Latest News

Tuesday, August 21, 2018

ေနာင္ခ်ဳိႏွင့္ ဂုတ္ထိပ္တံတား

ေနာင္ခ်ဳိႏွင့္ ဂုတ္ထိပ္တံတား

မႏၲေလးၿမိဳ႕ႏွင့္ လား႐ိႈးၿမိဳ႕တုိ႔ကို ဆက္သြယ္ထားသည့္ မီးရထားလမ္းႏွင့္ ေမာ္ေတာ္ကားလမ္းေပၚရွိ ေနာင္ခ်ဳိၿမိဳ႕သည္ ရပ္ကြက္ေျခာက္ခု၊ ေက်းရြာအုပ္စု ၃၅ အုပ္စု၊ ေက်းရြာ ၂၅၃ ရြာျဖင့္ ဖြဲ႕စည္းထားကာ ၂ဝ၁၇ ခုႏွစ္
မတ္လစာရင္းမ်ားအရ လူဦးေရ ၁၂၇ဝဝ၇ ဦးသာ ေန ထိုင္သည့္ ၿမိဳ႕ငယ္ေလးတစ္ခုသာျဖစ္ေသာ္လည္း ကမၻာေက်ာ္ ဂုတ္ထိပ္တံတားႀကီးေၾကာင့္ အလြန္ထင္ရွား လ်က္ရွိသည္။

ေနာင္ခ်ဳိ

ရွမ္းျပည္နယ္ (ေျမာက္ပိုင္း)ရွိ   ေနာင္ခ်ဳိၿမိဳ႕သည္ ေက်ာက္မဲခ႐ိုင္တြင္ပါဝင္ကာ အေရွ႕ဘက္ႏွင့္ ေျမာက္ဘက္တြင္ ေက်ာက္မဲၿမိဳ႕နယ္၊ အေနာက္ဘက္တြင္ ျပင္ဦးလြင္ၿမိဳ႕နယ္ႏွင့္ ေတာင္ဘက္တြင္ ရပ္ေစာက္ၿမိဳ႕နယ္
တို႔တည္ရွိသည္။ ပင္လယ္  ေရမ်က္ႏွာျပင္အထက္ ေပ ၂၇၅ဝ ျမင့္သည့္ ေနာင္ခ်ဳိၿမိဳ႕နယ္သည္ ေတာင္ေပၚကုန္းျမင့္ပိုင္းႏွင့္ ေျမာက္ဘက္ခ်ဳိင့္ဝွမ္းေျမနိမ့္ပိုင္းဟူ၍ ေျမမ်က္ႏွာသြင္ျပင္ ႏွစ္မ်ဳိးရွိသည္။

ရွမ္းဘာသာစကား ေနာင္သည္ အင္းျဖစ္၍ ခ်ဳိသည္ အစိမ္းေရာင္ဟု အဓိပၸာယ္ရွိသျဖင့္ ေနာင္ခ်ဳိသည္ တစ္ခ်ိန္က  အင္းစိမ္းစခန္းအျဖစ္ ေဟာ္ေတာ္ ေက်ာင္းတိုက္ အေနာက္ဘက္တြင္ တည္ရွိခဲ့သည္။ သီေပါေစာ္ဘြား ဆာေစာခ်ယ္၏ တာဝန္ေပးခ်က္အရ ဦးခြန္မုံသည္ အင္းစိမ္းအနီးရွိ သုံးဆယ္နယ္ကို အုပ္ခ်ဳပ္ခဲ့သည္။ ဂုတ္ထိပ္တံတားတည္ေဆာက္ခ်ိန္တြင္ သုံးဆယ္ ကို အင္းစိမ္းသို႔ ေျပာင္းေရႊ႕ခဲ့ၿပီးေနာက္ အင္းစိမ္းသည္ ေနာင္ခ်ဳိၿမိဳ႕ဟု ျဖစ္လာခဲ့သည္။

