Latest News

Monday, August 6, 2018

တေကာင္း ေရွးေဟာင္းယဥ္ေက်းမႈနယ္ေျမ



တေကာင္း ေရွးေဟာင္းယဥ္ေက်းမႈနယ္ေျမ


ျမန္မာႏိုင္ငံနယ္ေျမအတြင္း တစ္ခ်ိန္ ေသာအခါက အထင္အရွားေနထိုင္ခဲ့ ကာ ယဥ္ေက်းမႈထြန္းကားခဲ့သည့္ ပ်ဴ လူမ်ိဳးမ်ားသည္      ယခုအခ်ိန္တြင္ ေပ်ာက္ကြယ္သြားခဲ့ၿပီ  ျဖစ္ေသာ္လည္း ျမန္မာမ်ားသည္ပင္ ပ်ဴလူမ်ိဳးမ်ား ျဖစ္ သည္ဟူသည့္ ယူဆခ်က္ႏွင့္ ျမန္မာႏွင့္ ပ်ဴသည္   သီးျခားစီျဖစ္သည္ဟူသည့္ ယူဆခ်က္မ်ားအေပၚ ပညာရွင္မ်ားႏွင့္ သုေတသီမ်ားအၾကား အျငင္းပြားေန ၾကဆဲျဖစ္ေပသည္။
ပ်ဴသည္ ျမန္မာဟုတ္သည္ျဖစ္ေစ၊ မဟုတ္သည္ျဖစ္ေစ   ပ်ဴယဥ္ေက်းမႈ ထြန္းကားခဲ့သည့္ အေထာက္အထား မ်ားစြာကို ျမန္မာႏိုင္ငံအတြင္း ေနရာ ေဒသအသီးသီး၌  ေတြ႕ရွိခဲ့ၾကရသည္။ ထို႕ေၾကာင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံရွိ ပ်ဴၿမိဳ႕ေဟာင္း မ်ားအနက္ သေရေခတၱရာ၊ ဗိႆႏိုးႏွင့္ ဟန္လင္းတို႔သည္   ကမၻာ့အေမြအႏွစ္ အျဖစ္ အသိအမွတ္ျပဳျခင္းခံခဲ့ရသည္။ ထို႔အတူ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ ထင္ရွားေသာ ေရွးေဟာင္းယဥ္ေက်းမႈေဒသမ်ားတြင္ တေကာင္းသည္ တစ္ခုအပါအဝင္ျဖစ္ ေပသည္။  တေကာင္းကို  ပုဂံႏွင့္ေခတ္ ၿပိဳင္    ယဥ္ေက်းမႈထြန္းကားခဲ့သည့္ ေနရာဟု  ဆိုၾကသကဲ့သို႔ ပ်ဴယဥ္ေက်းမႈ ထြန္းကားခဲ့သည့္ေနရာဟုလည္း ဆိုၾက သည္။
ရာဇဝင္ထဲက တေကာင္း
ျမန္မာအစ  တေကာင္းကဟူသည့္ ဆိုထုံးကို     ျမန္မာ့သမိုင္းရည္ၫႊန္း က်မ္းမ်ားတြင္ အထင္ရွားဆုံးျဖစ္သည့္ ဦးကုလားမဟာရာဇဝင္ႀကီး၊ တြင္းသင္း မဟာရာဇဝင္သစ္ႏွင့္ မွန္နန္းရာဇဝင္ မ်ားတြင္   ေရးသားေဖာ္ျပခဲ့ၾကသည္။ မွန္နန္းရာဇဝင္တြင္   တေကာင္းျပည္ သည္ ကကုသန္ဘုရားရွင္လက္ထက္၌ သံသယပူရ၊ ေကာဏဂုံဘုရားလက္ ထက္၌  ရ႒ပူရ၊  ကႆပဘုရားရွင္ လက္ထက္၌   သင္းတြဲႏွင့္  ေဂါတမ ဘုရားရွင္  လက္ထက္၌  တေကာင္းဟု အမည္တြင္ခဲ့ေၾကာင္း  ေရးသားထား သည္။
မွန္နန္းရာဇဝင္တြင္  တေကာင္းၿမိဳ႕ ေပၚထြန္းလာခဲ့ပုံကို   ဗုဒၶဘုရားရွင္ပြင့္ ထြန္းေတာ္မမူမီ   ကပိလဝတ္ျပည္မွ အဘိရာဇာမည္ေသာ  သာကီဝင္မင္း သည္       ဗိုလ္ေျခအလုံးအရင္းျဖင့္ သဃၤႆရ႒မည္ေသာ တေကာင္းျပည္ ကို  တည္ေထာင္စံေတာ္မူခဲ့ေၾကာင္း ေရးသားခဲ့ကာ  အဘိရာဇာမင္းဆက္ ၃၃ ပါးကို ျပဆိုထားေပသည္။     

