Latest News

Tuesday, August 7, 2018

ဧၿပီ ၁၁ ရက္ ၁၉၇၆ ခု အင္းစိန္ေထာင္


မဆလစစ္အစိုးရလက္ထက္မွာ တေန့တျခားတိုးမ်ားလာေနတဲ့ ရာဇ၀တ္အက်ဥ္းသားေတြ ထားဖို့ေနရာကလည္း အလြန္တရာ မွ လိုျပီးရင္းလိုရင္း ျဖစ္လာေနေတာ့ နိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေတြကို သီးသန့္တေဆာင္မထားေတာ့ဘဲ ရာဇ၀တ္အက်ဥ္းသားေတြနဲ့ လံုး၀တတန္းတည္း ေရာထားလိုက္ျခင္းျဖင့္ ရာဇ၀တ္အက်ဥ္းသားေတြထားဖို့ ေနရာလည္းရ၊ နိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေတြကိုလည္း တခါတည္းပံုစံကိုင္ ကြ်န္ဇာတ္သြင္းဖို့ တခ်က္ခုတ္ နွစ္ခ်က္-သံုးခ်က္ျပတ္စဥ္းစားျပီး စီမံကိန္းခ်တာျဖစ္တယ္။ စီမံကိန္းမစခင္မွာ တေထာင္လံုးကို တလာၾကီးစီေသးတယ္။

၁၉၇၆ ခု ဧျပီလဆန္းပိုင္းမွာ ေထာင္အာဏာပိုင္ေတြဟာ ပထမေျခလွမ္းအျဖစ္ ဗကပေတြကို ၃ ေဆာင္က ေခၚထုတ္သြားျပီး ရာဇ၀တ္အက်ဥ္းသားေဆာင္ေတြ ပို့လိုက္တယ္။ ေနာက္ရက္အနည္းငယ္အၾကာမွာ ဒုတိယေျခလွမ္းအျဖစ္ နိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသား ၃ ေယာက္ကိုေရြးထုတ္ျပီး ရာဇ၀တ္ေဆာင္ပို့ျပန္တယ္။ အဲဒီ ၃ ေယာက္ကေတာ့ ၇၄ ကမာရြတ္ဂါတ္တဲ မီးရိွု့မႈက ကိုေရြသီး၊ ရန္ကုန္ ၈ မိုင္က ဦးသန္း၀င္းနဲ့ PDP က ကိုေဇာ္၀င္းတို့ျဖစ္တယ္။ ဦးသန္း၀င္းဟာ နိုင္ငံေရးသမားမဟုတ္ဘဲ စီးပြားေရးသမားသက္သက္သာ ျဖစ္ေပမဲ့ ဂ မိုင္ကုန္းျမင့္သာယာမွာရိွတဲ့ သူ့တိုက္အိမ္နဲ့ ျခံ၀င္းကို မဆလစစ္အစိုးရက မ်က္စိက်လို့ PDP နဲ့ဆက္သြယ္တယ္ဆိုျပီး စြပ္စဲြအမႈဆင္ လူကိုေထာင္ခ်၊ တိုက္အိမ္နဲ့ျခံ၀င္းကို နိုင္ငံပိုင္သိမ္းပစ္လိုက္တာ ျဖစ္တာျဖစ္တယ္။ ဦးသန္း၀င္းရဲ့ တိုက္အိမ္နဲ့ျခံ၀င္းက အခုေတာ့ ပ်ားေဂဟာဆိုတဲ့ဟာ ျဖစ္ေနပါတယ္။

အဲဒီ ၃ ေယာက္ကို ရာဇ၀တ္ေဆာင္ပို့ျပီး ေနာက္တရက္မွာေတာ့ တတိယအဆင့္အျဖစ္ ဦးသန့္အေရးေတာ္ပံုေက်ာင္းသား ၃ ေယာက္ကို ေထာင္အာဏာပိုင္ေတြက ေရြးထုတ္လိုက္တယ္။ သူတို့ကေတာ့ ကိုတင္စိုး (ရန္ကုန္၀ိဇၨာသိပၸံ၊ ဂြျမို့၊ ရခိုင္အမ်ဳိးသား)၊ ကိုသန္းလြင္ (စက္မႈတကၠသိုလ္) နဲ့ ကိုသန္းေဆြ ေခၚ စာေရးဆရာျငိမ္းေ၀သစ္ (ခနၱီး၊ နာဂအမ်ဳိးသား) တို့ျဖစ္တယ္။ ကိုသန္းေဆြက ၇ ခန္းကျဖစ္ျပီး က်န္နွစ္ေယာက္က အေပၚထပ္ အခန္းငယ္တခုကျဖစ္တယ္။ ၃ ေယာက္စလံုးဟာ ရန္သူ့ေပၚလစီတိုက္ဖ်က္ေရးအတြက္ ၃ ေဆာင္ကေက်ာင္းသားေတြ လွ်ဳိ႕၀ွက္ၾကိုတင္ညိႇနိႈင္းထားတဲ့ အတြင္းစည္းထဲကျဖစ္တယ္။

သူတို့ ၃ ေယာက္ကို ေခၚထုတ္သြားတာ ၁၉၇၆ ဧျပီ ၁၀ ရက္ စေနေန့ မနက္ ၉ နာရီေလာက္မွာျဖစ္တယ္။ သူတို့ဟာ ဟန္မပ်က္ ေအးေအးေဆးေဆးပဲ မိမိပစၥည္းထုပ္ကိုယ္စီဆဲြျပီး ၀ါဒါေခၚရာလိုက္သြားခဲ့တယ္။ ၃ ေဆာင္ထိပ္က အေဆာင္႐ံုးခန္းမွာ ခဏနားျပီး ၃ ေဆာင္ ၀င္းတံခါးေပါက္ကေန ေခၚထုတ္သြားတာ ၁ ေဆာင္၀င္းတံခါးကို ေရာက္လာတယ္။ အဲဒီေရာက္ေတာ့ ပါလာတဲ့၀ါဒါ ကို ေမးလိုက္တယ္။ က်ေနာ္တို့ကို ဘယ္ပို့မွာလဲ။ မင္းတို့ကို ၁ ေဆာင္မွာထားမယ္။ ဒါဆိုရင္ က်ေနာ္တို့မေနနိုင္ဘူး လို‹ ေျပာလည္း ေျပာ၊ တခါတည္း ပစၥည္းထုပ္ပစ္ခ်ျပီး ေနာက္လွည့္ေျပးတယ္။ ဒီလိုထင္မထားတဲ့ အေစာင့္လိုက္၀ါဒါ ၂ ေယာက္ဟာ ပထမ ေၾကာင္ ၾကည့္ေနတယ္။ ျပန္လွည့္ေျပးလာသူေတြဟာ ေသာ့ခတ္မထား၊ အတြင္းဘက္က မင္းတံုးထိုးမထားဘဲ၊ ေစ့ရံုေစ့ထားတဲ့ ၃ ေဆာင္၀င္း တံခါးကို ၀ုန္းကနဲတြန္းဖြင့္ျပီး ေၾကာင္ၾကည့္ေနတဲ့ ၃ ေဆာင္႐ံုးခန္းက ေထာင္မႉးနဲ့၀ါဒါေတြေရွ့က ျဖတ္ေျပးကာ ၃ ေဆာင္ေအာက္ထပ္ ဗာယာလမ္းအတိုင္း ေျပး၀င္လာတယ္။ သူတို့ ၃ ေယာက္ထဲက ကိုသန္းလြင္ကိုေတာ့ ၃ ေဆာင္၀င္းထဲမေရာက္ခင္ မိန္းေဂ်းေရွ့မွာပဲ ျပန္ဖမ္းမိသြားျပီးေနာက္ ႐ိုက္နွက္ထိုးၾကိတ္ျပီး ၆ တိုက္ပိတ္လိုက္တယ္။ ဒီေနာက္မွာေတာ့ အထက္မွာေဖာ္ျပခဲ့သလို ညမီး ဖိုၾကီးဆင္း အလုပ္ၾကမ္းထုတ္ခိုင္းခဲ့တယ္။ ကိုတင္စိုးနဲ့ကိုသန္းေဆြတို့ကေတာ့ အေဆာင္ထဲေျပး၀င္လာရင္း ၅ ခန္းနဲ့ ၆ ခန္းက နိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသားေတြကို ရန္သူရဲ့ပံုစံကိုင္ အလုပ္ခိုင္းကြ်န္ဇာတ္သြင္းေရးေပၚလစီကို လက္မခံေၾကာင္း ေျပာဆိုအေၾကာင္းၾကားခဲ့တယ္။ ၆ ခန္းထဲ က ေက်ာင္းသား ၃ ေယာက္က အခန္းတံခါးဖြင့္ခိုင္းလို့ ေသာ့ခတ္မထားတဲ့ အခန္းတံခါးကို မင္းတံုးဆဲြဖြင့္ေပးလိုက္တဲ့အခါ ေရႊတိဂံု အေရးေတာ္ပံုကျဖစ္ၾကတဲ့ ကိုစိုး၀င္း၊ ကိုသန္းနိုင္နဲ့ PDP လက္နက္ခ်ကာတြန္းဆရာအာယုတို့ ၃ ေယာက္ဟာ ၆ ခန္းထဲက ေျပးထြက္လာ ျပီး ကိုတင္စိုးတို့နဲ့အတူ ၇ ခန္း တံခါးမင္းတုန္းေတြ ဆဲြဖြင့္၀င္လာၾကတယ္။ (အဲဒီေနာက္ပိုင္းမွာ အေဆာင္၀င္းတံခါးေတြ၊ အခန္းတံခါး ေတြကို ေန့ဘက္မွာလည္း မင္းတုန္းထိုးေသာ့ခတ္တာေတြ ကာလတခုျဖစ္သြားခဲ့တယ္။)

