Latest News

Thursday, June 27, 2013

Ko Yarzar – ဦး၀င္းတင္နဲ႔ ေနထုိင္ျခင္း (၁၀)


● ဦး၀င္းတင္နဲ႔ မယံုသံုးပါး ယံုသံုးပါး

ဒီတစ္ပတ္ထုတ္ ဒီလိႈင္းမွာ ဦး၀င္းတင္က သမၼတႀကီးကုိ ကိုယ္ခ်င္းစာစကားနဲ႔ ေစတနာထားလိုက္တယ္ဗ်။ သူတုိ႔က ႏွလံုးစက္တပ္ထား ျခင္းလည္း တူေပသကိုး။ ေစတနာထားတာမ်ား ေရစီကမ္းျပိဳလုိက္ေနသလားေတာင္ မွတ္ရတယ္။ အဘက အသက္နည္းနည္းပိုႀကီး သူဆိုေတာ့ ဆံုးမတရားေလးလည္း ပါေသးသကိုးဗ်။

သူေျပာတာက “သမၼတႀကီး ေပ်ာ့ေျပာင္း သေဘာေကာင္းတာ ေက်းဇူးတင္သဗ်။   ေပ်ာ္ေန ေမာ္ေနတာၾကည့္ျပီးလည္း မုဒိတာပြားမိသဗ်။ ဒါေပမယ့္ သမၼတႀကီးရယ္ ေပ်ာ့ေတာ့ မေပ်ာ့ပါနဲ႕ဗ်ာ၊ ဆုိတင္း စကားလိုရင္းနဲ႔ပါးလိုက္ တယ္” ေျပာပါေတာ့ဗ်ာ။

အဟုတ္ဗ်။ သမၼတႀကီးကို ဘယ္ေနရာ ေတြ႕လိုက္ ေတြ႕လိုက္ ျပံဳးျပံဳႀကီးနဲ႔ ကိုယ္ပါလိုက္ျပံဳးေပ်ာ္ေမာ္ႀကြားခ်င္စရာေတာင္ ျဖစ္ျဖစ္လာတာေပါ့။ မိဘျပည္သူမ်ားခင္ဗ်ား အစခ်ီတိုင္းျပည္မိန္႔ခြန္းမ်ားကလည္း မႀကာခဏ ဟကာေျခြလွစ္ျပေနေတာ့ ျပည္သူျပည္သား အားကုိးအားထား လည္းျပဳျပန္တယ္ဗ်ာ။ ဒါေပမယ့္ တစ္ခါတေလ သမၼတႀကီးက ကုိယ္နဲ႕မဆိုင္တာေတြ ဂလိုင္လိုက္ေခါက္ေခါက္ေနေတာ့ တာ၀န္ထမ္းနုိင္ပါ့ မလားေတာင္ စိုးရိမ္စရာေတြျဖစ္လာတယ္။

တပ္မေတာ္သား ႏွစ္ဆယ့္ငါးရာခိုင္ႏႈန္းဟာ လိုကို လိုအပ္ပါတယ္ဆိုစကားမ်ား ဒီမိုကေရစီသမား က်ေနာ္တို႔မွာ ဖ်ားေတာင္ယူရတယ္။ အဲ့ဒါသမၼတႀကီးနဲ႔ ဘယ္လိုမ်ားသက္ဆိုင္ေနသလဲ။ ဟဲဟဲ…..ဟဲဟဲ။ ကိုယ့္ဖာသာသိတယ္ေနာ္။ ဘာ ေျပာေျပာ သမၼတႀကီးကုိလည္း ကုိယ္ခ်င္းစာပါတယ္။

တစ္ဖက္မွာလည္း လႊတ္ေတာ္ကို ဦး၀င္းတင္တုိ႔အုပ္စုေတြ ဇြတ္ကေလာ္ေနျပန္ေရာ။ ဦးခြန္ထြန္းဦးဆို အယံုအႀကည္မရွိေတာင္ ေျပာတာ ကလား။ က်ေနာ္တုိ႔ကေတာ ့ဒီလိုသေဘာမွာမထားပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ လႊတ္ေတာ္ဥကၠဌႀကီး အေမရိကန္အျပန္ခရီးမွာေျပာလိုက္တဲ့စကားသာဓုေခၚရမလား၊ဘာလား ညာလားေတာင္ မသိေတာ့ဘူး။ ဖက္ဒရယ္ဟာ ဖက္တြယ္ထားတဲ့ျပည္ေထာင္စုစနစ္ဆိုတာ သိပါျပီတဲ့။ မေသ ခင္သိသြားတာ အေတာ္ေက်းဇူးမ်ားလွပါတယ္။ လႊတ္ေတာ္ အလုပ္ျဖစ္ မျဖစ္ကေတာ့ ညစ္က်ယ္က်ယ္ မေျပာခ်င္ေတာ့ဘူး။ ဘာတဲ့   လယ္ယာေျမနဲ႔ အျခားေျမယာမ်ား သိမ္းဆည္းခံရျခင္းေကာ္မတီဥကၠဌေရွ႕မွာတင္ အိမ္ေတြျဖိဳခ ်ေျမေတြျပန္သိမ္းျပလိုက္ဆိုပါ့လား။ ေအာ္..စစ္သား…စစ္သား ညည္းတြားမိေပရဲ႕ဗ်ာ။

ဒီလိုႀတိသုံးပါးကိုနားလည္ေအာင္ႀကိဳးစားမိေတာ့ အဘဦး၀င္းတင္စကားက ရွင္းတယ္ဗ်ာ။ ကြင္းစကြင္းပိတ္ထဲက စကားေတြကေတာ့ က်ေနာ္ေျပာတာပါ။

“ေဟ့ေယာင္ရာဇာ ငါကေတာ့ သမၼတလည္းမယံုဘူး (သမၼတယိမ္းအဖြဲ႕ႀကီးေပါ့ဗ်ာ။ ေတာင္ေျပးလိုက္ ေျမာက္ေျပးလိုက္ ယိမ္းသမေတြ ယိမ္းကတာထက္ေတာင္ လွေနေသး) လႊတ္ေတာ္လည္း ငါမယံုဘူး။ (အင္းဥကၠဌနာမည္ကိုက ဇာတ္မင္းသားနာမည္ျဖစ္ ေနေတာ့ လႊတ္ေတာ္ဇာတ္သဘင္ႀကီးမွာေပါ့ေလ။ NLDေတြကလည္း တစ္ခ်က္ခ်က္ အရႊန္း၀င္၀င္ေဖာက္ေပးရေသးတယ္။ ဥပမာ ပုိင္ဆိုင္မႈေႀကညာေရးကိစၥမ်ိဳးေပါ့) စစ္တပ္ကို သာမယံုေသးတယ္။ (ဒီေကာင္ေတြ အာဏာပါး၀ေနတာႀကာေပါ့။ အာဏာအေႀကာင္း စစ္တပ္သက္ ေသေတာင္ျဖစ္ေနေသးတာ) ဘာလို႕လည္းဆုိုေတာ့ သမၼတကကြာ တိုင္းျပည္အေရးႀကီးကိစၥ ဘာေျပာလဲ။ ပဋိပကၡေတြျဖစ္တယ္။ ဘာမွမ ေျပာဘူး။ ဟုိေရွာင္ ဒီေရွာင္ တိုင္းရင္းသားအေရးကိစၥ ေ၀့လည္ေႀကာင္ပတ္၊ လူ႕အခြင့္အေရးရာ ငါမပါဆိုတဲ့လူကြာ ။တကယ့္လူ။ ေပ်ာ့ေျပာင္း တာေကာင္းတယ္ကြ။ ေပ်ာ့ညံ့တာ အလုပ္မျဖစ္ဘူး။ လႊတ္ေတာ္ကြာ အေရးႀကီးတာေပါ့။ ဒါေပမယ့္ သူကျငင္းခုန္ျခင္းစင္တာေတာင္မ ဟုတ္ဘူး။ ဇာတ္တိုက္ေနသလို ျဖစ္ေနတယ္။ သူတို႕ဟာက ႀကိဳတင္ႀကံစည္ထားသလိုျဖစ္ေနတယ္။ တကယ့္ဒီမိုကရက္လမ္းေႀကာင္း တင္ႀကည့္။ ဘယ္ေကာင္မွ လက္ခံမွာမဟုတ္ဘူး။ ပိုင္ဆိုင္မႈကိစၥ၊ ရင္းႏွီးျမွွဳပ္ႏွံမႈကိစၥ၊ အေျခခံဥပေဒျပင္ေရးကိစၥ၊ အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရး ကိစၥလႊတ္ေတာ္က ေလာက္ေလာက္လားလား ဘာအေျဖထြက္သလဲ။ မထြက္ဘူး။ ဒါေပမယ့္ လႊတ္ေတာ္ရွိရမွာေပါ့။ ဒီမုိကေရစီနုိင္ငံပဲ။ လႊတ္ေတာ္ ပံုစံျပင္ရမွာ။ လႊတ္ေတာ္မွာ ဥကၠဌႀကီးႀကြလာပါျပီခင္ဗ်ားဆိုတာကအစနဲ႔ ေနတာ ထုိင္တာ လြတ္လပ္မႈမရွိတာေတြ ကိုယ္နဲ႕ဆိုင္ ဆိုင္ မဆိုင္ ထုိင္နားေထာင္ေနရတာေတြကြာ။ ဒီမုိကရက္လႊတ္ေတာ္ျဖစ္ေအာင္ျပင္ဆင္ရမွာ ကိုယ္တိုင္က မလြတ္လပ္ပဲ လြတ္လပ္ျခင္း အေႀကာင္းေျပာရင္ေတာ့ မဟုတ္ေသးဘူးထင္တယ္။ စစ္တပ္ကေတာ့ အဆိုးဆံုးေပါ့ကြာ။ သူမ်ားခုိင္းတာ လုပ္ရတာကိုး။ ဘာတဲ့ မဆီမဆိုင္ ေျပာေျပာေနတဲ့စကား ငါေတာ့ နားခါးတယ္ကြာ။ အမ်ိဳးသားနုိင္ငံေရးဦးေဆာင္မႈကို တပ္မေတာ္က ဆက္လက္ေဆာင္ရြက္ရမယ္ဆိုလား ဘာလားကြာ ငါေတာ့ ဒီသံုုးခုကို မယံုဘူးကြာ”

မယံုတာကို အေသအလည္း ယံုပါလို႔ ေျပာမေကာင္းေတာ့ က်ေနာ္လည္း အာေညာင္းမခံပါဘူး။ မယံုဘူးေပါ့ဗ်ာ။ ဒီလိုအျမင္နဲ႔ နုိင္ငံေရးလုပ္ ရင္ အဆုိးျမင္ျဖစ္ေတာ့မေပါ့အဘရာဆိုေတာ့ အဘေျပာတာေလးေကာင္းတယ္။

“ေဟ့ေယာင္ ေလာကႀကီးမွာ ဘာျဖစ္ျဖစ္ အပ်က္ျမင္ေနလို႔ေတာ့မျဖစ္ဘူးကြာ။ အထူးသျဖင့္ နုိင္ငံေရးသမား အဆိုးခ်ည္းလုိက္ျမင္ေနရင္ကိုယ္တိုင္ပါ ပ်က္စီးတတ္တယ္။ ငါကေတာ့ (၁) ေဒၚေအာင္ဆန္းစုႀကည္ကို ယံုတယ္။ (၂) အမ်ိဳးသားဒီမိုက ေရစီအဖြဲ႕ခ်ဳပ္ကို ယံုတယ္။ (၃)ငါတုိ႔ဗမာျပည္သူလူထုကို အရမ္းယံုတယ္။ ဒါပဲကြာ။ ဒီယံုႀကည္မႈနဲ႔ ငါတိုက္ပြဲ၀င္ေနတယ္။ မင္းတို႔ယံုတာ မယံုတာ ငါနားမလည္ဘူး။ ငါ့ယံုႀကည္မႈနဲ႔ ငါလုပ္ေနတယ္။ ဒါပဲ”

အဲ… အဲက်ေနာ္လည္း ကိုယ့္ဖာသာ မေသမခ်ာ မေရမရာျဖစ္ေနတာေလး ဟန္က်ျပီး ဘ၀င္က်သြားတယ္။ ေအာ္ အခုေတာ့ ထမင္းလည္း ေကာင္းးေကာင္းစားလုိ႔ ညလည္း အိပ္ေပ်ာ္တယ္ဗ်ာ။ ဘာေျပာေျပာ ေပ်ာ္စရာကေန ပ်က္စရာျဖစ္မလာ ျပီးတာပဲမဟုတ္လား။

Tuesday, June 25, 2013

Ko Yarzar – ဦး၀င္းတင္နဲ႔ ေနထုိင္ျခင္း (၉) ( ဦး၀င္းတင္နဲ႔ ေသျခင္းတရား)

ကုုိရာဇာ။ ဇြန္ ၂၅၊ ၂၀၁၃


● ဦး၀င္းတင္နဲ႔ ေသျခင္းတရား

လူေတြေမြးဖြားကတည္းက တခါတည္း အမွတ္အသားျပဳေပးလိုက္တာကေတာ့ ေသျခင္းတရားပဲဗ်။ ေသမွာပဲ ေသတာ အမ်ိဳးအစားခြဲလုိက္ ေသးရတယ္။ လူ႕သတ္မွတ္ခ်က္ေတြေပါ့ေလ…။ အေသဆိုး..အဆုိးေသ..အစိမ္းေသ အစရွိသျဖင့္ ေသျခင္းတရားကုိ အမ်ိဳးအစားခြဲထား ေသးတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဘယ္လိုေသေသ ေသတာကေတာ့ ေသတာပါပဲ။ က်ေနာ္တုိ႕ေတြ အသက္အရြယ္သတ္မွတ္ခ်က္အလိုက္ ေသျခင္းကို အသက္ႀကီးသူမ်ားကို ဦးစားေပးထားတယ္ဗ်။ ငါကေတာ့ ငယ္ေသးလုိ႔၊ ဟိုလူကေတာ့ ေသခ်ိန္တန္ေနျပီ အစရွိသျဖင့္ ဘုရားေဟာ ေဒသ နာကို ႏွလံုးမသြင္းနုိင္ပဲ ကိုယ္ေသေစ့ခ်င္တဲ့လူဆို ေသခ်ိန္တန္ေနျပီ၊ကိုယ္ခ်စ္ခင္တဲ့လူဆို အေသေစာလို႔ ႏွေျမာလွခ်ည့္ေတြျဖစ္ကုန္ေတာ့တာပဲ။ ဆိုပါေတာ့ဗ်ာ အဘဦး၀င္းတင္ ရွစ္ဆယ့္ေလးဆိုေတာ့၊ က်ေနာ့္ထက္ အသက္ထက္၀က္မကႀကီးတယ္။ ဒီေတာ့ ေသစားရွိ ဦး၀င္းတင္ အရင္ေသေပးရမွာေပါ့။ (ဒီေနရာမွာေတာ့ အဘကုိ က်ေနာ္သေဘာထားႀကီးေပးလိုပါတယ္) အဲ့သလို တရားမရွိ ႀကီးျပင္းေနႀက တာလားဗ်ာ။



ဒီေတာ့ ေသျခင္းကို ဦး၀င္းတင္ ဘယ္လိုသေဘာမ်ားပိုက္ေနသတုန္း။ က်ေနာ္တို႔ တာရာမင္းေ၀ေခၚ ေရႊဖုန္းလူရဲ႕ႏွစ္ပတ္လည္ကိုသြား  တယ္။ ဦး၀င္းတင္ပါတယ္။ ဦးသာဘန္းပါတယ္။ က်ေနာ္ပါတယ္။ ဦးသာဘန္းက စကားတစ္ခြန္းေျပာတယ္။

“ကို၀င္းတင္ ဒီေကာင္ေရႊ ဖုန္းကလူေတာ္ဗ်။ အရက္ေသာက္လြန္းလို႔ေသတာတဲ့။”

ဒီေတာ့ အဘဦး၀င္းတင္က ဘာျပန္ေျပာလည္းဆိုေတာ့ “မင္းမလည္းသာဘန္းရာ … ဒီေကာင္ေသတာေကာင္းတာေပါ့။ ကိုယ္ႀကိဳက္တာလုပ္ရင္းေသတာ။ ေသာက္ခ်င္တာေသာက္ျပီး ေသတာကြာ။ မင္းေရာ ငါပါေသမွာပဲ ေလ …” တဲ့။

ရယ္စရာအျဖစ္ ေျပာႀကတာေပါ့ေလ။ ဆင္ျခင္ပြားမ်ား လူ႕တရားဆိုသလို က်ေနာ္လည္း ေျမာက္ဒဂံုမွာ လမ္းေတြမွားျပီး ဆင္ျခင္ ပြားမ်ားေတြးေတာထားစရာေတြရွိတယ္။ ဟုတ္ပါ့မလား တာရာမင္းေ၀ ေသခ်ိန္မတန္ဘူးလား။ အရက္ေတြမေသာက္ရင္ တကယ္မေသ ဘူးလား အစရွိသျဖင့္ေပါ့ေလ။

အဘကို က်ေနာ္ ေသခ်ာစူးစူးစမ္းစမ္းျဖစ္ေနမိတာ ဒီေသျခင္းကိုပဲ။ အဘ က်ေနာ့္ကို သူေဆးရံုတက္ေတာ့ေျပာဖူးတယ္။ က်ေနာ့္ကိုဆို တာထက္ ဆရာ၀န္ႀကီးတစ္ေယာက္ကိုေျပာတာပါ။

“က်ေနာ္လည္းဗ်ာ ၀တၱရားအရေဆးကုေနရတာ။ က်ေနာ္က ဆရာ၀န္ေတြဘာေတြ သိပ္အယံုအႀကည္မရွိဘူးခင္ဗ်…”တဲ့။

က်ေနာ့္မွာ မ်က္လံုးျပဴး မ်က္ဆန္ျပဴးျဖစ္ျပီး အားနာလိုက္တာဗ်ာ။ ဒီေတာ့ က်ေနာ္ အဘကိုေျပာတယ္။ “အဘ ဒီလိုမေျပာသင့္ဘူး” ဆိုေတာ့ အဘက “က်ေနာ့္ကို မင္းငါ့ဘ၀ထဲ ၀င္မစြက္ပါနဲ႕”တဲ့။ “ငါသိတာေပါ့ကြာ”တဲ့။ ဒါဆို “အဘေဆးမကုပဲ ေသခ်င္ ေသေနပါ့လား” ဆိုေတာ့ “ဒီေဆးရံုလာတက္တာ ငါ့ဖာသာလာတက္တာလား။ မင္းတို႕ေကာင္ေတြ လွ်ာရွည္ပို႕တာလား” ဆိုေတာ့ ျပီးေရာေပါ့ဗ်ာ။