ျမန္မာ့စြယ္စုံက်မ္းတြင္ တေကာင္း သည္ရွမ္းဘာသာစကားျဖစ္ကာ စည္ကူး တို႔ဟု အဓိပၸာယ္ရွိေၾကာင္း ဖတ္႐ႈရသည္။ ရွမ္းစကား  တသည္  ကူးတို႔ဆိပ္ျဖစ္၍ ေကာင္းသည္ အစုအပုံဟု ဆိုလိုသျဖင့္ တေကာင္းသည္   ကုန္ပစၥည္းမ်ားစုပုံ သည့္ ကူးတို႔ဆိပ္ဟု အဓိပၸာယ္ထြက္ရွိ ေၾကာင္း တေကာင္းၿမိဳ႕ေဟာင္း တူးေဖာ္ ခ်က္တြင္ ေရးသားထားေပသည္။
မွန္နန္းရာဇဝင္အလိုအရ တေကာင္း သည္ ပုဂံေခတ္ နယ္ျခားၿမိဳ႕ ၄၃ ၿမိဳ႕တြင္ တစ္ၿမိဳ႕အပါအဝင္ျဖစ္ကာ ပုဂံေခတ္ထိုး ေက်ာက္စာမ်ားတြင္ 'တေကာင္'ဟု ပါရွိ ခဲ့သည္။   တေကာင္းေရႊစည္းခုံေစတီ အနီးမွရရွိခဲ့သည့္ပင္းယေခတ္ သကၠရာဇ္ ၇၁၆ ခုႏွစ္ထိုးေက်ာက္စာကို အထက္ ျမန္မာႏိုင္ငံ၌    စုေဆာင္းထားေသာ ေက်ာက္စာမ်ားစာအုပ္တြင္   ေဖာ္ျပ ထားရာ ''ေမဒသတိုင္မင္  တေကာင္း ျပည္ကိုဝ္ အစိုဝ္ေတာ္မူေသာအခါ''ဟု တေကာင္းအမည္ကို ေတြ႕ရွိရသည္။
ျမန္မာတို႔၏     အစဥ္အဆက္  ဆို စကားမ်ားအရ  ပ်ဴေစာထီး၊  ေမာင္ ေပါက္က်ဳိင္း၊ ပန္းပဲေမာင္တင့္တယ္၊ မဟာသၻဝႏွင့္  စူဠသၻဝ မ်က္မျမင္ ညီေနာင္၊   ဒြတၱေဘာင္မင္းတို႔သည္ တေကာင္းႏွင့္ ဆက္စပ္၍ ထင္ရွားခဲ့ၾက သည္။

လက္ရွိ တေကာင္း
တေကာင္းသည္   မႏၱေလးတိုင္း ေဒသႀကီး  ျပင္ဦးလြင္ခ႐ိုင္   သပိတ္ က်င္းၿမိဳ႕နယ္တြင္   သပိတ္က်င္းၿမိဳ႕၏ ေျမာက္ဘက္အဆုံး၊   ဧရာဝတီျမစ္၏ အေရွ႕ဘက္ကမ္းတြင္   တည္ရွိသည္။ ဧရာဝတီျမစ္ေၾကာင္းအတိုင္း ဆန္တက္ လာပါက တေကာင္းသည္ မၲေလးမွ ၁၂၇  မိုင္ကြာေဝးၿပီး  ေမာ္ေတာ္ကား လမ္းျဖင့္ မၲေလး-သပိတ္က်င္း-ကသာ လမ္းအတိုင္း သြားေရာက္ႏိုင္ၾကသည္။ တေကာင္းၿမိဳ႕၏ ဧရိယာအက်ယ္အဝန္း သည္ ဝ ဒသမ ၉၈ စတုရန္းမိုင္ရွိသျဖင့္ တစ္စတုရန္းမိုင္က်ယ္ဝန္းသည့္ သပိတ္ က်င္းၿမိဳ႕ႏွင့္   ရြယ္တူဟု  ဆိုႏိုင္သည္။ ျမန္မာႏိုင္ငံအတြင္း    ဥတၱရယဥ္စြန္း တန္းျဖတ္သန္းသည့္   ေနရာမ်ားတြင္ တေကာင္းသည္ တီးတိန္၊ ကြတ္ခိုင္တို႔ ႏွင့္ အတူပါဝင္သည္။

