Latest News

Saturday, July 15, 2017

ေအာ္သံမ်ားႏွင့္ ၿမိဳ႕ - ေဆာင္းပါး

ေအာ္သံမ်ားႏွင့္ ၿမိဳ႕ - ေဆာင္းပါး

ေဘဂ်င္းသည္ ၿမိဳ႕ႏွစ္ၿမိဳ႕ ျဖစ္သည္။ တစ္ခုသည္ ပါ၀ါရိွိေသာၿမိဳ႕။ ေငြရွိေသာၿမိဳ႕။ မိမိ၏ အိမ္နီးခ်င္းသည္ မည္သူမည္၀ါျဖစ္ပါသနည္း။ သတိမထားမိၾကပါ။ သင့္ကုိလည္း သူတို႔က ယုံၾကည္မည္မဟုတ္ပါ။

ေဘဂ်င္း၏ အျခားေသာ ၿမိဳ႕ တစ္ၿမိဳ႕မွာ စိတ္ဓာတ္က်မႈကုိ ကုိယ္စားျပဳထားသည္။ အမ်ား ျပည္သူ စီးနင္းလုိက္ပါေသာ ဘတ္စ္ကားႀကီးမ်ားကုိ ကြၽန္ ေတာ္ျမင္ရ၏။ သူတို႔၏ မ်က္လုံး မ်ားကုိ ကြၽန္ေတာ္ေတြ႕ရသည္။ သူတို႔သည္ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ကင္းမဲ့ မႈကုိ ေပြ႕ပုိက္ထား၏။ အိမ္တစ္ လုံး၀ယ္မည္ဟု မည္သုိ႔စိတ္ကူး ယဥ္ႏုိင္ပါမည္နည္း။ သူတို႔သည္ က်ပ္တည္းဆင္းရဲေသာ၊ ေ၀း ေခါင္ေသာေက်းရြာမ်ားမွ ေရာက္ ရွိလာၾက၏။ လွ်ပ္စစ္မီးကုိ မျမင္ ဖူးခဲ့ၾကပါ။ အိမ္သာသုံးစကၠဴကုိ မျမင္ဖူးခဲ့ၾကပါ။

ေဘဂ်င္းကုိ ႏွစ္စဥ္ပင္ သန္း ႏွင့္ခ်ီေသာ လူမ်ားေရာက္လာၾက သည္။ တံတားမ်ား၊ လမ္းမ်ား၊ အိမ္မ်ားကုိ သူတို႔သည္ တည္ ေဆာက္ၾကမည္။ ၿမိဳ႕ႀကီးထဲမွာ ပုိ၍ႀကီးေသာ အေဆာက္အ အုံမ်ားကုိ တည္ေဆာက္ၾကသည္။ စင္စစ္သူတို႔သည္ ေဘဂ်င္း၏ ေက်းကြၽန္မ်ားျဖစ္သည္။

ေဘဂ်င္းက ျဖန္႔ထုတ္ထား ေသာ၊ ေဘဂ်င္းက ဖ်က္ဆီးပစ္ ေသာ၊ ဥပေဒႏွင့္ မညီၫြတ္ေသာ ေဆာက္လက္စ အေဆာက္အအုံ မ်ားထဲမွာ ေက်းရြာကလာေသာ လူမ်ားသည္ ေဆာင့္ေၾကာင့္ထုိင္ လ်က္။ အိမ္မ်ားကုိ မည္သူက ပုိင္ ဆိုင္ပါသနည္း။ အစုိးရႏွင့္ သက္ ဆုိင္သူမ်ား၊ ေက်ာက္မီးေသြး သူ ေဌးႀကီးမ်ား၊ စြန္႕ဦးလုပ္ငန္းႀကီး မ်ား၏ ေခါင္ခ်ဳပ္ႀကီးမ်ား၊ ေဘ ဂ်င္းကုိ သူတို႔က လက္ေဆာင္ ပ႑ာမ်ား ေပးမည္။ ရက္စ္ေတာ ရင့္မ်ား၊ ကာရာအုိေကဧည့္ခန္း ေဆာင္မ်ား၊ ေရေႏြးေငြ႕သုံးေရခ်ိဳး ခန္းမ်ားျဖင့္ လွပသာယာေစကာ အက်ိဳးေက်းဇူးကေတာ့ သူတို႔ သည္သာ ႂကြယ္၀သည္ထက္ ႂကြယ္၀သြားမည္။