ျပည္ထဲေရးဝန္ႀကီးဌာနက ၁၉၇၂ ခုႏွစ္  ဇြန္လ ၂၁ ရက္တြင္ ဖြဲ႕စည္းခဲ့သည့္ ေနာင္ခ်ဳိၿမိဳ႕နယ္ အက်ယ္အဝန္း သည္ ၁၂၆၅ ဒသမ ၆၁ စတုရန္းမိုင္ျဖစ္သည္။ ေနာင္ခ်ဳိၿမိဳ႕မွ မီးရထားလမ္းအတိုင္း ခုနစ္မိုင္ကြာေဝးသည့္
မိုင္တိုင္အမွတ္  (၄၆၃/ဝ၉) တြင္ ရင္သပ္႐ႈေမာဖြယ္ ေကာင္းလွသည့္ သမိုင္းဝင္ ဂုတ္ထိပ္ မီးရထားလမ္း တံတားႀကီးရွိသည္။ ျပည္တြင္းျပည္ပ ခရီးသြားမ်ား စိတ္ဝင္စားစြာ သြားေရာက္ၾကည့္႐ႈၾကရသည့္ ယင္း
တံတားႀကီးသည္ သက္တမ္း ႏွစ္ ၁၂ဝ ျပည့္လုနီးၿပီျဖစ္ ေပသည္။

ဂုတ္ထိပ္၏ ေနာက္ခံ

မႏၲေလးၿမိဳ႕မွ အေရွ႕ေျမာက္ဘက္သို႔ မိုင္ ၆ဝ ကြာေဝးသည့္ သီေပါၿမိဳ႕နယ္အတြင္းရွိ ဟိုကြတ္ေက်းရြာသည္ ၁၈၉၈ ခုႏွစ္တြင္ ရြာ ၄၈ ရြာကို အုပ္ခ်ဳပ္ရေသာ တိုက္နယ္ဌာနျဖစ္ခဲ့သည္။ ဟိုကြတ္ဟူေသာ အမည္ကို ထိုေနရာတြင္ ျမစ္ေခ်ာင္းမ်ား ငုပ္လွ်ဳိးကြယ္ေပ်ာက္သြားသည္ကို အစြဲျပဳ၍ ေခၚျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း ျမန္မာ့စြယ္စုံက်မ္း အတြဲ (၃) တြင္ ေဖာ္ျပထားသည္။ ထိုရြာအနီးတြင္ နမ္းပေဆးျမစ္သည္ ဂုတ္ထိပ္တံတားေအာက္ေနရာရွိ ေက်ာက္လိုဏ္ဂူသုံးခုကို ျဖတ္သန္းၿပီး အေဝးေရာက္မွ ျပန္လည္ ေပၚထြက္လာသျဖင့္ ထိုရြာကို နမ္းပေဆးျမစ္ ငုပ္သြားသည့္ ထိပ္ေနရာဟု ရည္ၫႊန္းကာ ငုပ္ထိပ္ေက်းရြာဟု ေခၚခဲ့ၾကသည္။ အခ်ိန္ကာလ ေရြ႕ေလ်ာလာခ်ိန္တြင္ ငုပ္ထိပ္မွ ဂုတ္ထိပ္ ျဖစ္လာခဲ့သည္။ ၿဗိတိသွ်တို႔သည္ မႏၲေလးမွ ကြမ္းလုံသို႔ မီးရထားလမ္း ေဖာက္လုပ္ခဲ့သျဖင့္ ဂုတ္ထိပ္ေက်းရြာတြင္ ကမၻာေက်ာ္ မီးရထား လမ္း တံတားႀကီး ေပၚေပါက္ခဲ့သည္။

ခရစ္ႏွစ္ ၁၈၇၆ ခုႏွစ္တြင္ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ ပထမဆုံး မီးရထားလမ္းျဖစ္သည့္ ရန္ကုန္-ျပည္ မီးရထားလမ္းကို ေဖာက္လုပ္ခဲ့ၿပီးေနာက္ ျမန္မာႏိုင္ငံအတြင္း ဆက္လက္ေပၚထြန္းလာခဲ့သည့္ မီးရထားလမ္းမ်ားအနက္ ၿဗိတိသွ်တို႔ ေဖာက္လုပ္ခဲ့သည့္ ဂုတ္ထိပ္မီးရထားလမ္းႏွင့္ ဂ်ပန္တို႔ ေဖာက္လုပ္ခဲ့သည့္ ေသမင္းတမန္ရထားလမ္းတို႔ သည္ ကမၻာေက်ာ္ မီးရထားလမ္းမ်ားအျဖစ္ ထင္ရွား ခဲ့ၾကသည္။