ေဒါက္တာ ဖာနီဗဲလ္ႏွင့္ ဦးေဖေမာင္ တင္တို႔    တည္းျဖတ္သည့္    ဇမၺဴ႕ဒီပ ဥေဆာင္က်မ္းတြင္    တေကာင္းၿမိဳ႕၏ နယ္နိမိတ္ကို အေရွ႕ဘက္တြင္ တ႐ုတ္ လမ္းမ၊ ေတာင္ဘက္တြင္ ဖလူေတာင္၊ အေနာက္ဘက္တြင္     ပယင္းတြင္း၊ ေျမာက္ဘက္တြင္ ကင္းျမစ္နားဟု ျပဆို သည္။  လက္ရွိတေကာင္းသည္  အေရွ႕ ဘက္တြင္  မိုးနတ္အင္းႏွင့္  တလားဝ ေခ်ာင္း၊  ေျမာက္ဘက္တြင္  တလားဝ ေခ်ာင္းႏွင့္ ေျမႏုကြၽန္းမ်ား၊ အေနာက္ ဘက္တြင္ ဧရာဝတီျမစ္ႏွင့္ ေတာင္ဘက္ တြင္ အညာပုဂံ ၿမိဳ႕႐ိုးေဟာင္း တည္ရွိ ေနသည္။  ဦးေဃာႀကီး၏  တေကာင္း ရာဇဝင္တြင္ တေကာင္းသည္ ဧရာဝတီ ျမစ္၏ အေနာက္ဘက္တြင္ရွိခဲ့သည္ဟု ဆိုရာ ဧရာဝတီျမစ္ေၾကာင္း ေျပာင္းလဲ မႈေၾကာင့္ တေကာင္းသည္ ဧရာဝတီျမစ္ ၏ အေရွ႕ျခမ္းသို႔  ေရာက္ရွိခဲ့သည္ဟု ယူဆမႈမ်ားရွိခဲ့သည္။       
သပိတ္က်င္းၿမိဳ႕နယ္၏ အေရွ႕ဘက္ တြင္ မိုးကုတ္၊ မဘိမ္းႏွင့္မိုးမိတ္ၿမိဳ႕နယ္၊အေနာက္ဘက္တြင္ ကန္႔ဘလူႏွင့္ခင္ဦး ၿမိဳ႕နယ္၊ ေတာင္ဘက္တြင္ စဥ့္ကူးၿမိဳ႕နယ္ ႏွင့္ ေျမာက္ဘက္တြင္ ထီးခ်ိဳင့္ၿမိဳ႕နယ္တို႔ တည္ရွိေနၾကကာ သပိတ္က်င္းၿမိဳ႕နယ္ အတြင္းရွိ   ေသာင္းပြက္  ေတာင္တန္း သည္   တေကာင္းၿမိဳ႕မွ  ေက်ာက္ျဖဴ ေက်းရြာအထိ   ေတာင္ေျမာက္သြယ္ တန္းေနသည္။

တေကာင္းၿမိဳ႕ကို ရပ္ကြက္သုံးခုျဖင့္ ဖြဲ႕စည္းထားကာ ၂ဝ၁၇ ခုႏွစ္ မတ္လ အထိ တေကာင္းၿမိဳ႕၏ လူဦးေရသည္ ၈၁၈၁ ဦး ျဖစ္သည္။တေကာင္းၿမိဳ႕တြင္ အစိုးရ   အထက္တန္းေက်ာင္း  တစ္ ေက်ာင္း၊   ၁၆   ခုတင္ဆံ့   တိုက္နယ္ ေဆး႐ံုႏွင့္ ေက်းလက္ က်န္းမာေရးဌာန တစ္ခုကို ဖြင့္လွစ္ထားသည္။ ထို႔အတူ တေကာင္းၿမိဳ႕တြင္ ေလးမ်က္ႏွာဘုရား၊ ဇိနေအာင္   ဘုရားႏွင့္  ေပါက္က်ိဳင္း ဘုရားအပါအဝင္ ေစတီကိုးဆူႏွင့္ ဘုန္း ေတာ္ႀကီးေက်ာင္း ၁၁ ေက်ာင္းရွိသည္။ေရွးေဟာင္းသုေတသန   ျပတိုက္ကို လည္း  တေကာင္းၿမိဳ႕ အမွတ္ (၃) ရပ္ ကြက္တြင္ ဖြင့္လွစ္ထားသည္။