အဘေသျခင္းကို ဒက္ဖေနး ရွင္းတယ္။

“ေဟ့ေယာင္ … ရာဇာ လူဆိုတာေသမ်ိဳးကြ။ ငါ့အျမင္ ေသျခင္းဟာ အသက္ရွည္သူေတြအတြက္ဆုိရင္ သံုးမ်ိဳးေလာက္ရွိမယ္။ ပထမညဏ္ေသ မယ္ကြာ။ ဒုတိယလႈပ္ရွားမႈေသမကြာ။ တတိယအသက္ေသမယ္ ကြယ္ေပ်ာက္မယ္ကြာ။ ဒီေနရာမွာ စစ္သားအုိေတြဟာ မေသဘူး။ ကြယ္ေပ်ာက္သြားတာပါ ဆိုတဲ့စကား ငါလက္ကုိင္ထားတယ္။ ငါလည္းနိုင္ငံေရးသမား ေပ်ာက္ကြယ္သြားတာမ်ိဳးပဲျဖစ္ရမယ္ကြ။ ငါ ေဒၚ ေအာင္ဆန္းစုႀကည္လြတ္လာျခင္းညမွာ စီအီးစီအစည္းေ၀းထုိင္ေတာ ငါ ေသခ်ာေျပာတယ္။ ေဒၚစု က်ေနာ္လည္းအိုျပီ၊ ညဏ္လည္းယိုင္ျပီ ေျခေထာက္တင္ ယိုင္တာမဟုတ္ဘူး၊ ညဏ္ပါယိုင္ေနျပီ။ က်ေနာ့္ကို စီအီးစီကထြက္ခြင့္ေပးပါ။ က်ေနာ္ ပါတီကထြက္မေျပးပါဘူး။ က်ေနာ္ ပါတီမွာပဲအလုပ္လုပ္ပါ့မယ္။ က်ေနာ္ စီစီမွာ ဆင္းလုပ္ပါ့မယ္ဆိုတာ မင္းတို႕အေမ သေဘာမတူလုုိ႔ ငါ့မွာ ေယာင္ခ်ာခ်ာနဲ႔ ခုထိ ပါေနရ ေသးတာကြာ။ ငါ့ေကာင္ ဘယ္ေတာ့မွေသတဲ့အထိ လုပ္မယ္ဆုိတဲ့စကားမေျပာေကာင္းဘူး။ ဒီလိုပဲ ဖယ္ေပးရမွာေပါ့ကြာ။ ငါကဖယ္ေပးမယ္ ေျပာေတာ့ ေဒၚစုက ေနရာခ်ဲေပးတယ္ေလာက္ပဲသံုးပါ။ ဖယ္ေပးပါလို႔ မေျပာဘူး။ ေဒၚစုက ကာလေဒသလိုက္ စကားလံုးသံုးႏႈန္းတာလည္း လွတယ္ကြာ။ အဲ့လိုေနရာေတြမွာ ေဒၚစုကို ဘယ္သူမွမလိုက္နုိင္ဘူး။ မင္းတို႕ေကာင္ေတ ြေယာင္၀ါး၀ါးေတာ့မလုပ္နဲ႔။ ငါနိုင္ငံ့ထိပ္ပုိင္းေခါင္း ေဆာင္ဆိုတဲ့လူေတြနဲ႔ ဆက္ဆံဖူးတယ္။ အကုန္ပ်က္ကုန္တာပဲ။ ေအးတစ္ခုရွိတယ္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုႀကည္ကမပ်က္ဘူးကြ။ သူ႔ေနရာမွာ တျခားလူဆို ခုေလာက္ရွိ ႐ူးပါကုန္ေလာက္ျပီ။ ဘယ္ဒီေလာက္ထိ ေျမွာက္ပင့္ေပးေနတာ ေတာ္ယံုလူဆိုေျမာက္ျပီေပါ့။ ဒီတစ္ကြက္ ဒီအ ခ်က္နဲ႔တင္ကုိ ေက်းဇူးတင္ေလးစားစရာေကာင္းလွျပီကြာ။ ငါေသတာ မေသတာ အေရးမႀကီးဘူး။ ေဒၚစုမေသဖို႕လိုတယ္” တဲ့။

က်ေနာ္က ေတာ့ အဘေျပာတဲ့ ေသျခင္းကို မျငင္းဆန္ပါဘူး။

ညဏ္ေသတာကေတာ့ က်ေနာ္တို႕လူငယ္ေတြ အရင္ေသေနတာ။ ေသာက္ေသာက္စားစား လူ႕မင္းသားေပါ့ဗ်ာ။ ယိုင္တာလည္း က်ေနာ္တို႔ လူငယ္ေတြပဲ။ ဘယ္မဟုတ္က ဟုတ္ကေတြ ဒီေလာက္ေသာက္စားေနတာ။ အကုန္ ေမ့ေမ့ေလ်ာ့ေလ်ာ့ျဖစ္ေနတာႀကာေပါ့။ အဘတို႔မ်ား အခုေမး လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ဆယ့္ငါးႏွစ္ကိစၥ ခုေျဖနိုင္တုန္း။ က်ေနာ္တုိ႔မ်ား ႏွစ္ဆယ့္ငါးမိနစ္ႀကာေျပာထားတဲ့ဟာ ေမ့လို႔ေမ့။ ေကာင္းပါတယ္။ အကုန္ေသေအးတာပဲဆိုတဲ့စကား ရွိတယ္မဟုတ္လား။ က်ေနာ္ကေတာ့ အဘဦး၀င္းတင္တို႔၊ အေမ ေဒၚေအာာင္ဆန္းစုႀကည္တုိ႔ကို မေသေစ့ခ်င္တဲ့ လူ႕အႏၶစိတ္ကေလး ေမြးမိတုန္းပဲ။ ဒါ့အျပင္ အခ်ဳပ္မွဴးႀကီးတို႔၊ အ႐ႈပ္အ႐ူးႀကီးတို႕ဆိုတာေတြကိုေတာ့ ခ်က္ျခင္းလက္ငင္းေသေစခ်င္တဲ့ အဘိစၦာတရား ပြားမ်ားမိေနတုန္းပဲ။ ဒါေတြလည္း မေသခင္ေလး အကုသုိလ္ယူရတဲ့အမ်ိဳးကိုး……။

Sunday, June 23, 2013

Ko Yar Zar -ဦး၀င္းတင္နဲ႔ ေနထုိင္ျခင္း (၈)

ကုုိရာဇာ၊ ဇြန္ ၂၃၊ ၂၀၁၃
ဦး၀င္းတင္နဲ႔ မိမိကိုယ္ကို ေစာင့္ေရွာက္ေရး
            လူေတြဟာ သာမန္အားျဖင့္ႀကည့္ရင္ မိမိကိုယ္ကိုယ္ သိပ္ဂရုမစိုက္တတ္ဘူး ထင္ရတတ္ပါတယ္။ ဥပမာအားျဖင့္ က်ေနာ္ဆို ဘယ္ေတာ့မွ မွန္မႀကည့္ပါ။ ဆံပင္ညွပ္ရင္ ဘယ္လိုပံုေလး ညွပ္ေပးပါ ဆိုတာမရွိ၊ အ၀တ္အစားဆိုလည္း ကိုယ္နဲ႕လိုက္ ဖက္ျခင္းရွိသလား မရွိသလားဆုိတာလည္း မစဥ္းစားတတ္ပါဘူး။ အေပါင္းအသင္းအမ်ားစုက က်ေနာ့္ကို “ကေလက၀”လို သေဘာထားႀကပါတယ္။ က်ေနာ္ကလည္း ဘာကိုမွ ဂရုမစိုက္အခ်ိဳး ရွိတတ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဟိုးတစ္ေလာက က်ေနာ္ ဖ်ားပါေလေရာဗ်ာ။ ေခါင္း ဘယ္လိုမွ မထူနုိင္ေအာင္ျဖစ္လည္းလာေရာ “အေမတ” ေတာ့တာပဲဗ်ာ။ ဆိုလိုတာက က်ေနာ္ဟာ မသိစိတ္မွာ အေတာ္ေလး ေႀကာက္တတ္သူပါလားလို႕ ဆင္ျခင္ပြားမ်ားမိပါတယ္။ ဒီလိုကိစၥကို ထံုးစံအတုိင္း ကိုယ့္ဘဘ ဘယ္လိုမ်ား ေနထုိင္ေျဖရွင္းသလဲ ႀကည့္ရေအာင္္ဗ်ာ။
             တစ္ေန႔သား အဖြဲ႕ခ်ဳပ္ရံုးမွာ လုပ္စရာအလုပ္က မရွိဆိုေတာ့၊ က်ေနာ္နဲ႔ အဘႏွစ္ေယာက္သား စကားထုိင္ေျပာေန ႀကတယ္။ ေရြးေကာက္ပြဲကိုလည္း သပိတ္ေမွာက္ထားေတာ့ ရံုးကုိ လူလည္း သိပ္မလာရဲႀကေတာ့ လူအေတာ္ေလးရွင္းေနတယ္။ (အဲ့ဒီတုန္းက ရံုးကို ဗြီဒီယိုမွတ္တမ္း မတင္ထားျဖစ္တာ နာလွသဗ်ာ။ တျခားေတာ့မဟုတ္ပါဘူး၊ အခုလူေတြကို ျပခ်င္တာပါ။ အဲ့ဒီတုန္းမွာ အဘနဲ႔ သက္တူရြယ္တူ နိုင္ငံေရးသမားႀကီးဦး … … … … ေရာက္လာသဗ်။ သူလည္း စကား၀ုိင္းထဲ ၀င္ပါ၊ ေလကန္ေတာ့တာေပါ့ဗ်ာ။ ေျပာေနတုန္း သူက နာရီတႀကည့္ႀကည့္ဗ်။ ေနာက္ေတာ့ “ႏွစ္နာရီထုိးျပီ၊ ေဆးေသာက္ရေတာ့မယ္” ဆုိျပီး ေရထခပ္ ေဆးေသာက္ေပါ့။ ဒီမွာတင္ သူက … “ကို၀င္းတင္” တဲ့၊ “ခင္ဗ်ားေကာ ေဆးေတြ ဘာေတြ ေသာက္တာ မွန္သလား …” တဲ့။ အဘ ေဆးေသာက္ပ်င္းတာ သူလည္း သိတယ္။ အဘက ျပန္ေျဖတယ္ “ဒီလိုပါပဲဗ်ာ…ႀကံဳသလို က်သလိုပါပဲ” လူက ကိုယ့္ကိုကိုုယ္ အဲ့ေလာက္ ဂရုမစိုက္ မယုယနုိင္ပါဘူး။
                   ေနာက္ႏွစ္ရက္ေလာက္ရွိေတာ့ အဘအိမ္ကို အဘသူငယ္ခ်င္း နုိင္ငံေရးသမားႀကီး ေဒါသတႀကီးနဲ႕ ေရာက္ လာတယ္။ “ေနပါအံုး … ကို၀င္းတင္ …” အစခ်ီျပီး၊ သူဟာ (တကသ)မွာ ဘယ္လို ေခါင္းေဆာင္ခဲ့တယ္ ဆုိတာေတြ။ သူဟာ ေထာင္ထဲမွာ ေထာက္လွမ္းေရး အဆိပ္ခတ္ ခံရတာေတြ လာေျပာေနတယ္။ အႀကာႀကီးပဲ။ လိုရင္း မေရာက္ဘူး။ ႏွစ္နာရီေလာက္္ ရွိေတာ့မွ အဘက “ေဟ့လူ၊ ခင္ဗ်ားက ဘာကိုဆိုလိုခ်င္တာလဲ” ဆိုေတာ့မွ၊ “ခင္ဗ်ား ဟုိေန႔က ရံုးမွာ က်ေနာ့္ကိုေႀကာက္တတ္တယ္လို႕ ေျပာလိုက္လို႕ လာရွင္းျပတာ …” တဲ့။ က်ေနာ္ေတာင္ ေဘးကေန သူ႔ကုိယ္စား ေမာသြားတယ္။
          သူျပန္သြားေတာမွ အဘက တခြီးခြီးရယ္တယ္။
“ငါ သူ႕ကိုေျပာတာက ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ေစာင့္ေရွာက္တာ ေကာင္းတယ္။ ယုယေနတာ မေကာင္းဘူး၊ ေျပာတာကိုကြာ၊ သူက သူ႕ကို ေႀကာက္တတ္တယ္လို႕ ေျပာတယ္ ထင္ေနတာ။ အင္း ဒီလူ ဒီပံုအတိုင္းဆို သူငယ္ျပန္အံုးမယ္။ ဒီလိုကြ၊ ငါ ရွစ္ဆယ္ခုႏွစ္ အေက်ာ္မွာ ႏွလံုးေရာဂါရွိတာ စသိတယ္ကြ။ (က်ေနာ္ အမွတ္မမွား ရင္ေတာ ့၁၉၈၄) ဒီလိုကြာ။ ေနရထိုင္ရတာ ၾကပ္လာတယ္ကြ ။ ငါလည္း ငါ့ကိုယ္ငါ တစ္ခုခုျဖစ္ျပီဆိုတာ သိလိုက္ျပီ။ အဲ့ဒါနဲ႕အလုပ္သမားေတြကို ေခၚျပီးေတာ့ … ေဟ့ေကာင္ေတြ … ငါတစ္ခုခုျဖစ္ရင္ ေဆးရံုႀကီးသာပို႕လို႕ ေျပာလိုက္ျပီးကတည္းက ပစ္လဲက်သြားတယ္ ။ ေနာက္ေတာ့ ငါသတိရလာေတာ့ မႏၱေလးေဆးရံုႀကီးေပၚကုိ ေရာက္ေနတယ္။ အဲ့ဒီတုန္းက ငါသာ အလုပ္သမားေတြကို မမွာထားဘူး ဆိုရင္၊ အလုပ္သမားေတြလည္း ဘာလုပ္လုိ႔ ဘာကိုင္ရမယ္မွန္း မသိျဖစ္ျပီး၊ ငါလည္း တစ္ခါတည္း ေသမွာကြ။ ဆိုလိုတာက ငါ သတိေကာင္းတယ္။ သတိထားတယ္ ဆိုတာထက္ ငါ့ကိုယ္ငါ ေစာင့္ေရွာက္္မႈ ေပးတာေပါ့ကြာ။ လူဆိုတာ အဲ့ေလာက္ေတာ့ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ေစာင့္ေရွာက္ဖို႔ ေကာင္းတာေပါ့ ။ ဒါေပမယ့္ ဒီ့ထက္ကဲျပီး မင္းသိတယ္ဟုတ္လား လူတစ္ခ်ိဳ႕ ၀က္ျခံေပါက္ ေပါက္ျပန္ျပီ ။ ကိုယ္ပူ ပူျပန္ျပီ ။ ဟုိခါးနာလို႕ … ဟာ….စံုေစ့ေနတာပဲကြာ။ ယုယေနလိုက္တာ။ သူ႕ဟာသူတင္ တစ္ေယာက္ထဲ ယုယေနတာ အေႀကာင္းမဟုတ္ဘူး။ ေဘးပတ္၀န္းက်င္၊ အသိုင္း၀ုိင္းရွိေသးတယ္ကြ။ ေဘးလူေတြက လိုက္ လုပ္ေပးေနရတာ။ ဆရာ၀န္ပဲ ေျပးေခၚရေတာ့မလိုလို၊ ေဆးရံုပဲ ေျပးတင္ရမလိုနဲ႕ ။ ငါေတာ့ မႀကိဳက္ဘူးကြာ။ ယုယေနတာမ်ိဳး ၊ သူမ်ားဒုကၡမ်ားမယ့္ဟာမ်ိဳး ၊ သူမ်ားအားကိုးေနရမယ့္ဟာမ်ိဳး ၊ မလုပ္ခ်င္ဘူး။ ငါ ေသစားရွိရင္ ငယ္ငယ္ေလးကတည္းက ေသျပီ။ ငါ့ဖာသာ သတိကပ္လို႔သာ ငါ ခုထိအသက္ရွင္ေနတာ ။ ေသျခင္းတရားအေပၚေတာ့ ငါ ဒီလို သေဘာထားတယ္ကြာ … ”
           အဘေျပာသလို က်ေနာ္လည္း ခုေနာက္ပိုင္းေတာ့ ကိုယ့္ကုိကိုယ္ သတိကပ္ေအာင္ ေနတတ္လာပါျပီ။ သို႔ေသာ္ ယုယခ်င္စိတ္ကေလး၊ တနည္းဆုိရရင္ေတာ့ သူမ်ားအေရးေပးခံခ်င္တဲ့ စိတ္ကေလးေတာ့ ရွိေနသးတယ္လုိ႔ ခံစားမိေနတယ္။ အခုတစ္ပတ္ေတာ့ အသက္ရွင္တာေတြ ေရးျပေနတာ၊ ရွင္ျခင္းဟာ ေကာင္းပါတယ္။ အသက္ရွင္သန္ေနလို႔လည္း လူေတြဟာ ဆက္သြယ္မိေနႀကေသးတာကိုး။ ေသသြားရင္ေတာ့ ဘာမွကို လုပ္မရေတာ့။ အသက္ရွည္တာ ေကာင္းတယ္လို႔ အဘဦး၀င္းတင္ကလည္း ခံယူပါတယ္။ ဘာလို႔လဲ ဆိုေတာ့ ႏွစ္ေပါင္းငါးဆယ္ေက်ာ္မွ ျပန္ရုိက္ခြင့္ရတဲ့ သူ႔စာအုပ္ေတြကို သူကိုယ္တိုင္ ျပန္ျမင္ခြင့္၊ ေတြ႔ခြင့္၊ ဖတ္ခြင့္ရေနလို႕ပါပဲ။
ေနာက္အပတ္မ်ားက်မွပဲ ဦး၀င္းတင္နဲ႕ေသျခင္းတရားဆိုတဲ့ဟာေလး ေရးျပရေသး တာေပါ့။ အလုပ္ေတြရႈပ္ေနလို႔ ေန႔စဥ္ မေရးေပးျဖစ္တာ နားလည္ေပးမယ္ထင္ပါတယ္။
 ကိုရာဇာ
(Photo – 2103, Burmese Thagyan, in front of NLD office, watching Thagyan Pwe)

Monday, June 17, 2013

Ko Yar Zar – ဦး၀င္းတင္နဲ႔ ေနထုိင္ျခင္း (၇)