ဂုတ္ထိပ္တံတားဟု ထင္ရွားသည့္ ေတာင္ၾကားျဖတ္ ရထားလမ္း (Goteik viaduct) သည္ ကမၻာေပၚတြင္ ေတာင္ၾကားကိုျဖတ္၍ တည္ေဆာက္ထားသည့္ မီးရထားလမ္းမ်ားအနက္ အျမင့္ဆုံးႏွင့္ ဒုတိယအရွည္ဆုံးျဖစ္ကာ ေတာင္ႀကား ႏွစ္ခုအၾကား၊ ေပ ၃ဝဝ ေက်ာ္အျမင့္တြင္ရွိသည္။ ေသမင္းတမန္ရထားလမ္းသည္ မြန္ျပည္နယ္ သံျဖဴဇရပ္ၿမိဳ႕နယ္တြင္ တည္ရွိ၍ ဒုတိယကမၻာစစ္အတြင္း မဟာမိတ္စစ္သုံ႔ပန္းမ်ားႏွင့္ ျမန္မာ
ျပည္သူမ်ား၏ အသက္ေပါင္းမ်ားစြာ ဆုံး႐ႈံးခဲ့ရသျဖင့္ စစ္၏အနိ႒ာ႐ုံ ရထားလမ္းတစ္ခုအျဖစ္ ထင္ရွားခဲ့ သည္။

ၿဗိတိသွ်အစိုးရသည္ ၁၈၉၇ ခုႏွစ္တြင္ မႏၲေလးမွ ဗန္းေမာ္သို႔ မီးရထားလမ္းေဖာက္ခဲ့ၿပီး မႏၲေလးႏွင့္ ကြမ္းလုံကို ရထားလမ္းေဖာက္လုပ္ခဲ့ရာတြင္ မီးရထားလမ္းေၾကာင္းေပၚရွိ ဂုတ္ထိပ္တံတားကို ေဆာက္လုပ္ခဲ့သည္။ ကမၻာေပၚတြင္ အျမင့္ဆုံးရထားလမ္း ျဖစ္လာမည့္ ဂုတ္ထိပ္မီးရထားလမ္း တံတားကို တာဝန္ယူ တည္ေဆာက္ရန္ ၿဗိတိသွ်အစိုးရက ဗမာ့မီးရထား လမ္းကုမၸဏီ (Burma Railroad Company) ကို တာဝန္ေပး ခဲ့သည္။ ထိုစဥ္က ျမန္မာႏိုင္ငံ မီးရထား ပို႔ေဆာင္ေရးလုပ္ငန္းမ်ားကို တာဝန္ယူသည့္ ဗမာ့မီးရထားလမ္း ကုမၸဏီတြင္ ၿဗိတိသွ်ႏွင့္ ျမန္မာအင္ဂ်င္နီယာမ်ား တာဝန္ထမ္းေဆာင္ခဲ့ၾကသည္။

ဗမာ့မီးရထားလမ္းကုမၸဏီသည္ ဂုတ္ထိပ္တံတား တည္ေဆာက္ရန္ ပင္ဆီလ္ေဗးနီးယားႏွင့္ ေမရီလန္း စတီးကုမၸဏီတို႔ကို ငွားရမ္းခဲ့သည္။ သို႔ေသာ္ ဗမာ့မီးရထားဌာနမွ အင္ဂ်င္နီယာ Sir Arthur Rendel ႏွင့္ ၿဗိတိသွ်၊ ျမန္မာအင္ဂ်င္နီယာမ်ားက တံတားကို ဦးစီးတည္ေဆာက္ခဲ့ကာ တံတားတည္ေဆာက္ရာတြင္အသံုးျပဳေသာပစၥည္းမ်ားကို အေမရိကန္ႏိုင္ငံမွ မွာယူတင္သြင္းခဲ့သည္။