တေကာင္း တူးေဖာ္မႈမ်ား
၁၉ဝ၄ ခုႏွစ္တြင္ ေက်ာက္စာဝန္ မစၥတာေတာ္စိန္ခိုသည္  တေကာင္းသို႔ ဦးစြာသြားေရာက္ခဲ့ၿပီးေနာက္ပိုင္းတြင္ ေရွးေဟာင္းသုေတသနႏွင့္   သမိုင္း ပညာရွင္မ်ားသည္   တေကာင္းတြင္ ေလ့လာစူးစမ္းမႈမ်ား ျပဳလုပ္ခဲ့ၾကသည္။ ေက်ာက္စာဝန္ ဦးျမ သည္ ၁၉၂၃ ခုႏွစ္ ႏွင့္ ၁၉၃ဝ ျပည့္ႏွစ္တြင္လည္းေကာင္း၊ေရွးေဟာင္းသုေတသန ၫႊန္ၾကားေရး ဝန္ ဦးဖိုးလတ္သည္  ၁၉၆ဝ  ျပည့္ႏွစ္ တြင္လည္းေကာင္း တေကာင္းသို႔ ေရာက္ ရွိခဲ့ၾကသည္။

ေရွးေဟာင္းသုေတသန ဦးစီးဌာန သည္ ၁၉၆၇ ခုႏွစ္မွ ၁၉၆၉ ခုႏွစ္အတြင္း တေကာင္း၌ ကုန္း ၁၂ ကုန္းကို ႏွစ္ႀကိမ္ တူးေဖာ္ခဲ့သည္။ ဆက္လက္၍ ၁၉၉၃-၁၉၉၄ ခုႏွစ္တြင္ ႏွစ္ႀကိမ္ႏွင့္ ၁၉၉၇ ခုႏွစ္မွ ၁၉၉၉ ခုႏွစ္အတြင္း တူးေဖာ္မႈ မ်ား  ေဆာင္ရြက္ခဲ့သည္။  ထို႔အတူ ျမန္မာ့သမိုင္းအဖြဲ႕ဝင္   သမိုင္းပညာရွင္ ေဒါက္တာသန္းထြန္း  ဦးေဆာင္သည့္ အဖြဲ႕သည္ တေကာင္းကို ၁၉၉၇ ခုႏွစ္ ဇန္နဝါရီလ ၂၆ ရက္မွ  ေဖေဖာ္ဝါရီလ ၅ ရက္အထိ သုေတသနျပဳခဲ့သည္။
တေကာင္းတူးေဖာ္မႈမ်ားအရ   ၿမိဳ႕ ေဟာင္းသုံးေနရာကို ေတြ႕ရွိခဲ့ရၿပီး ပထမ ၿမိဳ႕ေဟာင္းေနရာသည္ ဘဲဥပုံရွိကာ ဧက ၈ဝ က်ယ္ဝန္း၍ ဒုတိယၿမိဳ႕ေဟာင္းေနရာ သည္ ဧက ၂၁ဝ က်ယ္ဝန္းၿပီး တတိယ ၿမိဳ႕ေဟာင္းေနရာသည္  ဧက  ၅၄ဝ ရွိ သည္။ ယင္းေနရာ သုံးခုအနက္ ဒုတိယ ၿမိဳ႕ေဟာင္းေနရာသည္ ေဒသခံမ်ားက အညာပုဂံဟု   အစဥ္အဆက္ေခၚဆိုခဲ့ သည့္  ေနရာျဖစ္ကာ   အညာ  ပုဂံၿမိဳ႕ ေဟာင္း၏ အေရွ႕ေျမာက္ဘက္တြင္ တေကာင္းသတိုးမင္းဆက္မွ   သတိုး မဟာရာဇာတည္ခဲ့သည္ဟု  ဆိုသည့္ ေရႊစည္းခုံဘုရားႀကီး တည္ရွိသည္။

တေကာင္းတြင္ စမ္းသပ္တူးေဖာ္မႈ အႀကိမ္ ၂ဝ ေက်ာ္ျပဳလုပ္ခဲ့ရာ အေစာ ပိုင္း   တူးေဖာ္မႈမ်ားတြင္   ေျမေပၚေျမ ေအာက္ အေထာက္အထားမ်ားသည္ ပုဂံေခတ္ထက္မေစာေၾကာင္း ေတြ႕ရွိခဲ့ ၾကသည္။ သို႔ေသာ္ ၂ဝဝဝ ျပည့္ႏွစ္တြင္ ဆင္ညႇပ္ကုန္း ေက်းရြာအနီးရွိ ဦးတင္ ဝင္းကုန္းကို   တူးေဖာ္ခဲ့ခ်ိန္တြင္  ပ်ဴ ၿမိဳ႕ေဟာင္း ဗိႆႏိုးတူးေဖာ္မႈ(KKG4) အေဆာက္အအုံအရြယ္ႏွင့္ ပုံသၭာန္ တူသည့္ ပႏၷက္ကို ေတြ႕ရွိခဲ့ၿပီး ဆင္ညႇပ္ ကုန္းယဥ္ေက်းမႈသည္ ခရစ္ႏွစ္ ငါးရာစု မွ ခုနစ္ရာစုအတြင္း ထြန္ကားစ လက္ရာ ဟု သုံးသပ္ခဲ့သည္။  ယင္းေနာက္ပိုင္း တြင္  တေကာင္းမွ  ပ်ဴေခတ္လက္ရာ အုတ္မ်ား၊  ပုတီးေစ့မ်ား၊  ေျမမီးဖုတ္ ပစၥည္းမ်ား၊  အ႐ိုးအိုးမ်ားကို  ေတြ႕ရွိခဲ့ သည္။