ဦး၀င္းတင္နဲ႕ေနထုိင္ျခင္း
ကုုိရာဇာ
ဇြန္ ၁၇၊ ၂၀၁၃

● ဦး၀င္းတင္ဟာကြန္ျမဴနစ္လား
ဒီစာ၊ဒီစကားဟာ အႏၱရာယ္မ်ားေကာင္းမ်ားမယ္ဆိုတာ က်ေနာ္သိတယ္ဗ်။ ဘာလုိ႕လည္း ဆိုေတာ့ အယူ၀ါဒတစ္ခုအေႀကာင္းက မေျပာေကာင္းဘူးလို႕ က်ေနာ္သေဘာထားလို႕ပဲ ။ ေကာင္းျပီ … က် ေနာ္တို႕ဦး၀င္းတင္ကို ဘယ္လုိနားလည္ထားသလဲ။ ဦး၀င္းတင္ကို အရင္းႏွီးဆံုး ဘယ္မွာျဖစ္ရသလဲ … ဆိုေတာ့ စစ္အာဏာရွင္ေခတ္ သတင္းစာရွင္းလင္းပြဲေတြမွာ ဦး၀င္းတင္ဟာ ကြန္ျမဴနစ္ျဖစ္တယ္ ၊ေဒၚ ေအာင္ဆန္းစုႀကည္ဟာ ဦး၀င္းတင္ႀကိဳးကိုင္တာကို လုိက္လုပ္တယ္၊ ဦး၀င္းတင္ကိုလည္း ကြန္ျမဴနစ္ပါ တီက ႀကိဳးကိုင္တယ္။ ကြန္ျမဴနစ္ပါတီကိုလည္း တရုတ္က ႀကိဳးကိုင္တယ္ဆိုတာမ်ိဳးကို၊ အခုဘုရားဒကာေယာင္ေဆာင္ ဦးေႀကာင္ေတာင္ေတာင္ ေမွာင္ေတာင္မိုက္တိုက္ လူ႕အသိုက္အ၀န္းနဲ႕မွ မထုိက္သူတစ္ ေယာက္က ေျပာဖူးတယ္ေလ။
ဒီေတာ့ေႏွာင္းလူမ်ား အမွတ္မွားသြားရင္ မျဖစ္ေခ်ဘူးဆိုျပီး မထူးဇာတ္သြင္း ဒီစာကို ေရးသားျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ က်န္တာ တာ၀န္မယူပါ။ ကြန္ျမဴနစ္ျဖစ္ျခင္း မျဖစ္ျခင္းက သပ္သပ္ေပါ့ဗ်ာ။ အဓိက အဲ့ဒီအူေႀကာင္ႀကား ဗရမ္းဗတာစကားေတြေျပာတာက သိကၡာခ်ခ်င္တာ၊ ဘယ္သူက ဘယ္သူ႕တပည့္ ဘယ္သူက ဘယ္သူ႕ရုပ္ေသး ဆိုတာမ်ိဳးေျပာခ်င္တာ။ တကယ္ေျပာရင္ေတာ့ သူက အဲ့လိုေျပာေနတာ သူ သူ႕ပေထြး အေဖဆရာေျပာခိုင္းေနတာေတြ ေျပာရတာကလားဗ်ာ။ သူ႕ဟာသူသိပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ စိတ္ ေနစိတ္ထားေအာက္တန္းစား ဆိုေတာ့ေ ေျပာခ်င္ရာရာေျပာ ငါ့စကားႏြားရ၊ လ်ာခလုတ္မထိ ဆူးမျငိျပီး ေရာေလ်ာက္ေလ်ာက္ ေျပာတာေပါ့ဗ်ာ။
သူေလ်ာက္ေျပာသြားတာႏွစ္ဆယ့္ငါးႏွစ္ႀကာမွ ျပန္တုန္႕ျပန္တယ္မထင္နဲ႔ ဒီလိုလူစားက်ေနာ္ က စာရင္းသြင္းမထား၊ အဖက္မလုပ္ဘူး။ အခုဟာက အဘကို တိုက္ရုိက္ထိခိုက္ခဲ့တဲ့ စကားမို႕ျပန္ေျပာေနတာပါ။ ကြန္ျမဴနစ္အေျပာခံရတာလည္း နာစရာေတာ့ မဟုတ္လွပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ဒါႀကီးက ဒုတိယဘာသာတရား လိုျဖစ္ေနလို႔ ျပန္ေျပာတာျဖစ္ပါတယ္။
“ငါနိုင္ငံေရးသမားမဟုတ္ဘူးကြ။ ငါသတင္းစာသမား။ ေနာက္တစ္ခုက ငါဘယ္ေတာ့မွ ရန္မျဖစ္ဘူး ။ ငါ့တိုက္ပိုင္က အလံနီကြ။ ဒီေတာ့ သူ႕အေပါင္းအသင္းေတြကလည္း အလံနီ။ သူတို႕ဒဂုန္တာရာကို သေဘာမက်ဘူး။ ဗကပဆိုပါေတာ့ ဒဂုန္တာရာက။  ငါကေတာ့ ဒဂုန္တာရာ့စာေတြထည့္တာပဲ။ သတင္းစာထဲကို။ အခ်ိဳ႕က ငါ့ကိုဆဲခ်င္တယ္ ။ ငါကေတာ့ လုပ္စရာရွိတာလုပ္တာပဲ။  ဘယ္သတင္းသမားမွ နိုင္ငံေရးသမားႀသ ဇာခံ မျဖစ္သင့္ဘူး။ အေမရိကန္မွာ နစ္ဆင္လက္ထက္က ဇစ္ကေလယာဆိုတဲ့ သတင္းစာဆရာတစ္ေယာက္ရွိသကြ ။ သူကနစ္ဆင္ကို ကာကြယ္ရင္းကာကြယ္ရင္း ေနာက္ဆံုး၀ါးတာဂိတ္ျဖစ္ေတာ့မွ အကုန္ ေပၚကုန္တာလား ။ ဒီေတာ့ သူ႕ကို နယ္ပယ္အသီးသီးက လူေတြက ဇစ္ကလိမ္ယာလုိ႕ေတာင္ ကင္ပြန္း တပ္ႀကတယ္ကြာ။ အဲ့သေလာက္ထိျဖစ္ဖူးတဲ့ သာဓကရွိတယ္ကြ ။ ငါကေတာ့ အခုနိုင္ငံေရးလုပ္ေနတာ လည္း တိုက္ပြဲ၀င္သတင္းသမားတစ္ေယာက္အေနနဲ႕ပဲ လုပ္တယ္။ သတင္းသမားဆိုတာက အမွန္တရား ေဖာ္ထုတ္ျခင္းဆိုတာ သက္သက္မဟုတ္ဘူး ။ အမွားတရားကိုလည္း တိုက္ဖ်က္ရတယ္။ ဒီသေဘာထား ဒီလိုတရားမ်ားနဲ႕ ငါေတာ့ေျပာတယ္၊ ဆိုတယ္၊ လုပ္ကိုင္တယ္၊ ဒါပါပဲ မင္း ေနာက္တစ္ခုေျပာရအံုးမယ္။ ကြန္ျမဴနစ္တာ မနစ္တာအပထား။ နုိင္ငံေရးသမားဆိုတာ တရားေသသမားမျဖစ္ရဘူး ။ ကြန္ျမဴနစ္ေခါင္း ေဆာင္ႀကီး သခင္………….ဟာ တရားေသ၀ါဒဆုပ္ကိုင္ရင္း ေသသြားတာသာႀကည့္ ။ ကြန္ျမဴနစ္ေတြဟာ ေတာ္တယ္ကြ။ ဒါေပမယ့္ သူတို႕ဟာ ျပဳလြယ္ေျပာင္းလြယ္မရွိတတ္ ျဖစ္တတ္တယ္”
ဒီလိုေျပာေနကတည္းက အဘဟာ ကြန္ျမဴနစ္တစ္ေယာက္ ဟုတ္မဟုတ္ သိသာတယ္ဗ်ာ။ က်ေနာ့္ သေဘာေတာ့ ကြန္ျမဴနစ္ျဖစ္ေနလည္း ဘာျဖစ္လည္း။ ဒါေပမယ့္ အဘက ကြန္ျမဴနစ္တစ္ေယာက္မဟုတ္ဘူး ဆိုတာေတာ့ က်ေနာ္အခိုင္အမာေျပာရဲတယ္။ ဒါ့အျပင္ အဘကို ခုစြပ္စြဲေနႀကတဲ့လူေတြကို က်ေနာ္ေျပာ ခ်င္တယ္။ အဘဟာ ခ်ဥ္းကပ္ရလြယ္သလို၊ ရွင္းျပလို႕လည္း လြယ္ကူသူ ေခါင္းေဆာင္တစ္ေယာက္ျဖစ္ပါ တယ္။
အေျခအေနအခ်ိန္အခါလိုက္ျပီး ေျပာင္းလဲနုိင္စြမ္းသူလည္းျဖစ္ပါတယ္။ မူ၀ါဒပိုင္းစြဲျမဲတာကို ကြန္ျမဴနစ္လို႕ေခါင္းစဥ္တပ္ရင္ “အေမ” လည္းမလြတ္ေလာက္ဘူးထင္တယ္။ ဘာျဖစ္လို႕လည္း ဆိုေတာ့ အာဏာရွင္ဆန္႕က်င္ေရးကို လြန္ခဲ့တဲ့ႏွစ္ဆယ့္ငါးႏွစ္ေလာက္က အဘကစြဲကုိင္ခဲ့သလို၊ အေမကလည္း အခုထက္ထိ အမ်ိဳးသားျပန္လည္ရင္ႀကားေစ့ေရးကုိ စြဲကိုင္ေနလို႕ပါပဲ။ ဒါေလာက္ဆုိရင္ အဘကြန္ျမဴနစ္ ဟုတ္ မဟုတ္ရယ္ မူ၀ါဒစြဲျမဲျခင္းဟာ ေခါင္းမာျခင္း၊ သေဘာထားတင္းမာျခင္း မဟုတ္ဘူးဆိုတာေလာက္ ကိုေတာ့ ေနာက္ေနာင္မ်ိဳးဆက္ရယ္ အခုလက္ရွိမ်ိဳးဖ်က္ေနတဲ့ေကာင္ေတြရယ္ သေဘာေပါက္ေလာက္မယ္ ထင္ပါတယ္။ သေဘာတူမတူကေတာ့ ခင္ဗ်ားတုိ႕လက္ထဲမွာပဲ ရွိပါတယ္။

Sunday, June 16, 2013

Ko Yar Zar – ဦး၀င္းတင္နဲ႔ ေနထုိင္ျခင္း (၆)

ကိုုရာဇာ၊ ဇြန္ ၁၆၊ ၂၀၁၃

ဦး၀င္းတင္နဲ႕ဇာတိေျမခ်စ္စိတ္

        “ဒီေျမဟာ ငါတုိ႕ေျမ….ဗမာပိုင္ဘိုးဘြား တို႕ေျမ” ဆိုတဲ့သီခ်င္းေလး အမွတ္ရသဗ်ာ။ သူကလည္း ထူးထူးျခားျခား ခ်ဳပ္မွဴးႀကီးဆိုလား ရႈပ္ရူးႀကီးဆိုလား ေရးတယ္ေျပာတယ္။ ေကာင္းပါ့ဗ်ာ၊ ေကာင္းပါ့ဗ်ာ။ ဇြတ္ျမန္မာေနတဲ့ ေကာ္မရွင္လည္း ဒီသီခ်င္းႀကီး ဘယ္နည္းနဲ႕ရွင္းမလဲ။ စိတ္၀င္စားပါတယ္။ ထားပါေတာ့။ ဒီ အမနာပေတြက သူတုိ႕ခ်င္း ရွင္းခ်င္တဲ့ေနရာရွင္းပေစေတာ့။
           မ်ိဳးခ်စ္စိတ္။ အမ်ိဳးခ်စ္စိတ္။ ဘာကိုခ်စ္ႀကသတံုး … ဆိုတာေတာ့ စိန္တလက္လက္နဲ႕တိုင္းျပည္ ပ်က္ျပခဲ့ျပီး ပေကာလား။ က်ေနာ္လည္း မေတြးေတာတတ္ပါဘူးဗ်ာ။ စိန္ေတြ ဒီေလာက္အမ်ား ဘယ္မွာ ထားသလဲ။ သံသရာမွားေအာင္ကို အေမွာင္ဖံုးလႊမ္း ေရစီးကမ္းျပိဳခဲ့ႀကပါသလားလုိ႕ေတာ ့သံေ၀ဂ တရားပြားမ်ားမိပါရဲ႕။
       ဒီမ်ိဳးခ်စ္စိတ္ဆိုတာႀကီးကို မုန္းေလာက္ေအာင္ႀကားလာေတာ့လည္း ဘာ၀နာတရားလိုေတာင္ ျဖစ္လာတယ္ဗ်ာ။ စစ္အာဏာရွင္ေခတ္တေလ်ာက္လံုး ဒီစကားဒီတရားနဲ႕ပဲ ဗမာျပည္သူလူထုဟာ အေႀကာက္သမားအျဖစ္ မြဲျပာက်ခဲ့တယ္။ သမိုင္းေတြ အတိတ္ေတြ ေျပာမေနႀကပါနဲ႕။ ဒီေန႕ဘာျဖစ္ေနလဲ ဆိုတာ လက္ေတြ႔က အေျဖပါပဲ။ က်ေနာ္ကေတာ့ အမ်ိဳးခ်စ္ရမလား၊ မ်ိဳးခ်စ္ ရမလား၊ အခုထက္ထိစဥ္းစား တုန္းပဲဗ်။ အေတြးအေခၚ၊ အေျမာ္အျမင္ဆိုတာလည္း တထြာ တမိုက္ေလာက္ ရွိေတာ့မ်ိဳး၊ ေတာ္ေေတာ္ခ်စ္ တယ္ဗ်ာ … ဒါပဲ။ က်ေနာ့္ကို ငတုန္းေခၚေခၚ ငတိမ္ေျပာေျပာ၊ အေႀကာမခံနုိင္တာကေတာ့ မ်ိဳးခ်စ္စိတ္ပဲဗ်ာ။ဟဲဟဲ။
                  အခုထက္ထိေတာ့လည္း ဒီမ်ိဳးခ်စ္စိတ္ဆိုတာႀကီးကို ဘယ္လိုအေကာင္ထည္ ေဖာ္ျပရမလဲ၊ စဥ္းစားရတုန္း၊ ေတြးရတုန္း၊ ဘာသာတစ္ခုနဲ႕ တစ္ခု သတ္တာေတြ ေငးရတုန္း၊ ေသသူ႕ဘက္သားေတြကို ေမးရတုန္း၊ အပ်က္အစီးစာရင္းေတြ ေရးရတုန္း။ ဆိုေတာ့ကာဗ်ာ … ခုလိုေခတ္ႀကီးမွာ ငါသာ ဘာေကာင္ဆိုတဲ့လူေတြနဲ႕ က်ေနာ္နဲ႕က မေထာ္မနမ္းမ်ား ျဖစ္ေနသလားပဲ။ ျဖစ္ခြင့္ရွိတာေပါ့ဗ်ာ။ က်ေနာ္ ဆိုတဲ့ေကာင္ကလည္း မေထာ္မနမ္းေတြနဲ႕ အေတာ္ သရမ္းခဲ့ေသးတာလား။ စစ္အာဏာရွင္ေတြကုိ ေမာ္ မႀကည့္ရဲခ်ိန္မွာ အေမစုသားကြ ဆိုျပီး ဒီမုိကေရစီလူရမ္းကားလို ဆဲဆိုေအာ္ဟစ္၊ လူ႕အခြင့္အေရးကုိ ေခတ္စားေအာင္လုပ္ႀကစို႕ လုိ႕ တုိက္တြန္း ခဲ့ေသးတာလား။
ဒီေတာ့ဒီျပႆနာႀကီးဟာ က်ေနာ္လည္း မနိုင္ေတာ့ဘူး၊ ဘာကိုခ်စ္ရမွာလဲ၊ ဘယ္လိုခ်စ္ႀကမလဲ … ဆိုေတာ့ က်ေနာ္ ေဒသနာႀကားေနက်၊ အဘဦး၀င္းတင္ဆီ စူးစမ္းရတာေပါ့။
“ငါ့ေကာင္…၊ ငါကေတာ့ မ်ိဳးခ်စ္စိတ္၊ အမ်ိဳးခ်စ္စိတ္ဆိုျပီး၊ နိုင္သမွ်နုိင္၊ လက္နက္အားကိုး တိုင္းျပည္ႀကီးစုိးေနတဲ့ေကာင္ေတြကို ႀကည့္ျပီး၊ ေအာ္… ဘုရားစကား မစင္တြင္းထဲက ႀကားေနရပါပေကာ ေတာင္ ေတြးမိတယ္။ ဒီလိုလုပ္ကြာ၊ မ်ိဳးခ်စ္စိတ္ေတြ၊ ဘာေတြ အသာထားပါကြာ။ ငါတို႔လူမ်ိဳးေတြ၊ “ဇာတိေျမခ်စ္စိတ္” ရွိသင့္တယ္ေတာ့ ထင္တယ္။ တျခားမႀကည့္နဲ႕ကြာ။ မင္းတို႕အန္တီ ႀကည့္။  ဒီကငနဲေတြ ႀကံဳး၀ါး၊ က်င့္ႀကံသလုိ ဆိုရင္ေတာ့၊ သူ႔သားႏွစ္ေယာက္ကိစၥပဲ လုပ္လိမ့္မယ္ထင္ၾကတယ္။ ခုေဒၚေအာင္ဆန္းစုႀကည္က သူဟာ ဗမာ၊ ဗမာျပည္ဟာသူ႕ျပည္၊ ဗမာလူမ်ိဳးေတြဟာ သူ႕လူမ်ိဳးဆိုတဲ့၊ အေတြးအေခၚေတြနဲ႕  ဒီမိုကေရစီတိုက္ပြဲ၀င္ေနတာ ေဒၚစုဘယ္ေတာ့မွမရံႈးဘူး။ သူ႕မွာ ဇာတိေျမခ်စ္စိတ္အျပည့္ရွိတယ္။ လူမ်ိဳးဆိုတာ အစြန္းေရာက္မႈေတြ ပါတယ္ကြ။ ဇာတိေျမသေဘာကေတာ့ အစြဲမပါဘူးလား ဆိုေတာ့ ပါပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ငါ့အမ်ိဳးအေဆြဆိုတာထက္ အမ်ားႀကီး သက္သာပါတယ္ကြာ။ ငါတို႕လူမ်ိဳးေတြဟာ ေရွးကတည္းက ပညာေတာ္သင္လႊတ္တယ္ကြာ။ နုိင္ငံျခားကလူေတြနဲ႕ လက္ထပ္ျပီး နုိင္ငံျခားမွာပဲေနႀကတာ။ ေဒၚစုက ဒီတစ္ခုထဲနဲ႕တင္ ေက်းဇူးတင္ဖို႕ေကာင္းေနျပီ … ” …….တဲ့။
             အဘေျပာမွပဲ က်ေနာ္လည္း ကိုယ့္ဖာသာ သတိထားမိတယ္။ က်ေနာ့္ဇာတိကို က်ေနာ္ သိပ္ မတမ္းတမိေတာ့သိလုိ ျဖစ္ေနတာႀကာေပါ့ဗ်ာ။ အယင္က ထင္းရူးနံ႕ေလးမ်ား သင္းလာရင္ မ်က္ရည္၀ဲခ်င္ လာတယ္။ ခုေတာ့ သိပ္အမွတ္မထားမိသလို ျဖစ္လာတယ္။ ဒီေတာ့ေဒသိယစကားေတြ ေဒသိယတရားေတြ ေမ့ခ်င္ခ်င္ေတာင္ ျဖစ္လာတယ္။ ငါ့ဇာတိလို႕ သေဘာမထားေတာ့ ငါ့ျမိဳ႕သားဆိုတာလည္း မရွိေတာ့ဘူး။ ငါ့အမ်ိဳးအေဆြဆိုတာလည္း သိပ္သေဘာမေပါက္ေတာ့ဘူး။ ဒီေဒသ မတိုးတက္ျခင္း၊ ဆုတ္ယုတ္ျခင္း ဆိုတာေတြဟာ ကိုယ္နဲ႕ မဆိုင္သလို ျဖစ္လာတာေပါ့။
                 အေမစုသာ က်ေနာ့္လို စဥ္းစားသူဆုိရင္၊ သူ႕ဖာသာ လူ႕အခြင့္အေရးျပည့္၀ေနတဲ့ တိုင္းျပည္ၾကီးမွာ ဒီမိုကေရစီႏုိင္ငံႀကီးမွာ မိသားစုနဲ႔ သာသာယာယာေပါ့။ အခုေတာ့ အေမဟာ သူ႔ဇာတိေျမခ်စ္စိတ္နဲ႔ တိုင္းျပည္ႀကီးကို ဦးေဆာင္နိုင္မႈေပးဖို႕ တိုင္းျပည္ႀကီးကို ႀကီးပြား ေကာင္းမြန္ေအာင္ လုပ္ေပးနိုင္ဖို႔၊ အရာရာကို နာက်ည္း နာက်င္စြာ ေမ့ေလ်ာ့ျပီး ဇာတိေျမအတြက္ လာလုပ္ေပးေနတာဟာ … … ။
          ထူးအိမ္သင္သီခ်င္း ညည္းမိတယ္ဗ်ာ။
 “ ေက်းဇူးပါေမေမ … … … သားေလ”
  ကိုရာဇာ
(ဓာတ္ပုုံ – ဦး၀င္းတင္၊ ကိုုရာဇာ ကိုုေဇယ်)