ေဘဂ်င္းသည္ သူ႔ၿမိဳ႕ကုိ သူ နားလည္သေဘာေပါက္သည္ဟု ႏုိင္ငံျခားသားမ်ားကုိ ေျပာမည္။ ကြၽန္ေတာ္တို႔မွာ The Bird’s Nest အားကစား႐ုံႀကီးႏွင့္ The CCTV Tower ကလည္း ခမ္းနား ပါသည္တို႔၊ ဘာတို႔။ တရား၀င္ ၀တ္ဆင္ေနက် ၀တ္စုံႏွင့္၊ နက္ ကတိုင္ႏွင့္...။ ‘‘ကြၽန္ေတာ္တို႔အား လုံးဟာ အတူတူပဲ။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ဟာ စီးပြားေရးလည္း လုပ္ႏုိင္ တယ္’’ ဟု သူတို႔က ခပ္တည္တည္ ေျပာမည္။ သုိ႔ေသာ္ အေျခခံက် ေသာ လူ႕အခြင့္အေရးပင္လွ်င္ ေဘဂ်င္းမွာ ျငင္းဆုိျခင္းခံရမည္။ ေရႊ႕ေျပာင္းစာသင္ေက်ာင္းမ်ား ပိတ္သြားၿပီ။ သင္ျမင္ရမည္။ ေဆး႐ုံမ်ားတြင္ ခ်ဳပ္႐ုိးမေျဖရ ေသးေသာ လူနာမ်ား၊ ထုိလူနာ မ်ားတြင္ အသျပာေငြေၾကးက မရွိ။ ေဘဂ်င္းသည္ ဆင္းရဲသား လူနာမ်ား၏ ခ်ဳပ္႐ုိးကုိ အစိမ္း လုိက္ ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းဆြဲေျဖခ် လုိက္၏။ မတရားျပဳက်င့္မႈကုိ ခံရ သည္။ ဤမွာ ေအာ္သံမ်ားႏွင့္ၿမိဳ႕။

ေဘဂ်င္းတြင္ တရားေရး ဆုိင္ရာစနစ္ႏွင့္ပတ္သက္၍ သင္ သည္ မည္သည့္အခါမွ ယုံၾကည္ စိတ္ခ်ႏုိင္မည္မဟုတ္ပါ။ ထုိအ ရာသည္ အဆုိးဆုံးျဖစ္၏။ မည္ သည့္အရာကုိမွ် တိတိက်က် သတ္မွတ္ေဖာ္ျပ၍မရႏုိင္ပါ။ သဲ မုန္တိုင္းႏွင့္ ပမာတူ၏။

သင္သည္ ၿမိဳ႕၏ အစိတ္အ ပုိင္းတစ္ခုဟု သင့္ကုိယ္သင္ ျမင္ ၾကည့္၍ မရႏုိင္ပါ။ သင္ႏွင့္ဆက္ ႏႊယ္ပတ္သက္ေသာ ေနရာ၊ သင္ ခ်စ္ေသာေနရာ ဤမွာမရွိပါ။ ေသခ်ာေသာ အလင္းေရာင္က ထိေတြ႕ေနေသာ ေထာင့္ေလး တစ္ေထာင့္၊ ဧရိယာတစ္ခု...ဤ မွာ မရွိပါ။ မည္သည့္႐ုပ္၀တၳဳ၊ မည္သည့္ မ်က္ႏွာျပင္ဖြဲဲ႕စည္းမႈ၊ မည္သည့္ ပုံသဏၭာန္ကုိမွ် သင္ မွတ္မိစြဲလမ္းဖြယ္ရာမရွိပါ။ မည္ သည့္အရာမဆုိ တစ္ဦးတစ္ ေယာက္၏ အလုိဆႏၵအတုိင္း၊ အ မိန္႔အာဏာအတိုင္း တရားေသ ေျပာင္းလဲေနရသည္။