ေရွးေဟာင္းသုေတသနဦးစီးဌာန  ၫႊန္ၾကားေရးမွဴးခ်ဳပ္   ဦးၫြန္႔ဟန္က  တေကာင္းသည္ ပ်ဴယဥ္ေက်းမႈ ထြန္း ကားခဲ့သည့္ ေဒသတစ္ခုျဖစ္ေၾကာင္း ေဖာ္ထုတ္ႏိုင္ခဲ့သည့္အျပင္ တေကာင္း မွေတြ႕ရွိခဲ့သည့္ အခ်ိဳ႕ေသာ ပ်ဴယဥ္ေက်း မႈပစၥည္းမ်ားသည္   သေရေခတၱရာ၊ ဗိႆႏိုးတို႔တြင္  ေတြ႕ ရွိခဲ့သည့္  ပစၥည္း မ်ားထက္ ပိုမိုေရွးက်ေၾကာင္း ေရးသား ခဲ့သည္။
တေကာင္းၿမိဳ႕ေဟာင္းတူးေဖာ္မႈမ်ား တြင္ ၿမိဳ႕႐ိုး အရံအတားႏွင့္သူရဲခို စသည္ မ်ား၊ လူေနအေဆာက္အအုံ အၾ<ြကင္း အက်န္မ်ား၊ ဘာသာေရး အေဆာက္ အအုံမ်ားကို ေတြ႕ရွိခဲ့သည္။ တူးေဖာ္မႈ မ်ား ေဆာင္ရြက္ခဲ့စဥ္ အျခယ္အလွယ္ မ်ား ပါရွိသည့္ အိုးကြဲမ်ား၊ ေျမပုတီးေစ့ မ်ား၊ ေကာ္ပုတီးေစ့၊ ေျမနားေတာင္း မ်ား၊ ေျမတံဆိပ္၊ နန္းဆြဲေၾကးလက္စြပ္၊ သံဓားငယ္၊ သံျမားသြား၊ သံမိႈပြင့္၊ အုတ္ ခြက္ဘုရား၊ ေျမခ႐ုပတ္ေခြ၊ တိရၧာန္ႏွင့္ လူအ႐ိုး စသည္တို႔ကို တူးေဖာ္မႈေနရာ အသီးသီးမွ ရရွိခဲ့သည္။

တေကာင္းေရွးေဟာင္းပစၥည္းမ်ား
တေကာင္းၿမိဳ႕ေဟာင္းႏွင့္   အညာ ပုဂံၿမိဳ႕ေဟာင္းတို႕ရွိ   ၿမိဳ႕႐ိုးၿမိဳ႕ေပါက္ႏွင့္ အုတ္႐ိုး  အေဆာက္အအုံမ်ား တည္ ေဆာက္ခဲ့သည့္အုတ္မ်ားသည္ အလ်ား တစ္ေပ၊  အနံ  ရွစ္လက္မႏွင့္  ဒု ႏွစ္ လက္မရွိသည့္ အရြယ္ငယ္အုတ္မ်ားႏွင့္ အလ်ား ၁၇ လက္မ၊ အနံ ရွစ္လက္မ ႏွင့္  ဒု ႏွစ္လက္မရွိေသာ  အုတ္မ်ားျဖစ္  ၾကသည္။

တေကာင္းၿမိဳ႕ေဟာင္း  ကနဦး   တူး ေဖာ္မႈမ်ားတြင္  ေရသြန္းကရားအိုးကြဲ မ်ား၊  စိန္ေထာင္ပန္းအျခယ္အလွယ္ ပါရွိသည့္ အိုးကြဲမ်ားႏွင့္ သပိတ္၊ ဆီမီး ခြက္၊ စေလာင္းဖုံး၊ ေျမပန္းကန္စသည့္ အိုးမ်ိဳးစုံကို  စုေဆာင္းရရွိခဲ့ၿပီး ၂ဝဝ၃ ခုႏွစ္တြင္ အ႐ိုးအိုးမ်ားကို ဆက္တိုက္ ေတြ႕ရွိခဲ့ရပုံကို      ဆရာခ်စ္စံဝင္းက တေကာင္းမွ ပ်ဴအ႐ိုးအိုးမ်ားအမည္ျဖင့္ တေကာင္းအိုး ၈၅ လုံးအေၾကာင္းကို အေသးစိတ္ေရးသား၍  စာအုပ္ထုတ္ ေဝခဲ့သည္။