Friday, June 14, 2013

Ko Yar Zar -ဦး၀င္းတင္နဲ႔ ေနထုိင္ျခင္း (၅) June 13, 2013



ဦး၀င္းတင္နဲ႕ေနထုိင္ျခင္း (၅)
ကိုရာဇာ၊ ဇြန္ ၁၄၊ ၂၀၁၃
ဦး၀င္းတင္နဲ႕အေျခခံနုိင္ငံေရးသမား
အဘဦး၀င္းတင္မွာ လက္သံုးစကားတစ္ခြန္း ရွိတယ္။အဲ့ဒါကေတာ့
“ေဟ့ေယာင္ရာဇာ ငါ နုိင္ငံေရးသမားမဟုတ္ဘူးကြ”
ဆိုတဲ့စကားပါပဲ။
က်ေနာ္အဘကိုေငးေငးရီရီႀကည့္မိပါတယ္။
နုိင္ငံေရး ေႀကာင့္ နိုင္ငံကိုေျပာင္းလဲေအာင္ လုပ္ေဆာင္ခဲ့လုိ႕ အင္းစိန္ေထာင္ထဲမွာ သြားတစ္ေခ်ာင္းမွ မရွိေအာင္ ရုိက္ခ်ိဳးခံခဲ့ရတာ။ ဘ၀ရဲ႕ဉာဏ္အားအင္ေတြ အသံုးခ်ျပီး စာေရးစာဖတ္လုပ္ေနရမယ့္အခ်ိန္ အင္းစိန္ ေထာင္က အခန္းတစ္ခန္းထဲမွာ တစ္ေယာက္တည္း ပိတ္ေလွာင္၊ အေမွာင္ခ်ခံခဲ့ရတာ … အစရွိတာေတြကို အဘကို ေငးရင္း ေတြးမိသြားတာေတြပါပဲ။ ဒါဟာ ေျပာရုိးေျပာစဥ္ ျဖစ္ရုိးျဖစ္စဥ္တစ္ခု ဆိုေပမယ့္ အဲ့ဒါေတြ ေျပာတိုင္း က်ေနာ္ဆက္စပ္စဥ္းစားရင္း ဆို႕နင့္နာက်င္သြားရတာေတြက ျဖစ္ျမဲပါ။
             တကယ္ေတာ့ အဘဟာ နုိင္ငံေရးဉာဏ္၊ နုိင္ငံေရးအျမင္ေတြနဲ႕ ေနထုိင္တဲ့ ဉာဏ္သမားတေယာက္ျဖစ္သလို “ကုန္းမခံဘူး၊ ရုန္းကန္မကြ” ဆိုတဲ့ မာန္သမား တစ္ေယာက္ျဖစ္ပါတယ္။ အားလံုးသိႀကျပီးသားပါ။ အဘက သူ႕ကုိယ္သူ ခံယူထားတာက အေရးေတာ္ပံုတပ္သား တစ္ေယာက္အျဖစ္ ခံယူထားတာ ပဲျဖစ္ပါတယ္။ သူ႕အယူအဆကို တေရးနုိး ေျပာခုိင္းလည္း ထေျပာတတ္သူ၊ ရဲေဘာ္ရဲဘက္စိတ္အေပၚ အေျခခံျပီးေတာ့ အားလံုးကိုသိုင္းဖက္ျပီး ေရွ႕ခရီးဆက္ခ်င္သူ။ မတူေသာ အယူအဆေတြကို ထုတ္ေဖာ္ေျပာ ဆိုျပီး အမ်ားအဆံုးအျဖတ္ နာယူသူ။ ေခါင္းေဆာင္အေပၚ တေသြမတိမ္း ေလးစားသူ … အစရွိတဲ့ဂုဏ္ပုဒ္ ေတြကို က်ေနာ္ထုတ္ေျပာေနတာက ဒဂၤါးတစ္ဆယ့္ေျခာက္ျပား ေပးခံရတဲ့ ျမင္းထိန္းငတာ ဘ၀မ်ား ေရာက္ ေနမလားေတာ့ မဆိုနိုင္ဘူး။
က်ေနာ္တို႕လို ငေသးငနုပ္ေကာင္ေတြေတာင္ ကိုယ့္ဖာသာ နုိင္ငံေရးသမားဆိုျပီး ေထာင္ေထာင္ လႊားလႊားေတြ လုပ္မိေနေသးသကုိး။ ဒီလုိအေျခေနမ်ိဳးမွာ အဘက နုိင္ငံေရးသမားမဟုတ္ဘူး ဆိုေတာ့ေ မးရတာေပါ့။
အဘအေျဖက …
“နုိင္ငံေရးလုပ္တာကို ငါ … ဟိုးသတင္းစာသမားဘ၀ကတည္း မႀကိဳက္ ဘူးကြာ။ ဟိုအကြက္ေဖာ္၊ ဒီတိုက္ကြက္နဲ႕ေပ်ာ္၊ ဒီဘက္လက္နဲ႕ေဆာ္၊ ပါးစပ္ကေန ကေလာ္၊ ဟုိလူ႕ေရွာင္၊ ဒီလူ႕ေခ်ာင္ထုိး၊ အမ်ိဳးမ်ိဳးေတြကြ၊ ကိုယ္ယံုႀကည္တာကို ကိုယ္မေျပာရဲဆိုတဲ့ဟာေတြ လုပ္ရတယ္ကြာ။ ငါကေတာ့ ၀င္းတင္ပဲ။ နုိင္ငံေရးကို သတင္းသမားတစ္ေယာက္လုိ လုပ္တယ္။ နုိင္ငံေရးကို ပြင့္လင္းတဲ့ အႏုပညာေျမာက္ေအာင္ လုပ္တယ္။ ဒါပါပဲကြာ။ ငါ့သေဘာကေတာ့ အားလံုးတန္းတူပါပဲ။ ဘယ္သူ႕ကုိမွ လိုက္ ေဆာ္ေနစရာ မလုိပါဘူး။ ကိုယ့္ဆဲလည္း ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ ျပန္ေျပာတာေပါ့ … ” တဲ့။
အဘသေဘာကို က်ေနာ္ေစာေႀကာမိတာေတာ့ ငရဲႀကီးတဲ့ နုိင္ငံေရး မလုပ္ခ်င္ဘူးေပါ့ဗ်ာ။ ကုသုိလ္မရ ေတာင္မွ အကုသိုလ္ျဖစ္မယ့္ နုိင္ငံေရးကို အဘမလုပ္ခ်င္ဘူးလို႕ပဲ နားလည္တယ္ေလ။ အဘက နုိင္ငံေရးကို အဲ့သလို ခံယူခ်က္နဲ႕ ပါ၀င္ပတ္သက္တယ္လုိ႕ သေဘာေပါက္ရပါတယ္။ တစ္ခါတေလ နုိင္ငံေရးသမားေတြ သူတို႕မေက်လည္မႈေတြ အဘဆီသယ္ေဆာင္လာျပီး ရင္ဖြင့္ခ် ေဒါသေျဖတာေတြ ရွိပါတယ္။
က်ေနာ္လည္း အဘနား အခ်ိန္ျပည့္လို ျဖစ္ေနေတာ့၊ ဒဲ့မဟုတ္ေတာင္မွ ကာတင္နဲ႕ က်ေနာ့္ရင္ကို လာမွန္တဲ့ကိစၥ ေတြလည္း ရွိေပါ့။ အဘက ရွင္းလင္းျပဆိုတယ္။ ႏွစ္သိမ့္တယ္။ အားေပးတယ္။ စကားအဆံုးမွာ …
“က်ေနာ္လည္း သိပ္ေတာ့မသိဘူး၊ သိပ္ေတာ့နားမလည္ဘူးဗ်ာ …” လို႕အဆံုးသတ္ တတ္ပါတယ္။
ဒါေပမယ့္ အမ်ားစုကေတာ ့စိတ္ေတာ္ေတာ္ေလး ေက်ေက်နပ္နပ္ ျဖစ္သြားတတ္တာကို က်ေနာ္အတုိင္းသား ျမင္ေန ႀကားေနရပါပေကာ။
တစ္ခါတစ္ေလက်ေတာ့ တက္သစ္စနုိင္ငံေရးသမားမ်ားကလည္း သူတုိ႔နုိင္ငံေရးလာ လာေသြးႀကတယ္။ မာန္တစ္ခြဲသားနဲ႕ေပါ့ဗ်ာ။ ေျပာေျပာရင္းသားက်ေတာ့ … ေအာ္… ငါတို႔ဖာသာ မာန္တတ္ေနတာ၊ ငါတို႕ ဘာမွ မသိေသးပါလား။ ငါတို႕ ဘယ္ေလာက္မွ ထိေရာက္ေအာင္ မလုပ္နုိင္ႀကေသးပါလား … ဆိုတာ သေဘာေပါက္လာႀကေတာ့တယ္ ထင္ရဲ႕၊ စကားေျပာအဆံုးမွာ အဘကို စိတ္၀င္တစားေမးႀကတဲ့ ေမးခြန္းတစ္ခု အျမဲလိုလုိႀကားေနရတယ္ဗ်။
အဲ့ဒါကေတာ့ “ အဘ … နိုင္ငံေရးသမားတစ္ေယာက္ျဖစ္ဖို႔ ဘာေတြလိုအပ္သလဲ”
ဆိုျပီး လူငယ္လူႀကီးေတြ မျဖီးျဖန္းဘဲ ေမးစမ္းတတ္ႀကတယ္။
အဘ အေျဖက မုိက္တယ္။ က်ေနာ္ေတာ့ခိုက္တယ္။ အျခားလူမ်ားေတာ့ သတိမထားမိသလားေတာ့ မသိျငားဘူးေလ။ အဘေျဖတာက …
“ေျပာရရင္ အမ်ားႀကီးေပါ့ဗ်ာ။ အယူအဆေတြ၊ ၀ါဒေတြ၊ ဘာေတြ ခုေခတ္ဆို ပိုလို႕ေတာင္ မ်ားလာေသးတယ္။ ဒါေပမယ့္ က်ေနာ့္အျမင္ေတာ့ အေျခခံက်က် စဥ္းစားသင့္တယ္ ထင္တယ္။ နုိင္ငံေရးသမားဆုိတာ က်ေနာ္နားလည္သေလာက္ ေျပာရင္ေတာ့ (၁) သူမ်ားကို နားေထာင္ေပးရမယ္၊ ဘာေျပာေျပာေပါ့ဗ်ာ၊ ကိုယ့္ဆဲတာလည္း ပါခ်င္ ပါမွာေပါ့။ (၂) သူမ်ားကုိ ကူညီေပးရမယ္၊ လူေတြဟာ အခက္ခဲေတြခ်ည္းပဲဗ်။ ခက္တယ္ ဆုိတဲ့ေနရာမွာ အယူအဆအားျဖင့္၊ အေတြးေခၚအားျဖင့္ ေနာက္ဆံုး လူေတြ ဒုကၡေရာက္ေနတယ္။ ကူညီေပးရမယ္။ (၃) ေစ့စပ္ ညွိႏိႈင္း အေျဖရွာေပးျခင္း ဆိုတာေတြ လုပ္သင့္တယ္”
ဒီေလာက္ပဲ ျပန္ေျပာရွာပါတယ္။
က်ေနာ္ကေတာ့ အဲ့ဒီစကားေလး သေဘာက်တယ္။ အဘက ကိုယ္တုိင္က်င့္သံုးတာကိုပဲ သူမ်ားကို ေျပာတယ္။ သူကေတာ့ မလုပ္ပဲ၊ အျခားလူကို လုပ္ပါ … ဘယ္ေတာ့မွ မေျပာဘူး။ ဆိုလိုတာက ေျပာသလုိလုပ္၊ ငါလုပ္သလို မလုပ္နဲ႕ … ဆိုတဲ့ အေျပာတျခား၊ အလုပ္တျခား ေခါင္းေဆာင္မ်ိဳး လုံး၀မဟုတ္ဘူး … ဆိုတာပါပဲ။
http://moemaka.com/archives/1620

Wednesday, June 12, 2013

Ko Yar Zar – ဦး၀င္းတင္နဲ႔ ေနထုိင္ျခင္း (၄)