ေဘဂ်င္းကို အခ်ိဳးေျပျပစ္စြာ ဒီဇုိင္းဖန္တီးမည္ဆုိပါစုိ႔။ ကြဲျပား ျခားနားေသာ စိတ္၀င္စားဖြယ္ရာ မ်ားအတြက္ ၿမိဳ႕ျပမွာ ေနရာလြတ္ ခ်န္ထားရမည္။ သုိ႔မွသာ ျပည္သူ မ်ားသည္ ပါ၀င္ပူးေပါင္းႏုိင္မည္။ က်န္းမာေတာင့္တင္းေသာ ကုိယ္ ခႏၶာႏွင့္ လူ႔အဖြဲ႕အစည္းတစ္ခု ျပည့္ျပည့္၀၀ျဖစ္လာမည္။ ျမင့္ မားေသာ လြတ္လပ္မႈကုိ ကမ္း လွမ္းႀကိဳဆုိႏုိင္ေသာ ေနရာတစ္ခု အျဖစ္ ၿမိဳ႕ေတာ္ကုိ သတ္မွတ္ႏုိင္ မည္။ ထုိသုိ႔မဟုတ္လွ်င္ေတာ့ မျပည့္၀ေသာ ေနရာတစ္ခုသာ ျဖစ္ေနမည္။

ေဘဂ်င္းမွာ ကြၽန္ေတာ္ခ်စ္ ခင္ႏွစ္သက္ေသာ ေနရာမရွိဟု ေျပာဆုိရျခင္းအတြက္ ကြၽန္ေတာ္ သည္ ၀မ္းနည္းမႈကိုခံစားရသည္။ ကြၽန္ေတာ့္အတြက္ေတာ့ ဤမွာ အေလးထားသြားလာဖြယ္ရာ ေန ရာမရွိပါ။ ဘာမွမထူးဆန္းပါ။ ဘာမွ မထူးဆန္းပါ။

ေဘဂ်င္းကုိ ကုိယ္စားျပဳ၍ ေဖာ္ျပဖြယ္ရာ ကြၽန္ေတာ့္အႏုပ ညာမွာ မရွိပါ။

The Bird’s Nest အားက စား႐ုံ။ ထုိအေၾကာင္းကုိ ကြၽန္ ေတာ္သည္ ဘယ္ေသာအခါမွ မ ေတြးခ်င္ပါ။ ကြၽန္ေတာ္ပုံစံထုတ္ ဖန္တီးခ့ဲေသာ The Bird’s Nest ကို ကြၽန္ေတာ္ေတြးေတာလုိစိတ္ မရွိပါ။ အုိလံပစ္ပြဲေတာ္ၿပီးဆုံး သြားသည္ႏွင့္ အမ်ားျပည္သူသည္ ထုိအေၾကာင္းကုိ ေျပာၾကားေနၾက ေတာ့မည္ မဟုတ္ပါ။ အေၾကာင္း မွာ အုိလံပစ္ပြဲေတာ္သည္ အမ်ား ျပည္သူလူထုအတြက္ စစ္မွန္ ေသာ ေပ်ာ္ရႊင္မႈကုိ သယ္ေဆာင္ မလာခဲ့ပါ။

ကြၽန္ေတာ္တို႔၏ ႏုိင္ငံေရး သမားမ်ားသည္ ျပည္သူလူထုကုိ ဂုဏ္ျပဳေတးမ်ားသီဆုိခုိင္းၾက၏။ မည္မွ်ၾကာေအာင္ သီဆုိခုိင္းမည္ နည္း။ ေကာင္းကင္သုိ႔ မီး႐ွဴးမီး ပန္းမ်ားကုိ မည္မွ်မ်ားျပားေအာင္ လႊတ္တင္မည္နည္း။ ကြၽန္ေတာ္ တို႔၏ ႏုိင္ငံေရးသမားမ်ားသည္ ျပည္သူ၏ အစစ္အမွန္အၿပံဳးကုိ ရရွိဖုိ႔ဆုိသည္မွာ မလြယ္ကူပါ။ ေကာင္းကင္ကုိ ျပာေအာင္သင့္ လက္ျဖင့္ လုပ္ယူ၍ မရသလုိျဖစ္ ပါသည္။ တိမ္ကုိ ျဖဴေအာင္လုပ္ ယူ၍ မရသလုိျဖစ္ပါသည္။ ႏုိင္ငံ ေရးသမားသည္ ျပည္သူ၏ အၿပံဳး အစစ္ကုိ မရႏုိင္။