သူတို့ ၅ ေယာက္ ၇ ခန္းထဲ၀င္လာျပီး မၾကာခင္အတြင္းမွာ ေထာင္၀ါဒါေတြလိုက္လာၾကျပီး အဲဒိ ၅ ေယာက္ကို အျပင္ျပန္ထြက္ ဖို့ေခၚတယ္။ ဒါေပမဲ့ အဲဒီ ၅ ေယာက္အပါအ၀င္ ၇ ခန္းထဲက ေက်ာင္းသားေတြအားလံုးက ၾကိုညႇိထားတဲ့အတိုင္း အခုခိ်န္ကစျပီး ဒီအခန္းထဲက ဘယ္ေက်ာင္းသားမွ အျပင္ေခၚထြက္ခံမယ္မဟုတ္ေၾကာင္း၊ အခုကိစၥဟာ ေက်ာင္းသားအားလံုးအေပၚ အစီအစဥ္ရိွရိွ ယုတ္မာတာျဖစ္ေၾကာင္း၊ ဒါေၾကာင့္ ေက်ာင္းသားေတြအေနနဲ့ ရာဇ၀တ္ေဆာင္ပို့ အလုပ္ခိုင္း၊ ပံုစံကိုင္တာ လံုး၀လက္မခံေၾကာင္း၊ ဒီအတြက္ မိမိကိုယ္မိမိကာကြယ္တဲ့အေနနဲ့ ၇ ခန္းထဲမွာပဲ ေက်ာင္းသားအားလံုး တစုတစည္းထဲေနမွာ ျဖစ္တဲ့အေၾကာင္းေတြ ၀ိုင္းေျပာၾကေတာ့ ၀ါဒါေတြျပန္သြားၾကတယ္။ ဒီေနာက္မွာေတာ့ ေထာင္မႉးနဲ့ ၃ ေဆာင္မွာတဲြဘက္ထားတဲ့ စစ္ေထာက္လွမ္းေရး တပ္ၾကပ္ၾကီးအဆင့္ရိွလွေရႊ ထပ္ေရာက္လာျပီး ေစာေစာကအတိုင္း ေက်ာင္းသား ၅ ေယာက္ကို ေတာင္းျပန္တယ္။ ဒါေပမဲ့ ေက်ာင္း သားအားလံုးက တညီထဲ လံုး၀မေပးနိုင္ေၾကာင္းနဲ့ ေက်ာင္းသားေတြလိုလားခ်က္ကို ေထာင္ပိုင္နဲ့ တရား၀င္ေဆြးေနြးလိုေၾကာင္း ျပတ္ျပတ္သားသားေျပာလိုက္တဲ့အခါ အာဏာပိုင္ေတြ ဘာကိုမွ ေရေရရာရာအာမမခံဘဲ ျပန္ေခါက္သြားၾကတယ္။

ခ်က္ခ်င္းပဲ ၇ ခန္းေက်ာင္းသားေတြဟာ အစည္းအေ၀းထိုင္ၾကျပီး တိုက္ပဲြပံုစံ၊ ေတာင္းဆိုခ်က္ေတြနဲ့ ေႂကြးေၾကာ္သံေတြ အေသး စိတ္ ေဆြးေနြးဆံုးျဖတ္ၾကတယ္။ ေတာင္းဆိုခ်က္ေတြအျဖစ္ နိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမ်ား သီးသန့္ေနရေရး၊ အလုပ္မခိုင္းေရး၊ ပံုစံမကိုင္ ေရး၊ စာအုပ္စာတမ္းသြင္းခြင့္နဲ့ စာေရးခြင့္ရေရး၊ ေန့ဖက္ အေဆာင္တံခါး ဖြင့္ထားေပးေရး၊ က်န္းမာေရးေစာင့္ေရွာက္မႈ တိုးတက္ေရးနဲ့ အေဆာင္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးအတြက္ ေထာင္အာဏာပိုင္မ်ားနဲ့ နိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားကိုယ္စားလွယ္ေတြရဲ့ ပူးတဲြေကာ္မတီဖဲြ့အုပ္ခ်ဳပ္ေရး စတာေတြျဖစ္ျပီး ပံုစံမကိုင္၊ အလုပ္မခိုင္းေရးနဲ့ သီးသန့္ေနရာရေရးတို့ကို လံုး၀မေလွ်ာ့တမ္းေတာင္းဆိုဖို့ျဖစ္ျပီး က်န္ေတာင္းဆိုခ်က္ ေတြကိုေတာ့ အေလွ်ာ့အတင္းလုပ္နိုင္တဲ့ ေတာင္းဆိုခ်က္ေတြအျဖစ္ သတ္မွတ္လိုက္တယ္။ တိုက္ပဲြပံုစံအျဖစ္ တိုက္ပဲြ၀င္သူေတြ ၃ ေဆာင္မွာ ဆက္ရိွေနမယ္ဆိုရင္ လက္ရိွအာဏာဖီဆန္မႈသဏၭာန္ကို ဆက္လက္၊ သို့မဟုတ္ တိုးခဲ့်က်င့္သံုးသြားရန္၊ အာဏာဖီဆန္သူ ေတြကို တိုက္ပိတ္တာလုပ္လာရင္ ေရာက္တဲ့ေနရာမွာ အစာငတ္ခံတိုက္ပဲြဆင္နဲႊရန္၊ ျဖိုခဲြရာမွာ ေအးေအးေဆးေဆးမျဖိုခဲြဘဲ အၾကမ္းဖက္ျဖိုခဲြရင္ ျပန္လည္ျပီး အၾကမ္းဖက္ခုခံရန္ ဆိုတဲ့တိုက္ပဲြပံုစံကို ၇ ခန္းေက်ာင္းသားအမ်ားစုၾကီးက သေဘာတူဆံုးျဖတ္ လိုက္တယ္။ ေက်ာင္းသားေတြကို အဓမၼျဖိုခဲြမႈျဖစ္လာပါက ေႂကြးေၾကာ္သံမ်ားေအာ္ဖို့ျဖစ္ျပီး ေႂကြးေၾကာ္သံေတြအျဖစ္ “သပိတ္ သပိတ္-ေမွာက္ ေမွာက္” “ေက်ာင္းသားမထိနဲ့-မီးပြင့္သြားမယ္” “အလုပ္သမားမထိနဲ့-မီးပြင့္သြားမယ္” “အက်ဥ္းသားအခြင့္ အေရး-ခ်က္ခ်င္းေပး ခ်က္ခ်င္းေပး” “မတရားဖိနိွပ္မႈ-အလိုမရိွ အလိုမရိွ” “အေရးေတာ္ပံု-ေအာင္ရမည္ ေအာင္ရမည္” လို့ သတ္မွတ္ဆံုးျဖတ္လိုက္ၾကတယ္။ “မီးဒုတ္ မီးဒုတ္-ရိွု့ ရိွု့” ကိုေတာ့ ေထာင္ကိုမီးရိွု့ ခိုင္းသလို ျဖစ္ေနမစိုးလို့ဆိုျပီး ေႂကြးေၾကာ္သံထဲက ျဖုတ္ထားလိုက္တယ္။ ရာဇ၀တ္အက်ဥ္းသားေတြကိုလည္း စည္း႐ံုးတဲ့အေနနဲ့ “နိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသား အခြင့္အေရး-ခ်က္ခ်င္းေပး” လို့မေႂကြးေၾကာ္ဘဲ ေယဘူယ်သေဘာေဆာင္တဲ့ “အက်ဥ္းသားအခြင့္အေရး-ခ်က္ျခင္းေပး” လို့ေႂကြးေၾကာ္တာျဖစ္ပါတယ္။

ဒီလိုစည္းေ၀းဆံုးျဖတ္ျပီးေနာက္ လက္၀ဲဲ လက္ယာမခဲြဘဲ စည္းလံုးနိုင္သမွ် အင္အားစုေတြ စည္းလံုးညီညႊတ္ျပီး ဘံုရန္သူတိုက္ဖို့ အတြက္ ၃ ေဆာင္တေဆာင္လံုးက ေက်ာင္းသားေတြနဲ့ နိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေတြဆီ အစည္းအေ၀းဆံုးျဖတ္ခ်က္ေတြ စာေရးပို့ တယ္။ ေထာင္ထဲမွာ တရား၀င္စာေရးခြင့္ မရိွေပမဲ့ တရားမ၀င္ လွ်ဳိ႕၀ွက္ၾကံဖန္ စာေရးဆက္သြယ္ၾကတာျဖစ္တယ္။ စာထဲမွာ ပံုစံကိုင္ အလုပ္ၾကမ္းခိုင္းေရးနဲ႔ နိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသား အေဆာင္ဖ်က္သိမ္းေရးေပၚလစီကို ဆန့္က်င္တဲ့တိုက္ပဲြ စျပီျဖစ္တဲ့အေၾကာင္းနဲ့ အားလံုး လက္တဲြပါ၀င္ၾကဖို့၊ အစည္းအေ၀းဆံုးျဖတ္ခ်က္ေတြကို လိုအပ္တာျပင္ဆင္ျဖည့္စြက္ၾကဖို့နဲ့ အၾကံဥာဏ္ေတြေပးၾကဖို့ ပန္ၾကားဖိတ္ ေခၚထားတယ္။ အဲဒီအခါမွာ အခန္းတိုင္းက ကန့္ကြက္သူမရိွ၊ စာတလံုးတပိုဒ္မျပင္ဘဲ သေဘာတူလက္ခံၾကတယ္။ ဒါေပမဲ့ ၅ ခန္းနဲ့ ၆ ခန္းက ၇၄ ေမ-ဇြန္ အလုပ္သမားေတြကေတာ့ သူတို့အေနနဲ့ ႐ံုးထုတ္ဆဲအခ်ဳပ္ကာလသာ ျဖစ္ေနေသးလို့ ဒီတိုက္ပဲြကို စိတ္ဓာတ္ အားျဖင့္ ေထာက္ခံေပမဲ့ ကာယကံေျမာက္ပါ၀င္နိုင္မွာ မဟုတ္တာကို ခြင့္လႊတ္ဖို့ အေၾကာင္းျပန္ၾကားလာလို့ ေက်ာင္းသားေတြက နားလည္မႈေပးခဲ့တယ္။ အဲဒီအလုပ္သမားေတြထဲက ဗကပယူဂီ် လို့ဆိုတဲ့ အလုပ္သမားေခါင္းေဆာင္ နွစ္ေယာက္ သံုးေယာက္ကေတာ့ အၾကမ္းဖက္ခုခံေရးအယူအဆကို ဆန့္က်င္ၾကတယ္။ (အဲဒီ ဗကပယူဂီ် ဆိုတဲ့ အလုပ္သမားေခါင္းေဆာင္ေတြဟာ ေနာက္ပိုင္းမွာ ေျဗာင္အတိအလင္း၊ ရန္သူ့အင္ေဖာ္မာသတင္းေပးေတြ ျဖစ္သြားၾကတယ္။) အလားတူပဲ အေပၚထပ္ ၄ ခန္းက (၁၀-က) ေက်ာင္းသားေတြကလည္း အခ်ဳပ္ကာလမွာရိွေနေသးလို့ တိုက္ပဲြထဲ အကန့္အသတ္နဲ့သာ ပါ၀င္နိုင္မဲ့အေၾကာင္း ျပန္ၾကားလာတယ္။ ၅ ခန္းကေက်ာင္းသား ၃ ေယာက္၊ အေပၚထပ္က ေက်ာင္းသားေလး ၁၀ ေယာက္၊ ဖဆပလ ဦးေက်ာ္ျငိမ္းရဲ့သား ၂ ေယာက္၊ PDP ဦးေထြးျမင့္နဲ့ ကိုုတင္၀င္းတို့ကေတာ့ တိုက္ပဲြမွာ ရာနႈန္းျပည့္ပါ၀င္မယ့္အေၾကာင္း ျပန္ၾကားလာတယ္။