ဂုတ္ထိပ္တံတား၏ ဒီဇိုင္းကို ၿဗိတိန္ႏိုင္ငံမွ ဆာေအအမ္ရင္းဒဲလ္အင္ကုမၸဏီက ေရးဆြဲခဲ့သည္။ တံတားႀကီးကုိ ေထာက္ပင့္ထားေသာ သံတိုင္မ်ားအနက္ အျမင့္ ဆုံးတိုင္သည္ ေပ ၃၂ဝ ျမင့္၍ အနိမ့္ဆုံးသံတုိင္မွာ ၄၅ ေပျမင့္သည္။ ဂုတ္ထိပ္တံတားကို ေပ ၃ဝဝ ေက်ာ္ မတ္ေစာက္သည့္ လွ်ဳိႀကီးႏွစ္ခုကုိ ျဖတ္ေက်ာ္၍ ခက္ခက္ခဲခဲ တည္ေဆာက္ခဲ့ရသည္။

ဂုတ္ထိပ္တံတားသည္ ေပ ၂၂၆ဝ ရွည္လ်ားၿပီး တံတား၏ သံတိုင္အခ်ဳိ႕ကို အနိမ့္ဆုံး ခ်ဳိင့္ဝွမ္းေျမျပင္မွ ေပ ၁၁ဝဝ အျမင့္တြင္ စိုက္ထူခဲ့သည္။ တံတား၏ ပ်မ္းမွ် အျမင့္သည္ တံတားေအာက္ရွိ လိုဏ္ဂူေအာက္တြင္ ျဖတ္သန္းစီးဆင္းေနေသာ ျမစ္ေရျပင္မွ အထက္ ေပ ၈၂ဝ ျဖစ္ၿပီး အျမင့္ဆုံး ေဒါက္တိုင္ေနရာရွိ မီးရထားသံလမ္းသည္ ေအာက္ေျမျပင္မွ ၃၃၅  ေပ ျမင့္သည္။ တံတားတစ္ခုလုံးအတြက္ သံႏွင့္ သံမဏိ ၄၃၁၁ တန္၊ သံမိႈေပါင္း တစ္သန္း အသုံးျပဳခဲ့သည္။ တံတားတိုင္ေပါင္း ၁၆ တိုင္အနက္ အလယ္တိုင္မ်ားျဖစ္ၾကသည့္ တိုင္အမွတ္ (၈) ႏွင့္ (၉) သည္ အျမင့္ဆုံးျဖစ္သည္။

ၿဗိတိသွ်တို႔သည္ မႏၲေလး-ကြမ္းလုံမီးရထားလမ္းကို ကမၻာ့ခဲသိုက္ႀကီးဟု ေခၚဆိုႏိုင္ေသာ နမၼတူ၊ ေဘာ္တြင္းမွ သတၱဳမ်ားကို သယ္ယူႏိုင္ရန္ ေဖာက္လုပ္ခဲ့သည္။ရထားလမ္းျဖတ္သန္းသြားမည့္  ဂုတ္ထိပ္တံတားကို ဂုတ္ထိပ္ေက်းရြာရွိ ေက်ာက္ဂူႀကီးႏွစ္ခုေပၚမွ ျဖတ္သန္းလ်က္ ေတာင္ထိပ္ႏွစ္ခုကို သြယ္တန္းေဖာက္လုပ္ခဲ့သည္။ တံတားႀကီးေဆာက္လုပ္မႈ လုပ္ငန္းမ်ားကို ၁၈၉၉ ခုႏွစ္တြင္ စတင္ခဲ့ၿပီး ၁၉ဝဝ ျပည့္ႏွစ္ ဇန္နဝါရီ ၁ ရက္ေန႔တြင္ၿပီးစီးခဲ့ကာ ထိုေခတ္က က်ပ္ေငြ ၁၆၉၈၂ဝဝ ကုန္က်ခဲ့ၿပီး ၁၉ဝ၃ ခုႏွစ္တြင္ တံတားႀကီးကို စတင္ အသုံးျပဳခဲ့သည္။