ျပည္သူလူထု၏ အျမင္ကုိ ႀကိဳးကုိင္ျခယ္လွယ္ရန္၊ ျပည္သူ ကုိ ၀ုန္း၀ုန္းဒုိင္းဒုိင္းစိတ္လႈပ္ရွား လာေအာင္ လႈံ႕ေဆာ္ရန္အတြက္ အစုိးရက ပြဲေတာ္က်င္းပသည္။ ႏုိင္ငံေတာ္၏ပုိက္ဆံကုိ ပြဲေတာ္ အတြက္ ဗုံးေပါလေအာသုံးေန ျခင္းသည္ တလြဲဆံပင္ေကာင္းေန ျခင္းျဖစ္၏။ ပြဲေတာ္သည္ျပည္သူ ကုိ နေ၀တိမ္ေတာင္ျဖစ္ေအာင္ လုပ္ျပျခင္းျဖစ္သည္။

ေဘဂ်င္းအတြက္အေကာင္း ဘက္က၊ အျပဳဘက္က ေျပာစရာ ရွိပါသည္။ လူတုိ႔သည္ ေနာက္ ထပ္ ေမြးဖြားမႈအသစ္မ်ားရွိသည္။ ကေလးငယ္မ်ားရွိသည္။ ေဘ ဂ်င္းမွာ ေကာင္းျခင္းလကၡဏာ မ်ားႏွင့္ျပည့္စုံေသာ ပန္းၿခံအခ်ိဳ႕ရွိ သည္။

ၿပီးခဲ့ေသာ ရက္သတၱပတ္ အတြင္းက ကြၽန္ေတာ္သည္ ပန္း ၿခံထဲတြင္ လမ္းေလွ်ာက္ေန၏။ လူအနည္းငယ္က ကြၽန္ေတာ့္အ နားသုိ႔ ေရာက္လာၾက၏။ ကြၽန္ ေတာ့္ကုိ လက္မေထာင္ျပ၏။ အခ်ိဳ႕က ကြၽန္ေတာ့္ပခုံးကုိအသာ ပုတ္၏။ သူတို႔သည္အဘယ့္ ေၾကာင့္ ထုိသေကၤတမ်ားကုိ ျပဳမူ သနည္း။ လွ်ိဳ႕၀ွက္သည့္လုပ္နည္း လုပ္ဟန္။ မည္သူမွ် စကားကုိ ထုတ္ေဖာ္ေျပာဆုိရန္ ဆႏၵမရွိၾက။ သူတို႔သည္ မည္သည့္အရာကုိ ေစာင့္စားေနၾကပါသနည္း။

သူတို႔သည္ ေျပာေလ့ရွိပါ သည္။

‘‘ေ၀ေ၀...တုိင္းျပည္ကုိ အ သာေခါက္ထားလုိက္စမ္းပါ’’

(သုိ႔မဟုတ္)

‘‘အသက္ရွည္ရွည္ေနစမ္းပါ ဦးကြာ။ ေနာက္ၿပီးေတာ့ သူတို႔ ေသဆုံးသြားတာကုိ ေစာင့္ၾကည့္ လုိက္’’

ကြၽန္ေတာ္သည္ ၿမိဳ႕ကုိအ သာေလးေခါက္ထားလုိက္ရမည္ ေလာ။ (သုိ႔မဟုတ္)သူတို႔ေတြေသ ဆုံးခ်ိန္ကုိ ကြၽန္ေတာ္ရွင္သန္စြာ ေစာင့္ၾကည့္ ေနရမည္ေလာ။ ထြက္သြားရမည္ေလာ။

ကြၽန္ေတာ္တကယ္မသိပါ။

ကြၽန္ေတာ္ဘာလုပ္ရမည္ နည္း။

ဤလူမႈအေျခခံအေဆာက္ အအုံတြင္ ကြၽန္ေတာ္၏ ခါးသီး ေသာ အေတြ႕အႀကံဳမ်ားက နား လည္သင့္ေသာအရာကုိ နား လည္တတ္ေအာင္သင္ၾကားေပး ပါသည္။ ဤအေျခခံအေဆာက္ အအုံထဲတြင္ ဖုံးကြယ္ထားေသာ အစက္အေျပာက္၊ အစြန္းအထင္း မ်ား ရွိေနသည္။