တိုက္ပဲြအတြက္ နိုင္ငံေရးအရနဲ့ အင္အားစုဖဲြ့မႈအရ ျပင္ဆင္တာနဲ့ တျပိုင္ထဲမွာ အခိုင္အမာလက္ေတြ့ပိုင္းအရလည္း ျပင္ဆင္ ၾကပါတယ္။ အလစ္အငိုက္ျဖိုခဲြ တိုက္ပိတ္မခံရေအာင္ ၂၄ နာရီ ကင္းေစာင့္စနစ္ က်င့္သံုးၾကတယ္။ အခန္းအေရွ့ အေဆာင္၀င္းဘက္ တေယာက္၊ အခန္းအျပင္ ဗာယာလမ္းဘက္ကို တေယာက္ကင္းခ်တယ္။ သူတို့ဟာ ၾကည့္မွန္၀ိုင္းေလးေတြကတဆင့္ အေဆာင္ အထက္ဖက္႐ံုးခန္းနဲ့၊ အေဆာင္၀င္းအ၀င္တံခါးဘက္က လႈပ္ရွားမႈကို ေစာင့္ၾကည့္ရတာျဖစ္ျပီး ေက်ာင္းသားအားလံုး တေယာက္ တနာရီ အလွည့္က်ကင္းေစာင့္ရတယ္။ ေထာင္အာဏာပိုင္ေတြက အစာျဖတ္ ေရျဖတ္လုပ္မွာ ကာကြယ္နိုင္ဖို့ေရာ၊ မ်က္ရည္ယိုဗံုး ပစ္ရင္လည္း ပု၀ါေရဆြတ္ျပီး နွာေခါင္းနဲ့ပါးစပ္ အုပ္ထားနိုင္ဖို့ေရာ အခန္းထဲမွာရိွတဲ့ စဥ့္အိုးၾကီးေတြ၊ ေရအိုး၊ ေရပုလင္းေတြအားလံုး ေရအျပည့္ျဖည့္ထားတယ္။ ဒီအေတာအတြင္းမွာ ခါတိုင္းလို ပံုမွန္ထမင္းထိုး၊ ေရခ်ဳိးခ်တာေတြ လုပ္ေနေတာ့ ထမင္းေတြပိုယူျပီး ထမင္းေျခာက္လုပ္၊ ေရေတြပိုထမ္းျပီး ေလွာင္တာလည္းလုပ္ၾကတယ္။ ေရခ်ဳိးခ်ေနစဥ္ အျဖိုခဲြမခံရေအာင္ ကိုယ့္ဟာကိုယ္ နွစ္သုတ္ ခဲြျပီးခ်ဳိးတယ္။ တသုတ္ေရခ်ဳိးေနတံုး တသုတ္က အခန္းတံခါးေပါက္နား အသင့္စုစည္း ေနရာယူထားတယ္။ အေရးအေၾကာင္း ျဖစ္လာရင္ အားလံုးအခန္းထဲ ခ်က္ခ်င္းစုနိုင္ေအာင္ျဖစ္တယ္။ ရန္သူကိုရင္ဆိုင္ဖို့ ၃ ေဆာင္ ၇ ခန္းထဲမွာ ေက်ာင္းသားေတြ စုုစု စည္းစည္းရိွေနျခင္းဟာ ကိုယ့္အတြက္ အခြင့္အသာဆံုးျဖစ္တယ္လို့ ေက်ာင္းသားေတြက ယူဆထားတယ္။

ေနာက္တေန့ဟာ ဧျပီ ၁၁ ရက္ တနဂၤေနြေန့ျဖစ္တယ္။ ၇ ခန္းေက်ာင္းသားေတြကို ေထာင္၀င္စာေတြ့ဖို့ လာေခၚတာကို ေက်ာင္းသားအားလံုးက တညီတည္း ျငင္းဆန္လိုက္တယ္။ တဲြဘက္ေထာင္တိုက္ပဲြအျပီး ေက်ာင္းသားကိုယ္စားလွယ္ေတြကို မလိမ့္တပတ္နဲ့ ေထာင္၀င္စာေတြ့အျပီးမွာ တိုက္ပိတ္ခံရဖူးလို့ အဲသလိုမ်ဳိး ျဖိုခဲြမခံရေအာင္ ေထာင္၀င္စာထြက္မေတြ့တာလည္းျဖစ္၊ အာဏာဖီဆန္တာလည္း ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ တျခားအခန္းေတြက ေက်ာင္းသားေတြနဲ့ နိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေတြကေတာ့ အဓိက တိုက္ပဲြေနရာက အင္အားစုမဟုတ္လို့ ေထာင္၀င္စာ ထြက္ေတြ့နိုင္ၾကတယ္။ အဲဒီေန့က ေထာင္၀င္စာေတြ့ရာမွာ ေထာင္ဗူး၀ သြားရာလမ္းတေလွ်ာက္ ေဘး၀ဲယာတဖက္စီမွာ ၀ါဒါေတြတန္းစီခ်ထားျပီး ေထာင္၀င္စာေတြ့ေနခိ်န္မွာလည္း ၀ါဒါနွစ္ေယာက္က ေဘး မွာကပ္ထိုင္ျပီး နားေထာင္ေနတယ္။ ေထာင္တြင္းက တိုက္ပဲြသတင္းေတြ အျပင္ကိုမျပန့္ေအာင္တားတယ္။ ဒါေပမဲ့ ဦးေထြးျမင့္ အပါ အ၀င္ နိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားလူၾကီးပိုင္းတခ်ဳိ႕နဲ့ ေက်ာင္းသားတခ်ဳိ႕ကေတာ့ ၇ ခန္းေက်ာင္းသားေတြ ၾကိုတင္ညိႇနိႈင္း အကူအညီ ေတာင္းထားတဲ့အတိုင္း ေထာင္အျပင္က မိဘေဆြမ်ဳိးေတြ၊ ျပည္သူလူထုနဲ့ သတင္းရပ္ကြက္ေတြဆီ ေထာင္တြင္းက ဖိနိွပ္မႈအေျခအေန မ်ားနဲ့ ေထာင္တြင္းတိုက္ပဲြသတင္းမ်ား ျပန့္သြားေအာင္ လုပ္ေပးနိုင္ခဲ့တယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ ဧျပီ ၁၁ ရက္ အင္းစိန္ေထာင္တြင္းတိုက္ပဲြ သတင္းဟာ ဘီဘီစီအသံလႊင့္ခ်က္မွာ ပါနိုင္ခဲ့တယ္။

ဧျပီ ၁၁ ရက္ေန့အေျခအေနဟာ သိသာထင္ရွားစြာတင္းမာေနတာကို တေထာင္လံုးခံစားရသလို အျပင္က ေထာင္၀င္စာလာ ေတြ့တဲ့ မိဘေဆြမ်ဳိးေတြေရာ၊ ေတြ့ခြင့္မရတဲ့မိဘေဆြမ်ဳိးေတြပါ သိျမင္ခံစားရတယ္။ ဒါေၾကာင့္ စိုးရိမ္ပူပန္မႈေတြ အၾကီးအက်ယ္ ျဖစ္ၾက တယ္။ ၁ တိုက္နဲ့ ၂ တိုက္မွာ တိုက္ပိတ္ခံေနရတဲ့ ယခင္တဲြဘက္ေထာင္ေက်ာင္းသားေတြလည္း တင္းမာမႈကို ခံစားၾကံုေတြ့ရေပမဲ့ ဘာေၾကာင့္မွန္း မသိၾကေသးပါ။