တေကာင္း  ေျမပုတီးေစ့မ်ားသည္ လုံးပတ္ ႏွစ္လက္မခြဲမွ ငါးလက္မအထိ ရွိကာ အၾကမ္းအားျဖင့္ အဝိုင္း၊ အရွည္၊ အခြၽန္ စသည္ျဖင့္ ပုံသၭာန္  ကိုးမ်ိဳး ေတြ႕ရွိခဲ့သည္။ ေျမပုတီးေစ့မ်ားအျပင္ ဆြဲျပားငယ္မ်ားႏွင့္အတူ   ပယင္းႏွင့္ ေကာ္ပုတီးေစ့မ်ားကိုလည္း   တူးေဖာ္ ရရွိခဲ့သည္။

ေျမမီးဖုတ္   အုတ္ခြက္ဘုရားမ်ား သည္ အလ်ား ႏွစ္လက္မမွ ခုနစ္လက္မ အၾကားရွိကာ ေျမမီးဖုတ္တစ္ခုတည္း မွာပင္  ႐ုပ္ပြားေတာ္သုံးဆူအထိ ပါရွိ သည့္ အုတ္ခြက္မ်ားကို ရရွိခဲ့သည္။ ထို႔ အတူ အမ်ိဳးသမီးႏွစ္ဦး မတ္တတ္ရပ္ ေနပုံဟု ယူဆရသည့္ ေျမမီးဖုတ္ စဥ့္ စိမ္းသုတ္႐ုပ္ၾ<ြက ႏွစ္ပိုင္းက်ိဳးတစ္ခုကို ေတြ႕ရွိခဲ့ရသည္။   ကေတာ့ဝိုင္းပုံ  ေျမ တံဆိပ္တုံး၏   မ်က္ႏွာဘက္  ေလး ေထာင့္ကြက္ကို ကႏုတ္မ်ားပတ္ထား ကာ အတြင္း၌ စာေၾကာင္းသုံးေၾကာင္း ပါရွိသည္။  အလ်ားအနံ  ၁၃  လက္မ ခြဲရွိကာ ႏွစ္လက္မထူသည့္ စတုရန္းပုံ သဲေက်ာက္ျပားေပၚတြင္   ၾကာပလႅင္ ထက္၌ထိုင္ေနေတာ္မူသည့္ ဆင္းတု ေတာ္ ထက္ပိုင္းက်ိဳးတစ္ခု အပါအဝင္ ေက်ာက္ဆင္းတု  က်ိဳးမ်ားကိုလည္း တေကာင္းတူးေဖာ္မႈမ်ားမွ ရရွိခဲ့သည္။

အလ်ား  ေလးလက္မ၊  အနံ  သုံး လက္မႏွင့္ အထူ  တစ္လက္မရွိသည့္ အႏၵဂူ   ဗုဒၶဝင္ရွစ္ခန္း   ေက်ာက္ဆစ္ လက္ရာတစ္ခုကိုလည္း တေကာင္း တူး ေဖာ္မႈ ကုန္းအမွတ္ (၄)မွ ရရွိခဲ့ေၾကာင္း တေကာင္းၿမိဳ႕ေဟာင္းကို တူးေဖာ္ခဲ့သူ ဦးသန္းေဆြက ေရးသားခဲ့သည္။

သတၱဳပစၥည္းမ်ားအျဖစ္ ေၾကးလက္ စြပ္၊ ေငြလက္စြပ္၊သံျမားသြား၊ သံလွံ၊ သံ ခါးပတ္ေခါင္း၊  သံတူရြင္းႏွင့္   ႐ိုက္သံ ေခ်ာင္း၂၁ ေခ်ာင္းကိုလည္း ရရွိခဲ့သည္။ ထို႔အတူ   ထူးျခားပစၥည္းတစ္ခုအျဖစ္ သံကြမ္းညႇပ္တစ္ခုႏွင့္ ေၾကးဝါ ေမြးညႇပ္ အက်ိဳးတစ္ခုကိုလည္း ရရွိခဲ့သည္။