ဂုတ္ထိပ္တံတားသည္ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ စီးပြားေရးကို မ်ားစြာအေထာက္အပံ့ျပဳေသာ   တံတားျဖစ္သျဖင့္ ဒုတိယကမၻာစစ္ကာလတြင္ မဟာမိတ္တို႔၏ ဖ်က္ဆီးျခင္းကိုခံရကာ တိုင္အမွတ္ (၂) ႏွင့္ အမွတ္ (၅) တို႔ ပ်က္စီးခဲ့သည္။ ျမန္မာႏိုင္ငံမွ ဂ်ပန္တို႔ ျပန္လည္ ဆုတ္ခြာရာတြင္လည္း ဂုတ္ထိပ္တံတား၏ အျမင့္ဆုံးတိုင္ မ်ားျဖစ္သည့္ တံတားအလယ္တိုင္ ေလးတိုင္ကို ဗုံးခြဲ ဖ်က္ဆီးခဲ့သျဖင့္ တိုင္အမွတ္ (၁၁)သည္ ေအာက္ေျချပတ္ခဲ့ၿပီး တိုင္အမွတ္ (၁ဝ) ႏွင့္ (၁၂) တို႔မွာ လဲက်ပ်က္စီး ခဲ့သည္။ ထိုတိုင္မ်ားေပၚတြင္ တပ္ဆင္ထားေသာ ေပ ၁၂ဝ စီရွည္သည့္ ေပါင္းကူးသံေပါင္ေလးခုသည္ ေအာက္သို႔ ျပဳတ္က်ခဲ့ၾကသည္။

ျမန္မာႏိုင္ငံ  လြတ္လပ္ေရးရၿပီးသည့္ေနာက္တြင္ ပ်က္စီးေနေသာ ဂုတ္ထိပ္တံတားႀကီးကို ျပန္လည္ ျပင္ဆင္ႏိုင္ရန္ ျပည္ပကုမၸဏီမ်ားကို   တင္ဒါေခၚယူခဲ့ေသာ္လည္း ျပည္ပကုမၸဏီမ်ားက တင္သြင္းသည့္ ေစ်းႏႈန္းထားမ်ားသည္ အလြန္ႀကီးျမင့္ခဲ့သျဖင့္  ျမန္မာႏိုင္ငံ မီးရထားဌာနကပင္ တာဝန္ယူကာ ဂုတ္ထိပ္တံတား ႀကီးကို ၁၉၄၈ ခုႏွစ္ ေမလတြင္ စတင္ျပင္ဆင္ခဲ့သည္။ သို႔ေသာ္ ပစၥည္းမ်ားရွားပါးမႈႏွင့္ လမ္းပန္းဆက္သြယ္ေရးခက္ခဲမႈတို႔ေၾကာင့္ သုံးႏွစ္ေက်ာ္ၾကာျမင့္ခဲ့ကာ ၁၉၅၁ ခုႏွစ္ ၾသဂုတ္လတြင္ ၿပီးစီးခဲ့သည္။ ဂုတ္ထိပ္တံတားႀကီး ျပင္ဆင္မႈ ကုန္က်စရိတ္ေငြမွာ က်ပ္ ၃၂ သိန္းျဖစ္သည္။

ဂုတ္ထိပ္ ေတာင္ၾကားျဖတ္ရထားလမ္း (Goteik viaduct) ဟု ျပည္ပႏိုင္ငံမ်ားက သိရွိထားၾကသည့္ တံတားႀကီးသည္ တည္ေဆာက္သည့္ နည္းပညာ အဆင့္ျမင့္မႈႏွင့္ သဘာဝပတ္ဝန္းက်င္လွပမႈတုိ႔ေၾကာင့္ ေခတ္အဆက္ဆက္ ထင္ရွားေက်ာ္ၾကားခဲ့ကာ ယေန႔ထိတိုင္ ျမန္မာျပည္၏ အျမင့္ဆံုးတံတားႏွင့္ ကမၻာ့အႀကီးဆံုး မီးရထားသံလမ္းတံတား (ျမင္းခံုတံတား) ဟု မွတ္တမ္းဝင္ေနဆဲျဖစ္သည္။ ျမန္မာတို႔က trestle ဆိုသည့္ ကားလုံးကို ျမင္းခုံဟု ေဝါဟာရဖလွယ္ကာ ဂုတ္ထိပ္တံတားကို ျမင္းခုံတံတားဟုလည္း ေခၚဆို ခဲ့ၾကသည္။