ရထားတဲ့ သတင္းအခ်က္အလက္ေတြနဲ့ ေထာင္တြင္း တင္းမာခက္ထန္မႈအေျခအေနေတြအရ ၾကိုတင္စဥ္းစားထားတဲ့ တိုက္ပဲြ ပံုစံ ၃ ခုမွာ တတိယပံုစံကို မလဲႊမေရွာင္သာေရာက္ဖို့ အလားအလာမ်ားေနတယ္ဆိုတာ ၇ ခန္းေက်ာင္းသားေတြ ခန့္မွန္းတြက္ခ်က္မိၾကတယ္။ ၁၀ ရက္ေန့ကတည္းက အဆင့္ျမင့္ေထာင္အာဏာပိုင္ေတြနဲ့ တရား၀င္ေဆြးေနြးခ်င္တဲ့အေၾကာင္း ေတာင္းဆိုခဲ့ေသာ္ လည္း ပခံုးမွာအပြင့္တင္ထားသူ တေယာက္မွေပၚမလာျခင္းဟာ ေထာင္အာဏာပိုင္ေတြ သူတို့ရဲ့စီမံကိန္းကို မျဖစ္မေနဇြတ္တိုးဖို့ ဆံုးျဖတ္ထားတယ္ဆိုတာ ေပၚလြင္ေနတယ္။ တဲြဘက္ေထာင္ကေက်ာင္းသားေတြကို မၾကာေသးမီကမွ အဓမၼျဖိုခဲြခဲ့တဲ့ အာဏာပိုင္ ေတြဟာ ၃ ေဆာင္မွာလည္း အဲဒီထက္မေလ်ာ့တဲ့နည္းလမ္းနဲ့ပဲ ေျဖရွင္းျဖိုခဲြဖို့ ဆံုးျဖတ္လိုက္ပံုရတယ္။

ဒါေၾကာင့္ ေက်ာင္းသားေတြဟာ ေထာင္အာဏာပိုင္ေတြရဲ့ အၾကမ္းဖက္မႈကို အၾကမ္းဖက္ခုခံဖို့ လက္ေတြ့႐ုပ္၀တၱုျပင္ဆင္မႈ ေတြလုပ္ၾကေတာ့တယ္။ ႐ုပ္၀တၳုျပင္ဆင္မႈ လို့ေျပာရေပမဲ့ အုတ္နံရံ ၄ ဘက္ၾကား၊ သံတိုင္ေတြေနာက္ အက်ဥ္းခ်ခံထားရတဲ့ ေက်ာင္း သားေတြမွာ ဘာမွေလာက္ေလာက္လားလား ႐ုပ္၀တၱုျပင္ဆင္နိုင္စရာ သိတ္မရိွပါ။ ဒါေပမဲ့ ၾကက္ကေလး ငွက္ကေလးလို လည္စင္းခံမယ့္အစား ႐ုန္းရင္းကန္ရင္း တိုက္ရင္းခိုက္ရင္း အေသခံသြားမယ္။ သီေပါမင္းလင္မယားလို တေယာက္လက္တေယာက္တဲြျပီး လိုက္သြားမဲ့အစား ေဆာ္လို့ရနိုင္သေလာက္ ေဆာ္သြားမယ္ ဆိုတဲ့စိတ္ဓာတ္နဲ့ လုပ္ၾကတာျဖစ္ပါတယ္။ စုေဆာင္းျပင္ဆင္လို့ရတဲ့ လက္နက္ေတြကေတာ့ အုတ္ခဲပိုင္းေတြ၊ ေက်ာက္ခဲေတြနဲ့ ပုလင္းခံြေတြ အဓိကျဖစ္တယ္။ ဒုတ္ပိုင္းနဲ႔ ၀ါးရင္းဒုတ္ေတာ့ နည္းနည္းပဲ ရတယ္။ အုတ္ခဲက်ဳိးကို လြယ္အိတ္ထဲထည့္၊ အ၀ကိုၾကိုးနဲ့စည္းပိတ္ျပီး လြယ္ၾကိုးကကိုင္လဲႊလိုက္ရင္ အေကာင္းစား အနီးကပ္တိုက္ခိုက္ေရးလက္နက္ ျဖစ္လာတယ္။ ေရအျပည့္ ျဖည့္ျပီး အဖံုးပိတ္ထားတဲ့ ပုလင္းေတြကေတာ့ အစြမ္းထက္တဲ့ အေ၀းပစ္ လက္နက္ေတြျဖစ္တယ္။ ရာဇ၀တ္အက်ဥ္းသားေဆာင္ေတြမွာေတာ့ လက္လုပ္ဓား၊ မိွန္း၊ စူးခြ်န္၊ ရဲတင္း၊ ဂန္ဂီ် စတဲ့ လက္နက္ေတြ ေပါတယ္။ ၀ါရင့္ရာဇ၀င္လူဆိုးအက်ဥ္းသားေတြဆိုရင္ အဲသလိုမို်း လက္နက္တခုခု အျမဲေဆာင္ထားတတ္တယ္။ ဒါေပမဲ့ ပင္ကိုယ္က ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္းေနတတ္တဲ့ ေက်ာင္းသားေတြမွာေတာ့ အဲသလို လက္နက္မို်းေတြ ရိွမထားပါဘူး။

ညဘက္မွာေတာ့ ေက်ာင္းသားေတြဟာ ရိွသမွ်အ၀တ္အစားေတြ ထပ္၀တ္ၾကတယ္။ အမ်ားစုက ရာဘာဖိနပ္ကို လက္ဖံ်ကပ္ ခ်ည္ထားတယ္။ ျခင္ေထာင္ေတြအားလံုး ျဖုတ္ထားလိုက္ျပီး အခန္းတံခါး၀မွာ ျခင္ေထာင္တလံုးကို ပိုက္ကြန္လို ကပ္ခ်ည္ထား လိုက္တယ္။ ေနာက္တံခါးတေပါက္ကိုေတာ့ အျပင္က ဘယ္လိုမွဖြင့္မရေအာင္ အတြင္းက ကုတင္သံေျခေထာက္အက်ဳိးနဲ့ ကန့္လန့္ခံ အေသပိတ္ထားလိုက္တယ္။ ေထာင္၀ါဒါေတြ အခန္းထဲ၀င္ဖို႔ တေပါက္ပဲ ထားေပးတာျဖစ္တယ္။ အဲဒီတေပါက္ကလည္း အထဲကေန ဘယ္လိုမွ အေသပိတ္မရလို့ ထားတာျဖစ္ပါတယ္။

၁၉၇၆ ခု ဧျပီ ၁၁ ရက္ ည ၁၂ နာရီထိုးခါနီးမွာ ကင္းတာ၀န္က်ေက်ာင္းသားေတြက ထူးျခားမႈေတြ႔လို႔ က်န္ေက်ာင္းသား အားလံုးကို လိုက္နိႈးတယ္။ တခဏအတြင္းမွာပဲ ၇ ခန္းေက်ာင္းသားအားလံုး အသင့္ျဖစ္ေနပါျပီ။ အဲဒီအခိ်န္မွာ ၃ ေဆာင္၀င္းအတြင္း အေဆာင္အေရွ့ဘက္မွာ စစ္ယူနီေဖာင္း၀တ္ ေန၀င္းစစ္သားေတြ လံွစြပ္ဖြင့္ ဂီ်သရီးေသနတ္ အံကပ္ကိုင္ျပီး အေဆာင္ဘက္မ်က္နွာမူ ေနရာယူလိုက္ၾကတယ္။ ၃ ေဆာင္၀င္းအတြင္း အေဆာင္အေနာက္ဘက္ ေရခ်ဳိးကန္တ၀ိုက္မွာေတာ့ ေထာင္ထဲရိွသမွ် အယ္လ္ ေဇးရွင္းစစ္ေခြးေတြ ကိုယ္စီကိုင္ထားတဲ့၀ါဒါေတြ အသင့္ေနရာယူလိုက္တယ္။ အဲသလို ၂ ဘက္ညႇပ္ ေနရာယူအျပီးမွာ ဗာယာလမ္း အတိုင္း နံပတ္ဒုတ္ကိုင္၀ါဒါေတြ ၀င္ခ်လာတယ္။ ၃ ေဆာင္မွာ အေဆာင္မႉးအျဖစ္ တဲြဖက္တာ၀န္ေပးထားတဲ့ စစ္ေထာက္လွမ္းေရး တပ္ၾကပ္ၾကီးအဆင့္ရိွလွေရႊက “ေဟ့ေကာင္ေတြ၊ လက္နက္ခ်” လို့ သံတိုင္ေတြ၊ အုတ္တံတိုင္းေတြ ပတ္လည္၀ိုင္းထားတဲ့ အထဲေနရ တဲ့ ေက်ာင္းသားေတြကို အခန္းအျပင္ဘက္ကေန လွမ္းေအာ္ရင္း အုတ္ခဲပိုင္းနဲ့ အခန္းထဲလွမ္းပစ္တယ္။ ေက်ာင္းသားေတြက အခန္းတံခါးေပါက္၀နားက ၀ါဒါေတြကို ျပႆနာကိုအၾကမ္းမဖက္ဘဲ ေအးေအးေဆးေဆးေဆြးေနြးေျဖရွင္းဖို့ ပန္ၾကားတယ္။ ဒါေပမဲ့ ၀ါဒါေတြက လံုး၀ဂ႐ုမစိုက္တဲ့အျပင္ အဲသလိုေျပာေနတဲ့ ေက်ာင္းသားေတြကို ၾကက္တူေရြးတန္းၾကားကေန နံပတ္ဒုတ္နဲ့ လွမ္း႐ိုက္ လွမ္းထိုးတယ္။ ဒီအခါမွာေတာ့ ေက်ာင္းသားေတြဟာ တိုက္ပဲြပံုစံ တဆင့္တက္ခိ်န္ေရာက္ျပီလို့ သတ္မွတ္လိုက္ျပီး ေႂကြးေၾကာ္သံေတြ စတိုင္ၾကတယ္။ ၾကိုတင္သတ္မွတ္ထားတဲ့ ေႂကြးေၾကာ္သံေတြဟာ တခဏအတြင္း ၃ ေဆာင္တေဆာင္လံုး ကူးစက္ျပန့္နံွ့သြား ေတာ့တယ္။ ေအာက္ထပ္အခန္း ၅၊ အေပၚထပ္အခန္း ၄ နဲ‹ ၁၀ ေယာက္ခန္းက ေက်ာင္းသားေတြသာမက ကိုထြန္းေက်ာ္ျငိမ္း၊ ဘိုဘို ေက်ာ္ျငိမ္း၊ ဦးေထြးျမင့္၊ ကိုတင္၀င္းတို့ကလည္း ေႂကြးေၾကာ္သံေတြ လိုက္ေအာ္ၾကတယ္။ တိတ္ဆိတ္ေနတဲ့ ညဘက္ျဖစ္လို့ ေႂကြးေၾကာ္သံေတြဟာ အင္းစိန္တေထာင္လံုးကိုသာမက အင္းစိန္ျမို့ထဲအထိ လြင့္ပံ်သြားတယ္။