ေနာက္ဆက္တြဲ
တေကာင္းတူးေဖာ္မႈမ်ား
ေရွးေဟာင္းသုေတသနႏွင့္ အမ်ိဳးသား ျပတိုက္ဦးစီးဌာနသည္    တေကာင္း ၿမိဳ႕ေဟာင္းကို ၂ဝ၁၃ ခုႏွစ္  ေဖေဖာ္ ဝါရီမွ မတ္လအထိ တူးေဖာ္မႈကုန္းသုံးခု တူးေဖာ္ခဲ့ရာ  အမွတ္ (TG-43)တြင္ ေထာင့္မွန္စတုဂံပုံ   အေဆာက္အအုံ ပႏၷက္တစ္ခုကို  ေတြ႕ရွိခဲ့သည္။  အေရွ႕ အေနာက္ အလ်ား ၁၄ ဒသမ ၁ မီတာ၊
ေတာင္ေျမာက္ အလ်ား ၁၃ ဒသမ ၂၃ မီတာရွိသည့္     အေဆာက္အအုံ၏ အေနာက္ဘက္ အုတ္႐ိုးတန္း မရွိေတာ့ ေခ်။ အတြင္းပိုင္း၌ အကြာအေဝးတူညီ သည့္ တိုင္ေအာက္ခံ သဲေက်ာက္ဝိုင္း ၁၄ ခု ရွိေနေပသည္။ ေတာင္ဘက္ႏွင့္ အေနာက္ဘက္တြင္ ပ်က္စီးေနသည့္ ယင္းအေဆာက္အအုံတြင္ ဝင္ေပါက္ ေလွကားကို မေတြ႕ရွိရဘဲ အေဆာက္ အအုံဝင္ေပါက္သည္ ေတာင္ဘက္တြင္ ရွိႏိုင္ေၾကာင္း  ေရွးေဟာင္းသုေတသန ဦးစီးဌာနက   သုံးသပ္ခဲ့သည္ (TG-43)   အေဆာက္အအုံႏွင့္  ၁ဝ  မီတာ ကြာေဝးသည့္ေနရာတြင္  ၂ဝဝ၈  ခုႏွစ္ ကတူးေဖာ္ခဲ့သည့္ ကုန္းအမွတ္ (TG-25) ရွိၿပီး ယင္းတို႔ႏွစ္ခုကို  စႀကႍပတ္ လမ္းရွည္ျဖင့္      ဆက္သြယ္ခဲ့ဟန္ရွိ ေၾကာင္း အစီရင္ခံခဲ့သည္။

ယင္းတူးေဖာ္မႈမွ      အရြယ္မ်ိဳးစုံ အုတ္ခ်ပ္မ်ားကို  ေတြ႕ရွိခဲ့ရၿပီး  ပ်ဴေခတ္ စံသတ္မွတ္ခ်က္ အရြယ္အစားျဖစ္သည့္ အလ်ား ၁၈ လက္မ၊  အနံ ကိုးလက္မ ႏွင့္  အထူ  သုံးလက္မရွိသည့္အုတ္မ်ား ပါဝင္ခဲ့သည္။    ျမန္မာစာအကၡရာႏွင့္ ကိန္းဂဏန္းမ်ား  ေရးသားထားသည့္  အုတ္ၾ<ြကပ္ျပားမ်ား    အပါအဝင္  ေရွး ေဟာင္း ႐ုပ္ဝတၴဳမ်ားစြာကိုလည္း ရရွိခဲ့ သည္။

ေနာက္ထပ္   တူးေဖာ္မႈကုန္းတစ္ခု ျဖစ္သည့္ (TG-30)မွ စတုရန္းပုံ တစ္ ဖက္ပြင့္  သာသနိကအေဆာက္အအုံ တစ္ခုျဖစ္သည့္ ဂူဘုရားတစ္ဆူႏွင့္ ပ်ဴ ယဥ္ေက်းမႈ  စံသတ္မွတ္ခ်က္တစ္ခုျဖစ္ သည့္ ပ်ဴေခတ္သုံး အုတ္မ်ားကို ေတြ႕ရွိ ခဲ့သည္။

တူးေဖာ္မႈကုန္း  အမွတ္(TG-27)သည္  တေကာင္းၿမိဳ႕အဝင္  အဘိရာဇာ လမ္းေပၚရွိ ေက်ာက္ဆစ္မုခ္ဦးမွ အေရွ႕ ဘက္သို႔ ကုိက္ ၂ဝဝ  ခန္႔ ကြာေဝးကာ တေကာင္း      အညာပုဂံၿမိဳ႕ေဟာင္း၏ ေတာင္ဘက္ၿမိဳ႕တံခါးျဖစ္ေၾကာင္း သိရွိ ရသည္။