ဂုတ္ထိပ္တံတားကို မတည္ေဆာက္မီႏွင့္ တည္ေဆာက္အၿပီးတြင္ အျခားႏိုင္ငံမ်ားတြင္လည္း တံတားမ်ား တည္ေဆာက္ခဲ့ၾကသည္။ သမား႐ိုးက်တိုင္မ်ားႏွင့္ စတီးလ္၊ သံမဏိ၊ သံေခ်ာင္းမ်ားျဖင့္ ေဒါက္ခံတည္ေဆာက္ခဲ့ေသာ တံတားမ်ားတြင္ ျမန္မာႏိုင္ငံမွ ဂုတ္ထိပ္တံတားသည္အျမင့္ဆုံးျဖစ္သည္။ ကေနဒါႏိုင္ငံ အယ္ဘာတာမွ လက္သ္ (Leth) တံတားသည္ ဂုတ္ထိပ္ တံတားထက္အလ်ားႏွစ္ဆ ပိုရွည္သျဖင့္ ေတာင္ၾကားတြင္ ေဖာက္လုပ္သည့္ အရွည္ဆုံး မီးရထားလမ္းျဖစ္ခဲ့ၿပီး  ဂုတ္ထိပ္တံတားက ကမၻာေပၚတြင္ အျမင့္ဆုံးႏွင့္ ဒုတိယ အရွည္ဆုံး ေတာင္ၾကားျဖတ္ မီးရထားလမ္း တံတား အျဖစ္ ထင္ရွားခဲ့သည္။

အေမရိကန္ႏိုင္ငံ ဝါရွင္တန္ရွိ ဂ်ဳိစိုတံတား၊ နယူးေယာက္ရွိ  ပိုကိပ္စီတံတား၊ ပင္ဆီလ္ေဗးနီးယားရွိ  ကင္ဇူဝါ တံတားတို႔ကိုလည္း စတီးေဒါက္တိုင္မ်ားျဖင့္ တည္ေဆာက္ခဲ့ၿပီး ယင္းတို႔သည္ ဂုတ္ထိပ္တံတားႏွင့္ အရြယ္အစား တူညီၾကေသာ္လည္း ဂုတ္ထိပ္တံတားကဲ့သို႔ ထင္ရွားျခင္းမရွိၾကပါေခ်။

ဂုတ္ထိပ္တံတားသည္ ယခုအခါ သက္တမ္း ႏွစ္ ၁ဝဝ ေက်ာ္ခဲ့ၿပီျဖစ္ရာ တံတားႀကီး၏ ၾကံ့ခိုင္မႈသည္ မူလ ေဆာက္လုပ္ေရးကုမၸဏီ၏ အာမခံသက္တမ္း ကုန္ဆံုးေနၿပီျဖစ္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ၾကံ့ခိုင္မႈ အားနည္းေနၿပီျဖစ္
သည့္ ဂုတ္ထိပ္တံတားေပၚမွ ျဖတ္သန္းသည့္ မီးရထားမ်ားသည္ အရိွန္ႏႈန္းေလွ်ာ့၍ ခုတ္ေမာင္းၾကရသည္။ ၂ဝဝ၆ ခုႏွစ္တြင္ တံတားႀကီးအား ၾကံ့ခိုင္မႈ စစ္ေဆးရန္ႏွင့္ ျပင္ဆင္ရန္ ဂ်ပန္ပညာရွင္မ်ား လာေရာက္ခဲ့ေသာ္ လည္း ထိေရာက္ေသာ ျပင္ဆင္မႈမ်ားမလုပ္ႏိုင္ခဲ့ပါေခ်။