ဦး၀င္းတင္နဲ႕ေနထုိင္ျခင္း (၄)
ကိုရာဇာ၊ ဇြန္ ၁၃၊ ၂၀၁၃
ဦး၀င္းတင္နဲ႔  နံရံကပ္ေခါင္းေဆာင္မႈ
“ရြက္ေဟာင္းညွာေႀကြ ရြက္သစ္ေ၀ …” ဆိုတဲ့ ဗမာစကားပံုတခု ရွိတယ္။ ကဗ်ာဆရာ ေမာင္ေခ်ာႏြယ္ကေတာ့ “ေႀကြတာကိုက ပြင့္ျခင္းတစ္မ်ိဳး” လုိ႕ေရးဖူးတယ္။ အေဟာင္းအေဟာင္းေတြေနရာမွာ အေႀကာင္းအေႀကာင္းေတြနဲ႕သစ္ပစ္ရစျမဲလို႕ဆိုခ်င္တယ္။
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုႀကည္ ေနအိမ္အက်ယ္ခ်ဳပ္က်ေနခ်ိန္မွာ အဘဦး၀င္းတင္ေဆးရံုတက္ေတာ ့အေစာင့္ကထံုးစံအတိုင္း က်ေနာ္။ ဧည့္လာခ်ိန္ရႈပ္တယ္ဆိုေပမယ့္ ႏွစ္ေယာက္ထဲေနရခ်ိန္က ပိုကို ပိုပါတယ္။ စကားစပ္ရင္း ဟုိအေႀကာင္းေရာက္ ဒီအေႀကာင္းဆိုက္ ေပါ့။
သူ အသက္ႀကီးျပီ ဆိုတဲ့အေႀကာင္း မႀကာခဏလည္း ေျပာသဗ်။ က်ေနာ့္အသက္ ေမးလို႕လည္း ေျပာရေသး။ အဲ့ဒီမွာတင္ အဘက က်ေနာ္တုိ႕ ဘယ္လိုမွမသိနုိင္တဲ့ လူငယ္ေမြးျမဴေရးကိစၥတစ္ခု ေျပာတယ္။ နုိင္ငံေတာ္၀န္ႀကီးခ်ဳပ္အထိ တာ၀န္ယူဖူးတဲ့နုိင္ငံေရးသမားလူႀကီးတစ္ေယာက္ ေမြးနည္းမမွန္လို႕ လူငယ္ေတြပ်က္ရတယ္ ဆုိတဲ့ အေႀကာင္းေျပာျပတယ္။ (ဒါကုိေတာ့ ေနာင္အလ်ဥ္းသင့္ေတာ့ ေရးေသးတာေပါ့ဗ်ာ)
အဘဦး၀င္းတင္က သူ႕ကိုယ္သူ သတင္းစာဆရာပဲ ေျပာတယ္။ နုိင္ငံေရးသမားလုိ႕ မေျပာ ဘူး။ ဒါေပမယ့္ သူ႕အျမင္ကို ေျပာတာေတာ့ လူငယ္ေတြကုိ ပ်ိဳးေထာင္ေပးသင့္တယ္။ ျပီး … ဒီလူငယ္ေတြကုိ ေနရာေပးရလိမ့္မယ္။ လူငယ္ေတြဖက္ကလည္းက ခုေခတ္စားေနတဲ့ “ကက္ပစတီ”လည္း ျဖည့္ေပါ့။ စိတ္ေန စိတ္ထားလည္း ဘုရားအေလာင္း သူေတာ္ေကာင္းစိတ္ ေျပာင္းႀကေပါ့ေလ။ ဒီတင္ သူ႕စိုးရိမ္မႈကို ေျပာတယ္။
ပါတီမွာ အလယ္တန္းေခါင္းေဆာင္မရွိမႈ၊ လူငယ္ေတြနည္းပါးမႈ (လူငယ္ဆိုတာ အသက္သတ္မွတ္ ခ်က္အရ ဆယ့္ရွစ္ကေန သံုးဆယ့္ငါးတ၀ုိက္ကို ေျပာတာပါ) … အစရွိတာေတြကို ဘယ္လုိလုပ္ရင္ ေကာင္းမလဲ ဆိုတာ စဥ္းစားတယ္ဗ်။
သူ႕ဖက္ကေတာ့ လူငယ္ေနရာေပး သူဖယ္မယ္ဆိုတာ မ်ိဳးေပါ့ဗ်ာ။ အဘအယူအဆအရ ကုလားထုိင္ဖက္ ေသရင္ … လူတင္ေသတာ မဟုတ္ဘူး။ ကုလားထုိင္ပါ ေရာေသမယ္။ ဆိုလိုတာက သူ သတ္မွတ္ခ်က္တစ္ခု အထိလုပ္မယ္ … ျပီးရင္ ေတြးမယ္၊ ေငးမယ္၊ ေရးမယ္၊ ဖတ္မယ္၊ ခရီးေတြေလွ်ာက္သြားမယ္ … ဆိုတာမ်ိဳးကိုး။ ခုေတာ့ … ဒီဟာမျဖစ္လာေတာ့ဘူး၊ ထင္တယ္။ အဘအသက္လည္း ရွစ္ဆယ့္ေလးျဖစ္ေနျပီ။
အာရွေတာ္၀င္ေဆးရံုမွာ ေတာ္၀င္စိတ္ထားႏွလံုးသားနဲ႕ အဖိုးအုိဟာ ေျပာရွာတယ္။
“ငါ့ေကာင္ … နိုင္ငံေရးမွာ ဘယ္ေတာ့မွ တပည့္မေမြးေလနဲ႕ကြာ၊ လူေတြကုိ ပ်ိဳးသာပ်ိဳးေထာင္ေပး၊ စိတ္သေဘာထား အျပည့္နဲ႕သာ လူငယ္ေတြကုိ ေလ့က်င့္ပ်ိဳးေထာင္ေပးပါ။ ဒီေနရာမွာလည္း အမ်ားတြက္ လုပ္ပါ။ ကိုယ့္ႀသဇာထူေထာင္ဖို႕ စိတ္မကူးနဲ႕။ မင္း ရူးပါ ရူးသြားလိမ့္မယ္။ ပါတီမွာ ငါ့တပည့္တစ္ေယာက္ပဲ ရွိတယ္။ အဲ့ဒါကလည္း နိုင္ငံေရးတပည့္မဟုတ္ဘူး။ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာက သတင္းစာတပည့္။ ဒီတပည့္ကို ငါေနရာလည္း မေပးဘူး။ သူ႕အတြက္လည္း ဘာမွမလုပ္ေပးဘူး။ သူ႕အရည္ခ်င္းရွိ သူျဖစ္မွာပဲ” … တဲ့။
           ေနာက္ … ေခါင္းေဆာင္မႈကိုေျပာတယ္။
“အေနာက္နုိင္ငံေတြမွာကြာ … ႏွင္းစိမ့္မွာစုိးလုိ႕ နံရံေတြမွာ wall paper ေတြ ကပ္ရတယ္ကြ။ အဆင္ေျပတာေပါ့ကြာ။ ဒါေပမယ့္ အဲ့ဒါႀကီးဘယ္လုိလုပ္မလဲ။ အစားထုိးလည္းမျဖစ္၊ ျဖဲပစ္လို႔လည္း မေကာင္း။ အဲ့ဒီလို ေခါင္းေဆာင္မေကာင္းေတာ့ ငါဘယ္ေတာ့မွ မျဖစ္ခ်င္ဘူးကြာ၊ စားပြဲတင္ဓာတ္ပံု ေခါင္းေဆာင္မ်ိဳးပဲ လုပ္ခ်င္တယ္။ လိုအပ္သံုး မလိုအပ္လည္း အမိႈက္ပံုးထဲထည့္။ ပစ္။ လမ္းသြားရင္လည္း ယူသြားလို႕ရတဲ့ ဟာမ်ိဳးပဲျဖစ္ခ်င္တယ္။ လူေတြ စိတ္မသက္မသာျဖစ္ေနတဲ့ ေခါင္းေဆာင္မႈမ်ိဳးကိုေတာ့ ငါ တစ္သက္လံုး မလုပ္ဘူး” …တဲ့။
တကမၻာလံုးလူငယ္ေတြ တအံုးအံုးေခါင္းေဆာင္ျဖစ္ေနခ်ိန္မွာ အဖြဲ႕ခ်ဳပ္က အမွည့္တ၀င္း ၀င္း ဆိုတဲ့ … အယူအဆနဲ႕လုပ္ေနတာကို အဘ သေဘာမက်ေလသလား။ ဒါမွမဟုတ္ လူငယ္ေသြးသစ္ေတြ နည္းေနတာကိုပဲ အားမလုိအားမရျဖစ္ေနသလား ဆိုတာေတာ့ အဘကို ေမးမႀကည့္ေတာ့ပါဘူး။
ဒါေပမယ့္ ေဆးလိပ္တိုရင္၊ ေနညိဳလာရင္၊ အိမ္ျပန္ပို႕ေပးဖုိ႕ကိုေတာ့ အဘက က်ေနာ္အပါအ၀င္အားလံုးကုိ ေတာင္းဆိုထားပါတယ္။ အခုလည္း သူအိမ္ျပန္ဖို႕ ျပင္ေနပါတယ္။ ခရီးေျခလွမ္းေတာင္ စေနျပီလို႕ေျပာလို႕ရပါတယ္။ WALL PAPER LEADERSHIP ဆိုတာက ဦး၀င္းတင္အတြက္ မဟုတ္ပါဘူး။
(ဇြန္ ၁၁၊ ၂၀၁၃ ေန႕မနက္က၊ ေတာ္၀င္ႏွင္းဆီမွာ ဗြီအိုေအကိုေက်ာ္ေက်ာ္သိန္းက က်ေနာ္စာေရးေနတာကို စပါတယ္။ သူစကားလံုးရွာမရေတာ့ သူ႕စကားက ဟာသ မေျမာက္ျဖစ္ေနတာေပါ့။ တကယ္တမ္းေတာ့ က်ေနာ္ “ဆင္ျပာေတာ္”မွီျပီး ႀကံစုပ္ေနတာျဖစ္ပါတယ္)

(Photo – ဆရာႀကီးသခင္ကိုယ္ေတာ္မိႈင္း၁၃၇ႏွစ္ျပည့္ေမြးေန႕ အထိမ္းအမွတ္မွာစကားေျပာေနတဲ့ဘဘဦး၀င္းတင္)

Tuesday, June 11, 2013

ဦး၀င္းတင္နဲ႔ ေနထုိင္ျခင္း (၃) ကုိရာဇာ


ဇြန္ ၁၁၊ ၂၀၁၃

• ဦး၀င္းတင္နဲ႔ေဒၚစု မမွားတရား

ဦး၀င္းတင္နဲ႕ အေမစုႀကားမွာ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ဗတီးဗတားေတြ အေတာ္မ်ားလာသ ဗ်ာ။ ဒီေတာ့ က်ေနာ့္မလည္း ၀င္၀င္ေျပာေျပာေနရတာ တကယ္တမ္းေတာ့ က်ေနာ္ ဒါေတြမေျပာခ်င္ဘူး။  ေလကုန္တယ္ထင္တယ္၊ လက္ေညာင္းတယ္ထင္တယ္။ ဒါေပမယ့္ အမ်ားသူငါပါ မရွင္းမရွင္းျဖစ္လာမွာ စိုး လို႕ ဒီစာေတြ ေရးေနတာရယ္၊ ေနာက္ဦး၀င္းတင္မေသခင္ သူရွင္းခ်င္တာ ရွင္းခြင့္ရေအာင္ရယ္ ေရးေနတာ ပါ။ (က်ေနာ္ အရင္ေသသြားရင္ေတာ့ မေျပာတတ္ဘူးေပါ့)

ဒီလိုဗ် ။ေဒၚေအာင္ဆန္းစုႀကည္လြတ္ေျမာက္ခါစမွာ အေတြးတစ္မ်ိဳး ေပၚဟန္တူတယ္။ အဲ့ ဒါကေတာ့ ပညာတတ္မ်ား အားကုိးေရး အယူအဆပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီအယူအဆဟာ ခုမွ ေပၚတာမဟုတ္ဘူး။ က်ေနာ္တို႕ ၉၈ လူငယ္ေတြ႕ဆံုပြဲမွာ မိန္႕ႀကားဖူးတယ္။ အဲ့ဒါကေတာ့
“အခု အန္တီသစ္ခုတ္ရမယ့္အခ်ိန္မွာ သစ္ခုတ္မယ္ ။ အဲ … ပန္းပုထုဖုိ႕လိုခ်ိန္မွာေတာ့ ပန္းပုထုတတ္တဲ့လူေတြနဲ႕သာ အလုပ္လုပ္မယ္”
ဆိုျပီး ေျပာဖူးတာကလား။ အဲ့ေတာ့ လိုအပ္ေသာအရည္ခ်င္းမ်ား ျဖည့္ဆည္းႀကေပါ့ဗ်ာ။ စကားစပ္လုိ႕ ေျပာမယ္ဆိုရင္ေတာ့ က်ေနာ္တို႕ေတာ့ သစ္ခုတ္တာေတာင္ အရြက္ခူးအဆင့္ပဲ။ ပန္းပုထုဖို႕ဆို ေ၀လာေ၀းေရာပဲ။

ထားပါေတာ့ဗ်ာ။ က်ေနာ္တို႕ကိုထားေတာ့၊ အဘဦး၀င္းတင္နဲ႕ အေမစု အေႀကာင္းေပါင္းသင့္ တုန္းေလး ေျပာအံုးစုိ႕။ အေမစုက သူ႕မူ သူ႕အယူအတုိင္း ပညာတတ္တယ္ထင္တဲ့ လူငယ္ေတြနဲ႕ စခန္း သြားဖို႕ ႀကိဳးစားလာတယ္။ အဲ့ဒါကေတာ့ အဂၤလိပ္စာတတ္မ်ားကို ပြဲထုတ္ေရးေပါ့ေလ။ သူနဲ႕ သံတမန္ေတြ႕ တဲ့ေနရာမ်ိဳးမွာ သူေမြးျမဴထားတဲ့ လူငယ္ေတြ (အဂၤလိပ္စာတတ္လူငယ္ေတြ) ကို ပြဲထုတ္သဗ်။ ဘာျပႆနာရွိလဲ … ေမးစရာရွိတယ္။ ပံုမွန္အားျဖင့္ေတာ့ ဘာေျပာစရာမွမရွိဘူး။ ဒါေပမယ့္ လူေတြပဲဗ်ာ။ အေမစု အနားတြယ္ေရာဂါ ထေကာင္းေနခ်ိန္ကိုး။ ကုိယ့္အရည္အခ်င္းကိုယ္ မဆန္းစစ္ႀကဘူး။ က်ေနာ့္ကို လာ ေျပာတယ္ … လူငယ္တခ်ိဳ႕။
“အေမစုေမြးျမဴထားတဲ့ လူငယ္ေတြနဲ႕႔ပတ္သက္ျပီးေျပာစရာမရွိပါ။ ဒါေပမယ့္  နိုင္ငံေရးလည္း တေလွ်ာက္လံုးမလုပ္၊ ေအစီ (အေမရိကန္စင္တာ) ၊ ဘီစီ (အဂၤလိပ္ေကာင္စီ) အစရွိတာေတြ တက္တိုင္း အေမ့နားကပ္ရမယ္ဆိုရင္ အရင္ကတည္းက ေထာင္က်ဘယ္ခံမလဲ၊ က်ေနာ္တို႕ ရွိသမွ်စည္းစိမ္ ပံုေအာျပီးေတာ့ ေက်ာင္းပဲတက္ေနေတာ့မေပါ့။ ”
တကယ္ေတာ့ မလိုတမာစကားပါ။ ဒါေပမယ့္ က်ေနာ္ေတာ့ အေလးနက္ထားရမယ္ထင္တယ္။

ဒါနဲ႕ အဘဦး၀င္းတင္ကို က်ေနာ္တင္ျပရေတာ့တာေပါ့။
“အဘ … အေမေတာ့ မွားေနျပီထင္ တယ္။ လူငယ္ေတြေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကေတာ့ က်ေနာ့္ကို စကားနာထုိးေနျပီ”
ဆိုေတာ့ အဘကျပံဳးတယ္။ မိုနာလီဆာအျပံဳးမဟုတ္ေပမယ့္ ကမၻာေက်ာ္တဲ့အျပံဳးပါ။ သူကလည္း က်ေနာ့္ကို ေထာက္ခံပါတယ္။
“ဟုတ္တယ္။ ေဒၚစုေခ်ာ္ေနတယ္တဲ့”

က်ေနာ္ ဘယ္လိုနားလည္ရမယ္မွန္း မသိဘူးျဖစ္သြားတယ္။ မွားေနတာေလ၊ အဘ … အေမစု မွားတာေပါ့ဆိုေတာ့

“ေဒၚစုက တစ္ခါတစ္ေလ ေခ်ာ္တာပါကြာ။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုႀကည္ ဘယ္ေတာ့မွ မမွားဘူးကြ။ မွတ္ထား။”
တဲ့။
ေအာ္ … က်ေနာ္က သိတဲ့အတိုင္း နထူနထိုင္းနဲ႔ ထပ္ကြန္ပလိန္းတာေပါ့။
“မွားတာနဲ႕ ေခ်ာ္တာ ဘာကြာလို႔လဲ … အဘရယ္။ အဘမေျပာရဲတုိင္းေဒၚစု မမွားပါဘူး၊ လုပ္ေနတယ္”
ေျပာေတာ့ အဘအနည္းငယ္ စိတ္ဆိုးဟန္တူတယ္။
“မင္းက ေဒၚစုမွားတယ္ ထင္ရင္၊ မနက္ျဖန္ စီအီးစီအစည္းအေ၀းရွိတယ္၊ မနက္ကိုးနာရီခြဲေလာက္လာ၊ ငါ ေဒၚစုကို ေျပာေပးမယ္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုႀကည္ … ခင္ဗ်ားလုပ္ေနတာေတြ မွားတယ္လို႕ … ဒီလူငယ္ကေတာ့ ေ၀ဖန္ေနတယ္ဆိုျပီ … ငါေျပာေပးမယ္။ မင္းေျပာ၀ံ့ရင္ ေျပာ”
တဲ့။

“အာ … အဘ က်ေနာ္ ဘယ္ေျပာရဲမလဲ၊ မွားေနတာႀကီးကို …”
ဆိုေတာ့ အဘက က်ေနာ့္ကို သနားႀကည့္ ႀကည့္တယ္။
“မင္း ဗမစာ၊ ဗမာစကား တတ္သလား”
ဆိုျပီးေမးေတာ့၊ တတ္တယ္ ေျဖတာေပါ့။
အဲ့ေတာ့  အဘက … က်ေနာ့္ကို …
“မင္းဆိုတဲ့ေကာင္ အလကားေကာင္ပဲ” တဲ့။
“ဗမာစကားမွာက မွားသူဆိုတာ ပထမဆံုး၀န္ခ်ရတယ္။ ဒုတိယ ေတာင္းပန္ရတယ္။ သေဘာေပါက္သလား။ ဘာမဟုတ္ ညာမဟုတ္ နတ္စိမ္းေတြကုိ ကန္ေတာ့ပြဲနဲ႔ တာင္းပန္တာ … ကြင္းပိုင္၊ အင္းပိုင္ေတြကုိ ကန္ေတာ့ပြဲႀကီးေတြနဲ႔ ေတာင္းပန္တာ ျမင္ဖူးမဟုတ္လား။ အခုလည္း မင္းက မွားပါတယ္ ဆိုေတာ့ ေဒၚစုက မင္းကို ကြင္းပိုင္၊ အင္းပိုင္လို ထုိင္ေတာင္းပန္ရမလိုျဖစ္ေနတယ္။ မေသမခ်င္း မွတ္ထားကြ။ မွားရင္ အမွားျပင္ဆင္ခ်က္ဆိုတာရွိတယ္။ ေခ်ာ္တယ္ဆိုရင္ ရထားမ်ားဘီးေခ်ာ္သလိုပဲ ျပန္တည့္လိုက္တာနဲ႕ သူ႕ဟာသူ ဆက္ထြက္သြားေရာကြ။  ငါ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုႀကည္ကို ေဒၚစုေခၚတာ သိပ္မႀကာေသးဘူး။ ဆိုလိုတာက ေဒၚေအာင္ဆန္းစုႀကည္နဲ႔ ငါက ပုဂၢိဳလ္ေရးအရမရင္းႏွီးဘူး။ ဒါေပမယ့္ ငါေျပာနိုင္တာက ႏွစ္ႏွစ္ဆယ္ေက်ာ္မွာ ေဒၚစု မမွားဖူးေသးဘူးကြ။ ေခ်ာ္တာေတြကေတာ့ … ျဖစ္တတ္တာေပါ့ကြာ …” တဲ့။

တနဂၤေႏြတစ္ေန႕သား ေက်ာက္ကုန္းက အဘဦးအုန္းထြန္းအိမ္မွာ “ေဒၚစုမမွားတရား” ကို ဧ၀ံေမသုတံ လိုက္ရတာကို ျပန္လည္မွ်ေ၀ေပးလိုက္ရပါတယ္။ ေႏွာင္းလူမ်ား ဆင္ျခင္ပြားမ်ားနုိင္ေသာ တရားစစ္ျဖစ္ပါေစ။
http://moemaka.com/archives/1640

Monday, June 10, 2013

ႀကံ့ခုိင္ေရးပါတီပိုင္ေျမမ်ား လယ္သမားမ်ားထံ ျပန္ေပးရန္္ျပင္ဆင္


ဆလိုင္းသန္႔စင္| June 10, 2013 |
ဧရာ၀တီတိုင္းေဒသႀကီး ကန္ႀကီးေထာင့္ၿမိဳ႕နယ္ရွိ လယ္ယာ လုပ္ငန္းခြင္တခု (ဓာတ္ပံု – ဆလိုင္းသန္႔စင္ / ဧရာဝတီ)

ဧရာ၀တီတိုင္းေဒသႀကီး ငပုေတာၿမိဳ႕နယ္ သကၠာယ္ေသာင္အုပ္စု ေအာင္ခိုင္ေက်းရြာရွိ ျပည္ေထာင္စုႀကံ့ခိုင္ေရးႏွင့္ ဖြံ႔ၿဖိဳးေရးပါတီပိုင္ေျမ ၈၁၄.၃၇ ဧကအား ေဒသခံ လယ္သမားမ်ားထံ ျပန္လည္ေပးအပ္ရန္ တုိင္းတာမႈမ်ား လုပ္ေဆာင္ေနၿပီျဖစ္ေၾကာင္း သတင္းရရွိသည္။