ဤလူမႈအေဆာက္အအုံ တြင္ ျပည္သူတို႔၏ ကုိယ္ပုိင္အ မွတ္တံဆိပ္မ်ား၊ သီးျခားဆန္အ ရည္အေသြးမ်ား ကင္းမဲ့ေနသည္။

အမည္နာမ မရွိ။ နံပါတ္က ေလးတစ္ခုသာရွိသည္။

မည္သည့္ေနရာကုိ သင္ သြားေနသည္ကုိ သူတို႔က အေလးမထားမိၾကပါ။

မည္ကဲ့သုိ႔ေသာ ရာဇ၀တ္ ျပစ္မႈကုိ သင္က်ဴးလြန္ခဲ့ပါသ နည္း။

သူတုိ႔ေတြက ဂ႐ုစိုက္မိမည္ မဟုတ္ပါ။

သူတို႔က သင့္ကုိေတြ႕ျမင္ သည္။

သူတို႔က သင့္ကုိမေတြ႕ျမင္ ပါ။

လူတစ္ေယာက္သည္ ေကာက္ကာငင္ကာ ေပ်ာက္ဆုံး သြား၏။ လမ္းေကာ္မတီကုိ တုိင္ မည္ေလာ၊ ရဲကုိ တိုင္မည္ေလာ၊ တရား႐ုံးသုိ႔ ဦးတုိက္ေလွ်ာက္မည္ ေလာ၊ ႏုိင္ငံ၏ အႀကီးဆုံးပုဂၢိဳလ္ ထံသုိ႔ စာတင္မည္ေလာ။ မည္သူ႕ ထံကမွ  တိက်ေသာအေျဖကုိ ရရွိ လာလိမ့္မည္မဟုတ္ပါ။

ကြၽန္ေတာ္သည္ ေပ်ာက္ဆုံး သြားဖူး၏။

ကြၽန္ေတာ္၏ ဇနီးသည္ ရဲ စခန္းသုိ႔၊ ေနရာမ်ားစြာသုိ႔ လုိက္ လံတုိင္ၾကား၏။ ဆက္သြယ္ သည္။ ေမးျမန္းသည္။ ဖုန္းမ်ား ဆက္သည္။ ေျပးလႊားသည္။ ရဲ စခန္းသုိ႔ ေန႔တိုင္းေရာက္သည္။‘‘ကြၽန္မေယာက်္ားဘယ္မွာ လဲ’’

အသံက ပဲ့တင္ထပ္ေန၏။

‘‘ကြၽန္မေယာက်္ားကုိ ရွင္တုိ႔ ဖမ္းထားတာလား’’

တုံ႔ျပန္အေျဖကုိ မရပါ။

‘‘ဒီမွာရွင့္ ....တိက်တဲ့အေျဖ ကုိ ရွင္တုိ႔ ေပးၾကစမ္းပါ။ ရွင္တို႔ ပါးစပ္ကုိဘယ္သူကပလတ္စတာ ကပ္ထားလုိ႔လဲ။ ကြၽန္မေယာက်္ား ဘယ္ေနရာမွာ ရွိေနတယ္ဆုိတာ ကုိ ေျပာျပၾကစမ္းပါ’’

 မည္သည့္သတင္းအခ်က္ အလက္မွ် မရရွိခဲ့ပါ။ မည္သည့္ စာရြက္စာတမ္းမွ် ျပန္လည္မရရွိ ခဲ့ပါ။