ေႂကြးေၾကာ္သံေတြစေအာ္ျပီး မိနစ္ပိုင္းအတြင္း အခန္းတံခါးပြင့္သြားတယ္။ ၀ါဒါေတြဟာ နံပတ္ဒုတ္တရမ္းရမ္းနဲ့ ေျပး၀င္လာရာ မွာ တံခါးေပါက္က ပိုက္ကြန္ေထာင္ေခ်ာက္ဆင္ထားတဲ့ ျခင္ေထာင္ထဲ လံုးေထြးေနတယ္။ ဒါေပမဲ့ ခဏအတြင္းမွာပဲ ျခင္ေထာင္ကို အတင္းဆဲြျဖုတ္ပစ္လိုက္နိုင္ျပီး ေနာက္ထပ္၀ါဒါေတြ ဆဲဆိုၾကိမ္းေမာင္းရင္း ေျပး၀င္လာၾကတယ္။ ေက်ာင္းသားေတြဟာ ေႂကြးေၾကာ္သံ ေအာ္ေနရင္းနဲ့ ပုလင္းေတြ၊ အုတ္ခဲပိုင္းေတြနဲ့ လွမ္းထုၾကတယ္။ မေမွ်ာ္လင့္တဲ့တိုက္ခိုက္မႈေၾကာင့္ ၀ါဒါေတြထိမွန္ကဲြျပဲျပီး ျပန္ဆုတ္ သြားၾကရတယ္။ ဒါေပမဲ့ ခ်က္ခ်င္းလိုလို ေနာက္ကေထာင္မႉးေတြ၊ အၾကပ္ေတြနဲ့ စစ္ေထာက္လွမ္းေရးေတြက အတင္းေမာင္းတက္လို့ ၀ါဒါေတြ ဇြတ္တိုး၀င္လာျပန္တယ္။ ဒီတခါမွာေတာ့ အနီးကပ္လက္တကမ္းတိုက္ပဲြ ျဖစ္သြားပါျပီ။ ၀ါဒါေတြရဲ့နံပတ္ဒုတ္နဲ့ ေက်ာင္းသား ေတြရဲ့ ၀ါးရင္းဒုတ္ေတြ၊ အုတ္ခဲပိုင္းထည့္လြယ္အိတ္ (၀ါ) လဲႊအိတ္ေတြ အားျပိုင္ရင္ဆိုင္ၾကတယ္။

ဧျပီ ၁၁ ရက္ေန့က ေန့ဒ်ဴတီေထာင္၀ါဒါေတြအားလံုး ည ၆ နာရီ ဒ်ဴတီျပီးခိ်န္မွာ ခါတိုင္းလို အိမ္ေပးမျပန္ဘဲ ေထာင္ထဲမွာ ဆက္ေနခိုင္းျပီး အျပင္တာ၀န္က်၀ါဒါေတြကိုပါ စတင္းဘိုင္ ေခၚ၊ ညေန ၆ နာရီ ညဒ်ဴတီ၀င္လာတဲ့ ၀ါဒါေတြနဲ့ေပါင္းျပီး ၃ ေဆာင္ ၇ ခန္းက ေက်ာင္းသား ၃၂ ေယာက္ကို ၀ါဒါ အင္အား ၄၀၀ ေလာက္နဲ့ ၀င္႐ိုက္တာျဖစ္တယ္။ ေထာင္အာဏာပိုင္ေတြဟာ ၀ါဒါေတြကို ေထာင္ျပင္ေပးမထြက္ေပမဲ့ အရက္ကို ပံုးလိုက္မွာ အရက္ကိုးေမာင္းတိုက္ ရဲေဆးတင္ျပီးမွ ေက်ာင္းသားေတြကို ၀င္႐ိုက္ခိုင္းတာျဖစ္တယ္။ အိမ္ျပန္ခိ်န္မျပန္ရလို့ စိတ္တိုေနတဲ့၀ါဒါေတြ အရက္တ၀ၾကီး ဖရီး ေသာက္ျပီး မိုက္မိုက္႐ိုင္း႐ိုင္း ရမ္းကားေတာ့တာျဖစ္တယ္။

“ငါတို့၀ါဒါေတြ ေသြးေျမက်ကုန္ျပီေဟ့။ ဒီေက်ာင္းသားေတြကို အေသသတ္ပစ္ၾက” လို့ေအာ္ျပီး႐ိုက္တဲ့၀ါဒါက ႐ိုက္တယ္။ အင္အားအေရအတြက္ အဆမတန္သာလြန္တဲ့ ၀ါဒါေတြကို ေက်ာင္းသားေတြ ၾကာၾကာယွဥ္မ႐ိုက္နိုင္ဘဲ တေယာက္ျပီးတေယာက္ ေမွာက္သြားၾကေတာ့တယ္။

ေက်ာင္းသားတခ်ဳိ႕က ေအာင္မေလးဗ်၊ အေမေရ ေသပါျပီ လို့မခံနိုင္ဘဲ ေအာ္ၾကတာရိွသလို အေတာ္မ်ားမ်ားကေတာ့ အံၾကိတ္ခံၾကတယ္။ အနည္းစု ၃-၄ ေယာက္ကေတာ့ ကုတင္ေအာက္၀င္ပုန္းတာ၊ ၀ါဒါေတြ၊ ေထာင္မႉးေတြကို ေျခသလံုးဖက္ ရိွခိုးေတာင္းပန္ျပီး က်ေနာ္တို့မပါဘူး လို့ အသနားခံတာရိွတယ္။ သူတို့ကေတာ့ နဂိုကတည္းက နိုင္ငံေရးစိတ္မ၀င္စားဘဲ အေပါင္း အသင္းေတြေၾကာင့္ ေက်ာင္းသားအေရးေတာ္ပံုထဲပါ ေထာင္က်လာတာျဖစ္တယ္။ တိုက္ပဲြတိုက္ဖို့ စည္းေ၀းစဥ္ကလည္း အမ်ားစု ဆံုးျဖတ္ခ်က္ျဖစ္ေနလို့ လိုက္လုပ္ခဲ့ရေပမဲ့ တကယ့္စိတ္ရင္းကေတာ့ ဘာနိုင္ငံေရးမွ၀င္မပါဘဲ ေအးေအးေနလိုသူေတြျဖစ္တယ္။

လဲက်သြား၊ သတိလစ္သြားတဲ့ ေက်ာင္းသားေတြကို အခန္းထဲက ဒရြတ္တိုက္ဆဲြထုတ္သြားၾကတယ္။ ေက်ာင္းသား ၃၂ ေယာက္ မွာ လံုး၀ဒဏ္ရာမရတာ ၄ ေယာက္ပဲရိွျပီး က်န္ေက်ာင္းသားအားလံုး ကဲြျပဲက်ဳိးပဲ့ၾကတယ္။ ေက်ာင္းသားေတြဟာ ကံၾကီးလြန္းလို့ ပဲလား၊ အသက္ျပင္းလို့ပဲလားမသိ အဆမတန္အင္အားနဲ့ အသကုန္႐ိုက္တာျဖစ္ေပမဲ့ တေယာက္မွေတာ့ မေသခဲ့ၾကပါ။ ၇ ခန္းထဲက ဆဲြထုတ္သြားရာမွာ ပထမေတာ့ ၅ ခန္းနဲ့ ၆ ခန္း ေရွ့ကျဖတ္ျပီး ဗာယာလမ္းအတိုင္း ႐ံုးခန္းဘက္ဆဲြသြားတယ္။ ေသလုေမ်ာပါး ဒဏ္ရာအနာတရနဲ့ ေသြးသံရဲရဲေက်ာင္းသားေတြ ေခြးေသေကာင္ဆဲြသလို ဆဲြသြားတာေတြ့ရတဲ့ ၅ ခန္းနဲ့ ၆ ခန္းက အလုပ္သမား ေတြနဲ့ ေက်ာင္းသားေတြဟာ မခံမရပ္နိုင္ျဖစ္ျပီး ေဒါသတၾကီးနဲ့ မိမိတို့အခန္းထဲကေန ဗာယာလမ္းက၀ါဒါေတြကို လွမ္းေအာ္ဆဲၾက တဲ့အျပင္ ၅ ခန္းကေက်ာင္းသား ၃ ေယာက္က ၾကက္တူေရြးတန္းၾကားကေန ရရာပစၥည္းေတြနဲ့ ၀ါဒါေတြကို ေကာက္ေပါက္လို့ ေနာက္ပိုင္းမွာ ဒဏ္ရာရေက်ာင္းသားေတြကို ဗာယာလမ္းအတိုင္း ဆဲြမထုတ္ေတာ့ဘဲ အေဆာင္တျခားဘက္ထိပ္ ၈ ခန္းနဲ့တည့္တည့္ တံခါးေပါက္ကေန အျပင္ဆဲြထုတ္ျပီး ေလွခါးရင္းမွာ ခဏပံုထားတယ္။ အဲသလိုဆဲြထုတ္ေနစဥ္မွာ ၈ ခန္းမွာရိွတဲ့ ရာဇ၀တ္အက်ဥ္းသား လံုခ်ည္ျပာေတြထဲက ေက်ာင္းသားေတြနဲ့ခင္မင္ျပီး စိတ္သေဘာထားေကာင္းတဲ့ ကရင္အမ်ဳိးသားအက်ဥ္းသားၾကီး ဖထီးဦးစိန္လိႈင္ (?ဦးစိန္လင္း) ဟာ ၀ါဒါေတြက တေယာက္မွ ထမၾကည့္ရဘူး အမိန့္ေပးတာကို မနာခံဘဲ ၾကက္တူေရြးတန္းၾကားကေန မ်က္ရည္ ေတြေတြစီးက်ရင္း ျမင္ကြင္းကိုၾကည့္ေနတယ္။