ေအာင္ခိုင္ေက်းရြာရွိ ကြင္းအမွတ္ ၁၇၇၄ (က) ႏွင့္ (ခ) မွလယ္ယာေျမမ်ားအား အစိုးရ ေမြးျမဴေရးႏွင့္ေရလုပ္ငန္း၀န္ႀကီးဌာနက ေရငန္ပုစြန္ေမြးျမဴေရးအတြက္ ၁၉၈၆ ခုႏွစ္တြင္ သိမ္းယူခဲ့ျခင္းျဖစ္ၿပီး ၁၉၉၇ ခုႏွစ္တြင္ ပုသိမ္အေျခစိုက္ အေနာက္ေတာင္တိုင္းစစ္ဌာနခ်ဳပ္ (နတခ) သို႔လည္းေကာင္း၊ ၂၀၀၇ ခုႏွစ္တြင္ နတခမွ ႀကံ့ခုိင္ေရးအသင္းသို႔ လည္းေကာင္း အသီးသီး လဲႊေျပာင္းေပးခဲ့သည္။

လယ္ေျမမ်ားျပန္ရလိုေၾကာင္း ေဒသခံလယ္သမားမ်ားက ဧရာ၀တီတိုင္းအစိုးရထံ တင္ျပ ေတာင္းဆိုခဲ့ရာ တိုင္းအစုိးရႏွင့္ ႀကံ့ခုိင္ေရးပါတီ (ဗဟိုဌာနခ်ဳပ္) တို႔ ညိႈႏိႈင္းၿပီးေနာက္ ႀကံ့ခုိင္ေရး ပါတီက ယင္းေျမမ်ားအား ႏိုင္ငံေတာ္သို႔ ျပန္လည္အပ္ႏွံခဲ့သည္။

ယခုအခါ အဆိုပါ လယ္ယာေျမမ်ားအား တိုင္းအစိုးရ၏ႀကီးၾကပ္မႈျဖင့္ ေအာင္ခုိင္ေက်းရြာမွ မူလပိုင္ရွင္ လယ္သမား ၅၄ ဦးထံျပန္လည္ေပးအပ္ရန္ ျပင္ဆင္ေနျခင္းျဖစ္သည္။

“လယ္ယာေျမေတြကို မိုးရာသီစိုက္ပ်ဳိးခ်ိန္အမီ မူလပိုင္ရွင္လယ္သမားေတြကို ေပးအပ္သြားမွာပါ။ တုိင္းတာမႈေတြေတာ့ ဧက ၂၇၀ ေလာက္ ၿပီးစီးသြားပါၿပီ။ ပိုင္ရွင္ တဦးခ်င္းအလုိက္ ၁ ကြက္ခ်င္း တိုင္းတာေပးေနပါတယ္။ ၁ ပတ္အတြင္း အားလံုးၿပီးစီးဖို႔ လုပ္ေဆာင္ေနပါတယ္”ဟု ငပုေတာၿမိဳ႕နယ္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွဴး ဦး၀င္းကိုကိုက ဧရာ၀တီကို ေျပာသည္။

သိမ္းဆည္းစဥ္က ဦးပိုင္အမည္ေပါက္ လယ္ယာေျမမ်ားျဖစ္ေသာ္လည္း ဧက ၃၈၀ ေက်ာ္ကို ပုစြန္ေမြးျမဴေရးကန္အျဖစ္ ျပဳလုပ္ခဲ့သည့္အတြက္ လက္ရွိတြင္ စပါးစိုက္ပ်ဳိးႏိုင္ေသာ ဧရိယာမွာ ၃၃၅ ဧကသာ က်န္ရွိေတာ့သည္။

“က်ေနာ္တို႔အေနနဲ႔ မိုးစပါးစိုက္ခ်ိန္မီေအာင္လို႔ လယ္ေျမေတြကို ဦးစားေပးတုိင္းတာပါတယ္။ လယ္ေျမေတြတိုင္းၿပီးရင္ ပုစြန္ကန္ေနရာေတြကုိ ဆက္လက္တုိင္းတာၿပီး ပိုင္ရွင္ထံ ျပန္အပ္မွာပါ။ လက္ရွိမွာေတာ့ လယ္ထဲေရာ ပုစြန္ကန္မွာေရာ မိုးရြာထားေတာ့ ေရေတြျပည့္ေနလို႔ တိုင္းတာရတာ အေတာ္ေလး ခက္ခဲတဲ့အေနအထားရွိတယ္”ဟု ဦး၀င္းကိုကိုက ေျပာသည္။

ယင္းလယ္ေျမႏွင့္ပုစြန္ကန္မ်ားအား ေမြး/ေရဌာနက နတခထံ လဲႊေျပာင္းေပးၿပီးေနာက္ နတခ က ၀မ္တိုးကုမၸဏီႏွင့္ အက်ဳိးတူပူးေပါင္း လုပ္ကိုင္ခဲ့ၿပီး ၂၀၀၇ ခုႏွစ္တြင္ ႀကံ့ခုိင္ေရးအသင္းသို႔ လဲႊေျပာင္းေပးခ့ဲရာ ႀကံ့ခိုင္ေရးအသင္းကလည္း ၀မ္တိုးကုမၸဏီႏွင့္ပင္ ၂၀၁၂ ခုႏွစ္အထိ အက်ဳိးတူဆက္လက္လုပ္ကိုင္ခဲ့သည္။

ယင္းေျမေနရာတြင္ “ျပည္ခိုင္ၿဖိဳးပါတီ(ဗဟိုဌာနခ်ဳပ္)ပိုင္ေျမ။ မက်ဴးေက်ာ္ရ”ဟူ၍ ဆိုင္းဘုတ္ ေထာင္ထားၿပီး ျပည္ေထာင္စုလႊတ္ေတာ္မွ လယ္ယာေျမႏွင့္အျခားေျမမ်ား သိမ္းဆည္းခံရမႈ စံုစမ္းစစ္ေဆးေရးေကာ္မရွင္ဥကၠ႒ ဦးတင္ထြဋ္ ငပုေတာၿမိဳ႕သို႔ ကြင္းဆင္းစစ္ေဆးသည့္ အခ်ိန္က်မွသာ ဆိုင္းဘုတ္ကို ျဖဳတ္ခ်ခဲ့ျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း သိရသည္။

မူလပိုင္ရွင္ လယ္သမားမ်ား လက္၀ယ္သို႔ လယ္ယာေျမမ်ား ျပန္လည္ေရာက္ရွိ ေတာ့မည့္အတြက္ ၀မ္းသာမိေၾကာင္း ႀကံ့ခုိင္ေရးပါတီမွ ငပုေတာၿမိဳ႕နယ္ တုိင္းေဒသႀကီးလႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္ ဦးေအးၾကည္က ေျပာသည္။

“က်ေနာ္က ျပည္ခိုင္ၿဖိဳးပါတီကျဖစ္ေပမယ့္ နစ္နာဆံုးရႈံးခဲ့ရတဲ့ လယ္သမားေတြကို သူတို႔လယ္ေတြ ျပန္ရေစခ်င္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္လည္း ဒုတိယအႀကိမ္ တိုင္းလႊတ္ေတာ္ အစည္းအေ၀းမွာ ေအာင္ခိုင္ေက်းရြာက လယ္ေျမကိစၥကို ၾကယ္ပြင့္ျပေမးခြန္းအျဖစ္နဲ႔ တင္ျပေမးျမန္းခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။ အခု မိုးရာသီအမီ လယ္ေတြျပန္မရဘူးဆိုရင္ လႊတ္ေတာ္မွာ  က်ေနာ္ ဒုတိယအႀကိမ္ ထပ္ၿပီးအဆိုတင္ဖို႔ စိတ္ကူးထားတာပါ။ ခုလိုျပန္ရသြားေတာ့ လယ္သမားေတြအတြက္ ၀မ္းသာမိပါတယ္”ဟု သူက ေျပာသည္။

ျမန္မာႏိုင္ငံ အာဏာရပါတီ ျပည္ေထာင္စုႀကံ့ခိုင္ေရးႏွင့္ ဖြံ႔ၿဖိဳးေရးပါတီသည္ ပါတီအျဖစ္အသြင္မေျပာင္းမီ ႀကံ့ခုိင္ေရးအသင္းဘ၀က ဧရာ၀တီတိုင္းေဒသႀကီးရွိ ၿမိဳ႕နယ္အခ်ဳိ႕တြင္ လယ္ယာေျမမ်ားသိမ္းဆည္း၍ စီးပြားေရးလုပ္ကိုင္မႈမ်ား ရွိခဲ့သည္။

ႀကံ့ခုိင္ေရးအသင္းကာလ  ၂၀၀၃ ခုႏွစ္တြင္ မအူပင္ခရုိင္၊ ပန္းတေနာ္ၿမိဳ႕နယ္ မိုးကုတ္ဒီးဒုတ္ကြင္းရွိ လယ္ဧက ၃၈၀ ေက်ာ္ကို  ေလ်ာ္ေၾကးမေပးဘဲ သိမ္းယူ၍ ငါးကန္မ်ား တူးေဖာ္လုပ္ကိုင္ခဲ့ေၾကာင္း၊ ယင္းငါးကန္မ်ားတြင္ ယေန႔တုိင္ ငါးမ်ားေမြးျမဴ လုပ္ကိုင္ေနေၾကာင္း လယ္သိမ္းခံခဲ့ရသည့္ လယ္သမားမ်ားက ေျပာသည္။

ငါးကန္မ်ား တူးေဖာ္ခဲ့သည့္ လယ္ယာမ်ားအတြက္ နစ္နာေၾကးရလိုသျဖင့္ ေျဖရွင္း ေဆာင္ရြက္ေပးပါရန္ လယ္ေျမဆံုးရႈံးခဲ့သူ လယ္သမား ၅၉ ဦးက ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ ဦးသိန္းေအာင္ထံ ၿပီးခဲ့သည့္ ၂၀၁၂ ခုႏွစ္ စက္တင္ဘာလက စာေရးသားတိုင္တန္းခဲ့ေသာ္လည္း ယေန႔တိုင္ ထူးျခားမႈမရွိေၾကာင္း လယ္သမားမ်ားက ဆိုသည္။
Irrawaddy

Sunday, June 9, 2013

Ko Yarzar – ဦး၀င္းတင္နဲ႕ေနထုိင္ျခင္း (၂)



ဦး၀င္းတင္နဲ႕ေနထိုင္ျခင္း အပိုင္းမ်ား

ကိုုရာဇာ ၊ ဇြန္ ၉ ၊ ၂၀၁၃

ဦး၀င္းတင္နဲ႔ ဧကမေကၠာနုိင္ငံေရး

                     ဒီစာကိုေရးသင့္ေနတာႀကာပါေပါ့ဗ်ာ။ ဒါေပမယ့္ အေႀကာင္းေႀကာင္းေတြနဲ႕ အေဟာင္း အေဟာင္းဟာ အသစ္ျဖစ္ျမ ဲမဟုတ္လား။ အခုမွ ေရး အခု ဖတ္ေတာ့ပ ိုမိုဇာတ္ရည္လည္သေပါ့ဗ်ာ။

ဒီလိုဗ် ။ ေရြးေကာက္ပြဲအႀကိဳ (၂၀၁၂)မွာ က်ေနာ့္ဇာတိေျမကလည္း လစ္လပ္လို႕ အေမစု ကလည္း သြားမယ္ဆိုလုိ႕ က်ေနာ့္နယ္ က်ေနာ္ျပန္ ႀကံဖန္ရေတာ့တာေပါ့။ အဲ့ဒီမွာ လူတစ္ေယာက္က ေမးခြန္း တစ္ခုေမးတယ္။

“ကိုရာဇာ….ဟံသာ၀တီဦး၀င္းတင္ ဆုိတဲ့လူက ဘာေကာင္လဲတဲ့” ။

ဟိုက္ ခနဲျဖစ္ သြား ရေသးသဗ်ာ။ က်ေနာ့္မ်က္စိထဲေတာ့ လႈပ္ရွားမႈတုန္႔ေႏွးေႏွး၊ ဆံပင္ျဖဴအေဖြးသားနဲ႕ အျပာေရာင္ ေထာင္ျပာႀကီး ေျပးျမင္မိသဗ်။ တိုင္းျပည္အတြက္ အသက္မငဲ့ကြက္တာလည္း ပါသေပါ့။

“နို႕ေနပါအံုး မိတ္ေဆြႀကီးက ဘာမ်ားသိခ်င္လို႔ပါလဲ … ” ဆိုေတာ့

“ဒီလူ အေမစုေျပာသမွ် ကန္႔လန္႔တိုက္ေနတယ္ …” တဲ့။

ေၾသာ္ … ဒါလား။

က်ေနာ္လည္း မ်က္စိသူငယ္ နားမလည္ျဖစ္ေနေသးတယ္။ ေနာက္ေတာ့မွ ေဘာ္ဒါႀကီးေရ … နိုင္ငံေရးမွာ ပရက္ရွာဆိုတာ ဘာ။ ကြန္ပရုိမိုက္စ္ဆိုတာ ညာ ဆိုတာေတြနဲ႕ နထူနထုိင္းကေန နိုင္ငံေရးသမားတပုိင္း ျဖစ္သြားေသးတယ္။ ဒါေပမယ့္ ကိုယ့္ဆရာက သိပ္ေက်လည္ဟန္ မတူပါဘူး။ မထူးဘူး ဆို ပစ္ထား လိုက္ေတာ့တယ္။ သူေျပာခ်င္တာေတြကို ေစာေဖ ေနာေက်ေနပါတယ္။ ဒါေပသိ မသိက်ိဳးကြ်ံ ျပဳခဲ့တယ္။

အခုကေတာ့ အားအားယားယားေလးလည္း ရွိ၊ တာ၀န္လည္း သိအံုးမွဆိုျပီး ဒီစာေရးတာပါ။ ဆရာလုပ္တယ္ေတာ့ ထင္မေနနဲ႕။ ကိုယ့္အေတြးအေခၚ ဘာမွ ပါတာ မဟုတ္ဘူး။ အဘရဲ႕အက်င့္အႀကံ အဘနုိင္ငံေရး၊ သူေတြးထားတာေလး ေရးျပမွာ။ အထက္က ပုဂၢိဳလ္ ဆိုလိုေနတာက အေမစုက ေရြးေကာက္ ပြဲ၀င္ေတာ့မယ္၊ ဦး၀င္းတင္က သေဘာမတူေႀကာင္း ေျပာေနတာဟာ အေမစုလမ္းစဥ္ မလိုက္တာဗ် … လို႕ ေျပာခ်င္ေနတာပါ။ ဒါနဲ႕ပတ္သက္ျပီးေတာ့ ၂၀၁၀ အေရွ႕ပုိင္းနားေလး ျပန္သြားရမလိုပဲလား။

၂၀၁၀မွာ အေထြေထြေရြးေကာက္ပြဲလုပ္ေတာ့ အေမစုက ေထာင္က်ေနခ်ိန္ေပါ့ဗ်ာ။ ပါတီကို ဦးေဆာင္ေပးေနတာက ဘဘဦးတင္ဦးနဲ႕ ဘဘဦး၀င္းတင္တို႕ ႏွစ္ေယာက္ျဖစ္တယ္။ အဲ့ဒီေတာ့ ေရႊဂံု တိုင္ေႀကညာခ်က္အတိုင္း ေရြးေကာက္ပြဲဥပေဒကုိ ျပင္ေပးပါ ေတာင္းဆိုထားတာ၊ လိုက္ေလ်ာရင္ ၀င္မယ္ မျပင္ မ၀င္ဘူး။ “ျပင္္” “၀င္” ဆိုတဲ့လိုင္းက်တယ္။ မျပင္ေပးေတာ့ မ၀င္ဘူး။ ေရြးေကာက္ပြဲသပိတ္ေမွာက္ လိုင္းကို ဆံုးျဖတ္ႀကတယ္။ ဒါ အားလံုးသိျပီးသား ။ က်ေနာ္က ဇာတ္သြားေလး ေျပာခ်င္တာပါ။ ေရြးေကာက္ပြဲလုပ္အျပီးမွာ အားလံုး ေမွ်ာ္လင့္ေတာင့္တေနတဲ့ အေမဟာ ျပန္လာနုိင္ခဲ့ပါျပီ။ ေနာက္ေတာ့ ဟိုလူနဲ႕ေတြ႕၊ ဒီလူနဲ႕ဆံု … ဆိုတာေတြျဖစ္ျပီးေနာက္ပိုင္း၊ ႀကားျဖတ္၀င္မယ္ဆိုတာ ျဖစ္လာတယ္။

ဒီေတာ့ ဦး၀င္းတင္ရဲ့လက္စက ဘာလဲ။ သပိတ္ေမွာက္လိုင္း။ ဦး၀င္းတင္ကို ေခါင္းမာသူ အျဖစ္ လူသိမ်ားႀကတယ္။ ဦး၀င္းတင္ဟာ အင္မတန္မွ ေပ်ာ့ေျပာင္းညင္သာသူ ျဖစ္တယ္ဆိုတာ ေနာက္ပုိင္း ဆက္ေရးျပပါ့မယ္။ ဒါေပမယ့္ မူ၀ါဒကုိေတာ့ စြဲျမဲတယ္၊ စြဲကိုင္တယ္။ ဒါကလည္း သူ႔အေျပာ၊ သူ႔အေရးေတြ ေျပးႀကည့္စရာမလို၊ အပိုအလိုမရွိ၊ ကြက္တိ။ သူ႕မူ၀ါဒကုိ စြဲကိုင္ေတာ့ သပိတ္ေမွာက္တာပဲ ဆက္လုပ္ေတာ့မွာေပါ့။ ဒါက ကေလးေတြးေတာင္ ေတြးနုိင္တယ္။ ဒါေပမယ့္၊ ဒါက ျပႆနာ အသြင္ေဆာင္လာတယ္ဗ်။ အေမစုကို ကန္႕လန္႕တိုက္ေနသူမ်ားက ဦး၀င္းတင္ေျပာစကားေတြ ပရင့္ထုတ္တယ္၊ လိုက္ျဖန္႕တယ္။

ေခါင္းေဆာင္ႏွစ္ေယာက္က ထပဲ သတ္ေတာ့မေယာင္၊ သေဘာထားကြဲျပီ။ ဦး၀င္းတင္နဲ႕ အ ေမစုအျပီး ကြဲျပီ။ ဘယ္လုိမွ ေစ့စပ္မရေတာ့ဘူး။ ဦး၀င္းတင္က တအားမွန္တယ္၊ ဘာညာ … အထိျဖစ္လာကေရာ။ ဒီအေတာတြင္းမွာပဲ အဘဦး၀င္းတင္ အျမဲစကားသြားသြားေျပာေနတဲ့ သတင္းစာဆရာသမား တစ္ေယာက္အိမ္ကို က်ေနာ္တို႔ ႀကာသပေတးတစ္ေန႕သား ေရာက္သြားေရာ။ ဟိုကပညာရွိ ဆိုေတာ့

“ဦး၀င္းတင္ … က်ေနာ့္ဆီကုိ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုႀကည္နားက ႏွစ္ေယာက္ ဒီမနက္လာတယ္၊ ခင္ဗ်ားေျပာတာေတြ ေဒၚ ေအာင္ဆန္းစုႀကည္ စိတ္အေႏွာက္အယွက္ျဖစ္ေနဟန္ တူတယ္တဲ့။ ဒီေလာက္ပဲ ေျပာတယ္။ ခင္ဗ်ားတုိ႕ ပါတီကိစၥ က်ေနာ္၀င္မပါဘူး …”

