ သီတင္းကြၽတ္လဆန္း         ၁၁ ရက္တြင္ မိုင္းေသာက္ေက်ာင္းသို႔   လည္းေကာင္း၊ သီတင္းကြၽတ္လဆန္း ၁၂ ရက္တြင္ သလဲဦး ေက်ာင္းႏွင့္ ေကလာေက်ာင္းသို႔လည္းေကာင္း၊ သီတင္းကြၽတ္လဆန္း ၁၃ ရက္တြင္ ဇရပ္ႀကီး ေက်ာင္းႏွင့္ ဘုရားေပါက္သို႔လည္းေကာင္း၊ သီတင္းကြၽတ္လဆန္း ၁၄ ရက္တြင္ နမ့္ပန္ ေက်ာင္းႏွင့္ မန္က်ည္းဆိပ္ေက်ာင္းသို႔လည္းေကာင္း၊ သီတင္းကြၽတ္လျပည့္ေန႔တြင္ က်ိန္းခမ္း ေက်ာင္းႏွင့္ မိုင္းပ်ဳိးေက်ာင္းသို႔လည္းေကာင္း၊ သီတင္းကြၽတ္လျပည့္ေက်ာ္ ၁ ရက္တြင္ ေနာင္ေတာေက်ာင္းသို႔   လည္းေကာင္း၊ သီတင္းကြၽတ္လျပည့္ေက်ာ္၂ ရက္တြင္ အင္းေပါခံုေက်ာင္းႏွင့္ ေရသာေက်ာင္းသို႔ လည္း ေကာင္း၊ သီတင္းကြၽတ္လျပည့္ေက်ာ္ ၃ ရက္ တြင္ ေရသာေက်ာင္းမွ ေဖာင္ေတာ္ဦးဘုရား ေက်ာင္းေတာ္သို႔လည္းေကာင္း  ေဒသစာရီ ၾကြခ်ီေတာ္မူသည္။

ထိုသို႔ေဒသစာရီၾကြခ်ီရာတြင္ ေညာင္ေရႊ ၿမိဳ႕သို႔ သီတင္းကြၽတ္လဆန္း ၇ ရက္တြင္ ေရာက္ရွိၿပီး သံုးညအိပ္က်ိန္းကာ ၁ဝ ရက္တြင္ နန္းသဲေက်ာင္းသို႔ ဆက္လက္ၾကြခ်ီေတာ္မူ သည္။ ေဖာ္ေတာ္ဦးဘုရားေဒသစာရီၾကြခ်ီ လာရာ၌ ေညာင္ေရႊၿမိဳ႕အဝင္တြင္ စည္ကား သိုက္ၿမိဳက္စြာ  ပင့္ေဆာင္ႀကိဳဆိုၾကၿပီး ေလွ ၿပိဳင္ပြဲမ်ား၊ တိုင္းရင္းသား႐ုိးရာအကမ်ားျဖင့္ ေဖ်ာ္ေျဖၾကသည္။ ၿမိဳ႕အားတစ္ပတ္ပတ္၍ အပူေဇာ္ခံၿပီးမွ ဘုရားက်ိန္းမည့္ စံေက်ာင္း ေတာ္သို႔     ပင့္ေဆာင္ၾကြခ်ီေတာ္မူသည္။ ထိုေက်ာင္းတြင္ သံုးညအိပ္က်ိန္းၿပီး အမ်ား ျပည္သူဒါယကာ ဒါယိကာမမ်ားကို အဖူးေျမာ္ အပူေဇာ္ခံေပသည္။  ေဖာင္ေတာ္ဦးဘုရား ေညာင္ေရႊၿမိဳ႕သို႔  ေရာက္ရွိအပူေဇာ္ခံသည့္ ရက္မ်ားအတြင္း ဘုရားပြဲေတာ္အား စည္ကား သိုက္ၿမိဳက္စြာ က်င္းပၾကသည္။