အုတ္ေလွကားရင္း ေခတၱပံုထားခိ်န္မွာ ၀ါဒါေတြက ထပ္ျပီး႐ိုက္ၾက၊ ကန္ၾကတယ္။ အဲဒီကတဆင့္ ေတာင္ယာခင္းၾကားကေန ၃ ေဆာင္႐ံုးခန္းဘက္ ေခၚသြားတယ္။ ႐ံုးခန္းေရွ‹ကြက္လပ္မွာ တခါ၀ိုင္းျပီး ငဖယ္ေတေတျပန္တယ္။ ေနာက္တေန့မနက္မိုးလင္းေတာ့ ဗာယာလမ္းတေလွ်ာက္ ေသြးစီးေၾကာင္းေတြ အတိုင္းသားျမင္ရတဲ့အခါ ၅ ခန္းနဲ့ ၆ ခန္းက ၇၄ ေမ-ဇြန္ အလုပ္သမားေတြ နာက်ည္း ေဒါသစိတ္နဲ့ငိုၾကတယ္။

ေႂကြးေၾကာ္သံေတြေအာ္ေနခိ်န္နဲ့ အျပန္အလွန္႐ိုက္ေနၾကခိ်န္မွာ ၃ ေဆာင္နဲ့အနီးဆံုး ေထာင္အုတ္႐ိုးေပၚရိွတဲ့ ဗူး (ကင္း ေမွ်ာ္စင္) ေပၚကမီးေမာင္းကို အာဏာပိုင္ေတြက ဖြင့္ထိုးခိုင္းေပမဲ့ စစ္အာဏာရွင္ေခတ္ရဲ့ လေဘာ္[သေရ] သ႐ုပ္သကန္ပီသစြာ မီးေမာင္းၾကီးပ်က္ေနလို့ ငရဲပြက္ေနတဲ့ ၃ ေဆာင္ကို မီးေမာင္းထိုးမေပးလိုက္ရရွာဘူး။

အဲဒီညက အင္းစိန္ေထာင္ရဲ့ အျပင္ဘက္မွာလည္း ဂီ်သရီးကိုင္ ေန၀င္းစစ္သားေတြ ေထာင္ကိုပတ္ပတ္လည္၀ိုင္းျပီး ေနရာယူ ထားၾကတယ္။ အင္းစိန္ျမို့နယ္ မဆလပါတီယူနစ္ဥကၠ႒၊ ေကာင္စီဥကၠ႒နဲ့ တရားသူၾကီးဥကၠ႒တို့လည္း ေထာင္ထဲလာျပီး လိုအပ္ရင္ ပစ္မိန့္ေပးဖို့ အသင့္ေစာင့္ေနခဲ့တယ္လို့ ေနာက္ပိုင္းမွာသိရတယ္။ မ်က္ရည္ယိုဗံုးပစ္ေသနတ္ေတြလည္း ၀ါဒါတခ်ဳိ႕ကိုထုတ္ေပးထား ျပီး အသင့္အေနအထားနဲ့ ေစာင့္ခိုင္းထားတယ္။

၃ ေဆာင္မွာ ေႂကြးေၾကာ္သံေတြေအာ္ေနခိ်န္၊ ႐ိုက္နွက္ေနခိ်န္မွာ ရာဇ၀တ္အက်ဥ္းသားေထာင္က်ေဆာင္ေတြျဖစ္တဲ့ ၁ ေဆာင္ နဲ့ ၂ ေဆာင္မွာလည္း အက်ဥ္းသားတခ်ဳိ႕ ေထာင္ထဖို့ၾကံစည္ၾကတယ္။ ဒါကို ေထာင္အာဏာပိုင္ေတြ ၾကိုတင္တြက္ဆ ျပင္ဆင္ထား ျပီး ရာဇ၀တ္ေဆာင္ေတြမွာလည္း ၀ါဒါေတြအသင့္ခ်ထား အာဏာပိုင္ေဒါက္တိုင္အက်ဥ္းသားေတြကိုလည္း စတင္းဘိုင္လုပ္ခိုင္းထား လို့ တေထာင္လံုး ေထာင္ထပဲြျဖစ္ေရးရည္ရြယ္ခ်က္ မေအာင္ျမင္လိုက္ပါ။ ထဖို့ၾကံတဲ့အက်ဥ္းသားေတြကို ၀ါဒါေတြက ေဒါက္တိုင္ အက်ဥ္းသားအကူအညီနဲ့ လက္ဦးယူမႈ ၀ိုင္းနိွမ္နင္းနိုင္ခဲ့တယ္။

၇ ခန္းကေက်ာင္းသားေတြဟာ ၀ါဒါေတြနဲ့ အျပန္အလွန္ ႐ိုက္ေနၾကရလို့ ေႂကြးေၾကာ္သံေတြ ဆက္မေအာ္နိုင္ေတာ့တဲ့အခိ်န္မွာ ၃ ေဆာင္ တျခားအခန္းေက်ာင္းသားေတြက ေႂကြးေၾကာ္သံေတြ ဆက္ေအာ္ၾကတယ္။ အာဏာပိုင္ေတြဟာ ၇ ခန္းကေက်ာင္းသား ေတြပဲမဲေနျပီး တျခားအခန္းက ေက်ာင္းသားေတြကိုေတာ့ ၀င္႐ိုက္တာ၊ ၀င္ဖမ္းေခၚတာ မလုပ္တဲ့အတြက္ အခိ်န္အေတာ္ၾကာၾကာ ေႂကြးေၾကာ္သံေတြ ဆက္ေအာ္ေနနိုင္ခဲ့ၾကတယ္။ ဒီေႂကြးေၾကာ္သံေတြကို ၁ တိုက္နဲ့ ၂ တိုက္ပိတ္ခံေနရတဲ့ ေက်ာင္းသားေတြ၊ ၄ တိုက္-၅ တိုက္က ေထာင္ထဲေရာက္စ မိႈင္းရာျပည့္ေက်ာင္းသားေတြ ၾကားတဲ့အခါ ေထာင္တြင္းတိုက္ပဲြက ေႂကြးေၾကာ္သံလို့မထင္ဘဲ ေထာင္အျပင္မွာ အေရးေတာ္ပံုတခု၊ သပိတ္တခု ျဖစ္ျပန္ျပီလို့ ထင္ၾကတယ္။ ေနာက္တေန့က်မွပဲ ၃ ေဆာင္က မိမိတို့ေက်ာင္းသား ရဲေဘာ္ေတြ ေသြးေျမက်တိုက္ပဲြျဖစ္တာကို ၀ါဒါေတြနဲ့ ရာဇ၀တ္အက်ဥ္းသားေတြဆီကတဆင့္ သိရျပီး ရန္သူကို နာက်ည္းစိတ္နဲ့ တိုက္ခိုက္စိတ္ေတြ ျမင့္တက္လာၾကတယ္။

၃ ေဆာင္ဧျပီ strike မွာ ၀ါဒါ ၁၇ ေယာက္ဒဏ္ရာရတယ္လို့ သိရတယ္။ ေထာင္ေဆးရံုမွာရိွတဲ့ အက်ဥ္းသားလူနာေတြ အကုန္ေမာင္းခ်ျပီး သူတို့ကိုတင္ကုေပးတယ္။ ေနာက္ပိုင္းမွာ အမႈထမ္းေကာင္းတံဆိပ္နဲ့ ဆုေငြခီ်းျမႇင့္ျပီး ေခြ်းသိပ္ခဲ့တယ္လို့ ၾကားရ တယ္။ ညသန္းေခါင္ေက်ာ္ အင္းစိန္ေထာင္ထဲက ငရဲပြက္သံေတြၾကားတဲ့အခါ ေထာင္နံေဘးအိမ္ေထာင္သည္လိုင္းမွာ ကိုယ့္လင္ ေယာက်ာ္း၀ါဒါေတြ ျပန္ခိ်န္တန္ ျပန္ေရာက္မလာေသးလို့ စိတ္ပူေနတဲ့ ၀ါဒါဇနီးမယားေတြဟာ ခေလးေတြဆဲြရင္း ေထာင္ဗူး၀ေျပး လာျပီး ငါ့လင္၊ ငါ့ေယာက်ာ္း ေသကုန္ပါျပီလို့ ငိုယိုရင္း ေထာင္မႉး၊ ေထာင္ပိုင္နဲ့ မဆလစစ္အာဏာရွင္ေတြကို ကိ်န္ဆဲၾကတယ္။ ဧျပီ ၁၁ ရက္တိုက္ပဲြမွာ ၀ါဒါေတြဟာ နံပတ္ဒုတ္ပဲပါျပီး ၾကိမ္ဒိုင္းေတြ ပါမလာတာေၾကာင့္ ထိခိုက္ဒဏ္ရာ ရကုန္တာျဖစ္တယ္။ ဒီေလာက္ ထိ ျပန္ခ်လိမ့္မယ္လို့လည္း ထင္မထားေတာ့ ၾကိမ္ဒိုင္းေတြ ယူမလာတာျဖစ္တယ္။ တကယ္ကေတာ့ အဓိက႐ုဏ္း ျဖိုခဲြေရးလို့ဆိုတဲ့ လူထုတိုက္ပဲြျဖိုခဲြေရးမွာ နံပတ္ဒုတ္ေရာ၊ ဒိုင္းေရာ တဲြယူဖို့ လုပ္ထံုးလုပ္နည္း သတ္မွတ္ခ်က္ရိွျပီးသားပါ။ ဒီေနာက္ပိုင္း ေထာင္တြင္း တိုက္ပဲြ ျဖိုခဲြရာမွာေတာ့ နံပတ္ဒုတ္အျပင္ ၾကိမ္ဒိုင္းေတြပါ ေဆာင္လာၾကတယ္။ (ဧျပီ ၁၁ ရက္ေနာက္ပိုင္းမွာ ေထာင္၀င္စာကေန ပုလင္းသြင္းခြင့္လည္း ပိတ္လိုက္တယ္။)