ယင္းေနရာမွ  တူးေဖာ္ေတြ႕ရွိသည့္    အေထာက္အထားမ်ားအရ   အညာ  ပုဂံၿမိဳ႕ေဟာင္း၏       ၿမိဳ႕႐ိုးတံခါးမ်ား တြင္ တံခါးရြက္မ်ား တပ္ဆင္အသုံးျပဳ ခဲ့ပုံကို   ခိုင္မာစြာ  ေကာက္ခ်က္ခ်ႏိုင္ ေၾကာင္း တူးေဖာ္သူမ်ားက အစီရင္ခံခဲ့ သည္။
တေကာင္းၿမိဳ႕ေဟာင္းကို      ေရွး ေဟာင္း    အထိမ္းအမွတ္အေဆာက္ အအုံတည္ရွိရာဇုန္၊ ေရွးေဟာင္းေနရာ တည္ရွိရာဇုန္ႏွင့္    ကာကြယ္ထိန္းသိမ္း ေသာဇုန္အျဖစ္သတ္မွတ္ကာ တေကာင္း တြင္ တူးေဖာ္ခဲ့သည့္ကုန္းမ်ားကို  ႏိုင္ငံ က    ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္ထား သည္။   တေကာင္းေဒသမွရရွိခဲ့သည့္  ေရွးေဟာင္းပစၥည္းမ်ားကို   စုေဆာင္း ၍   တေကာင္း ေရွးေဟာင္းသုေတသန ျပတိုက္တြင္ ျပသထားသည္။

တေကာင္းသုေတသနလုပ္ငန္းမ်ား ကို  ေရွးေဟာင္းသုေတသနဦးစီးဌာန အျပင္ ဆရာႀကီး ဦးေမာင္ေမာင္တင္ (မဟာဝိဇၨာ)၊ ဦးဝင္းေမာင္ (တမၸဝတီ)၊ ဆရာေတာ္ အရွင္ပ႑ိတာနႏၵ (ဦးမင္း ဟန္)၊  ဦးခ်စ္စံဝင္း စသည့္  ပညာရွင္ မ်ားကလည္း  သုေတသနျပဳခဲ့ၾကကာ တေကာင္းသည္ ပ်ဴၿမိဳ႕ေဟာင္းတစ္ခု ျဖစ္ေၾကာင္း   ေဖာ္ထုတ္ခဲ့ၾကသည္။ ပညာရွင္မ်ား၊    သုေတသီမ်ားသည္ တေကာင္းသုေတသနလုပ္ငန္းမ်ားကို ဆက္လက္ေဆာင္ရြက္ျခင္းျဖင့္    ပိုမို ပီျပင္ေသာ တေကာင္း၏ အတိတ္ပုံလႊာ မ်ားကို ျမင္ေတြ႕လာမည္ဟု ေမွ်ာ္လင့္မိ ပါသည္။   

ေမာင္သာ(ေရွးေဟာင္းသုေတသန)

No comments:

Post a Comment

Blog Archive

Tags

Accident Ad Agriculture Article Astrology Aung San Suu Kyi Bagan Beauty Bogale Book Car Cartoon celebs Crime Crony Daily Popular Danubyu Dedaye Dhamma Dr Hla Myat Thway Education ELection Entertainment Environment Foreign Affairs General General Aung San General Knowledge Gossip Gov Health Herbal Hinthada History Hluttaw Ingapu Interview Job Kangyidaunt kyaik Lat Kyangin Kyaunggon Kyonpyaw Latputta Laymyethna Lemyethna Letter Ma Shwe Moe Mahn Johnny Maubin Mawlamyinegyun Media MMP MMP 1 money Myan Aung Myanmar Idol Myaungmya Myo Min Paing News Ngapudaw Ngathaingchaung NLD Nyaung Tone Opinion Pagoda Pantanaw Party Pathein People Photo Places Poem Police Politic Political Prisoner Popular Project Pyapon Quote School Bus Song Speech Sport Sports Student SYW SYW 1 Technology Thabaung Time Ayeyar Tourism Travel U Ba Hein U Ko Ni U Kyaw Myint U Win Htay USDP Video Wakhama Weather World News Yekyi Zalun စိတ္အဟာရ ရသစာမ်ား စိုက္ပ်ိဳးေရး ထူးဆန္းေထြလာ ဒီေရေတာ နာေရး ဗေဒင် မဘသ မံုရြာ လယ္သိမ္းေျမသိမ္း လူပုဂၢိဳလ္မ်ား လူေပ်ာက္ေၾကာ္ျငာ အရွင္သုစိတၱ (ေမာ္ကၽြန္း) အရွင္သုစိတၱ (ေမာ္ကၽြန္း) ဆရာေတာ္ အေထြေထြ ေ၀ဖန္ေရး ေထြအုပ္ ​ေမာ္​တင္​စြန္​း ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသား

Labels

Recent Post