ဂုတ္ထိပ္သို႔

ဂုတ္ထိပ္တံတားသို႕ ေနာင္ခ်ဳိၿမိဳ႕မွတစ္ဆင့္ ေမာ္ေတာ္ကားျဖင့္သြားေရာက္ၾကသကဲ့သို႔ မႏၲေလးႏွင့္ ျပင္ဦးလြင္တို႔မွ မီးရထားျဖင့္လည္း သြားေလ့ရွိၾကရာ ဂုတ္ထိပ္တံတားကို မီးရထားျဖင့္ ျဖတ္သန္းၾကသကဲ့သို႕ ဂုတ္ထိပ္ဘူတာမွ တံတားႀကီးအနီးသို႔ လမ္းေလွ်ာက္သူမ်ားလည္း ရွိၾကသည္။

ဂုတ္ထိပ္သို႔ မီးရထားျဖင့္သြားလိုလွ်င္ မႏၲေလး-လား႐ိႈး မီးရထားကို မႏၲေလးမွျဖစ္ေစ၊ ျပင္ဦးလြင္မွျဖစ္ေစ စီးကာ ဂုတ္ထိပ္တံတားေပၚမွ ျဖတ္သန္းၿပီးေနာက္ ဂုတ္တြင္းဘူတာတြင္ ဆင္းသက္ႏိုင္သည္။ ယခင္က ခရီး
သြားမ်ားအား ဂုတ္ထိပ္တံတားေပၚသို႔ လမ္းေလွ်ာက္ ျဖတ္သန္းခြင့္ျပဳခဲ့ေသာ္လည္း ယခုအခါတြင္ တံတားႀကီး ေရရွည္ၾကံ့ခိုင္မႈရွိေစရန္ႏွင့္ ခရီးသြားမ်ား အသက္အႏၲရာယ္မျဖစ္ပြားေစရန္ တံတားေပၚမွ ျဖတ္သန္းခြင့္
ကို ပိတ္ပင္ထားသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ မီးရထားျဖင့္ လာၾကသူမ်ားသည္ ဂုတ္ထိပ္ဘူတာတြင္ မဆင္းၾကေတာ့ဘဲ မီးရထားျဖင့္ တံတားေပၚမွ ျဖတ္သန္းကာ ဂုတ္တြင္းဘူတာအထိစီးၾကၿပီး အျပန္ခရီးတြင္ ဂုတ္တြင္းဘူတာမွ မီးရထားစီး၍ တံတားႀကီးေပၚမွ ျပန္လည္ ျဖတ္သန္း ေလ့ရွိၾကသည္။

ဂုတ္ထိပ္သို႔ ေမာ္ေတာ္ယာဥ္ျဖင့္ သြားေရာက္လိုပါက ေနာင္ခ်ဳိၿမိဳ႕မွ တစ္ဆင့္ ရွစ္မိုင္သြားရသည္။ ျပင္ဦးလြင္ လား႐ိႈး ျပည္ေထာင္စုလမ္းမႀကီး၏ ယာဘက္သို႔ ဝင္ကာ ေရႊျပည္ညြန္႕ေက်းရြာကို ျဖတ္ေက်ာ္၍ ေမာ္ေတာ္ ကားလမ္းေအာက္တြင္ ရွိေနသည့္ ဂုတ္ထိပ္ဘူတာသို႔ ဦးစြာသြားၾကရသည္။

ဂုတ္ထိပ္ဘူတာမွ ရထားသံလမ္းလမ္းအတိုင္း အုံ႔ဆိုင္းေနသည့္ သစ္ပင္မ်ားေအာက္မွ ျဖတ္သန္းကာ တံတားႀကီးရွိရာသို႔ လမ္းေလွ်ာက္သြားႏိုင္ၾကသည္။သို႔ေသာ္ တံတားထိပ္အထိသာ သြားခြင့္ျပဳကာ ဂုတ္ထိပ္တံတားေပၚမွ ေန႕စဥ္ျဖတ္သန္းသည့္ မႏၲေလး-လား႐ိႈး မီးရထား ျဖတ္သြားၿပီးတိုင္း ရထားလမ္းကို ျပန္လည္ပိတ္ထားသည္။ ထို႔အတူ ဂုတ္ထိပ္တံတားေအာက္သို႔ လည္း မည္သူ႔ကိုမွ် ဆင္းသက္ခြင့္မျပဳပါေခ်။