၃ ေဆာင္ ၇ ခန္းေက်ာင္းသားေတြဟာ ၃ ေဆာင္႐ံုးခန္းကေန တခ်ဳိ႕လည္း ဒရြတ္တိုက္ဆဲြခံ၊ တခို့်လည္း ေဘးက၀ါဒါ တဲြေခၚလ်က္နဲ့ အေဆာင္၀င္းအျပင္ဘက္ မိန္းလမ္းမၾကီးအတိုင္း ေျမာက္ဘက္ဗူး၀ကိုျဖတ္ျပီး အလုပ္ၾကီး၀င္းဘက္ေခၚသြားတယ္။ အလုပ္ၾကီး၀င္းမေရာက္ခင္ ညာဘက္ခ်ဳိးၿပီး စစ္ေခြး၀င္းထဲ၀င္သြားတယ္။ အဲဒီစစ္ေခြး၀င္းအတြင္း ေထာင္နံရံနဲ့ အလုပ္ၾကီး၀င္း တံတိုင္း ၾကားမွာရိွတဲ့ စစ္ေခြးတိုက္ထဲကို ထည့္လိုက္တယ္။ ၃ ေဆာင္ကေန စစ္ေခြးတိုက္သြားရာ လမ္းတေလွ်ာက္မွာလည္း ၀ါဒါေတြ စီခ်ထားျပီး လမ္းတေလွ်ာက္မွာေရာ၊ ေက်ာင္းသားေတြမသြင္းခင္ တိုက္ေရွ့မွာပါ စိတ္ရိွလက္ရိွ ထိုးၾကိတ္႐ိုက္နွက္ ကန္ေက်ာက္ၾက တယ္။

ေက်ာင္းသားေတြ စစ္ေခြးတိုက္အေရာက္ ၀ါဒါေတြရဲ့ ထိုးၾကိတ္ကန္ေက်ာက္ခံအျပီးမွာ အ၀တ္အစားအားလံုးခြ်တ္ျပီး ကိုယ္လံုးတီးအတိုင္း တိုက္ခန္းေတြထဲ ထည့္လိုက္တယ္။ အဲဒီတံုးက လွ်ပ္စစ္မီးမတပ္ေသးလို့ ေမွာင္မဲေနတဲ့အခန္းေတြထဲ ဘာဆို ဘာမွမရိွဘဲ လံုးလံုးေျပာင္တလင္းျဖစ္ပါတယ္။ ဖ်ာမရိွ၊ ေရအိုးမရိွ၊ ေစာင္မရိွ၊ ဂန္ဖလားမရိွျဖစ္ျပီး ကိုယ္တံုးလံုးနဲ့ ဒါဏ္ရာရ ေက်ာင္းသားေတြဟာ စစ္ေခြးေတြေနသလိုမ်ဳိး စစ္ေခြးတိုက္ထဲ ေနရပါတယ္။ စစ္ေခြးေတြလိုပဲ ေအးစက္စက္ သံမန္တလင္းေပၚ သဘာ၀အတိုင္း လဲေလ်ာင္းအိပ္ရပါတယ္။ အခင္းၾကီးအခင္းေလးကို ေခြးေတြလို အခန္းထဲ ဒီအတိုင္းစြန့္ရတယ္။ စစ္ေခြးတိုက္ ၁၀ ခန္းမွာ စတိုခန္းတခန္းခ်န္ျပီး က်န္ ၉ ခန္းမွာ တခန္းကို ၃ ေယာက္ကေန ၆ ေယာက္ထည့္ထားတယ္။

၁၂ ရက္ေန့ မနက္အာရံုတက္ခါနီးမွာ ေထာင္ေဆးမႉးေတြ ေရာက္လာျပီး ဒါဏ္ရာေတြ ေဆးထည့္ေပးတယ္။ ေထာင္ေဆးရံုမွာ ဒါဏ္ရာရ၀ါဒါေတြ အရင္ေဆးကုေပးျပီးမွ ေခြးတိုက္ကေက်ာင္းသားေတြဆီ လာကုေပးတာျဖစ္တယ္။ ကဲြျပဲေနတဲ့ဒဏ္ရာေတြ အစိမ္းခ်ဳပ္၊ က်ဳိးေနတဲ့ အ႐ိုးေတြ ေက်ာက္ပတၱီး ကိုင္ေပးတယ္။ ဒဏ္ရာရတဲ့ေက်ာင္းသားတိုင္း အနည္းဆံုး ေခါင္းမွာ ၅ ခ်က္ေတာ့ ခ်ဳပ္ရတာခ်ည္းဘဲျဖစ္တယ္။ တခ်ဳိ႕လည္း နွာေခါင္း႐ုိးက်ဳိးတာ၊ နဖူးကဲြတာ၊ မ်က္ခံုးကဲြတာ၊ သြားကြ်တ္ထြက္သြားတာ ေတြရိွတယ္။ တခ်ဳိ႕က လက္တဘက္တည္း ၂ ေနရာ က်ဳိးတယ္၊ တခ်ဳိ႕က နံနိမ့္သြားတယ္။ နံ ႐ိုးအက္မအက္ေတာ့ ဓာတ္မွန္မ႐ိုက္ရလို့ မသိနိုင္ပါ။ တခ်ဳိ႕က ဒဏ္ရာေသြးထြက္လြန္တာရိွတယ္။ ေတာင္ငူက ေဆး ၂ ေက်ာင္းသား ကိုသိန္းထြန္းဟာ ေခါင္းေပၚမွာ နားရြက္တဘက္ကေန ေနာက္တဘက္ထိ ၾကက္ေျခခတ္ပံုကဲြျပီး လက္လည္းက်ဳိးလို့ ဒါဏ္ရာေသြးလြန္ျပီး သတိလစ္သြားခဲ့တယ္။ ေဆး ၁ ေက်ာင္းသား ကိုေအးေအာင္လည္း ေသြးလြန္ျပီး ၂ နာရီေလာက္ သတိလစ္သြားခဲ့တယ္။ (ကိုေအးေအာင္ဟာ နအဖလက္ထက္ ၁၉၉၈ ေမလ တုန္းက သာယာ၀တီေထာင္တြင္းအစာငတ္ခံတိုက္ပဲြမွာ ေထာင္အာဏာပိုင္ေတြက ႐ိုက္သတ္လိုက္တဲ့ ကိုေအာင္ေက်ာ္မိုးရဲ့အကို ျဖစ္တယ္။) စီးပြားေရးတကၠသိုလ္အနုပညာအသင္း အတြင္းေရးမႉး ကိုသက္တင္ (၀မ္းတြင္း) ဟာ ေခါင္းကဲြတာအျပင္ လက္ညႇိဳး တေခ်ာင္း တဆစ္ေလာက္ လံုး၀ျပတ္ထြက္သြားတယ္။ တကၠသိုလ္လဲ့လဲ့၊ တကၠသိုလ္ဟန္ျမေမာ္တို့နဲ့ တတဲြထဲ ဂီတအနုပညာ လိုက္စားခဲ့တဲ့ ကိုသက္တင္ဟာ ဂီတကို အင္မတန္၀ါသနာၾကီးျပီး ထူးလည္းထူးခြ်န္သူျဖစ္တယ္။ အနုပညာသမားျဖစ္ေပမဲ့ စစ္အာဏာရွင္ေတြရဲ့ ရက္စက္ယုတ္မာမႈကို မခံနိုင္လို့ ေထာင္တြင္းတိုက္ပဲြေတြမွာ ဒူးမေထာက္ဘဲ ပါ၀င္ခဲ့တယ္။ ဧျပီ ၁၁ တိုက္ပဲြ မျဖစ္ခင္ ၃ ေဆာင္ ၇ ခန္း မွာ မတ္လ ၂၃ ရက္ သခင္ကိုယ္ေတာ္မိႈင္းရာျပည့္ေမြးေန့ အခမ္းအနားလုပ္တံုးက “ျငိမ္းခ်မ္းေရးဖခင္” သီခ်င္းကို ကိုသန္းေဆြ (ေခၚ) ျငိမ္းေ၀သစ္နဲ့တဲြျပီး ေရးစပ္သီကံုးခဲ့သူ၊ ကိုယ္တိုင္သီဆိုခဲ့သူ ျဖစ္တယ္။ အဲဒီသီခ်င္းဟာ ABSDF ထုတ္ “ဘ၀တကၠသိုလ္က ေန၀န္းနီနီ” စီးရီးေခြထဲ ပါ၀င္ခဲ့တယ္။

ဒဏ္ရာေတြကုသရာမွာ ကြ်မ္းက်င္မႈမရိွတဲ့ ၀ါဒါေဆးမႉးေတြက ေစတနာမပါဘဲ ျပီးျပီးေရာ ျဖစ္သလိုကုသြားလို့ ဒဏ္ရာေတြဟာ တနွစ္ေက်ာ္ၾကာတဲ့အထိ ျပည္တရဲႊရဲႊနဲ့ ျဖစ္ေနၾကတာလည္းရိွတယ္။ အ႐ိုးက်ဳိးသြားတာေတြကိုလည္း စနစ္တက် ျပန္ဆဲြမတည့္ဘဲ ေက်ာက္ပတၱီးစည္းသြားလို့ အ႐ိုးေကာက္ေကာက္ၾကီး ဆက္သြားတာေတြမ်ားတယ္။ ဒဏ္ရာေတြ ေနာက္ထပ္ေဆးေၾကာ ေဆးထည့္တာနဲ့ ပင္နီစလင္ထိုးတာကို ၂ ရက္တခါ ၃ ရက္တခါ တပတ္ေလာက္လုပ္ေပးတယ္။