ဆိုျပီး ေျပာတယ္။ ဒါပါပဲ။ အဲ့ေတာ့ ဦး၀င္းတင္က မီဒီယာအင္တာဗ်ဴးေတြမွာ သူ႔မူ ၀ါဒအတိုင္း ဆက္ေျပာတယ္။

ဒီျပႆနာဟာ သံုးဆယ့္ေျခာက္လမ္းက ဘဘသခင္သိန္းေမာင္အိမ္ေပၚ တက္လာျပန္ တယ္။ ၀ါရင့္တိုင္းရင္းသား နုိင္ငံေရးသမားတစ္ေယာက္ဆီ အထက္ကသတင္းစာဆရာလိုပဲ “ဟိုလူႏွစ္ေယာက္” ေရာက္ သြားျပန္တယ္ထင္ရဲ့။ အဘက အဲ့ဒီနိုင္ငံေရးသမားကုိ ခ်ဲေတာ့တယ္။ မင္း ဘာလဲ၊ ငါ ဘာလဲ၊ အထိ ျဖစ္တာေနာ္။ လူငယ္ေတြျဖစ္သလို ျဖစ္တာ၊ “က်ဳပ္တို့ပါတီကိစၥ ၊ ခင္ဗ်ား၀င္မပါနဲ႕ ” ဆိုျပီးျဖစ္တာကလား။

ဟုိနိုင္ငံေရးသမားက အေျပာ သိပ္မတတ္ေတာ့ ဦး၀င္းတင္နဲ႔ အေမစုႀကား သူက ၀င္ရွင္းေပးရတာ လိုလို ေျပာမိထင္ပါရဲ႕။ ေသခ်ာမသိဘူး။ သိတာကေတာ့ အဘ တအားစိတ္ဆိုးတယ္ဆိုတာ သိတယ္။ ဆက္ ေျပာေနျပန္ေကာ သူ႔မူ၀ါဒကို။

ဒီကိစၥက ေတာင္ဥကၠလာဖက္ ေရာက္လာျပန္တယ္။ နို၀င္ဘာ(၁၀)။ မျဖဴနဲ႕ ႏွစ္ေယာက္ခ်င္း ေျပာခ်င္တယ္တဲ့။ ေျပာေပါ့။ ေျပာျပီးျပီး မျဖဴလည္း ေရခ်က္ျခင္းခ်ိဳး၊ အဘအိမ္ တဟုန္ထိုး ေျပးႀကရတာေပါ့။ မ ျဖဴက အျပင္ထြက္ရင္ တစ္ခါမွ ဒီေလာက္ မျမန္ဖူးေတာ့၊ က်ေနာ့္မယ္ လမ္းမွာ ေမး စမ္း၊ ေမးျမန္း ရတာေပါ့။ “ဟိုကိစၥ” မဟုတ္လား ဆိုေတာ့၊ ဟုတ္တယ္ … တဲ့။ အဘ ရန္ကင္းအိမ္ ေရာက္ေတာ့ မျဖဴျဖဴသင္းက အဘ အိမ္ဟိုဘက္ ေဘးေလး ထုိင္ေနတယ္။ မေျပာရဲဘူး။ က်ေနာ္ပဲ အရဲစြန္႕ ေျပာရေတာ့တာေပါ့။

“အဘ … အန္တီနဲ႕ လမ္းခြဲဖို႕ အစီအစဥ္ရွိသလား …” ဆိုေတာ့

“မရွိပါဘူး၊ ဘာျဖစ္လဲ …” ဆိုေတာ့

“ဒီလို၊ ဒီလိုပဲေလ အဘ။ ဒါေပမယ့္ … အန္တီနဲ႔ လမ္းခြဲလည္း အဘ အထီးက်န္မျဖစ္ပါဘူး။ က်ေနာ္၀တၱရားအရ၊ က်င့္၀တ္အရ၊ သိကၡာပိုင္းဆိုင္ရာအရ က်ေနာ္ အဘ ေနာက္လိုက္ပါ့မယ္။ ေနာက္ အျခား အဘကုိ ေထာက္ခံသူေတြလည္း ရွိပါတယ္။ ဟိုဘက္မွာ ထုိင္ေနတဲ့ မျဖဴျဖဴသင္းကေတာ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုႀကည္ေနာက္ပဲ လိုက္မယ္ေျပာတယ္။ ေလာေလာဆယ္ဆယ္ ဒီႏွစ္ေယာက္တင္ ႏွစ္ပုိင္းကြဲေနပါျပီ …” ဆိုျပီး ေတာင္ေျပာ ေျမာက္ေျပာ ေလွ်ာက္ ေလွ်ာက္ေျပာေတာ့တာေပါ့။

ဒီေတာ့ … အဘက က်ေနာ့္ကို ေျပာတယ္။

“မင္းတုိ႔ အန္တီကလည္းကြာ … သူက ဥကၠဌပဲ။ ငါ့က ပါတီ၀င္ပဲ။ ဦး၀င္းတင္ ရွင္မေျပာနဲ႔ဆို … ျပီးတာကို … ”တဲ့။

ေနာက္ေတာ့ ေအးေအးေဆးေဆး ရွင္းျပတယ္။ က်ေနာ့္ကို ျပန္ႏွစ္သိမ့္ေနတာ သနားစရာဗ်ာ။

က်ေနာ္ ေျပာမိတာေတာင္ အားနာမိသြားတယ္။ အဘကေတာ့ ေအးေဆးပါပဲ။

“ေဟ့ေယာင္ …” တဲ။့

“ဧကမေကၠာ နုိင္ငံေရးပဲ …” တဲ့။

“ေဒၚေအာင္ဆန္းစုႀကည္ ေနာက္ လိုက္ျခင္းမွတပါး တျခားမရွိဘူး။ သူ႔လမ္းစဥ္ လိုက္ရမွာပဲ” တဲ့။

က်ေနာ္ကလည္း အထြန္႔တက္မိတယ္။

“ဒါဆို အဘရယ္ … အခုလို ေရြးေကာက္ပြဲ သပိတ္စကားေတြ ေျပာမေနပါနဲ႔ေတာ့လား။ အဘကုိ ကုိးကားျပီးေတာ့ အေမစု ေစာ္ကားေနႀကတာ အဘမွာလည္း တာ၀န္ရွိသလို ျဖစ္ေနမေပါ့” ဆိုေတာ့။

“ငါ့သေဘာက ဒီလိုကြ။ အခု ဗဟုိဦးစီးအစည္းအေ၀းက နို၀င္ဘာ ၁၈ မဟုတ္လား။ ငါ့သေဘာေတာ့ နို၀င္ဘာ၁၇ အထိ ငါသေဘာမတူေႀကာင္း ေျပာမယ္ကြာ။ ၁၈ ေန႔က်ေတာ့မွ အမ်ားဆံုးးျဖတ္ခ်က္အရ ေရြးေကာက္ပြဲ၀င္ျခင္းကို လုိက္လုပ္မယ္ဆိုတာ ေျပာမယ္။ ဒါလည္း ဒီမိုကေရစီပဲ …” တဲ။့

“ကုိယ့္လြတ္လပ္ခြင့္အရ ကိုယ့္အယူအဆကုိ ေျပာမယ္။ ဒါေပမယ့္ အမ်ားသေဘာတူ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ကို လိုက္လုပ္ရမယ္။ ဆိုလိုတာကေတာ့ လူနည္းစုရဲ႕ ဆႏၵကို ေလးစားသလို၊ လူအမ်ားဆႏၵအရ သေဘာမတူလည္း လုိက္လုပ္ရတယ္ ဆိုတဲ့ ဒီမိုကေရစီရဲ႕ အႏွစ္သာရကုိ ေျပာျပ၊ လုပ္ျပေနတာ … ” တဲ့။

ဒါပါပဲဗ်ာ။ ဒီေလာက္ဆိုရင္ေတာ့ အဘဦး၀င္းတင္ က်င့္ႀကံေနတဲ့ ဧကမေကၠာ နုိင္ငံေရးကို သေဘာေပါက္လိမ့္မယ္ ထင္ပါရဲ့။ သေဘာမတူရင္ေတာ့ ဖတ္သူမ်ားရဲ့အလိုအတိုင္း ျဖစ္ပါေစ။

ခ်စ္ခင္ေလးစားလ်က္

ကိုရာဇာ

( မိုုးမချဖည့္စာ = ၂၀၁၁ ႏိုု၀င္ဘာ ၂၁၊ မိုုးမခနဲ႔ ဦး၀င္းတင္ေမးခြန္းမ်ားမွာ NLD ေရြးေကာက္ပြဲ၀င္တဲ့ ဆုုံးျဖတ္ခ်က္နဲ႔ ပတ္သက္ျပီး ေမးခဲ့ပါတယ္။  http://moemaka.com/archives/19923

၂၀၁၂ ႏိုု၀င္ဘာ ၁၈၊ အင္န္အယ္ဒီပါတီ မွတ္ပုုံတင္ျပီး ေရြးေကာက္ပြဲ၀င္ရန္ ဆုုံးျဖတ္ျပီ သတင္း။

http://moemaka.com/archives/19902)

Wednesday, June 5, 2013

ဧရာ၀တီတိုင္း အႏွံ႔ ထြန္တံုးတုိက္ပြဲမ်ား ျဖစ္ပြားေန

ဆလိုင္းသန္႔စင္| June 5, 2013 |

ဧရာ၀တီတိုင္း ေဒသႀကီး ကန္ႀကီးေထာင့္ ၿမိဳ႕နယ္တြင္ ထြန္တံုးတိုက္ပဲြ ဆင္ႏႊဲေနသည့္ လယ္သမားမ်ား (ဓာတ္ပုံ – ဆလိုင္း သန္႔စင္ / ဧရာ၀တီ)

ဧရာ၀တီတိုင္း ေဒသႀကီး ၈ ၿမိဳ႕နယ္အတြင္းရွိ လယ္ယာေျမသိမ္းဆည္းခံ လယ္သမားမ်ားက ၎တို႔လယ္ယာေျမမ်ား ျပန္လည္ရရွိေရးအတြက္ ထြန္တံုးတုိက္ပဲြ ဆင္ႏဲႊမႈမ်ား ျပဳလုပ္ေၾကာင္း သိရသည္။

ပန္းတေနာ္၊ မအူပင္ ၊ ေက်ာင္းကုန္း၊ ၊ ေမာ္လၿမိဳင္ကြ်န္း၊ ဖ်ာပံု၊ ကန္ႀကီးေထာင့္၊ သာေပါင္းႏွင့္ ငပုေတာ ၿမိဳ႕နယ္မ်ားတြင္ ၿပီးခဲ့သည့္ ရက္သတၱပတ္အတြင္း လယ္သမားမ်ားက ထြန္တံုးတုိက္ပဲြ ဆင္ႏႊဲ၍ လယ္ယာေျမမ်ားကို ထြန္ယက္စိုက္ပ်ဳိးမႈမ်ား လုပ္ေဆာင္ေနၾကျခင္း ျဖစ္သည္ဟု ေဒသခံ လယ္သမားမ်ားက ေျပာသည္။

ပန္းတေနာ္ၿမိဳ႕နယ္တြင္ ဦးၾကည္ၿငိမ္း ပိုင္ဆိုင္သည့္ ဖိုးလမင္း ကုမၸဏီက သိမ္းဆည္းထားေသာ လယ္ယာေျမဧက ၅၀၀၀ ေက်ာ္အနက္ ကဒံုကနိ ေက်းရြာအနီးရွိ လယ္ဧက ၅၀၀ ေက်ာ္အား လယ္သမားမ်ားက ျပန္လည္ရယူကာ ၀င္ေရာက္ ထြန္ယက္စိုက္ပ်ဳိးေန ေၾကာင္း သိရသည္။

“က်မကေတာ့ လယ္ထြန္ၿပီးလို႔ ပ်ဳိးေတာင္ႀကဲထားၿပီးၿပီ။ က်မတို႔မွာ လုပ္စရာ ဒီလယ္ေလးပဲ ရွိတာ။ အစိုးရကလည္း ေျဖရွင္းေပး မယ္ဆုိၿပီးေတာ့ မိုးစပါးစိုက္ခ်ိန္သာေရာက္လာတယ္။ ဘာမွ ျဖစ္မလာဘူး။ အဲဒီေတာ့ က်မတို႔လည္း မေစာင့္ႏိုင္ေတာ့ဘူး။ ကိုယ့္ လယ္ကို ကိုယ့္ဘာသာ ၀င္ထြန္ပစ္လုိက္တယ္”ဟု ပန္းတေနာ္ၿမိဳ႕နယ္ ခႏြဲကပို ေက်းရြာမွ လယ္သူမတဦးက ဧရာ၀တီကို ေျပာ သည္။

ဖ်ာပံုၿမိဳ႕နယ္ က်ိဳက္ကမၻာေက်းရြာအုပ္စုမွ လယ္သမား ၂၀၀ ေက်ာ္က ယခင္ေက်းရြာ ဥကၠ႒ေဟာင္းမ်ား သိမ္းဆည္းထားသည့္ လယ္ေျမဧက ၄၀၀ ေက်ာ္ကို ၀င္ေရာက္ထြန္ယက္ စိုက္ပ်ဳိးမႈမ်ားလုပ္ေဆာင္ခဲ့ၿပီး ငပုေတာၿမိဳ႕နယ္ ကညင္ငူေက်းရြာတြင္လည္း ဧရာ၀တီ တိုင္းေဒသႀကီး အထူးစံုစမ္း စစ္ေဆးေရးဌာန(စစစ) မွ ၂၀၀၁ ခုႏွစ္က သိမ္းဆည္းထားသည့္ လယ္ေျမဧက ၄၀ ေက်ာ္ကို မူလပိုင္ရွင္ေတာင္သူမ်ားက ထြန္တံုးတိုက္ပဲြဆင္ႏႊဲ၍ ျပန္လည္ရယူ လုပ္ကိုင္ေနသည္။

“သိမ္းတုန္းက စသံုးလံုး ၀န္ထမ္းသက္သာေခ်ာင္ခ်ိေရးဆိုၿပီး သိမ္းသြားတာ။ ေျပစာ အေထာက္အထားေတြျပလည္း မရဘူး။ က်ေနာ္တို႔မွာ လယ္ယာေတြမရွိေတာ့ ကေလးေတြလည္း ေက်ာင္းထုတ္ရ၊ စား၀တ္ေနေရးလည္း က်ပ္တည္းခဲ့ၾကပါတယ္။ အခုက မိုးက ရြာေနေတာ့ ထြန္ယက္ဖို႔အခ်ိန္က်ေနၿပီ။ စုိက္ခ်ိန္တန္လို႔ မစိုက္ဘဲေနရင္ စပါးက ရိတ္တဲ့အခ်ိန္က်ေတာ့ အဆင္မေျပေတာ့ဘူး။ ေလလြင့္ပ်က္စီးမႈေတြ ႀကံဳရႏိုင္တယ္။ အဲဒီေတာ့ မေစာင့္ႏိုင္ေတာ့ဘဲ ကိုယ့္လယ္ကို ၀င္ထြန္ၾကတာပါ”ဟု လယ္ေျမ ဧက ၂၀ အသိမ္း ခံခဲ့ရသည့္ ကညင္ငူေက်းရြာမွ ဦးစန္္း၀င္းက ေျပာသည္။

သာေပါင္းၿမိဳ႕နယ္ က်ားရဲေက်းရြာအုပ္စုတြင္လည္း ဧရာေရႊ၀ါကုမၸဏီက ႏိုင္ငံေတာ္သို႔ ျပန္အပ္သည့္ လယ္ယာေျမ ၅၆၂ ဧကကို ေက်းရြာလယ္ယာေျမ စီမံခန္႔ခဲြမႈေကာ္မတီက ယာယီလုပ္ကိုင္ခြင့္ ခ်ထားေပးရာတြင္ မေက်နပ္သည့္အတြက္ ေဒသခံေတာင္သူမ်ားက ထြန္တံုးတုိက္ပဲြ လုပ္ေဆာင္ခဲ့ၾကသည္။

“ဧရာေရႊ၀ါက ႏိုင္ငံေတာ္ကို ျပန္ေပးၿပီးသားလယ္ေတြကို ေက်းရြာလယ္ယာေျမ စီမံခန္႔ခဲြမႈ ေကာ္မတီဆီကို အပ္လုိက္တယ္။ ေကာ္မတီက ယာယီလုပ္ကိုင္ခြင့္ခ်ေပးရာမွာ မူလပိုင္ရွင္ လယ္သမားေတြကို ခ်မေပးဘဲ ဧရာေရႊ၀ါဆီကေန သီးစားခေပးၿပီး ယခင္ လုပ္ကိုင္ေနတဲ့ ယူနစ္လယ္သမားေတြကို ခ်ေပးတဲ့အတြက္ မေက်နပ္လို႔ လယ္သမားေတြက ထြန္တံုးတုိက္ပဲြ လုပ္ၾကတာေပါ့”ဟု သာေပါင္းၿမိဳ႕နယ္ တုိင္းေဒသႀကီး လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ ဦး၀င္းသိန္းက ေျပာသည္။

အလားတူ မအူပင္ၿမိဳ႕နယ္ မလက္တိုေက်းရြာ ၊ ေက်ာင္းကုန္းၿမိဳ႕နယ္ သဲခံုေက်းရြာ၊ ေမာ္လၿမိဳင္ကြ်န္းၿမိဳ႕နယ္ ၾကက္လွ်ာေက်းရြာႏွင့္ ကန္ႀကီးေထာင့္ၿမိဳ႕နယ္ ခံုဇင္ကုန္းေက်းရြာတို႔တြင္လည္း အေၾကာင္းအမ်ဳိးမ်ဳိးျဖင့္ သိမ္းဆည္းခံထားရေသာ လယ္ယာေျမမ်ားကို မူလပိုင္ရွင္ လယ္သမားမ်ားက ျပန္လည္ရယူ လုပ္ကိုင္ေနၾကသည္။

သိမ္းဆည္းခံထားရသည့္ လယ္ယာေျမမ်ားႏွင့္ပတ္သက္၍ ရသင့္ရထိုက္သည့္လယ္မ်ားကို ဥပေဒႏွင့္အညီ ျပန္လည္ေပးအပ္သြားမည္ျဖစ္ေၾကာင္း၊ ထြန္တံုးတုိက္ပဲြ ျပဳလုပ္ရာတြင္ တပါးသူ ပိုင္ဆိုင္ေသာလယ္ေျမအတြင္း ၀င္ေရာက္ထြန္ယက္မိပါက ဥပေဒအရ တရားစဲြမႈမ်ား ခံရႏိုင္ေၾကာင္း ဧရာ၀တီတိုင္းေဒသႀကီး စိုက္ပ်ဳိးေရးႏွင့္ ေမြးျမဴေရး၀န္ႀကီး ဦးဆန္းေမာင္က ေျပာဆိုထားသည္။