ဂုတ္ထိပ္တံတားသည္   သာယာလွပေသာ  ရွမ္း ျပည္နယ္ေျမာက္ပိုင္း အလွႏွင့္ ေပါင္းစပ္ကာ ကမၻာေက်ာ္တံတားတစ္စင္းအျဖစ္ ကာလရွည္ၾကာပင္ ထင္ရွားခဲ့ေပသည္။ ပ်က္စီးယိုယြင္းမႈမ်ားကို ေခတ္အဆက္ဆက္
ျပဳျပင္ထိန္းသိမ္းခဲ့သျဖင့္ ဂုတ္ထိပ္တံတားသည္ ကမၻာလွည့္ခရီးသည္မ်ား၏ စိတ္ဝင္တစားသြားေရာက္ ေလ့လာ ၾကရသည့္ သမိုင္းဝင္ ေရွးေဟာင္းပစၥည္းတစ္ခုအျဖစ္ ပိုမိုထင္ရွားလ်က္ရွိေနသည္။

ဂုတ္ထိပ္တံတားသို႔ လာေရာက္လည္ပတ္ၾကေသာ ျပည္တြင္းျပည္ပခရီးသည္မ်ားသည္ ႏွစ္စဥ္တိုးတက္ မ်ားျပားလ်က္ရွိရာ သမိုင္းဝင္ တံတားႀကီးကို ေရရွည္ ၾကံ့ခိုင္ေနေစရန္ ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္ထားႏိုင္သည္ႏွင့္အမွ် ဂုတ္ထိပ္တံတား ခရီးသြားလုပ္ငန္းသည္ ဖြံ႕ၿဖိဳးလာမည္ျဖစ္သည္။ ထို႔အတူ ဂုတ္ထိပ္တံတား အနီး ဝန္းက်င္ရွိ ေဒသခံျပည္သူမ်ား၏ လူမႈစီးပြား ဘဝမ်ား သည္လည္း တိုးတက္လာမည္ျဖစ္ေပသည္။ ။

ေကာင္းစည္သူ
ကိုးကား
ျမန္မာ့စြယ္စုံက်မ္း အတြဲ(၃)
Goteik Viaduct
ကိုယ္ေတြ႕ခရီးသြားမွတ္တမ္း

No comments:

Post a Comment

Blog Archive

Tags

Accident Ad Agriculture Article Astrology Aung San Suu Kyi Bagan Beauty Bogale Book Car Cartoon celebs Crime Crony Daily Popular Danubyu Dedaye Dhamma Dr Hla Myat Thway Education ELection Entertainment Environment Foreign Affairs General General Aung San General Knowledge Gossip Gov Health Herbal Hinthada History Hluttaw Ingapu Interview Job Kangyidaunt kyaik Lat Kyangin Kyaunggon Kyonpyaw Latputta Laymyethna Lemyethna Letter Ma Shwe Moe Mahn Johnny Maubin Mawlamyinegyun Media MMP MMP 1 money Myan Aung Myanmar Idol Myaungmya Myo Min Paing News Ngapudaw Ngathaingchaung NLD Nyaung Tone Opinion Pagoda Pantanaw Party Pathein People Photo Places Poem Police Politic Political Prisoner Popular Project Pyapon Quote School Bus Song Speech Sport Sports Student SYW SYW 1 Technology Thabaung Time Ayeyar Tourism Trailer Travel U Ba Hein U Ko Ni U Kyaw Myint U Win Htay USDP Video Wakhama Weather World News Yekyi Zalun စိတ္အဟာရ ရသစာမ်ား စိုက္ပ်ိဳးေရး ထူးဆန္းေထြလာ ဒီေရေတာ နာေရး ဗေဒင် မဘသ မံုရြာ လယ္သိမ္းေျမသိမ္း လူပုဂၢိဳလ္မ်ား လူေပ်ာက္ေၾကာ္ျငာ အရွင္သုစိတၱ (ေမာ္ကၽြန္း) အရွင္သုစိတၱ (ေမာ္ကၽြန္း) ဆရာေတာ္ အေထြေထြ ေ၀ဖန္ေရး ေထြအုပ္ ​ေမာ္​တင္​စြန္​း ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသား

Labels

Recent Post