သင္သည္ သင္ႏွင့္ရင္းႏွီး ကြၽမ္း၀င္သမွ်အရာမ်ားႏွင့္ ျဖတ္ ေတာက္ထားျခင္းကုိ ခံရမည္။

တိက်ေသာအေျဖကုိ မရရွိ ႏုိင္ပါ။

သင္သည္ အထီးက်န္ေ၀ဒ နာကုိ ခံစားေနရမည္။

စုံစမ္းေမးျမန္းရန္အတြက္ ဤေနရာသုိ႔ ဘယ္ႏွႀကိမ္၊ ဘယ္ ႏွေခါက္ ေရာက္ရွိခဲ့ပါသနည္း။

 မည္သည့္သတင္းအခ်က္ အလက္ကုိမွ် မရပါ။

သင္သည္ အထီးက်န္ အ ျပည့္အ၀ျဖစ္ေနမည္။

ေမးခြန္းမ်ားအတြက္ အေျဖ မရွိပါ။

ကြၽန္ေတာ္သည္ အစုိးရ၏ ဖမ္းဆီးမႈ ခံေနရခ်ိန္မွာ ကြၽန္ေတာ္ ၏ ဇနီးသည္မွာ အေျဖမရွိေသာ ေမးခြန္းမ်ားျဖင့္ လုံးခ်ာလုိက္ေန ၏။

မည္သူတစ္ဦးတစ္ေယာက္ ကမွ် ကြၽန္ေတာ္၏ ဇနီးကုိ အကာ အကြယ္မေပးခဲ့ပါ။

ကြၽန္ေတာ္သည္ ဤေနရာ သုိ႔ အဘယ့္ေၾကာင့္ေရာက္ရွိေနပါ သနည္း။

ေဘဂ်င္းတြင္ သင္၏ဦး ေႏွာက္သည္ အခ်ိန္ကာလ၊ ေန ရာေဒသတို႔၏ မေသခ်ာျခင္းမ်ား ျဖင့္ ျပည့္ႏွက္ေနမည္။

ေဘဂ်င္းတြင္ သင္အ႐ူးတစ္ ေယာက္ပမာ ျဖစ္လာမည္။ ယုံ ၾကည္မႈထက္သန္ျပင္းျပသူမ်ား အတြက္ပင္ ခက္ခဲေသာ၊ ႐ႈပ္ ေထြးေသာ ျပႆနာတစ္စုံတစ္ရာ ႀကံဳေတြ႕ရမည္။

ၿမိဳ႕ေတာ္သည္ လူအမ်ားအ တြက္ေလာ၊ ၿမိဳ႕ေတာ္သည္ အ ေဆာက္အအုံမ်ားအတြက္ေလာ။

သုိ႔တည္းမဟုတ္ ၿမိဳ႕ေတာ္ ဟူသည္မွာ ျပည္သူတို႔၏စိတ္ပုိင္း ဆုိင္ရာတည္ေဆာက္မႈ အတြက္ ေပေလာ။

ကြၽန္ေတာ့္သေဘာကုိ ေျပာ ပါမည္။

ၿမိဳ႕ေတာ္သည္ သင္၏စိတ္ ဓာတ္ပုိင္းဆုိင္ရာ တည္ေဆာက္ ခုိင္မာမႈအတြက္ ေသခ်ာေသာ ေထာက္ကူပံ့ပုိးမႈရွိရမည္။

အမွန္စင္စစ္ ၿမိဳ႕ေတာ္မ်ား သည္ လူတို႔၏ စိတ္ပုိင္းဆိုင္ရာ အေျခအေနမ်ားအတြက္ ခုိင္ခုိင္ မာမာ အားကုိးအားထား ျပဳအပ္ ေသာ အေနအထားျဖင့္ ရွင္သန္ရ မည္။

ေဘဂ်င္းသည္ ထမင္းလုံး တေစၧအေျခာက္ခံေနရသည္။

ေဘဂ်င္းက ထမင္းလုံး တေစၧေျခာက္ေနသည္။

ေဘဂ်င္းတြင္ အိပ္မက္ဆုိး က လႊမ္းမုိးထား၏။

ေဘဂ်င္းသည္ အက်ဥ္း ေထာင္တစ္ခုႏွင့္ ခပ္ဆင္ဆင္တူ သည္။

လူအမ်ားသည္ ေဘဂ်င္း တြင္ ႐ူးသြားႏုိင္၏။ ‘‘ေဟ့ ...႐ူး သြားႏုိင္တယ္’’။

(Ai Weiwei’s The City Beijing)

(ေဖာ္ျပပါ ေဆာင္းပါးသည္ စာေရးသူ၏ အာေဘာ္သာျဖစ္ပါသည္)

ေမာင္ကိုကို (အမရပူရ)

7Day News

No comments:

Post a Comment

Blog Archive