၁၁ ရက္ေန့ည စစ္ေခြးတိုက္ေရာက္ျပီး မၾကာခင္ ေထာင္ပိုင္ၾကီးအဆင့္ရိွ မကၠနား လာၾကည့္တယ္။ သူက “တျခားေထာင္ေတြ မွာ ေထာင္ဆူတာ ငါတို႔အျပတ္ကိုင္လို့ရခဲ့တယ္၊ မင္းတို့ကိုလည္း ငါတို့မမႈဘူး” လို့စိန္ေခၚၾကိမ္း၀ါးျပီး ျပန္ထြက္သြားတယ္။ ေက်ာင္းသားေတြကေတာ့ အဖက္လုပ္ စကားမေျပာပါဘူး။

၁၂ ရက္ေန့အာ႐ုဏ္တက္ ေဆးမႉးေတြ ေဆးလာမကုခင္ ေက်ာင္းသားေတြဟာ တခန္းနဲ့တခန္း တီးတိုးလွမ္းဆက္သြယ္ျပီး ယခင္ေဆြးေနြးထားတဲ့ အစာငတ္ခံတိုက္ပဲြ ဆက္တိုက္ေရး၊ မတိုက္ေရး ေဆြးေနြးၾကတယ္။ တခ်ဳိ႕က အစာငတ္ခံတိုက္ပဲြ ၀င္လိုၾကေပမဲ့၊ အမ်ားစုက အခုျဖစ္ခဲ့တဲ့၊ အဆင့္အျမင့္ဆံံုး တိုက္ပဲြသဏၭာန္ျဖစ္တဲ့ အၾကမ္းဖက္ခုခံေရးတိုက္ပဲြရဲ့ အရိွန္အဟုန္ကို ေစာင့္ၾကည့္ျပီးမွ ထပ္တိုက္သင့္ မသင့္ စဥ္းစားတာေကာင္းမယ္လို့ သေဘာထားေပးၾကတဲ့အတြက္ အစာငတ္ခံတိုက္ပဲြ ဆက္မတိုက္ျဖစ္ေတာ့ပါ။

ဒီလိုနဲ့ ေက်ာင္းသားေတြဟာ သံတိုင္ေတြေနာက္မွာ တိရိစၦာန္ရံုထဲက တိရိစၦာန္ေတြလို ကိုယ္လံုးတီးနဲ့ ဖ်ာမရိွ၊ ေစာင္မရိွ၊ ဂန္ဖလားမရိွ ၄ ရက္ေလာက္ ေနရတယ္။ တိရိစၦာန္ေတြလို ေန ေနရတဲ့ ဒီ ၄-၅ ရက္အတြင္းမွာ လံုးထမင္းမေကြ်း၊ ေရမတိုက္ဘဲ၊ အစာျဖတ္၊ ေရျဖတ္ ထားတယ္။ ေထာင္ထဲမေရာက္ခင္ ေက်ာင္းသားဘ၀က ဖတ္ခဲ့ဘူးတဲ့ အေမရိကန္နိုင္ငံထုတ္ လိုက္ဖ္ Life မဂၢဇင္းထဲမွာ ၁၉၇၁ ခု နယူး ေယာက္ျမို့က အက္တီကာေထာင္ထမႈၾကီးကို နယူးေယာက္ျပည္နယ္အုပ္ခု်ပ္ေရးမႉး ေရာ့ကယ္ဖဲလား (ေနာင္မွာ ဒုသမတ) ကိုယ္တိုင္ ဦးစီးျပီး ရက္ရက္စက္စက္ ေသြေခ်ာင္းစီး နိွမ္နင္းခဲ့တဲ့အေၾကာင္း ကမာေၻက်ာ္သတင္းဓာတ္ပံုေတြထဲက လူမဲအမ်ားစုပါ၀င္တဲ့ အက်ဥ္းသားအုပ္လိုက္ၾကီး ကိုယ္လံုးတီးနဲ့ ေခါင္းေပၚလက္တင္ ပံုစံရပ္ တန္းစီေနရတာ၊ ေမွာက္အိပ္ေနရတာ၊ ပံုစံထိုင္ေနရတာေတြကို ျပန္အမွတ္ရမိတယ္။

ေက်ာင္းသားေတြဟာ ဒဏ္ရာေတြ နာက်င္ကိုက္ခဲမႈအျပင္ ထမင္းဆာ ေရငတ္တဲ့ဒဏ္ကိုပါ ၾကံ့ၾကံ့ခံခဲ့ၾကတယ္။ တေယာက္မွ မျငီးခဲ့ပါဘူး။ ႐ိုက္ပဲြျဖစ္ စစ္ေခြးတိုက္ေရာက္ျပီး ၂ ရက္အၾကာမွာ သၾကၤန္က်ျပီ ျဖစ္ပါတယ္။ စစ္ေခြးတိုက္ဟာ ေထာင္အုတ္႐ိုးနဲ့ အလြန္နီးကပ္စြာ တည္ရိွေနတာေၾကာင့္ အင္းစိန္ျမို့တြင္း ေရကစားမ႑ာပ္ေတြဆီက သၾကၤန္သီခ်င္းသံေတြ၊ ေရပက္ကစား ေပ်ာ္ရႊင္ ၾကသံေတြဟာ ေလာ္စပီကာကတဆင့္ အုတ္႐ိုးကိုေက်ာ္ျပီး ေထာင္တြင္းသို‹ လြင့္ပံ့်၀င္ေရာက္လာပါတယ္။ စစ္ေခြးတိုက္ထဲက ဒဏ္ရာ ကိုယ္စီနဲ့ ကိုယ္လံုးတီးေက်ာင္းသားေတြကေတာ့ ေခြးခီ်းေခြးေသးနံ့သာမက ေသြးညီႇနံ႔နဲ႔ လူခီ်းလူေသးနံ့ေတြပါ လိႈင္ေနျပီျဖစ္တဲ့ တိုက္ထဲ ေရတစက္မွမေသာက္ရဘဲ ၇၆ သၾကၤန္ကို ျဖတ္သန္းေနၾကပါတယ္။ အဲဒီအခိ်န္မွာ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ေနတတ္တဲ့ ေဆး ၂ ေက်ာင္းသား ကိုတင္ျမင့္ (ေခၚ) မာရွယ္ (ေပါင္းတည္) က ႐ုပ္ရွင္မင္းသား၀င္းဦး အသံမ်ဳိးတုျပီး နွစ္သစ္နဲ့သၾကၤန္က်မေလ ဆိုျပီး သီခ်င္းထဆိုလို့ အားလံုး၀ိုင္း လက္ခုပ္တီးၾသဘာေပးၾကတယ္။ (အဲဒီကာလတံုးက ျမနနၵာ တို့၊ တူးပို့တူးပို့ တို့ ေခတ္မစားေသးပါ)။

ဧျပီ ၁၁ ရက္တိုက္ပဲြျဖစ္ျပီး ေနာက္တေန့မွာ ၃ ေဆာင္က ေသြးစေသြးနေတြ အားလံုးေျပာင္စင္ေအာင္ အျပာ၀တ္ေတြက ေဆးေၾကာရတယ္။ ဒီေနာက္ ၀ါဒါေတြက အုတ္ခဲပိုင္းေတြ၊ ေက်ာက္ခဲေတြ၊ ၂-တလကၼေတြ စတဲ့လက္နက္ေတြကို ေထာင္တြင္း ေနရာအနံွ့က ရွာေဖြစုေဆာင္းယူလာျပီး ၃ ေဆာင္ ၇ ခန္းထဲပံု ဓာတ္ပံု႐ိုက္တယ္။ ေက်ာင္းသားေတြဟာ အၾကမ္းဖက္ဖို့ ဒီလိုဒီလို ျပင္ဆင္စုေဆာင္းထားတယ္ ဆိုတဲ့သေဘာပါဘဲ။

ဂါမဏိ

No comments:

Post a Comment

Blog Archive

Tags

Accident Ad Agriculture Article Astrology Aung San Suu Kyi Bagan Beauty Bogale Book Car Cartoon celebs Crime Crony Daily Popular Danubyu Dedaye Dhamma Dr Hla Myat Thway Education ELection Entertainment Environment Foreign Affairs General General Aung San General Knowledge Gossip Gov Health Herbal Hinthada History Hluttaw Ingapu Interview Job Kangyidaunt kyaik Lat Kyangin Kyaunggon Kyonpyaw Latputta Laymyethna Lemyethna Letter Ma Shwe Moe Mahn Johnny Maubin Mawlamyinegyun Media MMP MMP 1 money Myan Aung Myanmar Idol Myaungmya Myo Min Paing News Ngapudaw Ngathaingchaung NLD Nyaung Tone Opinion Pagoda Pantanaw Party Pathein People Photo Places Poem Police Politic Political Prisoner Popular Project Pyapon Quote School Bus Song Speech Sport Sports Student SYW SYW 1 Technology Thabaung Time Ayeyar Tourism Trailer Travel U Ba Hein U Ko Ni U Kyaw Myint U Win Htay USDP Video Wakhama Weather World News Yekyi Zalun စိတ္အဟာရ ရသစာမ်ား စိုက္ပ်ိဳးေရး ထူးဆန္းေထြလာ ဒီေရေတာ နာေရး ဗေဒင် မဘသ မံုရြာ လယ္သိမ္းေျမသိမ္း လူပုဂၢိဳလ္မ်ား လူေပ်ာက္ေၾကာ္ျငာ အရွင္သုစိတၱ (ေမာ္ကၽြန္း) အရွင္သုစိတၱ (ေမာ္ကၽြန္း) ဆရာေတာ္ အေထြေထြ ေ၀ဖန္ေရး ေထြအုပ္ ​ေမာ္​တင္​စြန္​း ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသား

Labels

Recent Post