တိုင္းေဒသႀကီးအစိုးရက ေဒတတခ်ဳိ႕ရွိ ထြန္တံုးတုိက္ပဲြမ်ားကို တားျမစ္ျခင္းမ်ား ရွိေသာ္လည္း အၾကမ္းဖက္ၿဖိဳခြင္းမႈမ်ား ယေန႔တုိင္ ျပဳလုပ္ျခင္းမရွိေသးေပ။

“မူလပိုင္ရွင္ လယ္သမားေတြ လက္ထဲကို လယ္ယာေျမေတြ ျပန္မေရာက္မျခင္း ထြန္တံုးတိုက္ပဲြေတြက ျဖစ္ေနမွာပါပဲ။ တိုင္းေဒသႀကီးအစိုးရအေနနဲ႔ ဒီလယ္ယာေျမျပႆနာ ေတြကို ေျဖရွင္းမယ္ဆိုရင္ အခုက အခ်ိန္မီပါေသးတယ္။ ဒါဟာ အခ်ိန္ဆဲြထားလို႔မရဘဲ အလွ်င္အျမန္ေျဖရွင္းရမယ့္ ျပႆနာ၊ ဧရာ၀တီတုိင္းေဒသႀကီးအတြက္ အရမ္းအေရးႀကီးတဲ့ ျပႆနာမို႔လို႔ က်ေနာ္တို႔ အခုလို ထပ္ ကာ ထပ္ကာ တုိက္တြန္းေျပာဆိုေနတာ ျဖစ္ပါတယ္”ဟု ဧရာ၀တီတုိင္း ေဒသႀကီး ေတာင္သူလယ္သမားႏွင့္ေရလုပ္သားဘ၀ ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္ေရး သမဂၢ ဥကၠ႒ ဦးသိန္း၀င္း က ေျပာဆိုသည္။

လယ္ယာေျမျပႆနာမ်ားေျဖရွင္းရာတြင္ အစိုးရက မိမိအစီအစဥ္ျဖင့္ ေျဖရွင္းေနျခင္းထက္၊ လယ္သိမ္းခံရသူလယ္သမား၊ ေတာင္သူ လယ္သမားအေရး ေဆာင္ရြက္ေနသူ သမဂၢ ကြန္ရက္အဖဲြ႔အစည္းမ်ား၊ တိုင္းေဒသႀကီးအစိုးရႏွင့္ လယ္သိမ္းသူအဖဲြ႔အစည္းမ်ား စားပဲြ၀ိုင္းတြင္ ေတြ႔ဆံုကာ ေဆြးေႏြးညိႇႏိႈင္းေျဖရွင္းျခင္းက အေကာင္းဆံုးျဖစ္မည္ထင္ေၾကာင္း ဦးသိန္း၀င္းက ဆိုသည္။

ဧရာ၀တီတိုင္းအႏွံ႔ စစ္တပ္၊ ကုမၸဏီ၊ ဌာနဆိုင္ရာစသျဖင့္ အဖဲြ႔အစည္းမ်ဳိးစံုက အေၾကာင္းအမ်ဳိးမ်ဳိးျဖင့္ သိမ္းဆည္းထားေသာ လယ္ ယာေျမဧက ၁ သိန္းေက်ာ္ရွိေၾကာင္း ျပည္ေထာင္စုလႊတ္ေတာ္မွ ဖဲြ႔စည္းထားသည့္ လယ္ယာေျမႏွင့္ အျခားေျမမ်ား သိမ္းဆည္း ခံရမႈ စံုစမ္းစစ္ေဆးေရး ေကာ္မရွင္၏ ထုတ္ျပန္ခ်က္အရ သိရသည္။

“က်ေနာ့္အေနနဲ႔ကေတာ့ လယ္ယာေျမျပႆနာေတြကို အျမန္ဆံုး ေျပလည္ေစခ်င္ပါတယ္။ ဘာလို႔ဆိုေတာ့ လယ္ယာေျမေတြကို အေၾကာင္းျပဳၿပီး က်ေနာ္တို႔ တုိင္းေဒသႀကီးမွာ ပဋိပကၡေတြ၊ အၾကမ္းဖက္မႈေတြျဖစ္လာမွာကို မလိုလားပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္ သိမ္း ဆည္း ခံရတာလည္း မွန္တယ္။ ပိုင္ဆိုင္ေၾကာင္း အေထာက္အထားေတြလည္း ရွိတယ္ဆိုရင္ မူလပိုင္ရွင္လယ္သမားေတြကို လယ္ ယာေျမေတြ အျမန္ဆံုး ျပန္ေပးလုိက္တာ အေကာင္းဆံုး ျဖစ္မယ္ထင္ပါတယ္”ဟု ငပုေတာၿမိဳ႕နယ္ တုိင္းေဒသႀကီးလႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္ ဦးေအးၾကည္က ေျပာသည္။

ဧရာ၀တီတုိင္း ေဒသႀကီးတခုလံုးတြင္ လယ္ယာေျမဧကေပါင္း ၃၇ သိန္းေက်ာ္ရွိေၾကာင္း လယ္ယာစိုက္ပ်ဳိးေရးႏွင့္ ဆည္ေျမာင္း၀န္ႀကီးဌာန စာရင္းမ်ားအရ သိရသည္။
Irrawaddy

Tuesday, June 4, 2013

Ko Yar Zar – ဦး၀င္းတင္နဲ႕ေနထုိင္ျခင္း အပိုုင္းမ်ား (၁)

ဦး၀င္းတင္နဲ႕ေနထုိင္ျခင္း အပိုုင္းမ်ား
ကိုုရာဇာ၊ ဇြန္ ၄၊ ၂၀၁၃
(ေဒၚျဖဴျဖဴသင္း ေဖ့စ္ဘြတ္စာမ်က္ႏွာမွ တဆင့္ ကူးယူေဖာ္ျပသည္)

က်ေနာ္အခုလက္ရွိမွာအမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႕ခ်ဳပ္၀င္တစ္ေယာက္အျဖစ္လႈပ္ရွားေနတယ္။ အယင္ကတည္းက အဖြဲ႕ခ်ဳပ္မွာ လႈပ္ရွားေနခဲ့တာ ခုဆို ႏွစ္ ႏွစ္ဆယ္နီးပါေတာ့မယ္။ လိုအပ္ မလိုအပ္ျခင္းမ်ား ျငင္းဆန္ခံေန႕စြဲမ်ား၊ ကုိယ့္အခ်င္းခ်င္း ခ်နင္းပစ္ခံရတဲ့ အစိမ္းေရာင္နာရီေတြကို ျပန္ျပန္ႀကည့္မိသလို ျဖစ္ျဖစ္ေနတယ္။ ေကာင္းပါျပီ၊ အျခားအနာတရကိစၥေတြမွာ ကိုယ့္ဒဏ္ရာကို ျပန္လ်က္ ျပီး ေျဖသာလိုက္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အတြင္းေရးဆိုတာကလည္း ေရးသြင္းဖုိ႕ လိုလာရင္ေတာ့ တစ္မ်ိဳးေပါ့ဗ်ာ။

 ဆယ္စုႏွစ္ႏွစ္ခုနီးပါးေလာက္မွာ က်ေနာ္ဘာလုပ္သလဲ၊ ဘာရသလဲ၊ ဘာေပးနုိင္ခဲ့သ လဲ ဆိုတာ လည္ျပန္ႀကည့္ေတာ့ ဘာမွ မရွိ ဆိုသလိုေတာင္ ျဖစ္ေနတာျပန္ဆန္းစစ္မိပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ လူထုေခါင္းေဆာင္ေဒၚေအာင္ဆန္းစုႀကည္၊ အဘဦးတင္ဦး၊ အဘဦး၀င္းတင္ အစရွိတဲ့ေခါင္းေဆာင္ေတြရဲ႕ ေနာက္လိုက္ျဖစ္ခဲ့ရတာ၊ မျဖဴျဖဴသင္း (အခု ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္ ေဒၚျဖဴျဖဴသင္း)တို႕နဲ႕ တြဲဖက္ျပီးေတာ့ ခုခံအားက်ဆင္းမႈတိုက္ဖ်က္ေရးကိစၥေတြ ေဆာင္ရြက္ခဲ့တာေတြအတြက္ က်ေနာ္ေက် နပ္ေနမိပါတယ္။( အျခား နုိင္ငံေရးကိစၥေတြကိုေတာ့ သီးျခားေရးဖို႕ စဥ္းစားမိပါတယ္)


က်ေနာ္တို႔ အဖြဲ႕ခ်ဳပ္မွာ ရတနာသံုးပါး ရွိပါတယ္။ အဲ့ဒါကေတာ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုႀကည္၊ ဘဘ ဦးတင္ဦးနဲ႕ ဘဘဦး၀င္းတင္တို႕ သံုးေယာက္ျဖစ္ပါတယ္။ (ဒီ ရတနာသံုးပါးစကားလံုးက မိထၱီလာျမိဳ႕နယ္ ျပည္သူ႕လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ ဦး၀င္းထိန္ရဲ႕ အသံုးအႏႈန္းပါ)။ ဘ၀မွာ တန္ဖိုးအရွိဆံုးကို ညႊန္းဆိုပါဆိုရင္ေတာ့ ဒီရတနာသံုးပါးမွာ ဦး၀င္းတင္တည္းဟူေသာ ရတနာတပါးကို က်ေနာ္ဆည္းကပ္ခြင့္ရခဲ့ပါတယ္။ အနီးကပ္ပါပဲ။

က်ေနာ္ အဖြဲ႕ခ်ဳပ္ကို စတင္ေရာက္ေတာ့ ဒီေခါင္းေဆာင္သံုးေယာက္မွာ ဦး၀င္းတင္တစ္ေယာက္ မရွိပါဘူး။ အဘက ေထာင္ထဲမွာပါ။ အဘရဲ႕ စာအုပ္ေတြကို က်ေနာ္ငယ္က ဖတ္ဖူးပါတယ္။ အဘနဲ႕ပတ္ သက္ျပီးလည္း တလြဲသတင္းစကားေတြ ႀကားဖူးပါတယ္။ အဲ့ဒါကေတာ့ သြားေလသူ ဦးေန၀င္းက အဘကုိ ၀န္ႀကီးတစ္ေနရာေပးေတာ့မယ္ဆိုတဲ့ သတင္းစကားပါ။ အဘကုိ မီဒီယာေတြမွာလည္း သိပ္မျမင္ဖူးပါဘူး။ က်ေနာ္တို႕ အသက္ငယ္တာလည္း ပါ ပါလိမ့္မယ္။

က်ေနာ္တုိ႕အဖြဲ႕ခ်ဳပ္ရဲ႕ စိန္ေခၚမႈ အမ်ားဆံုးကာလလို႕ ေျပာရမယ့္ ၂၀၀၉ခုႏွစ္မွာ အဘ အင္းစိန္အက်ဥ္းေထာင္ကေန ျပန္လြတ္လာခဲ့ပါတယ္။ အဲ့ဒီေတာ့မွ က်ေနာ္ငယ္က ေလးစားအားက်ရတဲ့ သတင္းစာဆရာႀကီး ဟံသာ၀တီဦး၀င္းတင္ ဆိုတာကို ျမင္ဖူးပါေတာ့တယ္။ ပိန္ပိန္ပါးပါး အဖိုးအိုဟာ ေထာင္၀တ္စံုျဖစ္တဲ့ အက်ီ ၤအျပာေရာင္၀တ္ ထားပါတယ္။ ခ်ိဳသာတဲ့ အျပံဳးနဲ႕ ျပတ္သားတဲ့ အသံရွိေနပါတယ္။ ဒါ လူကုိယ္တိုင္ ျမင္ရတာမဟုတ္ပါဘူး။ ရုပ္သံက လႊင့္တဲ့သတင္းေတြထဲ ျမင္ဖူးတာပါ။

အဘကို တစ္ရက္သားမွာ သြားကန္ေတာ့ဖို႕ ႀကိဳးစားပါတယ္ ေတြ႕ခြင့္မရခဲ့ပါဘူး။ ကန္ေတာ့စာေလး ေတြေပးျပီး ျပန္ခဲ့ရပါတယ္။ ေနာက္ပိုင္းမွာလည္း အဘနားကပ္ေနတဲ့ လူငယ္တခ်ိဳ႕ကုိ က်ေနာ္သေဘာမေတြ႕ခဲ့ပါဘူး။ က်ေနာ္တို႕ပါတီကို ေဖာက္လြဲေဖာက္ျပန္လုပ္တယ္လို႕ က်ေနာ္တုိ႕ဖက္က ယူဆထားတဲ့ လူငယ္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက အဘကုိ ၀န္းရံေနလို႕ျဖစ္ပါတယ္။

အဘ ဒုတိယအႀကိမ္ ေဆးရံုတက္ေတာ့ က်ေနာ္တုိ႕ သတင္းေမးသြားပါတယ္။ အာရွေတာ္၀င္ေဆးရံုမွာပါ ။ ႏွလံုးစက္တပ္တဲ့အႀကိမ္ျဖစ္ပါတယ္။ လူေတြမ်ားေနတာနဲ႕ စကားအနည္းငယ္ပဲ ေျပာခြင့္ရပါတယ္။ ဒါ ေတာင္ က်ေနာ္ေျပာခြင့္ရတာမဟုတ္ပဲ ေဒၚျဖဴျဖဴသင္း ေျပာတာပါ။

ေနာက္ေတာ့ ဒီဗြီဘီ(DVB)ရုပ္သံမွာ အဘဦး၀င္းတင္ အင္တာဗ်ဴးပါလာပါတယ္။ သူေဆးရံု တက္စဥ္က အကူညီရထားတဲ့ေငြေတြ ရွိပါသတဲ့။ အဲ့ဒီေငြေတြကို ႏွစ္ခုခြဲျပီး တစ္ခုကို ဦးေက်ာ္သူကုိသြား ေရာက္လွဴဒါန္းျပီးပါျပီ။ က်န္တစ္၀က္ကိုေတာ့ မျဖဴျဖဴသင္းတို႕ကုိ လွဴမယ္လို႕ ေျပာတာ ပါလာပါတယ္။ အဘကို မေမးပါဘူး၊ မေျပာပါဘူး။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ အဘလိုင္းကား တိုးမစီးနိုင္ေတာ့ပါဘူး။ တကၠစီငွားစီးေနရ ပါျပီ။

တစ္ရက္သား၊ အဘအျပန္မွာ က်ေနာ္တို႕ကုိ လိုက္ခဲ့ဖို႕ေခၚပါတယ္။ က်ေနာ္တို႕ လိုက္သြားေတာ့ အဘက ေငြကိုးသိန္း ထုတ္ေပးပါတယ္။ စကားေတြ အမ်ားႀကီးေျပာျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ ေျပာတယ္ဆိုရာမွာလည္း အဘေျပာတာ နားေထာင္ျဖစ္တာပါ။ အဘက ငါနိုင္ငံေရးသမားမဟုတ္ဘူး ဆိုတာကေန စေျပာ လိုက္တာ ေမွာင္သြားေတာ့မွ စကားစ ျဖတ္ပါတယ္။

ေနာက္ပိုင္းမွာေတာ့ က်ေနာ္တို႕ အထူးသျဖင့္ က်ေနာ္ နဲ႕က တအား ရင္းႏွီးသြားပါတယ္။ အဲ့ဒီကစလို႕ အဘရဲ႕ အေတြးအေခၚ၊ ပုဂၢိဳလ္ေရးအရ က်င့္စဥ္၊ နုိင္ငံေရးအရ ရပ္တည္ခ်က္၊ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုႀကည္အေပၚ ေလးစားမႈ၊ အဖြဲ႕ခ်ဳပ္အေပၚ ထားတဲ့ ေစတနာ အစရွိတာ ေတြကို က်ေနာ္ ေကာင္းေကာင္း ရင္းႏွီးခြင့္ရပါေတာ့တယ္။ ေနာက္ ေဆာင္းပါးေတြမွာေတာ့ ဦး၀င္းတင္ နဲ႕ေနထုိင္ျခင္း ဆိုတဲ့ ေခါင္းစဥ္ႀကီးေအာက္မွာ ဦး၀င္းတင္နဲ႕ ဧကမေကၠာနုိင္ငံေရး၊ ဦး၀င္းတင္နဲ႕ ခရိုနီ၊ ဦး၀င္းတင္နဲ႕ မိမိကိုယ္ကုိယ္ေစာင့္ေရွာက္ျခင္း၊ ဦး၀င္းတင္နဲ႕ ႏြားတရား အစရွိတာေတြ ေရးသားျပီးတင္ျပ သြားပါ့မယ္။

ေလးစားခ်င္ခင္လ်က္ …

ကိုရာဇာ

http://moemaka.com/archives/1700

Blog Archive

Tags

Accident Ad Agriculture Article Astrology Aung San Suu Kyi Bagan Beauty Bogale Book Car Cartoon celebs Crime Crony Daily Popular Danubyu Dedaye Dhamma Dr Hla Myat Thway Education ELection Entertainment Environment Foreign Affairs General General Aung San General Knowledge Gossip Gov Health Herbal Hinthada History Hluttaw Ingapu Interview Job Kangyidaunt kyaik Lat Kyangin Kyaunggon Kyonpyaw Latputta Laymyethna Lemyethna Letter Ma Shwe Moe Mahn Johnny Maubin Mawlamyinegyun Media MMP MMP 1 money Myan Aung Myanmar Idol Myaungmya Myo Min Paing News Ngapudaw Ngathaingchaung NLD Nyaung Tone Opinion Pagoda Pantanaw Party Pathein People Photo Places Poem Police Politic Political Prisoner Popular Project Pyapon Quote School Bus Song Speech Sport Sports Student SYW SYW 1 Technology Thabaung Time Ayeyar Tourism Trailer Travel U Ba Hein U Ko Ni U Kyaw Myint U Win Htay USDP Video Wakhama Weather World News Yekyi Zalun စိတ္အဟာရ ရသစာမ်ား စိုက္ပ်ိဳးေရး ထူးဆန္းေထြလာ ဒီေရေတာ နာေရး ဗေဒင် မဘသ မံုရြာ လယ္သိမ္းေျမသိမ္း လူပုဂၢိဳလ္မ်ား လူေပ်ာက္ေၾကာ္ျငာ အရွင္သုစိတၱ (ေမာ္ကၽြန္း) အရွင္သုစိတၱ (ေမာ္ကၽြန္း) ဆရာေတာ္ အေထြေထြ ေ၀ဖန္ေရး ေထြအုပ္ ​ေမာ္​တင္​စြန္​း ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသား

Labels

Recent Post