ေဒသစာရီၾကြခ်ီမႈ      ၿပီးဆံုးသည့္ သီတင္းကြၽတ္လျပည့္ေက်ာ္  ၃ ရက္တြင္ ေနာက္ဆံုးညက်ိန္းေက်ာင္းျဖစ္သည့္ ေရသာ ေက်ာင္းမွ နန္းဟူးရြာရွိ ေဖာင္ေတာ္ဦးဘုရား ေက်ာင္းေတာ္သို႔ဝင္သည့္  ေက်ာင္းေတာ္ဝင္ပြဲ အား ႀကီးက်ယ္ခမ္းနားစြာ က်င္းပသည္။ ထိုပြဲသို႔ ႏိုင္ငံေတာ္အႀကီးအကဲမ်ား၊ ျပည္နယ္ အဆင့္၊ ခ႐ုိင္အဆင့္၊ ၿမိဳ႕နယ္အဆင့္ဌာန ဆိုင္ရာမ်ားတက္ေရာက္ၿပီး ႐ုိးရာေလွၿပိဳင္ပြဲ မ်ား က်င္းပၾကသည္။ ထိုေန႔ညမွစ၍ ေနာက္ တစ္ႏွစ္ သီတင္းကြၽတ္လဆန္း ၁ ရက္အထိ တစ္ႏွစ္ပတ္လံုး ဤေက်ာင္းေတာ္၌ စံေတာ္မူ ေပသည္။

အင္းေလးေဒသရွိ ေဖာင္ေတာ္ဦးဘုရား ပြဲေတာ္သည္ ျပည္တြင္း ဧည့္သည္မ်ားႏွင့္   ျပည္ပဧည့္သည္မ်ားျဖင့္ စည္ကားစြာ က်င္းပ ေသာ ဘာသာေရးပြဲေတာ္တစ္ခုျဖစ္သည့္ အျပင္ အင္းသားတို႔၏ ႐ုိးရာယဥ္ေက်းမႈဓေလ့ ကို ေတြ႕ျမင္ရေသာပြဲေတာ္ျဖစ္သည္ဟုဆိုလွ်င္ လည္း မွားႏိုင္မည္မဟုတ္ေပ။ အင္းေလး ေဒသရွိ အင္းေလးကန္ေရျပင္တြင္ ပြဲေတာ္ ကာလ၌ ေမာ္ေတာ္(စက္ေလွ)မ်ားက လူးလာ ပ်ံသန္းေနေသာ ေငြစင္ေရာ္ငွက္ငယ္အလား     ေတြးထင္မိေပသည္။    ေျခေထာက္ျဖင့္ ေလွာ္ခတ္ရေသာ အေယာက္ ၁ဝဝ ဆ့ံ ႐ုိးရာ ေလွမ်ားကလည္း      အင္းေရျပင္တြင္ ေဖာင္ေတာ္ဦးဘုရား    ေဒသစာရီၾ<ြကခ်ီရာ စံေက်ာင္းေတာ္မ်ားဆီသို႔ အားအင္အျပည့္ ျဖင့္ ရွမ္းအိုးစည္သံမ်ားတီးခတ္၍ ေလွာ္ခတ္ ဆြဲငင္ယူေနၾကသည္မွာလည္း   ေတြ႕ျမင္ရသူ တို႔၏စိတ္ကို ၾကည္ႏူးဝမ္းေျမာက္စြာျဖင့္ သဒၶါ တရားကို တိုးပြားေစေသာ၊ ျမန္မာတြင္သာမက ကမၻာကပါသိရွိ     ထင္ရွားေက်ာ္ၾကားေသာ ပြဲေတာ္တစ္ခုျဖစ္ေၾကာင္း ေရးသားေဖာ္ျပ လိုက္ရပါေတာ့သည္။      ။

ကိုးကား

ယဥ္ေက်းမႈအထူးထုတ္ မဂၢဇင္း၊

အင္တာနက္ သတင္းစဥ္။

မာန္သစ္ၿငိမ္း(ေရွးေဟာင္းသုေတသန)

No comments:

Post a Comment

Blog Archive

Recent Post